අද පාන්දර අවදි වුනේ හීන ගොඩක් බලලා ..මතක තියෙන්නේ එකයි දෙකයි.

පාන්දර 04.00ට විතර ලොකු මුණුපුරා 

“ සීයේ සුබ උපන් දිනයක් “ කියාපි.

නිදි මරගාතේ වුනත් ඌට තැන්කිව් ..තැන්කිව් කියන්න එපාය.

ස්කොලේ යන්න බස්එකට දුවන උගේ හිතනරක් කරන්න මට හිත දුන්නේ නෑ. තැන්කිව් එක අහගෙන කොල්ලා බස් එකට දිව්වා.

හීතලේට පොරෝනෙට ගුලිවුන මට ආයෙත් නින්ද ගියා

ආයෙත් හීන පේන්න පටන් ගත්තා.සල්ලි යන්නෙත් නැති හින්දා මම හීන බලන්න ආසයි. පරණ කතන්දර සජීවීව…….

ආදර කතා , සටන් ජවනිකා,කම්පා වෙන ශෝචනීය දර්ශන , ජීවිතයට ආපු සුනාමි බල බලා ඉන්න කොට ආයෙත් පොඩි එකාට ස්කොලේ යන්න වෙලාව ඇවිත්.

සපත්තු දෙක මැදලා , ස්කූල් බස් එකට නග්ගලා ….

බස් එකට නගින ගමන්..“ සීයේ සුබ උපන් දිනයක් “ අහගත්තා පොඩි කොල්ලගෙන්.

ඌ ලොකු එකා වගේ නෙමෙයි . හතරේ පන්තියේ වුනාට ඉන්නේ විශ්ව විද්‍යාලේ.

බෙඩ් ටී එක මතක් වුනේ ඔන්න එතකොට…වතුර කේතලේ ලිපේ තියලා ආපහු හැරෙන කොට “ සුබ උපන් දිනයක් ලයනල් මහත්තයා “ රාජකාරි ඇමතුමක් වගේ ලතාවට මගේ අවුරුදු හතලිස් අටක් ලග දැවටුන පිය සබදිණිය.

ඒකට තැන්කිව් කියලා ප්‍රතිචාර දක්වලා බේරෙන්න බෑ නේ.

ඔන්න ඕන දෙයක් හිතාගන්නකෝ.

සිරිත් පරිද්දෙන් හදාගන්න තේ එක අදත් හදා ගෙන බොන්න ලෑස්තිවෙන කොට…“ සුබ උපන් දිනයක් තාත්තේ “ 

එයත් දුවන ගමන් රාජකාරියට….කිලෝ මීටර් හැට හැත්තෑවක් යන්න එපාය.

තැන්කිව් තැන්කිව් කියන්න හිත නැමෙන්නේ නෑ කරන උදව් කන්දරාවට. කෘතඥපුර්වක හිනාවකින් “ හරි පුතේ “ කියලා තේ එක බොන්න පටන් ගත්තා.

එකම දුව, ( දුවටයි පුතාටයි ඉන්නේ එකයි නේ ) …..සති අන්තයේ සීමාසහිත ලියනගමගේ සමාගම රැස් කරලා ඩිනර් එකක් තාත්තගේ උපන් දිනය සර්ප්‍රයිස් කරලා. උපන් දිනෙත් සීසර් කරපු එයත් තාත්තේ , සුබ උපන් දිනයක් කියාපි. උදේ වැඩ කටයුතු එකලාසයක් කරන ගමන්.

ඒකත් අහගත්තම ගෙදරින් ලැබෙන ඔක්කොම අහලා ඉවරයි.

මොබයිලයයි, ලැන්ඩ් ලයින් එකයි “ ටිං “ ගාපුවම මුණු පොතයි.

උපන් දිනේට විෂ් කරනවා.

ඒ අතරේ ඊයේ දැකපු හීනෙක අර වස්කවියේ ඉන්නවා වගේ චරිතයක් ඇවිත් 

මෙහෙම කිව්වා කියලා මතක් වුනා…

අද 27 වෙනිදා.

1948 ඔක්තෝම්බර 27 වෙනිදා හිරු උදාවෙන් 05.27 ට උපන් පින්වත් කුළකුමරාට

අදට 78 වරක් ගෙවෙනවා.

හෙට ඉදන් -79 කියලා කියන්න වෙනවා.

මදැයි මෙච්චර කාලයක් නානාප්‍රකාර විගඩම් කලා.

උබට මතකයි නේ අර යාළුවා.

සිල්වා….

මහගම සේකරයන්ගෙ නොමියෙමි පොතේ ඉන්න “ අයි.ඕ.යව්දිව් සිල්වා. “ 

ඔව් 

‘මම ඌට කිව්වා හත් දාහේ පෙට්ටියට උබෙන් හැත්තෑපන්දහක් ගන්න එපා සාධාරණ වෙයන්“ කියලා .

එතකොට මටත් මතක් වුනා දවසක ඔය කතාවම සිල්වා මල්ලිට කිව්වා කියලා.

මම ඌට කියලා තියෙන්නේ “ආරංචි වුන හැටියේ වරෙන්“ කියලා.

“අපි දෙන්නගෙන් කලින් කවුරු යයිද දන්නේ නෑ නේ අයියේ කියලා “ ඌ කිව්වනේ …..

බොරු කියලා නැති හින්දා මට වස්කවිය නම්  වැඩ කරන එකක් නෑ…..මට බොරු කරපු අය නම් පරිස්සම් වෙන්න වෙයි.

එහෙනම් ඔක්කොටම තැන්ක්කිවු….

කයි කතන්දර හැදෙනෙ හින්දා කාටවත් නොකියා හංගා ගෙන ඉන්න කතාත් තියෙනවා. සමහර කතා මතක් වෙන කොටත් මහ මොකක්ද වගෙයි. කවුරුවත් මතක් කරපුවමත් හිතෙනවා කරපු මෝඩ කම් කියලා….ඔය පරන ආදර කතා වගේ.

ඔය කතා කාලෙන් කාලෙට විශ්ලේශනය වෙන්නේ එක එකතාලෙට. එක කාලයක් මහා වේදනාවෙන් සිහිපත් කරපු කතා තව කාලෙක විහිළු කතා වෙනවා.යථා ස්වරූපය අදුනා ගන්න බොහෝ කල් යනවා.

ඒ අතරමැද අත්දැකීම් ලබනවා. සමාන අත්දැකීම් තුලනය කරලා බලනවා.

පෙරලිච්ච පිට හොදයි කියනවා.

අද ඔක්තෝබර් මාසේ විසිවෙනිදා. පරණ කතාවක් නිමාවට පත් කරලා අළුත් කතාවක් ලියන්න පටන් අරන් අවුරුදු හතලිස් අටක්.

සුබවාදි කතාවක්……ඇත්තෙන්ම පෙරළුන පිට හොද කතාවක් ලියවෙලා.

අවුරුදු හතලිස් අටකටත් පෙර කතාවක් කියන්නම්.

සමනල වැව පුරවන්න බෙලිහුල්ඔය ගලා එනවා කියලා කියන්නේ වර්තමානයේ. මේ කියන කතාව වළවේ ගගට එකතු වෙලා බෙලිහුල්ඔය කල්තොට වෙල්යායවල් සරු කරන්න හාදු දිදී දුවිලි ඇල්ල වර්නවත් කරමින් ගලා බසින කාලේ.

සමනල වේල්ල ඉදිකරන්න පිඹුරුපත් හදමින් හිටපු කාලේ.

ඒ කාලේ මෝස්තරයට වගෙත් රැකියාවටත් ජනී ජනයා සමනල ඉවුරේ මැණික් ගල් හොයනවා.

සමහර අයට වාසිත් වෙනවා. සමහර අය සූදු කෙලින්නා වගේ හැමදාමත් ගං ඉවුර පීරනවා.දිනනවා වගේම පරදිනවා.

අපිත් දවසක් මැණික් හොයන්න ගියා.

කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ පස් දෙනෙක්ගේ සෙට් එකක්.

දවස් දෙකතුනකට කෑම බීමත් අරගෙන ගග අයිනේ වාඩියකුත් අටවගෙන වැඩේට බැස්සා.

අපි එකෙක්වත් මැණික් ගැන හාංකවිස්සියක් දන්නේ නෑ. ඒ වුනත් වැඩේ ජොලි.

උයනවා පිහනවා .කනවා බොනවා.

ගිණි මැල ගහගෙන වනන්තරේ මදුරුවෝ තලමින් ජොලියේ දවස ගෙවනව‍ෙ

දවල් කාලෙට නොයෙක් නොයෙක් අය ගගට එනවා.

රැල්ලට වගේ කෙල්ලෝ කෙල්ලෝ මැණික් හොයන්න ඇවිත් හවසට යනවා. අපිත් එක්ක යාවජීව මැණික් හොයන සාමාජිකයන්ගේ පැල් කොටත් තිබුනා.

ඒ හින්දා තනියක් නෑ..

ඔහොම දවස් දෙක තුනක් ඉදලා කන බොන දේවලුත් හිග වෙන කොට අපි ගෙවල් වලට එන්න සැළසුම් කලා.

හම්බු වුන මැණිකකුත් නෑහැ. දන්න මැණිකකුත් තිබුනේ නැහැ.

ආපහු එන්න පෙරදා දවල් ගගේ ප්‍රිය සම්භාෂණයක්. ගගට සමු දෙන්න.

ඒ කලේ   නාගසලම් වීදියේ සුප්‍රසිද්ධ වෙද මහත්තෙක් ගුලියක් හදලා වෙළද පලට එක්කරනවා පත්තරවලත් ගුලිය ගැන දැන්වීම් එහෙමත් තියෙනවා. කාලේ හැටියට ප්‍රසිද්ධ ගුලියක්.

අපේ සගයෙක් මේ ගුලිය ඖෂධයක් කියලා භාවිතා කරනවා.එදා දවල් කෑමට පෙර එක එකාට මේ යකා ගුලි පෙව්වා.

මට උනේ හරි අලකලංචියක්. ඉිසේ බර ගතියක් දැනෙනවා. ටිකින් ටික නිදිමතත් එක්ක කරකැවිල්ලක් වගෙයි. 

මම දිග පලල තියෙන ඇදක් වගේ ගලක නිදි. ගල හයියෙන් බදා ගෙන . මට ගල පෙල්ලෙයි කියලත් හිතෙනවා. සම්මජාති පෙරෙලෙන්න තියා හිතන්නවත් බැරි ගලක්.

ඔන්න ටික වෙලාවක් යන කොට ගල පාවෙනවා. මාත් එක්කම..

ඒක ජොලි ආතල් එකක්.

මම වැටෙයි කියලා ගල බදා ගෙන අහසේ පාවෙනවා. වළාකුල් වලටත් උඩින්.

කොච්චර වෙලාවක් පාවුනාද දන්නේ නැහැ. මට ඇහෙරෙන කොට වාඩියේ..

එහෛම ආතලුත් ජීවිතෙට ලැබිලා තියෙනවා .