සාජහන් නුඹ ආදරේ ගැන දන්න ලබ්බක් !

නුඹේ අග බිසව වුවට - 

තවත් බිසවුන් හයක් සිටියා
මගේ අයිතිය තනිව විදිමින් - 

අනිත් අයවත් බදා ගත්තා...

එක පෝලිමට දරුවො වදලම - 

වැහිරී වැහිරී ගියත් පෙරදා
දාහතර වෙනි සැරෙටත් තව - 

දරු ගැබක් මගේ කුසට දුන්නා...

දරා ගන්නට කොහෙද හයියක් - 

තවත් විදවනු නොහැකි හින්දා
දාහතර වෙනි දරුවා එක්කම - 

ඉතින් මම ඇස් පියා ගත්තා...

මරණ මංචකයේ දිගාවී - 

හඩන විට ඔබ දුකත් හිතුනා
ආයෙමත් අග බිසව තනතුර - 

කාටවත් දෙන්නැහැයි කිව්වා...

මුළු ලෝකයම පුදුම කරමින් - 

මගේ නමට ටජ්මහල නිමවා
කදුළු වේලෙන්නටත් කලියෙන් - 

මගෙම නංගීව සහේ ගත්තා..

හිතත් තලමින් ගතත් තලමින් - 

දුක් දුන්නු හැටි මැවී පෙනුනා
ලොව්ට රහසින් ටජ්මහල යට - 

මගේ කදුලැලි හුගක් තිබුනා..

ලග ඉන්නකම් දස වද දිදී - 

මැරිලා ගියහම කදුලු හලනා
සාජහන්ලට රැවටිච්ච - 

මුම්ටාස්ලා හැමතැනම සිටිනා..

සාජහන් නුඹ ආදරේ ගැන
දන්න ලබ්බක් නැහැයි හිතුනා...

උපුටා ගැනීම
Batta page
කවිය 

අනිශා ජයකොඩි ගෙ..

A day in the life