හද පානේ හද පානේ හද පානේ රෑ යාමේ

මගේ මතකය මින් දශක හතරකට පමණ පෙර මගේ තරුණවියට ගොස් මොහොතක් නතර විනි. මිතුරු කැලක් සමග තට්ටු දෙකේ බස් රියක නැගී  අසල්වාසී මගියන්ටද හිරිහැරයක් වෙමින් වෙසක් තොරන් බලමින් ගිය ජොලි ගමනකදී සුනිල් ශාන්තයන්ද අපේ අතින් හෑල්ළුවු බව තේරුනේ ඉන් බොහෝ කලකට පසුව බව කනගාටුවෙන් සිහිපත්වේ.

වර්තමානයේ සීයා කෙනෙකේව පුංචි මුණුපුරෙකුට හිමිකම් කියන  මට මා ගැන ඇත්තේ ලැජ්ජාවකි. පුංචි මුණුපුරා අසන්නට කැමති ගීත අතර සුනිල් ශාන්තයන්ගේ “හද පානේ හද පානේ හද පානේ රෑ යාමේ ” ගීතයට ඇත්තේ මුල් තැනකි.  සතියේ වැඩ කරන දවස් පහක පුංචි එකා සමග ගතකරන අසීරු කාලය කරදරයක් යයි නොසිතෙන තරමටම දැන් සුන්දරය.

හද පානේ හද පානේ හද පානේ රෑ යාමේ
දිය ගොඩ සැම තැන කිරි ඉතිරේ
ගස් වැල් කිරි මුහුදේ කිමි දේ
මද මුදු සුලගින් අප නැලවෙන්නේ
බැබලෙන හදපානේ …

හද පානේ හද පානේ හද පානේ රෑ යාමේ……

මගෙ පොඩි නංගී කිරි ඉල්ලා
දෝත නගා මා ඉහල බලා
අමිබිලියෝ කියම්න් නැල වෙන්නේ
බැබලෙන හදපානේ …

හද පානේ හද පානේ හද පානේ රෑ යාමේ……

දිය මතුපිට කිරි රැල්ල නැගේ
ඹරුවෙක් තනිවී ඈත පෙනේ
හෝ ගා මුහුදේ රැල්ල බිදෙන්නේ
බැබලෙන හදපානේ …

හද පානේ හද පානේ හද පානේ රෑ යාමේ……

වවුලන්ගේ බක මූණන්ගේ
නාදේ ඉදහිට මටද ඇසේ
කිරි වෙනුවට ගොම සොයම්න් යන්නා
බැබලෙන හදපානේ …

හද පානේ හද පානේ හද පානේ රෑ යාමේ……

අසන්න මා සමගින් 

notes of imaginary