ලුණු කැටයක්...
ඕනෑම මට දිය වෙන්න...
පතුළක්
නැති තරම්
ගැඹුරු මහ මුහුඳට...
විසල්
මහපොළොවේ
සිනිඳු දුහුවිලි අතරට.....
දිය වෙලා සැඟවෙන්න....
මහා වෘක්ෂයන්ගෙන්
සුසැදි
වනන්තරයෙක
පස යටින් සැඟවුණු
මුදුන් මුල්
කේෂ මූලයන්
පසාරු කොට ඇවිදින්
ළපැටි දළු දක්වාම
විසිරෙන්න...
මලක් පැහැ ගන්වන්න..
රසැති පළයක දියවී
ඔබේ සිරුරට එන්න...
ඔබේ සියොළඟ සතපා
යළිත් පොළොවට යන්න...
වැසි දියේ සේදී
මහා මුහුඳට පිවිසෙන්න...
වෙළී වා තලයේ
වළාකුළු තුළ සැතපෙන්න...
අනෝරා වැස්සක
යළිත් පොළොවට පිවිසෙන්න...
ඕනෑම මට දිය වෙන්න...
වියළි ලේවායක
ලවණ දියවර කොටු කර
ගිණියම්
හිරු රැසින්
යළිත් ඔබ මා දැව්වොත්...
සුදුපාට
රළු පරළු
කැටයකට
යළි යළිත්
ඔබ මාව පෙරළුවොත්...
ඒත්
මට ඕනෑම
යළි යළිත්
ඔබ නමින්
දිය වෙන්න...
මා
ලුණු කැටයක්...
ඕනෑම මට දිය වෙන්න....
- විජිතමාලි ආනන්දකුමාර
