Showing posts with label ජීවිතය. Show all posts
Showing posts with label ජීවිතය. Show all posts

Thank you.





අද පාන්දර අවදි වුනේ හීන ගොඩක් බලලා ..මතක තියෙන්නේ එකයි දෙකයි.

පාන්දර 04.00ට විතර ලොකු මුණුපුරා 

“ සීයේ සුබ උපන් දිනයක් “ කියාපි.

නිදි මරගාතේ වුනත් ඌට තැන්කිව් ..තැන්කිව් කියන්න එපාය.

ස්කොලේ යන්න බස්එකට දුවන උගේ හිතනරක් කරන්න මට හිත දුන්නේ නෑ. තැන්කිව් එක අහගෙන කොල්ලා බස් එකට දිව්වා.

හීතලේට පොරෝනෙට ගුලිවුන මට ආයෙත් නින්ද ගියා

ආයෙත් හීන පේන්න පටන් ගත්තා.සල්ලි යන්නෙත් නැති හින්දා මම හීන බලන්න ආසයි. පරණ කතන්දර සජීවීව…….

ආදර කතා , සටන් ජවනිකා,කම්පා වෙන ශෝචනීය දර්ශන , ජීවිතයට ආපු සුනාමි බල බලා ඉන්න කොට ආයෙත් පොඩි එකාට ස්කොලේ යන්න වෙලාව ඇවිත්.

සපත්තු දෙක මැදලා , ස්කූල් බස් එකට නග්ගලා ….

බස් එකට නගින ගමන්..“ සීයේ සුබ උපන් දිනයක් “ අහගත්තා පොඩි කොල්ලගෙන්.

ඌ ලොකු එකා වගේ නෙමෙයි . හතරේ පන්තියේ වුනාට ඉන්නේ විශ්ව විද්‍යාලේ.

බෙඩ් ටී එක මතක් වුනේ ඔන්න එතකොට…වතුර කේතලේ ලිපේ තියලා ආපහු හැරෙන කොට “ සුබ උපන් දිනයක් ලයනල් මහත්තයා “ රාජකාරි ඇමතුමක් වගේ ලතාවට මගේ අවුරුදු හතලිස් අටක් ලග දැවටුන පිය සබදිණිය.

ඒකට තැන්කිව් කියලා ප්‍රතිචාර දක්වලා බේරෙන්න බෑ නේ.

ඔන්න ඕන දෙයක් හිතාගන්නකෝ.

සිරිත් පරිද්දෙන් හදාගන්න තේ එක අදත් හදා ගෙන බොන්න ලෑස්තිවෙන කොට…“ සුබ උපන් දිනයක් තාත්තේ “ 

එයත් දුවන ගමන් රාජකාරියට….කිලෝ මීටර් හැට හැත්තෑවක් යන්න එපාය.

තැන්කිව් තැන්කිව් කියන්න හිත නැමෙන්නේ නෑ කරන උදව් කන්දරාවට. කෘතඥපුර්වක හිනාවකින් “ හරි පුතේ “ කියලා තේ එක බොන්න පටන් ගත්තා.

එකම දුව, ( දුවටයි පුතාටයි ඉන්නේ එකයි නේ ) …..සති අන්තයේ සීමාසහිත ලියනගමගේ සමාගම රැස් කරලා ඩිනර් එකක් තාත්තගේ උපන් දිනය සර්ප්‍රයිස් කරලා. උපන් දිනෙත් සීසර් කරපු එයත් තාත්තේ , සුබ උපන් දිනයක් කියාපි. උදේ වැඩ කටයුතු එකලාසයක් කරන ගමන්.

ඒකත් අහගත්තම ගෙදරින් ලැබෙන ඔක්කොම අහලා ඉවරයි.

මොබයිලයයි, ලැන්ඩ් ලයින් එකයි “ ටිං “ ගාපුවම මුණු පොතයි.

උපන් දිනේට විෂ් කරනවා.

ඒ අතරේ ඊයේ දැකපු හීනෙක අර වස්කවියේ ඉන්නවා වගේ චරිතයක් ඇවිත් 

මෙහෙම කිව්වා කියලා මතක් වුනා…

අද 27 වෙනිදා.

1948 ඔක්තෝම්බර 27 වෙනිදා හිරු උදාවෙන් 05.27 ට උපන් පින්වත් කුළකුමරාට

අදට 78 වරක් ගෙවෙනවා.

හෙට ඉදන් -79 කියලා කියන්න වෙනවා.

මදැයි මෙච්චර කාලයක් නානාප්‍රකාර විගඩම් කලා.

උබට මතකයි නේ අර යාළුවා.

සිල්වා….

මහගම සේකරයන්ගෙ නොමියෙමි පොතේ ඉන්න “ අයි.ඕ.යව්දිව් සිල්වා. “ 

ඔව් 

‘මම ඌට කිව්වා හත් දාහේ පෙට්ටියට උබෙන් හැත්තෑපන්දහක් ගන්න එපා සාධාරණ වෙයන්“ කියලා .

එතකොට මටත් මතක් වුනා දවසක ඔය කතාවම සිල්වා මල්ලිට කිව්වා කියලා.

මම ඌට කියලා තියෙන්නේ “ආරංචි වුන හැටියේ වරෙන්“ කියලා.

“අපි දෙන්නගෙන් කලින් කවුරු යයිද දන්නේ නෑ නේ අයියේ කියලා “ ඌ කිව්වනේ …..

බොරු කියලා නැති හින්දා මට වස්කවිය නම්  වැඩ කරන එකක් නෑ…..මට බොරු කරපු අය නම් පරිස්සම් වෙන්න වෙයි.

එහෙනම් ඔක්කොටම තැන්ක්කිවු….


A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

mr. Fernando.




මොබයිලය මොර දෙන්න පටන් ගති. 

වෙලාව 20.25. ලංකාවේ වෙලාවෙන්නම් උදේ 8.00 වත් වෙන්න ඇත.

මුහුණතේ “mr. Fernando.” ලෙස සටහන්ව ඇත. මේ යෝධයා කවදාවත් කතා කරන වෙලාවක් නම් නොවේ. ඔහුගේ කාලසටහන අනුව නම් ලංකාවේ    හවස් යාමයේ හයට හතට ඔහු අමතන වෙලාවයි.

කොයිකටත් සවන්දීමට සිතා.

මම “හෙලෝ”   කීවෙමි.

පිළිතුර mr. Fernando ගේ නොවේ. කාන්තා කඩ හඩකි. 

……..අංකල් නේද ? මම “ඔව්” කියා,  අසා සිටියෙමි.

අංකල් මේ තාත්තගේ පෝන් එක. මම “සිල්වි දුව”........................

mr. Fernandoත් මමත් එකම  වැවිලි සමාගමක කාලයක් සේවය කලෙමු. අනෙක් සගයා වුයේ “ජෙරාඩ්” ය.

සිරිමා බණ්ඩාරනායක පාලන සමයේ වතු ජනතා සන්තක කලේය. අපි යන එනමන් නොමැතිව රාජ්‍ය වැවිලි සමාගමක්වු ජනතා වතු සංවර්ධන මණ්ඩලයේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේ ගාල් වුනෙමු.වතු ජනසතුව සදහා නිකුත්වු ගැසට්පත්‍රය ප්‍රකාශයට පත්කිරීමට පෙර  මැතිණියට අයත්ව තිබු අක්කර පනහක වත්තක්  පැවරීම අයුතු සහගතව සිදුකලැයි පවසා Jr රජය එතුමියගේ ප්‍රජා අයිතිවාසිකම් අහෝසි කලේය. දැන් නම් එතරම් සාධාරණවන්නේ නැත. අධිකරණ කටයුතු අවසන් වන තුරු හිරබත් කන්න සිදුවන්නේය.

දේශපාලනයේ හැටි ස්වරූප එසේය.

මැතිණිය එලෙස දඩුවම් විදි අතර අපි තුන්දෙනාට සිදුවුයේ  වන්දි රැගෙන නන්නත්තාර වීමටය.

ජෙරාඩ් සහ mr. Fernando කොරළවැල්ල ප්‍රදේශයේ යාබද නිවාස ඉදිකරගෙන පදිංචිව සිටියාය. මේ අලකළංචි නිසා මම උපන් බිමට ආචාර කර විදේශගතව පදිංචි විය.

mr. Fernandoගේ බිරිද  -  සිල්වි කුඩා කාලයේදීම මියගියාය. දරුවා හදා වඩා ගැනීමේ අපහසුතා මතුවු බැවින් ඈ කන්‍යාරාමයකට භාරකාරිත්වයට පත්කලාය.ඈ කන්‍යා සොහොයුරික ලෙස හැදී වැඩි ආගමික ජීවිතයකට හුරුවිය.

අධ්‍යාපන කටයුතු අවසන්ව ගුරුවෘත්තිය තෝරාගත් ඈත් පියාත් අතර එතරම් සමීප සම්බන්ධතාවයත් තිබුනේ නැත.එහෙත් තනිව වසන පියා බැලීමට යාම් ඊම් සිදුවිය.

ප්‍රමානවත් ආදායම් මාර්ග තිබු mr. Fernando ට දුව ගැන විශේෂ අවධානයක් තිබුනේ ද නැත.

මේ හමුවීම් පටන් ගන්නේ “ ඇයි කරදර විදගෙන මාව බලන්න ආවේ” යන පොදු පිලිගැනීමකින් සහ “ ආයේ එන්න එපා මම ඔයා බලන්න එන්නම්” වැනි පොදු වචන පෙලක සමුගැනීමකින් විය.


අපි දැන් එකම වයසේ දෙවියන් වහන්සේගේ  මග පෙන්වීම ඔස්සේ ආලෝකය දකිමින් සිටින පිරිසක්ය.

ඉද හිට දවසක ජෙරාඩ් මට කතා කරයි.

ලංකාවේ තොරතුරු අපේ සැප සනීප කතා බහේ මාතෘකාය. පොදුවේ අපි ශරීර කූඩුව අලුත්වැඩියා කරගෙන නඩත්තු කරන්නට ගරාජ හිමියන්ට මිකැනික් වරුන්ට මිළ ගෙවමින් බලවත් පරිශ්‍රමයක් දරන්නෝ වෙමු. ඒ ගැන කතාබහ සාමාන්‍ය දේවල්ය.

“මචං අරූ කතා කලේ නැද්ද බං.”

ඒ අසන්නේ mr. Fernando ගැනය.

“නෑ මචං සති දෙක තුනකින් කතා කලේ නෑ.”  යයි  මම කී විට “ඒක තමයි හතර වටේ අපිට කනක් ඇහිලා ඉන්න නෑ.”

පොඩ්ඩක් දාගෙන දේශනාව පටන් ගන්නවා.


mr. Fernando ගේ මාතෘකාව දේශපාලනයයි. 

ඔහුට දන්නා කාලයක සිට පැවති ආණ්ඩු පිළිබදව යහපත් චිත්‍රයක් නොමැත.

සිරිමාවෝ ගේ ජනහිතකාමි ප්‍රතිපත්ති mr. Fernando ට Jr ට වඩා  ඇලජික්ය. Jr ගේ විවෘත ආර්ථිකය ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හිතුවක්කාර ප්‍රතිපත්ති බරපතල විවේචන සහිතය.

ප්‍රේමදාස සහ විජේවීර සංවරයක් නැති මීණිමරුවන්ය. චන්ද්‍රිකා චෞර රැජින ලෙස වික්ටර් අයිවන්ට යටත්ය. මහින්ද යුද්ධයේ මෙන්ම සුද්ධයේද වීරයාය. සිරිසේන පාවුන සරුංගලයක්ය තඹුත්තේගම පුතා අප්‍රසන්නය.කතාව විතරක්ය.

කාලෙන් කාලෙට විවේචනයට භාජනය වන මේ දේශපාලකයෝ mr. Fernando දෙකක් දාගෙන බයිට් එකට ගන්නා විට අසල්වාසීන්ට හිරිහැරය.

සමහර දවසක කෝල් එකක් ගන්නේ දෙකක් දාගෙන මේ දෝස්මුරයන් දිය කර හරින්නටය.

මම පෝන් එක ස්පීකර මෝඩ් එකට දමා මගේ වැඩක් කරගනිමින් ඇහුම් කන් දෙන්නේ mr. Fernando ගේ හිත  සුවපත් කිරීමටය.

ඉද හිට mr. Fernando පිළිතුරු දෙන්නේය.

පැයක් හමාරක මේ චිත්ත විරේචනයෙන් පසු “ උබට වැඩත් ඇතිනේ  - මම පස්සේ කතාකරන්නම් “ කියා ඔහුම නිහඩ වන්නේය.

ජෙරාඩ්ගේ අදහස අනුව මට කතා කලාට පසු සතියක් හමාරක් යන තුරු අසල්වාසීන්ට හොදින් නිදාගන්නට හැකිවෙන්නේය.

අංකල් …………………..සිල්වියාගේ හඩ මම යලිත් මහ පොලොවට ගෙනාවේය.

අංකල් තාත්තා සනීප නැතිවුනා.

මේ දවස්වල ලංකාවේ තියෙන වෛරස් උණ හැදිලා.

මම දැන ගන්න කොට නිව්මෝනියා තත්වයට ඇවිල්ලා.

හොස්පිටල් ඇඩ්මිට් කලත්…………..

තාත්තා බේරා ගන්න බැරිවුනා………. වයස අවුරුදු 78 ක් ආයුවළදා mr. Fernando මෝක්ෂයේ ආලෝකය වැළද ගත්තාය

අංකල් ,

තාත්තා කවුරුත් වැඩිපුර ආශ්‍රය කලේ නැහැ. මම තාත්තගේ පෝන් එක අරගෙන history එක බැලුවා. සති තුන හතරකට සැරයක් අංකල්ට කතා කරලා තිබුනා.

ඒකයි අංකල්ට ගත්තේ !.

ඔව් මට කතා කරලා කාලයක් වුනා. 

එදා කිව්වෙත් වායු දූෂණය නිසා වෛරස් රෝග වැඩියි.මේ ආණ්ඩු පරිසර දූෂණය මැඩපවත්වන්න නිසි වැඩපිලිවෙලක් නෑ කියලා.


A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

මම ලොකු තාත්තා


මේ සටහන මම ගැන.

ඒත් ලියන්නේ මම නෙමෙයි. මම ලියුවොත් ඒක තාත්වික නැහැනේ.

මේ දරුවගෙත්  මේ සටහනට ප්‍රතිචාර දක්වලා තිබුන සණුහරේ දරුවන්ගෙත් හිත් කොයිතරම් අගේ කළ යුතු ලෙන්ගතු කමින් පිරිලා තියෙනවද කියලා ?.

මට හිතෙන්න පටන් ගත්තා

අපි මගේ අම්මායි තාත්තයි පැලකරපු පුංචි පැලයකින් හැදුන මහා ගහක් වගෙයි. අතු රිකිලි බෙදිලා දැන් හතරවෙනි පරම්පරාව..

මම ලොකු තාත්තාවුනේ තුන් වෙනි පරම්පරාවට.

වර්තමානය වන විට අපි උදේ හවස දකින්නේ හමුවෙන්නේ කීප දෙනයි.

ලංකාවෙන් බැහැර රටවල …………….

ලංකාවෙත් හතර අතේ…… පැතිරිලා නිජබිම් වෙලා.

සන්නිවේදනය නැත්නම් දකින්නෙත් හඩ ඇහෙන්නෙත් කලාතුරකින්.

ඒත් අපේ බැදීම් ශක්තිමත්.

සංවේදීයි.

මට හැත්තෑ අටක්.

නංගිලා මල්ලිලා - දුවලා පුතාලා - මුණුපුරු මුණුපිරියන් එක්ක සංකීර්ණ ජනපදයක

තාමත්  අගයීමට ලක්වීමත් පිනක්.


මේ එක දියණියක් Familly Group එකේ පලකරලා තිබුන සටහනක්.

මගේ හිතට ගොඩ වැදුන සතුට පිටවුනේ ඇස් දෙකෙන්.



“………..සමහර මිනිස්සු අපේ ජීවිතේ කොච්චර වටිනවද කියලා තේරෙන්නේ, ඔවුන් එක්ක ගෙවපු මතක එකින් එක ආපහු මතක් කරද්දි… ❤️


අපේ ලොකු තාත්තා කියන්නේ අපේ පවුලේ ඒ වගේම කෙනෙක්.

අපේ ළමා කාලය පුරාම හිටපු, අපේ සතුටු මතක එකතු කරපු, අදටත් අපිව ඒ එදා වගේම ආදරෙන් මතක් කරන කෙනෙක්. 🥹❤️


උස, හැඩිදැඩි, මූණ පුරාම හිනාවක් තියෙන, අපි හැමදාම ආදරෙන් දකින අපේ කඩවසම් ලොකු තාත්තා. ❤️


මගේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද මම අම්මා කෙනෙක් වෙලා ඉන්න තැනට එනකම්, ලොකු තාත්තාගෙන් ලැබුණු ඒ ආදරේ නම් තාමත් එදා වගේමයි. කාලය ගෙවිලා ගියාට, අපි ලොකු වුණාට, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්… ඒ ආදරේ නම් වෙනස් වෙලා නෑ. ❤️


අදටත් ඔයාව දැක්කාම දැනෙන්නේ ඒ පොඩි කාලේ දැනුණු ඒ උණුසුම

. ඒ හුරුපුරුදු හිනාව, ඒ ආදරණීය  පිළිගැනීම… ඒවාට වචනවලින් වටිනාකමක් දෙන්න බෑ. 🥹


FB එකේ චණ්ඩියා වුණාට, අපේ හිතේ ඉන්නේ අපේම ආදරණීය ලොකු තාත්තා. 😄❤️


 සතියක් දෙකක් ගියාම, “කොහොමද ඉතින්?” කියලා අහන්න එන ඒ call එක නම් කවදාවත් වරදින්නේ නෑ. ❤️


ඒක නිකම්ම call එකක් නෙමෙයි… “ඔයාලා මතක් වුණා” කියලා වචනවලින් නොකියා, ඒ call එකෙන්ම කියන ආදරයක්. 🥹❤️


අපේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද වෙනකම් අපේ හැම මතකයක්ම එකතු කරගෙන, අපේ ෆොටෝවලින් පිරුණු ලොකු මතක බණ්ඩාරයක් ඔයා ළඟ තියෙනවා.


අපි හැමෝගෙම උපන්දිනයන් මතකයි. අපි පොඩි කාලේ කරපු පුංචි පුංචි දේවල් මතකයි. අපිටත් අමතක වෙලා ගිය සමහර මතක පවා ඔයා ළඟ තාම තියෙනවා. ❤️


ඒ ෆොටෝ දිහා බලද්දි තේරෙන්නේ, අපේ ළමා කාලය ලස්සන වෙලා තිබුණේ ඒ දවස් නිසා විතරක් නෙමෙයි… ඒ දවස් ආදරෙන් පිරවූ මිනිස්සු නිසා කියලයි. ❤️


අපි කොච්චර ලොකු වුණත්, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්, සමහර මිනිස්සුන්ගේ තැන අපේ හිතේ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ.


ඔයාත් ඒ වගේ කෙනෙක්. ❤️


ආදරණීය ලොකු තාත්තේ,

ඔයාට හරිම ආදරෙයි. ❤️🥹


අපේ මතක රැකගෙන, අපිව මතක් කරගෙන, අදටත් ඒ එදා වගේම ආදරෙන් අපිව පිළිගන්න එකට… ගොඩක් ස්තූතියි.


අපේ ලොකු තාත්තා…

අපේ ළමා කාලයේ ලස්සනම මතකයක් විතරක් නෙමෙයි—

අපේ ජීවිතේ හැමදාමත් තියෙන ආදරණීය කොටසක්.


 ❤️


By Shenali M Liyanagamage “


හිතට සතුටක් කාන්දු කලාට ඔබට පින්.



A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

සැප්තැම්බරය.



සැප්තැම්බරය.

බෙලිහුල්ඔයට වැස්ස ලැබෙන කාලය.

කාලගුණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අනාවැකි නැතත් අපිට මේ රටාව හුරු පුරුදුයි.

පෙබරවාරි වෙනකම් මේ වැස්ස ලැබෙනවා.

ආයෙත් මහ වැසි පුරන්නේ අප්රේල් මුල් සතියේ.

බක්මහට හෙන ගහ ගහා වහිනවා.

ලහ කොල දළු දාන්න “ N” , ලැබෙනවා.

අපි පුංචි කාලේ ගොවිතැන් බත් කරන උදවිය කාලගුණයට අවනතව වගා කටයුතු කලා

අපේ ගම බත බුලතින් සරුයි.

ජනාකීර්ණ නැහැ.

පිටතින් දියලුනු , කරවල , දුන්කල , සබන් වගේ දේවල් තමයි බෙලිහුල්ඔය පාලමෙන් මෙගොඩ තිබුන පුංචි කඩමණ්ඩියට ගෙනාවේ. ( ආනයන කලේ )

කන්නයක් එවර වෙලා මාසයක් දෙකක් වෙනකම් සතියකට වී ටොන් විස්සක් විතර පාලමෙන් එහාට යනවා ( අපනයන වෙනවා)

ගොඩ ගොවිතැන් කරපු උදවියත් හිටියා.

ඉරිගු , වියලි මිරිස් වෙළදපලට ලැබෙනවා.

මට මතකයි සිරිමා මැතිණිගේ ආණ්ඩුකාලේ මිරිස් පොළු ,හාල් පොළු තිබුන කාලේ ඒ කාලේ ලක්ෂපතියෝ වුන ගොවි මහත්තුරු බිහිවුනා.

ආර්ථිකේ විවෘත වුනා. අපි බංකොලොත් වුනා.

පාලමෙන් එහාට ශ්‍රමය ගලන්න පටන් ගත්තා. කෙත් වතු පාළු වුනා.

පාලමෙන් මෙහාට ලොරි පුරෝල කඩමණ්ඩියට බඩු භාණ්ඩ ආවා.

දැන් හාල් ටිකත් ඩඩ්ලිගේ මෝලෙන්.

මේ යුග දෙකක් හරහා ඇදපු රේඛාවක්.

අද මීටත් වඩා වෙනස්. .

ප්‍රෙද්ශයම ජනාකීර්න වෙලා.

එක පැත්තකින් සබරගමු විශ්ව විද්‍යාලය ශීෂ්‍ය ප්‍රජාව හාර පන්දහසක් ජනගහනයට එකතු වෙලා.

ඒ නිසා ඇතිවුන ආර්ථිකයක්.

බෙලිහුල්ඔයට එන සංචාරකයෝ දවසින් දවස වැඩිවෙනවා.

ඒ නිසාත් නව ආර්ථිකයක් ඇතිවෙලා.



  



A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

මල්වර වෙලා - 01



පවුලේ මල්වර මංගල්‍ය උත්සව කිහිපයක්.

මල්වර මගුල් ගැන මීදුම කිහිපවතාවක් ලියලා තියෙනවා.ඒවා බර බර අදහස් නෙමෙයි. අම්මලා තාත්තලාගේ බහු භුත විකාර ගැන . මීදුුම ඒ අවස්ථා  කියවාපු හැටි ගැන

දැන් අම්මලා තාත්තලා මීට දශක හතරක් පහකට පෙර හිටපු තරුන අම්මලා තාත්තලට වඩා වෙනස් විදියට හිතනවා. ඒක පරිනාමයේ සහ අධ්‍යාපනයේ දියුණුවක්.

මල්වර වීම ආගමික හා සංස්කෘතික කියවීම මේ තරුන අම්මලා තාත්තලාගේ කියවීමට වඩා වෙනස්.

මීදුම අපේ අවට ජීවත් වෙන සහෝදර ජාතීන් කිහිපයක් ඔවුන්ගේ ආගමික සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කරමින් කරන චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර ගැන හොයා බලන්න පෙළඹුනා.

සමහර විට මීදුමගේ අදහසුත් මේවා අතර ලියවෙන්න පුලුවන්.

මිදුමගේ සිත් ගත් සිරිත් විරිත් අනුගමනය කරන්නේ මුස්ලිම් ආගමික ජනතාව.

ඔවුන් මේ අවස්ථාව සාමාන්‍ය ශාරීරික ජීව විද්‍යාත්මක එක් අවස්ථාවක් ලෙස තේරුම් ගන්නවා.

ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්ලිම් (ඉස්ලාම්) සංස්කෘතිය තුළ දැරියක මල්වර වීම  සලකනු ලබන්නේ ඇය ළමා වියෙන් මිදී, තමාගේ ආගමික සහ සාමාජීය වගකීම් තනිවම දැරිය හැකි වැඩිහිටි පරිණත කාන්තාවක්  බවට පත්වීමේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් ලෙසයි. 

මෙය ඉස්ලාමයේ  "බලූග්" (Balugh) හෝ "රුෂ්ද්" අවධියට පත්වීම ලෙස හදුන්වනවා.

දැරියකගේ ඔසප් වීම අවසන් වූ පසු, ඇය නැවත ආගමික වත්පිළිවෙත් සඳහා සුදුසුකම් ලැබීමට ඉස්ලාමීය නීතියට අනුව සම්පූර්ණ ශරීරයම පවිත්‍ර කරගත යුතුය. මෙය "ගුස්ල්" (Ghusl) ලෙස හඳුන්වයි.

  • මෙහිදී නිශ්චිත ආගමික නියමයන්ට අනුව හිසේ සිට පාදාන්තය දක්වා ශරීරයේ සෑම තැනකටම ජලය යන පරිදි ස්නානය කළ යුතුය.

  • මේ සඳහා වෙන වෙනම නැකත් වේලාවන් නොමැති අතර, ශාරීරිකව ඔසප් චක්‍රය නතර වූ වහාම දැරිය මෙම ස්නානය සිදුකළ යුතුය.

ඉස්ලාමීය දහමට අනුව දැරියක් "බලූග්" (වැඩිවියට) පත් වූ දින සිට ඇය අල්ලාහ් දෙවියන් ඉදිරියේ ස්වයංව වගකිව යුතු තැනැත්තියක් බවට පත්වේ.

  • පස්වේල සලාතය සහ උපවාසය: එතැන් පටන් දිනපතා පස්වේල සලාතය (නමස්කාරය) ඉටුකිරීම සහ රාමලාන් මාසයේ උපවාස (සීනි/රෝදා) රැකීම ඇයට අනිවාර්ය (ෆර්ල් - Fardh) වේ.

  • පව් සහ පින් ගිණුම: ඉස්ලාමීය විශ්වාසයට අනුව ඇය කරන හොඳ සහ නරක ක්‍රියා ඇගේම ගිණුමට බැර වීම ආරම්භ වන්නේ මෙම වයසේ සිටයි.

වැඩිවියට පත්වීමත් සමඟ දැරියක් කාන්තාවක් ලෙස සමාජයට නිරාවරණය වන බැවින්, ඇගේ ආරක්ෂාව සහ ගෞරවය උදෙසා ඉස්ලාමීය ඇඳුම් ආකෘතිය වන "හිජාබ්" (Hijab) පැළඳීම (හිස සහ ශරීරය ආවරණය වන සේ ඇඳීම) මෙම කාලයේ සිට නිසි ලෙස ආරම්භ කරනු ලබයි. මින් පෙර ඇය නිදහස් ඇඳුමින් සැරිසැරුවද, මල්වර වීමෙන් පසු සමීපතම ලේ ඥාතීන් (මහ්රම්) හැර අන් අය ඉදිරියේ ශරීරය ආවරණය කර සිටීමට ඇයව හුරු කරවනු ලබයි.

මුස්ලිම්වරුන් අතර මල්වර වීම සඳහා ලොකු උත්සව හෝ ප්‍රසිද්ධ මංගල්‍යයන් පවත්වන්නේ නැත. එය ඉතා පෞද්ගලික සහ පවුලේ අභ්‍යන්තර කටයුත්තක් ලෙස සලකයි.

  • දැරිය වැඩිවියට පත් වූ පසු මව විසින් පවුලේ සමීපතම කාන්තා ඥාතීන්ට (ආච්චිලා, නැන්දලාට) ඒ බව පවසයි.

  • ඇතැම් පවුල්වල සතුට සැමරීමක් සහ දියණියට ආශිර්වාද කිරීමක් ලෙස නිවසේ සමීපතමයන් පමණක් එකතු කරගෙන වට්ටලප්පන්, කිරිබත් හෝ බිරිස් වැනි විශේෂ කෑමක් පිළියෙල කර සංග්‍රහයක් පවත්වයි.

  • එහිදී වැඩිහිටි කාන්තාවන් දැරියට නව ඇඳුම් තෑගි දීම සහ ඇගේ ඉදිරි ජීවිතයට ආශිර්වාද කිරීම සිදුකරයි.

මෙම අවස්ථාවේදී  මව හෝ පවුලේ වැඩිහිටි කාන්තාවන් විසින් දැරියට කාන්තාවක ලෙස ජීවත් විය යුතු ආකාරය, පිරිසිදුකම රැකගන්නා ආකාරය, සහ ඉස්ලාමීය සීමාවන් තුළ සමාජය ආශ්‍රය කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව ආදරණීයව උපදෙස් ලබා දීම සිදුකරයි.

මේ කටයුතු සරල මෙන්ම ජීවිතයේ සැමරිය යුතු විශේෂ අවස්ථාවක් ලෙස මුස්ලිම්වරු නොසලකන බවට ඔවුන්ගේ ආගමික චින්තනය සලකා තිබේ.

  • ලකුණු කිරීම ඉවත් කර ඇත

    හිණ්දු ආගමිකයෝ මේ අවස්ථාව තේරුම් ගන්නේ කෙසේද ?

  • ලකුණු කිරීම ඉවත් කර ඇත

    අපි ඊලග වියමනෙන් කියවමු.

A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

විසදුමක් නැහැ .





මළ ගෙදරක ගෙවුන සතියක්.

අද පෙර මෙන් අවමගුල්  කටයුතු සදහා කාලය ගන්නවා අඩුයි.

කොරෝනා අපට ලබා දුන් ආදර්ශයක් කියලයි හිතෙන්නේ…

සිරිත් විරිත් සිදු කලත් අවසන් ගෞරව දැක්වීමට තියා ගන්නා කාලය දවසක් දෙකක් වෙලා.

පැය හතලිස් අටක් .

සංනිවේදනය දියුණුයි . පැයක් දෙකක් ගත වෙන කොට දැන ගත යුතු ඥාති හිතමිත්‍රාදීන් ප්‍රවෘත්තිය දැනගන්නවා. දුර බැහැර අද ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි.

ගමන් බිමන් පහසුව තියෙනවා.

ඒ නිසා සියල්ලන්ට සහභාගීවීම දුෂ්කර නැහැ.

තාමත් බැහැර නොවු සිරිත් වුනත් නැත්තෙම නැහැ.

සරල කෑම වේලක් වෙනුවට බරපතල මෙනුවකින් යන එන අයට සංග්‍රහ නොකොලොත් මදි කමක්.

නිවසියන්ට භාරධුර කටයුත්තක්.

සමහරක් අවස්ථාවල ඥාතී හිතමිත්‍රාදීන් , අසල්වාසීන් බරපැන දරාගෙන මේ කටයුත්තට උර දෙනවා.

ආදාහණාගාර පිහිටුවා තිබීමත් තවත් පහසුවක් වෙලා.

මේ අනම් මනම් කියන්න නෙමෙයි හිතුවේ.

ඒත් කියවුනා කියමුකෝ.

මරණය පිලිබදව සංනිවේදන සිද්ධීන් තුනක අත්දැකීම් මට තියෙනවා.

මේවා විශ්මය සහගතයි. 

විශ්වාශ කරන්න අපහසු අත්භූත සිදුවීම්.

ගෙවුන සතියේ සිදුවුන සිද්ධියෙන් පටන් ගන්නම්කෝ.

දැන් මළ ගෙදර අවසන් කටයුතු ආරම්භ කිරීමට සූදානම් වෙන වෙලාව.

ආගමික කටයුතු සදහා ස්වාමීන් වහන්සේලා වැඩම කරවන අවස්ථාව.

පළමු ස්වාමීන් වහන්සේත් කැටුව නිවසට පා තැබුවා විතරයි.

නිවස ඉදිරිපිට තිබුන මහ දෙල් වෘක්ෂයක්.

ඒකේ වට අඩියක විතර විශාල අත්තක් මහත් ශබ්දයක් දෙමින් පිරිස මැදට කඩා වැටෙනවා.

කළබලවු පිරිස ඒ වටා රොක් වෙනවා.

කිසිවෙකුටත් අණතුරක් නැහැ.

වායු ගොලයේ කිසිදු කැළඹීමක් නැහැ නිශ්චලයි.


තවත් දිනක තිස්සමහාරාමයේ ඥාතිවරියකගේ මළ ගෙදරක සහභාගි වෙනවා.

දැන්  ආගමික කටයුතු අවසන් වෙලා . දෙන නිවසින් එළියට ගන්නවා.

නිවස ඉස්සරහ ලස්සනට වවලා තිබුන අඹ ගහක් .

ගහ වටේට බැම්මක් බැදලා මිදුලට ආභරණයක් වගේ .

ඒ දවස් අඹ වාරේ ගහ පිරෙන්න අඹ.

මෙන්න චර බර සද්දෙත් එක්ක විශාල අඹ අත්තක් සෙනග මැදට කඩා වැටෙනවා.

අඹත් පිරිලා…

කාටවත් අණතුරක් නැහැ.

එදත් පුංචි හුළගක්වත් තිබුනේ නැහැ.

නිසල පරිසරයේ ඇහුනේ අඹ අත්ත කඩා වැටුන සද්දේ විතරයි.


මේ අත්දැකීම වෙනස්….

අම්මා හෘදාබාදයක් සමග සටන් කරමින් ජයවර්ධණපුර රෝහලේ.

මම අම්මා ලග සිට පැමින නැවතත් අම්මා බලන්න යන්න බොරලැස්ගමුව නංගීගේ නිවසේ.

මමත් නංගිගේ පුතත් විතරක් එවෙලේ හිටියේ.

අනික් අය බැහැර ගිහින්.

මම වාඩිවෙලා ඉදලා නැගිටලා ආලින්දයට එන අදහසින්.

විදුලියක් වැදුනා වගේ කම්පනයකුත් සමග මගේ ඇස් අදුරු වෙලා නැවතත් පුටුව උඩට.

පුතා ඇවිත් අත දෙක අල්ලා ගෙන මොකද වුනේ කියලා බලනවා.

එවලේම ලැබුන දුර කතන පණිවිඩය පුතාට කියලා තියෙන්නේ.

ආතම්මා මිය ගිය බව.


මේවා අහුඹු සිදුවීම් ද ?

මම තාමත් කල්පනා කරනවා.

විසදුමක් නැහැ.


A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS