රබීන්ද්‍රනාත් ඨාගූර්.

වළාකුලක් වූවානම් කොතරම් හොදදැයි කුරුල්ලා සිතයි. වළාකුල සිතන්නේ “ මා කුරුල්ලෙක් වුවානම් කොතරම් හොදද කියායි.




















ලියෝ තොල්ස්තෝයි

හොද සහ නරක තරගයකට යවුවොත් අනිවාර්යෙන්ම දිනන්නේ හොදය ජීවිතයේ විශ්ව සාධාරණ නීතිය එය බැවිනි.























පුංචි තාරකාවෝ.

දෙවියන් වහන්සේ විසින් මැව් ලොකු තාරකාවන්ට වඩා උන්වහන්සේ මිනිසා විසින් දැල්වු පුංචි පහන් දකින්නට කැමතිය - රබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර්.
























- බුදුරජානන් වහන්සේ.

වීර්යත් ප්‍රඥාවත් නැත්තහු හට ධ්‍යානයක් නැත . භාවනා නොකරන්නාට ප්‍රඥාව නැත. යමෙක්හු කෙරෙහි ධ්‍යානයත් ප්‍රඥාවත් ඇත්නම් හෙතෙමේ ඒකාන්තයෙන්ම නිවනට සමීපව සිටින්නේය.
























බුදුරජානන් වහන්සේ .

අනුන්ගේ මරණ උපමා කර ගනිමින් සුළං හමන තැනක දැල්වූ පහනක් මෙන් තමාගේ ආයුෂද කවර මොහොතක හෝ කෙලවර විය හැකි ය .

2013-06-14

ඔන්න බබෝ ඇතින්නියා.




 සම්ප්‍රදායික නොවු නැළවිලි ගීතයක් පල කරමින් සීයා කල අත්හදා බැලීමක් නැවත බලන්න.. ඊයේ වියමනේ පල කලෙමි.
මේ නැළවිලි ගීතද පුංචිත්තා නිදිකරවීමට  සීයෝ යොදා ගන්නේ ඒකාකාරි ශබ්ද රටා ඇසීමෙන් පුංචිත්තා අසහනයට පත් නොකරන්නට සිතාගෙනය.

මේ නැලවිලි ගීත පදවැල් කාලීනව අදට කොහොමවත් ගැලපෙන්නේ නැත.ද රට යන අම්මලා අද නැති තරම්ය.අම්මලා සුපර් මාකට් එකෙන් පලා පලතුරු ගෑස්  සිලින්ඩර් උස්සාගෙන ත්‍රිවිලරයෙන් ගෙදර එන්නේ පඩි වැඩිකරන්න වෘත්තීය සමිති කාරයින්ට උපදෙස් දෙන සිතිවිල්ලේය.

මාත් පුංචිත්තාත් මේ වාද විවාද මායිම් නොකර  සුව නින්දකට දොර විවර කරගන්න තැත් කරන්නේ ලෝක‍ය සරල බවේ සිට සංකීර්නවීමට දරනා උත්සහාය ගැන සිතමින්ය.


ඔන්න බබෝ ඇතින්නියා
ගල් අරඹේ සිටින්නියා
ගලින් ගලට පනින්නියා

පුතුට බයේ දුවන්නියා


දොයි දොයි දොයි දොයිය පුතා
බයි බයි බයි බයිය පුතා
නුඹේ අම්මා කිරට ගියා
කිරි එරවා එන්ට ගියා
කිරි මුට්ටිය ගඟේ ගියා
ගඟ දෙගොඩින් කොක්කු ගියා

අතට වෙරළුඇහිද ගෙනේ
ඉනට පලා නෙලා ගෙනේ
බරටම දර කඩාගෙනේ
එයි අම්මා විගසකිනේ

ලිඳ ළඟ මී අඹ අත්තේ
දසයකි ගෙඩි එක ඉත්තේ
ඉන් එකකුත් ඇත පුතාට
ඇත්නම් සැතපී ගත්තේ 

දුවේ නුබේ ලොකු අම්මා
අතේ වලල්ලක් දැම්මා
නැතේ අගය එහි නිම්මා
දුවේ මගේ නිදි යම්මා

අතට වළළු කොහෙන් දුවේ
කරට මාල කොහෙන් දුවේ
ඉනට සේද කොහෙන් දුවේ
නැළවී නිදියන්න දුවේ.

  
නුබේ අම්මා කොතන ගියේ
පතන කැලේ  දරට ගියේ
දර අරගෙන එන්නට ගියේ
ඒ එනකල් නුඹ දොයියේ.

නුබේ අම්මා කොතැන ගියා
කොහිල විලේ පතට ගියා
පත් උදුරා එන්ට ගියා
එන්ට නැතිව පමා  ගියා

සුරතල් දරු බිය වෙති
කුරුළු පැටවු නො හඩති
නැළවිල්ලෙන් කම්නැති
කිරිල්ලෝද සැතැපෙති

තොටිල්ල සැම සුව පිරි
පැද්දෙයි තාලෙට සරි
අසමින් ගී සුමි හිරි
නිදන්න  පුත රන් කිරී

 කන්දක්ගිනි ඇවිලෙන්නේ
හැන්දක්කිරි බීපන්නේ
නැන්දයි නුඹ නලවන්නේ
නින්දක්නිදියා ගන්නේ

 ඔන්න බබෝ ඇතින්නියා
ගල් අරඹේ සිටින්නියා
ගලින් ගලට පනින්නියා
බබුට බයේ දුවන්නියා

පුතා මගේ හරි හපනා
දවසට කොළඹට යනවා
පවුම් තිහක්පඩිකනවා
ඉන් පවුමක්මට දෙනවා



උඹෙ අම්මත් ඉතා කළුයි
නුඹෙ අප්පත් ඉතා කළුයි
නුඹ නලවන මාත් කළුයි
නුඹ විතරයි තල එළළුයි

ලොවේ පුතුන් බොහොම ඇතා
ඩා  නැලෙව්වත් අඩතා
මගේ පුතා එහෙම නැ තා
නාඩා  නැලවියන් පු තා

දොයි දොයි දොයිය බබෝ
 බයි බයි බයි බයිය   බබෝ

ක න් ද  ක්  ගිනි ඇවීල ගෙනේ
හැ න් ද  ක්  කිරි බීපන්නේ
නැ න් ද ක්   නුඹ නලවන් නේ
නි න් ද  ක්  නිදි යා ගන්නේ

දොයි දොයි දොයි දොයිය බබෝ
බයි බයි බයි බයිය බබෝ

න් බබෝ හොරුඑනවා
  ලමයි අල්ලනවා
 රේ තියාගෙණ යනවා
 අල්ල අල්ලා  විකුනනවා 
  න්   විකුණා රා බොනවා          
 විකුන විකුන රා බොනවා



notes of imaginary