ආදා ඉඳලම නිවසට ආදරයෙන් ළඟ උන්නාරන් මිණි මුතු සැප සම්පත් නොඅඩුව ඈ හට දුන්නාමව්පිය නෑසිය පරපුර නිවසට නිතරම එන්නාමගේ අයට වැඩියෙන් මා සිටියේ සෙනෙහස පෙන්නා
දැන් දැන් නිතරම ඈ මගෙ වැරදිම පවසන හින්දාමගෙ හිත රිදුනා හරියට කඳුළුත් දෙනෙතෙහි රන්දාබිරිඳකගෙන් ලද යුතු සැලකුම් නැත දෙන්නෙම නින්දාවෙන අයකුගෙ සෙනෙහස ලබමින් සැනසෙනවද මන්දා
මේගැන සිත සිත ළතවී සොයමින් සැනසුම පතලාමිතුරු වුනා මධුවිත හා යහමින් දිව රෑ නොබලාඅතරතුරේ සුරඟන සම නුඹෙ ඔය රූසිරු දැකලානැවත උපන් බව දැනුනා නව ආදරයක් හිතිලා
මුසා වදන් අසා ඇගේ දෙනෙත්වලට කඳුළු පුරනුබලා ඔහුට හැඟී ගියේ එලූ දැලේ එතෙන ලකුණුඇගේ දෙතොල් පෙති ඇරුනා අටියෙන් බිරිඳටම බනිනුසිතේ යටින් ඈ ඇමතී "බනින්න පෙර සිතා බලනු"
පී. ජී. ආරියපාල
.jpeg)
