.jpg)
පසුගිය සති අන්තය තනිවු දියණියක නැසීගිය තම ස්වාමි පුත්රයා වෙනුවෙන් ඉටු කරන ලද බණ සහ දානමය පුණ්යනුමෝදනාවකට මැදිව ගෙවීගියේ පහන් සිතකිනි.
එක අතකින් හතරපේරුවේ ඥාති මිත්රාදීන්ගේ එකතුවක්.
සම්භාෂාණයක්.
මතුලක් තුලාවක් දානයක් අවසන කැඩී බිදී ගිය පීරිසියක් කෝප්පයක් නොතිබුනොත් එය අඩුපාඩුවක්.
අද කතාව එවැනි පීරිසියක් සහිත කෝප්පයක් ගැන.
වර්තමානයේ වැඩිවුන ජනගහණයත් එක්ක පන්සල් ප්රමාණයත් වැඩිවෙලා.
එක ගමකට පන්සල් දෙක තුනක්. !.
දායකයින්ට මේ හැම පන්සලක් එක්කම සම්බන්ධකම් තියාගන්න ඕනි.
නැත්නම් වැඩ වාසය කරන ස්වාමීන් වහන්සේලාගේ සිත් සතුටු වෙන්නේ නැහැ.
රජරට පැත්තේ පන්සල්වලට ගොදුරු බිම් තියෙනවා කියලා මම අහගත්තේ දවසක පිදුරංගල විහාරයේ නවාතැන් ගත් දිනක පුංචි හාමුදුරුකෙනෙක් එක්ක කල කතා බහකදී.
ඒ අනුව නම් අපේ පැත්තේ පන්සල් කිහිපයක ගොදුරු බිම වෙලා තියෙන්නේ එක ගමක්.
දායකයින්ටත් බොහෝම සීරුමාරුවෙන් තමයි පින් කරගන්න සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ.
නැත්නම් එක් එක් පන්සල් දායකයින් මට අඩුවෙන් සැලකුවා කියලා තක්සේරු කරනවා. හිත් අමනාප කම් ඇති කරගන්නවා.
මේ දියණිය එක් පන්සලක විහාරාධිපති ස්වාමීන් වහන්සේට ආරධනා කරනවා මම අහවල් දවසේ දානයක් දෙනවා. කලින් දා බණක් අසාගන්නත් ඕන කියලා.
හාමුදුරුවෝ අහනවා කී නමකට ආරධනා කරන්න ඕන ද ?
බලාපොරොත්තුවු ස්වාමීන් වහන්සේලා ගාන දැණුම් දෙනවා.
ඇගේ ආරධනාව පිලිගන්න හාමුදුරුවෝ අනෙක් පන්සල්වල ස්වාමීන් වහන්සේලාට ආරධනා කරමින් ,දානමය කටයුතු සංවිධාණය කරනවා.
ආරාධිත දියණිය වෙනුවෙන්.
එයයි සම්ප්රදාය….. පන්සලක් පන්සලක් ගානේ ගොස් ආරධනා කරන්න ඕන නැහැ.
දියණිය දානෙට සමීප දිනක යලිත් පන්සලට ගිහින් ප්රවාහණ පහසුකම් සපයන්න උපදෙස් ගන්නවා .ඒ අනුව දානේ දවසේ එක් එක් පන්සලට ස්වාමීන් වහන්සේලා වඩම්මා ගෙන ඒමට වාහන පිටත් කරනවා.
එක පන්සලකට ගිය වාහනේ හිස්ව එනවා.
බිදුන පීරිසි කෝප්පේ එතන…..?
ඕමල්පේ සෝභිත හාමුදුරුවෝ මේ වගේ කතාවක් කියනවා.
හාමුදුරුවන්ගේ “ අණ ගුණ සහ බණ “ කියන ග්රණ්ථයේ 29 වෙනි කතාවේ.
ගමේ පන්සලේ හාමුදුරුවන්ට දානෙකට ආරාධනා කරනවා.
ආරධනාව බාර ගන්නවා.
සියළු කටයුතු සුදානම් කරලා යාන වාහනත් පන්සලට යවුවට පස්සේ හාමුදුරුවේ කියනවා දානෙට වඩින්න බැහැ කියලා.
හේතුව වෙනත් පන්සලක් ලග තියෙන ඉඩමක් පිලිබදව එම පන්සලේ හාමුදුරුවන් සමග දායක මහත්තයාත් සමග තියෙන ආරවුලක් !
එතනත් බිදුන පීරිසි කෝප්පයක් - සංඝාඥාවක් පනවලා.
.jpeg)
