රබීන්ද්‍රනාත් ඨාගූර්.

වළාකුලක් වූවානම් කොතරම් හොදදැයි කුරුල්ලා සිතයි. වළාකුල සිතන්නේ “ මා කුරුල්ලෙක් වුවානම් කොතරම් හොදද කියායි.




















ලියෝ තොල්ස්තෝයි

හොද සහ නරක තරගයකට යවුවොත් අනිවාර්යෙන්ම දිනන්නේ හොදය ජීවිතයේ විශ්ව සාධාරණ නීතිය එය බැවිනි.























පුංචි තාරකාවෝ.

දෙවියන් වහන්සේ විසින් මැව් ලොකු තාරකාවන්ට වඩා උන්වහන්සේ මිනිසා විසින් දැල්වු පුංචි පහන් දකින්නට කැමතිය - රබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර්.
























- බුදුරජානන් වහන්සේ.

වීර්යත් ප්‍රඥාවත් නැත්තහු හට ධ්‍යානයක් නැත . භාවනා නොකරන්නාට ප්‍රඥාව නැත. යමෙක්හු කෙරෙහි ධ්‍යානයත් ප්‍රඥාවත් ඇත්නම් හෙතෙමේ ඒකාන්තයෙන්ම නිවනට සමීපව සිටින්නේය.
























බුදුරජානන් වහන්සේ .

අනුන්ගේ මරණ උපමා කර ගනිමින් සුළං හමන තැනක දැල්වූ පහනක් මෙන් තමාගේ ආයුෂද කවර මොහොතක හෝ කෙලවර විය හැකි ය .

2026-09-25

මම ලොකු තාත්තා




මේ සටහන මම ගැන.

ඒත් ලියන්නේ මම නෙමෙයි. මම ලියුවොත් ඒක තාත්වික නැහැනේ.

මේ දරුවගෙත්  මේ සටහනට ප්‍රතිචාර දක්වලා තිබුන සණුහරේ දරුවන්ගෙත් හිත් කොයිතරම් අගේ කළ යුතු ලෙන්ගතු කමින් පිරිලා තියෙනවද කියලා ?.

මට හිතෙන්න පටන් ගත්තා

අපි මගේ අම්මායි තාත්තයි පැලකරපු පුංචි පැලයකින් හැදුන මහා ගහක් වගෙයි. අතු රිකිලි බෙදිලා දැන් හතරවෙනි පරම්පරාව..

මම ලොකු තාත්තාවුනේ තුන් වෙනි පරම්පරාවට.

වර්තමානය වන විට අපි උදේ හවස දකින්නේ හමුවෙන්නේ කීප දෙනයි.

ලංකාවෙන් බැහැර රටවල …………….

ලංකාවෙත් හතර අතේ…… පැතිරිලා නිජබිම් වෙලා.

සන්නිවේදනය නැත්නම් දකින්නෙත් හඩ ඇහෙන්නෙත් කලාතුරකින්.

ඒත් අපේ බැදීම් ශක්තිමත්.

සංවේදීයි.

මට හැත්තෑ අටක්.

නංගිලා මල්ලිලා - දුවලා පුතාලා - මුණුපුරු මුණුපිරියන් එක්ක සංකීර්ණ ජනපදයක

තාමත්  අගයීමට ලක්වීමත් පිනක්.


මේ එක දියණියක් Familly Group එකේ පලකරලා තිබුන සටහනක්.

මගේ හිතට ගොඩ වැදුන සතුට පිටවුනේ ඇස් දෙකෙන්.



“………..සමහර මිනිස්සු අපේ ජීවිතේ කොච්චර වටිනවද කියලා තේරෙන්නේ, ඔවුන් එක්ක ගෙවපු මතක එකින් එක ආපහු මතක් කරද්දි… ❤️


අපේ ලොකු තාත්තා කියන්නේ අපේ පවුලේ ඒ වගේම කෙනෙක්.

අපේ ළමා කාලය පුරාම හිටපු, අපේ සතුටු මතක එකතු කරපු, අදටත් අපිව ඒ එදා වගේම ආදරෙන් මතක් කරන කෙනෙක්. 🥹❤️


උස, හැඩිදැඩි, මූණ පුරාම හිනාවක් තියෙන, අපි හැමදාම ආදරෙන් දකින අපේ කඩවසම් ලොකු තාත්තා. ❤️


මගේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද මම අම්මා කෙනෙක් වෙලා ඉන්න තැනට එනකම්, ලොකු තාත්තාගෙන් ලැබුණු ඒ ආදරේ නම් තාමත් එදා වගේමයි. කාලය ගෙවිලා ගියාට, අපි ලොකු වුණාට, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්… ඒ ආදරේ නම් වෙනස් වෙලා නෑ. ❤️


අදටත් ඔයාව දැක්කාම දැනෙන්නේ ඒ පොඩි කාලේ දැනුණු ඒ උණුසුම

. ඒ හුරුපුරුදු හිනාව, ඒ ආදරණීය  පිළිගැනීම… ඒවාට වචනවලින් වටිනාකමක් දෙන්න බෑ. 🥹


FB එකේ චණ්ඩියා වුණාට, අපේ හිතේ ඉන්නේ අපේම ආදරණීය ලොකු තාත්තා. 😄❤️


 සතියක් දෙකක් ගියාම, “කොහොමද ඉතින්?” කියලා අහන්න එන ඒ call එක නම් කවදාවත් වරදින්නේ නෑ. ❤️


ඒක නිකම්ම call එකක් නෙමෙයි… “ඔයාලා මතක් වුණා” කියලා වචනවලින් නොකියා, ඒ call එකෙන්ම කියන ආදරයක්. 🥹❤️


අපේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද වෙනකම් අපේ හැම මතකයක්ම එකතු කරගෙන, අපේ ෆොටෝවලින් පිරුණු ලොකු මතක බණ්ඩාරයක් ඔයා ළඟ තියෙනවා.


අපි හැමෝගෙම උපන්දිනයන් මතකයි. අපි පොඩි කාලේ කරපු පුංචි පුංචි දේවල් මතකයි. අපිටත් අමතක වෙලා ගිය සමහර මතක පවා ඔයා ළඟ තාම තියෙනවා. ❤️


ඒ ෆොටෝ දිහා බලද්දි තේරෙන්නේ, අපේ ළමා කාලය ලස්සන වෙලා තිබුණේ ඒ දවස් නිසා විතරක් නෙමෙයි… ඒ දවස් ආදරෙන් පිරවූ මිනිස්සු නිසා කියලයි. ❤️


අපි කොච්චර ලොකු වුණත්, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්, සමහර මිනිස්සුන්ගේ තැන අපේ හිතේ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ.


ඔයාත් ඒ වගේ කෙනෙක්. ❤️


ආදරණීය ලොකු තාත්තේ,

ඔයාට හරිම ආදරෙයි. ❤️🥹


අපේ මතක රැකගෙන, අපිව මතක් කරගෙන, අදටත් ඒ එදා වගේම ආදරෙන් අපිව පිළිගන්න එකට… ගොඩක් ස්තූතියි.


අපේ ලොකු තාත්තා…

අපේ ළමා කාලයේ ලස්සනම මතකයක් විතරක් නෙමෙයි—

අපේ ජීවිතේ හැමදාමත් තියෙන ආදරණීය කොටසක්.


 ❤️


By Shenali M Liyanagamage “


හිතට සතුටක් කාන්දු කලාට ඔබට පින්.



A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

2026-09-22

අප්පච්චිගේ හොඳම සිසුවලු


අප්පච්චිගේ හොඳම සිසුවලු අනේ මන් දා
මට ඉතින්
කරන්නට වෙන කිසිත් නැතිවී මනමෙ කුමරුගෙ අත අරන්
අන්ත අසරණ යුවතියක ලෙස ආව මුත්
උගෙ පසුපසින්
බැලුවෙ නැහැ ඌ එක් වරක් වත් අනේ මා
දෙස ආදරෙන්
දන්නෙ නැහැ ඌ පෙම් කරන්නට උපන්නත් රජ පෙලපතින්
දෛවයට ඉඩදී මමත් ඔහෙ ගමන් ගත්තා වන මැදින්
පැන්න වැද්දෙක් කැලේ අතරින් කඩා බිඳගෙන මහ හඬින්
මගෙ හිතත් කලබල වෙන්න ඇති එක්වරම දුටු එදසුනින්
ගැහෙන අතැඟිලි අතර රැඳවුණු කඩුව ගිලිහෙන්නැති බියෙන්
මෝඩයා මේ කොපුව ගන්නැති කඩුව කියලා කලබලෙන්
කඩුව දුන්නා නෙවෙයි මහතුනි උදුර ගත්තා ඌ මගෙන්
මමයි පරසිදු මනමෙ කුමරිය එදා සිට ඉතිහාසයෙන්
ඇහිඳ ගත් දෑ එකතු කරමින් තවත් රස මසවුළු දමන්
ඔන්න ඔහොමයි කතා හැදුණේ එදා සිට කුටු කුටු සරින්
නාඩගමකුත් ඇරඹුණා නොවැ එදායින් පසු මගෙ නමින්
බඩුව කියලා පටබැන්දෙ මට ඊට පස්සෙයි ගැලරියෙන්
මුගේ මලගම පවත්වන්නේ කෙලෙසකද මේ මහ වනේ
මගේ කියලා කාත් කවුරුත් නැතිව අද මා තනි වුනේ
උගේ පැල වෙත යමුද කියලා ඇහුවා වැද්දා පා සෙනේ
ඉතින් එය හැර කුමක් කරමිද නිබඳ දොස් කිව් මිනිසුනේ

කාන්ති ඉපලවත්ත

A day in the life
ජීවිතයෙන් දවසක් .