දිගෙනි වල - බෙලිහුල්ඔය

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 2 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 3 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 4 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

This is default featured slide 5 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.

Showing posts with label ජීවිතය. Show all posts
Showing posts with label ජීවිතය. Show all posts

2026-06-11

දෙව් මවු තුරුලේ .......





දුරකථනයේ ජෙනි අක්කාගේ කඩහඩය.

වෙනදා කතා කරන්නේ පැට්රික් අයියාය. එහෙත් අද ?

මල්ලි , අයියා ගියා. 

පපුව රිදෙනවා කියලා කිව්වා ….ආයෙත් ඇහැරලා බැළුවේ නෑ.

පැට්රික් අයියා සුවදායක සිහිනයක් සමගින් අවසන් ගමන් යන්න ඇත.

මානවහිතවාදියෙක්වු අයියා පෙරලිකාරයෙක්ය. ඔහු අසාධාරණය ඉවසුවේ නැත.

මේ නොඉවසීම ඥාති සමුහයා අතහැර ජෙනි අක්කාත් සමග තනිවෙන්න තරම් දුර දිග ගියේය.

තමන් සතු දේපල විකුණා දමා අරමුදලක් ඇති කර ගෙන බැංකුවේ තැන්පත් කර එහි පොලිය ඔහුගේ ආදායම කරගත්තේය.

දූ දරුවන් නොසිටි මේ දෙපල වැඩිහිටි නිවාස නිවහන කරගත්තේය.

වරින් වර නවාතැන් වෙනස් කරමින් සිටි මේ දෙපල පසුගියදාක කිඹුලාපිටිය ප්‍රෙද්ශයේ නවාතැනකට මාරුවිය.

නිවෙස මැරුවී පැළපදියම්ව දෙවන දවසේ පට්රික් අයියා හදිසි හෘදයාබාදයෙකින් දෙව් මවු තුරුලේ සැනසීමට නික්ම ගිය බව මා ඇසුවේ ජෙනි අක්කාගේ බිදුණු කඩහඩිනි.

ජෙනි අක්කා තනිවිය.

ජෙනි අක්කාගේ කඩහඩ හැගීම්බරය.

 දශක හයක් පමන ගහට පොත්තමෙන් බැදී සිටි පැට්රික් අයියා නැති ජීවිතය ජෙනි අක්කාට මහත් බරක් වනු ඇත.

මල්ලි , අයියා ගැන මොනවත් ලියන්න. එය සිහිවටනයක් වේවි ජෙනි අක්කා කියන්නීය.

මම මගේ මතකය ඔස්සේ ඔහුත් සමග ……….

අම්පාර කොළඹ බස් එකේ කාර්ය මණ්ඩලය

විශ්‍රාම යන තුරු මහවැලි සංවර්ධණ මණ්ඩලයේ ව්‍යාපෘති කළමණාකරු,

ජෙනි අක්කා සමග විවාහය.

දූ දරුවන් නොමැති දෙදෙනාගේ සෙනහස

බෙලිහුල්ඔයට නැවත පැමිණීම …….සහ සුවිසල් වත්කමක් බැංකුවේ තැන්පත් කර ඒ ආදායමෙන් විශ්‍රාම ජීවිතය සකස් කර ගැණිම 

බෙලිහුල්ඔයෙන් පිටත්ව යාම ………

මතකයේ හමුවු නවාතැන්ය. 

බෙලිහුල්ඔයෙන් පිටත්ව ගියපසු අවුරුදු ගනනාවක් අප හමුවුනේ නැත.තොරතුරක්ද තිබුනේ නැත.

එක් දිනක මුහුණු පොත පීරන විට පැට්රික් අයියා මතුවිය.

මම වහා ඇරයුමක් සටහන් කලෙමි. 

එවිටම පාහේ  අප යලිත්  අතීත සහෘදයන් බවට  යලිත් පත්වුනෙමු.

කාලය පනහේ දශකය දක්වා දිවයයි.

ඔහුගේ පියාත් මගේ පියාත් සමකාලීන මිත්‍රයෝ වු බැවින් බහ තොරන වයසේ සිටඅපි එකට වැඩුනොවිමු.

ඔහු මට ලොකු අයියා විය. 

මගේ පමනක් නොවේ එකල අප වටා ගොඩ නැගී තිබු මිත්‍ර සමාගමේ ලොකු අයියාද  ඔහු විය.

විසේ ඇති වියේ සාධාරනය සොයා ගිය අප වියපත් වන විට අපි අපේ ලෝකයේ තනි තනිව කදවුරු බැද ගත්තෝ බවට පත්විය .

අසූවිය එලිපත්තේ සිටදීද  අපි මෙන් නොවී  අසාධාරනය උදෙසා ඔහු සටන් කරන්නේ තරුන ජවයෙනි.

මම උපේක්ෂාවෙන් බලන විට ඔහු සටන් බිමේය.

ඔහුත් මමත් අතර  ඇති වෙනස් වු පරතෙර එය වුවද අපි සදාකාලික මිත්‍රයෝවමු. 

සහෘදයෝ වමු.

1970දී මගේ වයස අවුරුදු 22 කි.. 71 අවධිවීම ආස්වාදජනක වුවද අපේ කුටුම්භයන් තුල තිබු රැකවරණය ආශ්වාදජනක දේශපාලනයට ඇදී යාම අවහිර කරන ලදී. එදත් මගේ සහෘදයා අන්තවාදීව ධනවාදීයයි හදුන්වන කදවුරේ නියමුවෙකි. 

මම එහාට මෙහාට දෝලනයවු ගන්ධබ්බ අවස්ථාවේ පසුවු දේශපාලන කීටයෙකි.

අපි ආගමිකව මාවත් දෙකක ගමන් කලෙමු. 

මා පන්සල් යන විට ඔහු පල්ලියට ගියාය. 

මා මෙන් නොව  ඔහු පන්සලට  පල්ලියට එකවන්ව ලෙන්ගතුව කටයුතු කරමින් අපේ ගැමි සමාජය තුල ඔහු නායයෙකු බවට පත්වීනි.

අපි අපේ ග්‍රාමීය සමාජය තුල බින්න බැස තිබු ඒකාධිකාරී සමාජ ක්‍රියාකාරීන් හට එරෙහි බලවේගයක් ගොඩනැගුවෙමු. 

මෙම පීඩක සමාජය ඔවුන්ට ඉහලින් කිසිවෙකු. නොසිටිය යුතු යැයි යන මානසිකත්‍වයක් දැරු ගම්මුලෑදැනින්, කොන්ත්‍රාත්කරුවන්, ව්‍යාපාරිකයන් වැනි පිරිසකි. 

මේ නිසා අප ඔවුන්ගේ වෛරයට ද ඔවුන් අපගේ වෛරයටද භාජනය විනි.

මේ නිසා ඇතිවු ගැටුම් නිසා අප බොහෝ විට පීඩාවට පත්විමු.

අපේ නඩය 

අපි අවුරුදු උත්සව සංවිධාන කර පැවැත්වුයෙමු. 

වෙසක්, පොසොන් පොහොය උත්සවාකාරයෙන් සමැරුවෙමු. 

දෙසැම්බරයේ නත්තලත් දෙසැම්බර් 31 දා විසේකාර සැමරුමත් වසර ගනනාවක් පවත්වා ගෙන ගියෙමු .

මෙම ක්‍රියාකාරකම් අපගේ සමාජ පරතෙරය අවම කරගත්තෙමු. 

එදා පටන් ගත් සමාජ ව්‍යාපාරය වසර ගනනාවත් අප බාල සහෝදරයින් පවත්වා ගෙන ගියත් අද එය දියවි ගොස් ඇත.

1975 වසර වන විට ධාර්මිෂ්ඨ සමාජයක් බිහිකිරීමේ අපේ පරම අරමුන විනි.  1977 ධාර්මිෂ්ඨ සමාජය බිහිකිරීම උදෙසා විසේකාර කොල්ලන් කුරුට්ටන් නඩයක නඩේගුරාව ගමක් ගමක් ගානේ කදවුරු බදිමින් සපුරන ලද ඒ උවමනාව 1987 වන විට මට අප්‍රසන්න අත්දැකීමක්ව තිබු අතර මගේ සහෘදයා හැපෙමින් ගැටෙමින්  එහිම රැදී සිටියා යයි මම සිතමි.

2024 වන විට මගේ දේශපාලන කෝනයෙන් ඔහුු මගෙන්  බොහෝ ඈත්වී සිටින්නෙක් බවට පත්වී සිටියේය.

එහෙත් මා ඔහුගෙනුත් ඔහු මගෙනුත් ඈත්වුයේ නැත

නිතර නිතර කතා බහ කලත් දේශපාලන සංවාදයන්ට පැටලීම මම උවමනාවෙන්ම මග හැරීයේය.

මා  දැක්කේ පැට්රික් අයියා සමාජයෙන් සහ තම පවුලෙන් ලත් පීඩිත අත්දෑකීම් විසින් මුවහත් කර ,  එයට ගැලපෙන දේශපාලන සිතිවිලි සමග මං මුලාවට පත්වු බවක් ලෙසය.

බෙලිහුල්ඔයට අසීමිතව පෙම් කල පැට්රික් අයියා බෙලිහුල්ඔයෙන් වෙන්ව දශක තුනක් පමනවු කාලයේ නැවතත් බෙලිහුල්ඔයට පැමිණියේ නැත.

ඔහුගෙන් විමසුවිට ඒ තැන කතාකිරීමට උනන්දුවක් දැක්වුයේද නැත.

දෑඩි ආගම් භක්තිකයෙකුවු පැට්රික් අයියාට ආගම සැනසිල්ලකට හේතුවිය.

ප්‍රාර්ථණය කරනා පරිද්දෙන් මෝක්‍ෂ සුව අත්වෙන බව ඒකාන්තය.




A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

2026-06-08

හිත් මඩල .



කලා වැව හිදෙනවා

ආයෙමත් පිරෙනවා

මගේ හිත බිදෙනවා

ආයෙමත් හැදෙනවා


“හිත බිදෙනවා  - ආයෙමත් හැදෙනවා“ ජීවිත කාලෙටම මෙහෙම වෙනවා.

ළදරු වියෙත් අම්මගේ උණුසුම බඩගින්න  හිත බිදෙන්න හේතු වෙනවා

කාලෙන් කාලෙට හේතු  වෙනස් වෙනවා

හිත බිදෙනවා - ආයෙමත් හැදෙනවා.

බුදුහාමුදුරුවන්ගෙන් ආනන්ද හාමුදුරුවෝ අහනවා. කුසල සම්පන්න ශීලයෙන් ඇති පල මොනවද කියලා.

බුදුහාමුදුරුවේ කියනවා.. පසුතැවිලි නොවීම කියලා ..

ආනනද් හාමුදුරුවන්ට තව තවත් පැහැදිලි කරගන්න ඕන.

පසුතැවිලි නොවීම කියන්නේ ?.

පසුතැවිල නොවීමේ ප්‍රෙබා්ධමත් විය හැකිනේ !

ප්‍ර බෝධමත් වීම ?.

ප්‍රීතිය ඇති කරන්න හේතුවක් නේ

ප්‍රීතිය  ?

ආනන්ද හාමුදුරුවෝ ආයෙත් ප්‍රශ්න කරනවා.

ප්‍රීතිය නිසා සන්සිදීම ඇති වෙනවනේ ආනන්ද ය බුදුහාමුදුරුවෝ කියනවා.

සන්සිදීම කියන්නේ ?

ආනන්ද හාමුදුරුවෝ තවත් පැහැදිලි කරගැනීමේ අරමුනින් අහනවා.

ආනන්දය සන්සිදීමෙන්“ සැපය“ ඇත්වෙනවා නොවැ බුදුහාමුදුරුවෝ කියනවා

“සැපය“ නිසා “සිත එකග කිරීමට“ හේතුවෙනවා !.

තවත් පැහැදිලි කරන බුදුහාමුදුරුවෝ

“සිත එකග කිරීම “ තරුණ විදර්ශනාවට “ හේතු වන බවත් 

එය ‘‘ බලවත් විදර්ශනාවට මාර්ගය ( නිබ්බදා විරාගං) පෙන්වන බව පවසන බුදුන් වහන්සේ 

“නිබ්බදා විරාගං - විමුක්ති ඤාණ දස්සනතාය “ ( KNOWLEDGE AND VISION OF LIBERATION  )

බලවත් විදර්ශනාව අරහත් ඵලය හා ප්‍රත්‍ය වේක්‍ෂා ඥාණය ප්‍රෙය්ජනය කොට ආනිශංස ලැබෙන බව ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට පැහැදිලි කරනවා.


කලා වැව හිදෙනවා

ආයෙමත් පිරෙනවා

මගේ හිත බිදෙනවා

ආයෙමත් හැදෙනවා


සිදුණු වැව් පතුලේ

කටු කොහොල් පෙනෙනවා

බිදුණ හිත් මඩලේ 

සෝ සුසුම් දැනෙනවා.


පිරුණු වැව් ජලයේ

සුදු නෙළුම් සරනවා

හැදුන හිත් මඩලේ

පෙම් සුවද දැනෙනවා.





A day in the life ජීවිතයෙන් දවසක් .

2026-06-05

ඉතිං මං තාමත් හොඳ යාළුවෙක්ව හොයනව.




"ඔයාට අර ගාල්ලේ ළමයා එක්ක සම්බන්ධයක් තියෙනවද? ඔයාලා දෙන්නා බෝ ගහ ගාවට වෙලා කතා කර කර ඉන්නව මිනිස්සු දැකලා මගෙන් ඇහුවා.." තාත්තා දවසක් මගෙන් ඔය කතාව අහලා මාව හොඳටම හිනැස්සුවා. ඒත් තාත්තානම් මගේ දිහා බලාගෙන හිටියේ කුතුහලයෙන් වගේ. කුතුහලය සංසිඳවන්න එපැයි.
"සම්බන්ධයක් තියෙනව.. එයා මගේ යාළුවනේ.. වෙන අමුතු සම්බන්ධයක් තියෙනවානම් මං ඒක ඔයාට තමයි මුලින්ම කියන්නේ කියලා ඔයා දන්නවනේ.."
"මට යාලුකම් තේරුම් ගන්න පුළුවනි. ඒත් මේ ගමේ ඉන්න සමහර එවුන්ට මේවා තේරෙන්නේ නෑ. මගෙන් ඇහුවා බඳින්න ඉන්න කෙල්ලද කියලා" තාත්‍තා දැන් ආපිට එහෙම කියලා හිනා වෙන්න ගත්තා. එතැනින් ඒ කතාව අහවර වුණා. ආයේ අපි කවදාවත්ම ඒ ගැන කතා කළේ නෑ. ආයේ ඒ කතාව ඇදිලා ආවේ, අවුරුදු ගානකට පස්සේයි.

"අර ගාල්ලේ ළමයා දැන් එන්නේ නෑ නේද?" තාත්තා හදිසි යමක් මතක් වුණා මගෙන් අහපුවාම වෙනදා වගේ මට හිනාවක් ගියේ නෑ.
"එයා කසාද බැන්දානේ තාත්තේ.." එතැනින් පස්සේ තාත්තා ඒක ගැන ඇහුවේ නෑ. අපි ඒ ගැන කතා කළේත් නෑ.

ඔය ගාල්ලේ ළමයා තමයි, මගේ ජීවිතයේ ඉඳපු හොඳම යාළුවා. ඉස්සර අපි පැය දෙක තුනක් දවසකට කතා කරනව. මනුස්සයෙක්ට තව මනුස්සයෙක් එක්ක එච්චර කතා කරන්න දේවල් මොනවද තියෙන්නේ කියලා අද හිතුනත් අපිට සෑහෙන්න ප්‍රශ්න ඒ දවස් වල තිබුණා.
ආක්ටික් වල පෝලර් බියර්ලා වඳ වෙච්ච එක ගැන, න්‍යෂ්ටික බෝම්බය හදන්න අයිස්ටයින් වගේ මනුස්සයෙක් වක්‍රව දායක වෙච්ච විදිය ගැන, මහත්මා ගාන්ධි ඇත්තටම අවිහිංසාවාදියෙක් ද, අඛණ්ඩ භාරතයක් වෙනුවෙන් ධර්මාශෝක ෆිලෝසොපි හරහා දේශපාලන බලය ව්‍යාප්ත කළේ කොහොමද, ඇත්තටම ලෝකයට මාක්ස්වාදය වැඩ කරයිද, නූතන ලිබරල් ප්‍රතිපත්ති වලින් ලෝකය දුවන විදිය ගැන, සාත්‍රේගේ සාංදෘෂ්ටිකවාදයට අනුව මිනිස් ජීවිතය ගොඩ නගන්නේ කොහොමද, මනෝ විශ්ලේෂණ වාදය එක්ක සම්බන්ධකම් වල නියම තත්ත්වය මොන වගේද, ලංකාවේ ආහාර සංස්කෘතිය ප්‍රදේශයෙන් ප්‍රදේශයට අන්‍යයතා ගොඩ නගාගෙන ඉන්නේ කොහොමද, මිනිස්සු ආදරය කරනව කියලා කරන ලබ්බ ඇත්තක් ද, හදිසි මරණ පරීක්ෂණයකදි මනුස්සයෙක්ව විච්ඡේදනය කරලා රහස් හොයන්නේ කොහොමද,
වගේ ප්‍රශ්න ගොඩකට උත්තර හොයන්න වගේම කතා කරන්න අපිට තිබුණා.

නිවාඩුවක් ලැබුණ හැටියේ එයා මෙහේ දුවගෙන ආව. මං එයාට අපි ජීවත් වෙන ලෝකය පෙන්නුවා. මං ගාල්ලට ගියාම එයා මට දකුණ කියන වෙනම රට පෙන්නුවා. මුහුදු වතුර එක්ක මුහුදු කෑම මං විඳ ගත්තා. මාටින් වික්‍රමසිංහ හොයාගෙන ගියා.
හොඳ අරක්කු වීදුරුවක රහ මොකක්ද කියලා අපි බැලුවා. අපි කෑ ගහලා කියපු සිංදු තිබුණා. අපි අත් අල්ලගෙන නටපු වෙලාවල් තිබුණා. අපි මහා හයියෙන් හිනා වෙච්ච තැන් ඕනෑවටත් වැඩියෙන් අපිට තිබුණා. රෑ පාන්දර වෙනකං හඳ එළිය යට බියර් වීදුරුවක් තොල ගාමින් අපිට නින්දක් නැතුව කතා කරන්න දේවල් තිබුණා.
මං දැන් අවුරුදු ගානකින් කතා කරලා නෑ. කතා කරනවා කියන්නේ මිනිස්සු එක්ක තියෙන සාමාන්‍යය සන්නිවේදනය නෙමෙයි. කතා කරනවා කියන්නේ ඊට වඩා වැඩි දෙයක් ! අපේ ආත්මය වෙන කෙනෙක් ! අපි අපේ ආත්මය එළියෙන් තියන්නේ තෝරාගත්තු ආත්මයක් ළඟදි විතරයි. ප්‍රහර්ෂයක් තියෙන, පිළිගන්න, විනිශ්චය නොකරන ආත්මයන් ළඟදි අපි අපිව එළියෙන් තියෙනව.

ඕනම මිනිහෙකුට තමන්ගේ ගුහාවෙන් එළියට ඒමේ උවමනාව තියෙනව. මිනිස්සු ඒකට විවිධ වූ විධික්‍රම පාවිච්චි කරනව. සමහර අය සෙක්ස් වලදි කරනව. සමහර අය ආදරේදි කරනව. සමහර අය රස්සාවේදි කරනව. සමහර අය විනෝදාංශ ඇතුළේ කරනව. ඒත් කවුරුත්ම තමන්ගේ ආත්මය පරිපූර්ණව ගුහාවෙන් එළියට ගන්නේ නෑ.
එහෙම අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ යාලුකමකදි විතරයි. ඒත් එවැනි යාළුකමක් තුළදීත් අල්පයක් වූ යාලුකමක් ගාවදි විතරක් ඒකට ඉඩ ලැබෙනව.

මං එදායින් පස්සේ කතා කලේම නෑ. මං දැන් කරන්නේ මිනිස්සු කියන දේවල් අහගෙන ඉන්නව විතරයි. මිනිස්සු එයාලගේ ආත්මයන් මගේ ඉස්සරහා තියලා යනව. මං ගුහාවේ ඉඳගෙන ඒ මිනිස්සුන්ගේ ආත්මයන් දිහා බලාගෙන ඉන්නව. මං මගේ ආත්මය එදායින් පස්සේ කොතැනකදීවත් එළියට දැම්මේ නෑ.

යාළුකම කියන්නේ බලාපොරොත්තුවකින් තොරව පරිත්‍යාගය මත සිද්ධ වෙන සමාජ බන්ධනයක් ! ආදරය කියන්නේ බලාපොරොත්තුව සහිතව ගොඩ නැගෙන දෙයක් ! ආදරයට වඩා යාලුකම හැම වෙලාවකම පරම පූජණීයයි කියලා මං හිතනව. මොකද හොඳ යාළුකම් මිස හොඳ ආදරයන් මට මුණ ගැහුණේ නෑ.

ගොඩක් වෙලාවට කෙල්ලෝ මට කිව්වේ, ඔයාව නැති වුණොත් මං ලේසියෙන් අත ඇරලා ඉන්නේ නෑ, මං ලෝකේ අනිත් පැත්ත හරවලා හරි ඔයාව ගන්නව කියලයි. ඒත් උන් මාව ලේසියෙන්ම අත ඇරලා දැම්මා.

ඒත් බලාපොරොත්තුවකින් තොරව ගොඩ නැගුණ හොඳ යාළුවෙක් මාව අල්ලා ගත්තේත් නෑ. මාව අතෑරියෙත් නෑ. මට නිදහසේ පවතින්න ඉඩ දුන්නා. මගේ ආත්මය ගුහාවෙන් එළියට ගත්‍තා.

ඉතිං මං තාමත් හොඳ යාළුවෙක්ව හොයනව. මගේ ආත්මය ගුහාවෙන් එළියට අරගෙන පෙන්වන්න එකෙක්ව හොයනව. 
A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

2026-04-05

පතයි ඊළග හමුව .



පසුගියදාක 60 - 65 කාලේ උසස් පෙල පන්තියේ හිටපු සහොදර සහෝදරී හවුලක.

48 -50 උපන් 78-76 තරුන ගැටවු පිරිසක්.

කොයිතරම් සුන්දරද ?

ආ ගිය කතා …

මම දුර බැහැර ඉදන් ආපු ගැටයෙක්.

අනිත් අය ඔක්කොම වගේ හොරණට ආසන්න ගැටවු ගැටිස්සියන්.

කාලෙකින් හමුවුනාම දොඩමළු වෙන්න ඕන මාතෘකා තියෙනවා.

පරණ කතා මතු වෙන කොට ප්‍රසන්න තැන් වගේම අප්‍රසන්න තැන් බොහොමයි.

කාලයක් පුද්ගලිකය රහසිගතයි ඒවත් 

දැන් නිදහසේ දිග අරිනවා.

වයසේ වැරද්ද ……….

සුනිල් ගුණවර්ධණ ලියු “ දැන් වැටුන හුස්මක් “ කාව්‍ය සංග්‍රහයේ මෙහෙම තියෙනවා.

මට ඒ අතරේ මතක් වුනේ අරහෙන් මෙහෙන් ….

පොත හොයා ගත්තේ ගෙදරට ඇවිත්


එබෙමි කැඩපත වෙතට

දිය සිදුනු විලකි පිළිඹිබුව

එ දවස මා නෙත වසග කල

මුව සියපත ද ඔබ හැකිළ මිලිනව ගොස්ය


වෙරළ උයන රගහල

රාගය මුසු සෙනහසින

වෙලා ගත් දෑත්

මස සිදි එයි නහර නැග


තුරුණු විය උද්දාමයෙන්

ගැටී මා ළය

හිසසොවා හිටි දසුන්

නිදයි වැටී ළය මතම 


සසග සිරියට දැගළු සිත

විළංගු ළු ඇතෙකි යදමින

වියලි දඩුදෙකකි

කැරකෙන ගෙයි

නමුදු සසරින් සසරට

රැගෙන ආ මහරු සෙනෙහස

පතයි ඊළග හමුව.









A day in the life
ජීවිතයෙන් දවසක් .

2026-03-03

පරණ මතක




ඉද හිට  පරණ මතක 

අවදි වෙනවා.

තාප්පෙන් පැනලා වේලාසන ගෙදර යන

හවස් වෙනකම් බලා ඉද

නාන්න දොළට යන

චිත්‍රාව බැහැ දකින


දශම තිත්,  

තිත් කොමා          

එකතුකළ  ජීවිතේ                 

ධණ ලකුණු  ඍණ ලකුණු .......                                 

මහාපොදු සාධක ද ...               

 සරල රේඛා මෙන්ම                   

X = Y          

සමීකරණම නිසා                             

අත් හැරුණු පෙම්කතා ....  


අතර මැවෙන

නානා විධ ආදරණීය චරිත 

වියකිලා ගිහින්  එක තැනක 

නතරවෙලා….

                                                          .                 

වෘත්තයක පරිධියේ    

දුව ගියපු අවදියේ            

රතු ඉරට බය නොවුන

හිතුමතේ ජීවිතේ 

සුලු කෝන මහ කෝන 

අන්තිමට                   

සුළු කෝණයක් වෙලා 

ත්‍රිකෝණෙක හැංගුණා.  

ජීවිතේඑහෙමමයි    

ගලාගෙන ඔහෙ ගියා. ..........      


ධනලකුණු අඩුවෙලා 

ඍණ ලකුණු වැඩිවෙලා…

පාට දැන් අඩුවෙලා.......        

හමත් දැන් හැකිලිලා       

පෙනීමත් අඩුවෙලා .............

ඒත් ඉඳහිට තාම .......

සරල රේඛා මැදින් ....

තරුණ කම එබෙනවා .    


අපි අපිටම හිනා වෙනවා..                 

යහලුවන්   දුටුවාම 

තිත් කොමා මැකී ගොස් සතුට පුරවං හිතේ 

අපි තාම නටනවා.🙂🙂🙂🙂🙂 

වැලි මාළිගා හදනවා…………

 









A day in the life

2026-02-19

මග වැරදිලා නුඹේ










                          

දල්වා සඳපහන එල්ලා අහස් ගැබේ                                

බැළුවා වළාකුලු  අතරින්  නබෝ ගැබේ                              

කිව්වා තරු නෙතක්, "මග වැරදිලා  නුඹේ".                    

ඇසුවා පෙරනිමිති කපුගේ දුටුව ඉබේ.    💐 

                 

කඩදාසියක ලියැවෙන  කවියක යාවී                               

පාළුව තනිය  ඉකිබිඳිමින්  වැලපේවී            

මතකය වළ දමා සිත සන්සුන් වේවී                     

නිබ්බුත පද කියන්නට  නුඹ දැන් ඒවී. 

💐                    

අඳුරු ලලා කළුවර කුරගාන විට                            

පඳුරු ලලා සෙවණැලි වටකරන විට                          

සිදුරු වෙලා හද බිතු ලේ ගලන විට                            

සොඳුරු සෙනෙහසක සිහිලස දැනුණි මට.💐

               

දල්වා මිණි පහන් නෙතුමත සෙනේ තියා                  

කිව්වා පුරු-පුරුව වලිගය කොඩිය නියා             

දැවටෙන කලට කකුලේ හිසවැදෙන නියා                   

සුවයකි සැනසුම කි මිළ කළ නොහැකි දයා.💐

                

රෝසි.....................














A day in the life

2026-02-18

ජීවිතය - මුදල් පසුම්බියක.



අපි දැන් වයසයි.

නිවසෙත් පිටතදිත් රගපාන්නේ බකමූණාගේ චරිතය.

හයිය හත්තිය තියෙන උදවිය ඔලොක්කුවට අහන්නේ “ දැන් ගොක් කොළ පේනවා නේද ? කියලා.

දවසක් දුම්රියේ ටිකට් පරීක්‍ෂක මහත්තෙකුට පරණ වෙලා හම්පඩ ගැහිච්ච මුදල් පසුම්බියක් දුම්රිය මැදිරියක බිම තියලා හම්බු වෙනවා.කාගෙද මේ පසුම්බිය ? කියන ප්‍රශනෙත් එක්ක අයිතිකරු සොයා ගන්න පසුම්බිය විවෘත කරනවා.

නමක් ගමක් නැහැ. හදිසියක් වුනොත් දැනුම් දෙන්න ලිපිනයක් වත් නැහැ !.

එහි තිබුනේ බුදුහාමුදුරුවන්ගේ පින්තූරයක් සහ මුදල් නෝට්ටු කිහිපයක් විතරයි.

ඔහු මැදිරියෙන් මැදිරියට පසුම්බිය ඔසවා ගෙන යන ගමන් අහනවා“ කාගෙද මේ පසුම්බිය ?“කියලා.

එක් සීයා කෙනෙක් “ අනේ ඒක මගේ කරුනාකරල මට දෙන්න - ඔබතුමාට පිංසිද්ධ වෙයි “ කියලා ආයාචනය කරනවා.

ටිකට් පරීක්‍ෂක කියනවා - “ ඒක සීයාගේ නම් ඔප්පු කරන්න හෝඩුවාවක් එහෙම තියෙනවා නම් කියන්න 

මේකේ නමක් ගමක් ලිපිනයක් පින්තූරක් නැහැනේ “ කියලා.

සීයා හිනාවෙනවා. දත් නැති ලොඹු කට.

වියපත් අහිංසක මුහුනේ පෙනුම 

හිනාවෙමින් කියනවා“ බුදුහාමුදුරුවන්ගේ පින්තූරයක් තියෙනවා “ කියලා.

“ඒක සාක්‍ෂියක් වෙන්නේ කොහොම ද ?

ඕනෑම කෙනෙකුට බුදුහාමුදුරුවන්ගේ පින්තූරයක් තියෙන්න පුළුවන්.

ඒ වගේ පින්තූරයක් මුදල් පසුම්බියක දාගෙන ඉන්නත් පුළුවන් නේ “ 

කියලා ටිකට් පරීක්‍ෂක වරයා අනුමානය පලකරනවා.

ඇයි ? ..ඔබේ පින්තූරයක් නැත්තේ 

සීයාට ලොකු කතාන්දරයක් කියන්න සිද්ධ වුනා.

ඔබතුමා මගේ කතාව අහන්න ලෑස්ති ද ? සීයා ඇහුවා.

ටිකට් පරීක්‍ෂක වරයා කාර්ය බහුලවුනත් සීයාට අවනත වුනා.

සීයා ගැඹුරු හුස්මක් ඉහලට ගෙන මුදා හැරියා.

මගේ පින්තූරෙට මොකදවුනේ කියලා …මමවත් දන්නේ නෑ.

මට ඔය පසුම්බිය දුන්නේ මගේ තාත්තා. 

මම පාසල් යන කාලේ. ඒ කාලේ මට තාත්තා වියදමට පුංචි මුදලක් දුන්නා.ඒ මුදල් දාගන්න ඔය පසුම්බිය පාවිච්චි කලා.

මම මගේ අම්මගෙයි තාත්තගෙයි පින්තූරයක් පසුම්බියේ දාගෙන හිටියා !.

මම යෞවනයෙක් වුනා. මම හරි කඩවසම්.මම මගේ පෙනුමට ආඩම්බර වුනා. 

මගේ දෙමව්පියන්ගේ පින්තූරය වෙනුවට මගේ පින්තූරයක් දා ගත්තා.

කාලය ගෙවී ගියා.

ප්‍රෙමවන්තියන් ආදරවන්තියන් හමුවුනා….කලින් කලට පසුම්බියේ පින්තූර මාරුවුනා.

විවාහ වුනා. ලස්සන මගේ බිරිදගේ පින්තූරයක් පසුම්බියේ පදිංචි වුනා.

මටත් බිරිදටත් දරුවෙක් ලැබුනා.

ජීවිතයට තවත් අළුත් පිටුවක් එකතු වුනා.

දරු සෙනෙහස විසින් බිරිදගේ සේයාරුව පසුම්බියෙන් සමුගැන්වූවා බිරිදත් ඒ ගැන සතුටු වුනා.පසුම්බියට සිගිත්තියගේ පින්තූරයක එකතු වුනා.


ටිකට් පරීක්‍ෂකට කාලය ගෙවී යනවා දැනුනේ නැහැ. ඊලගට මොනවද වෙන්නේ කියලා කුතුහලයෙන් සීයා ගේ මූණ දිහා බලා ඉන්නවා.

වියකුන රැලි වැටුන මුහුනේ ඇස් මලානික වෙලා පුංචි කදුළු බිංදු දෙකෙපොල දීගේ ගලා ගෙනයනවා. ටිකට් පරීක්‍ෂකත් හැගීම් බර වෙලා. එහුගේ ඇස් කෙවෙනි නටනවා.

සීයා යලිත් හඩ අවදිකරනවා.

“ මගේ අම්මයි තාත්තයි වසර ගනනාවකට පෙර මගෙන් සමුගත්තා

මගෛ් බිරිදත් පසුගිය වසරේ මාව තනි කලා.

මගේ දරුවා දැන් ඇගේ පවුලත් සමග කාර්ය බහුලයි.

මම හැමදාමත් මගේ හදවතට සමීපව තියාගෙන හිටපු හැමදෙනාම දැන් මට ලගාවෙන්න බැරි දුරක ඉන්නේ !.


ඉතින් මම බුදුහාමුදුරුවන්ගේ පින්තූරේ මගේ මුදල් පසුම්බියට දැම්මා .උන් වහන්සේ කවදාවත් මම දාලා යන්නේ නැහැ.

මට මීට කලින් මේ හැගීම තේරුම් ගන්න බැරිවුනා.

මම දැඩිලෙස මගේ පවුලට තරම්ව බුදුන්වහන්සේට ආදරය කලා නම් ඇළුම් කරා නම් මට මේ තරම් තනිකමක් දැනෙන එකක් නැහැ.

සීයා සුසුමක් හෙළුවා.

ටිකට් පරීක්‍ෂකවරයා නිහඩවම මුදල් පසුම්බිය සීයාට දුන්නා.


දුම්රිය ඊළඟ ස්ථානයේ නතර වූවා.  

ටිකට් පරීක්‍ෂක  වේදිකාවේ පොත් සාප්පුව වෙත ගොස්   “ඔබ ලග බුදුන්වහන්සේගේ  පින්තූර තියෙනවද අසා.

මුදල් පසුම්බියට දැමීමට තරම්  කුඩා එකක් තේරුවා.














A day in the life