පිනිබර සීතල උදයක
දැනුනා සුවඳක් කුසුමක
සොයනා කල එය කොයිබක
තිබුනා සුපිපී අකුලක
දැනුනා සුවඳක් කුසුමක
සොයනා කල එය කොයිබක
තිබුනා සුපිපී අකුලක
තුරු අතරෙහි එබී බලා
කටු කොහොලින් මඟහැරලා
දෝතට අරගෙන නෙලලා
එහි සුව වින්දෙමි රැකලා
දහවල එනතුරු රැඳුනේ
මල වෙතමයි සිත බැඳුනේ
හැමටම නිරතුරු ඇසුනේ
මුවින් නැඟුන එහි වරුනේ
සියුමැලි පෙති තලා පෙලා
සුවඳම සෙව්වා පතලා
දවසෙම මුදු බව සොයලා
පොඩිවුන පෙති බිම හැලිලා
නිමවිය ගෙවලා දහවල
ඉවතට විසිකර නෙලු මල
සෙව්වෙමි පිබිදුණු රෑ කල
වෙන කුසුමක් විසිතුරු කළ
පී. ජී. ආරියපාල
පී. ජී. ආරියපාල
0 ප්රතිචාර:
Post a Comment