ස්වභාවයෙන්ම සිතිවිලි හා ආවේග ක්‍ෂණිකය . ස්වාධීන පැවත්මක් නොමැත. තදින් ඇලී සිටීමෙන් පීඩා ඇතිවෙන්නේය . මිදෙන්නට නම් උපේක්‍ෂා සහගත විය යුතුමය.
wwww wwww wwwww wwww
'

තෙරුවන් සරණයි .

පොසොන් පෝය 29 වෙනිදා.

--- වේද ගීතයක්

අසත්‍යයෙන් සත්‍යයටද - අන්ධකාරයෙන් ආලෝකයටද , මරණයෙන් අමරණයටද - අප යොමු කල මැනවි.

ජීවිතය

සිනිදු ස්වර මැවුනේ මැඩු විටය තත්.

විශ්ව සාධාරන නීතිය - ටෝල්ස්ටෝයි

ලොකයේ පවත්නා හොද සහ නරක තරගයකට යවුවොත් අනිවාර්යෙන්ම ජයග්‍රහණය කරන්නේ හොදය.

රබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර්

වළාකුලක් වුවානම් කොතරම් හොදදැයි කුරුල්ලා සිතන විට , වළාකුල දුක්වන්නේ තමන් කුරුල්ලෙකු නොවීම ගැනය.

2025-11-24

රන්ජන් විජේරත්න


දැනෙන ගින්නට ඇවිද ගිය මිනිසා -
රන්ජන් විජේරත්න.
ප්‍රවෘත්තිවලට වඩා බිය වේගයෙන් ගමන් කළ කාලයක් ශ්‍රී ලංකාවේ තිබුණි.
කතා කිරීම වෙනුවට මිනිසුන් මුමුණති.
හිරු බැස යාමට පෙර සාප්පු වසා දමන ලදී. සෑම මවක්ම තම දරුවන් ආරක්ෂිතව නිවසට පැමිණෙන තෙක් දොරකඩ බලා සිටියහ.
ත්‍රස්තවාදය ප්‍රධාන මාතෘකාවක් නොවූ කාලයක් වුවද එය දෛනික යථාර්ථය විය.
මේ අන්ධකාරය මැද, පසුබැසීම ප්‍රතික්ෂේප කළ මිනිසෙක් සිටියේය.
ඔහුගේ නම රන්ජන් විජේරත්න.
සෑම රටකම ඉතිහාසය තුළ, එක වාක්‍යයකින් විස්තර කළ නොහැකි නායකයින් සිටී. නිර්භීත සහ අධිෂ්ඨානශීලී - නමුත් විවේචනය කරන, ප්‍රශ්න කරන සහ වරදවා වටහා ගන්නා නායකයින් සිටී. රන්ජන් විජේරත්න ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකි.
- රට වෙව්ලන විට, ඔහු එසේ කළේ නැත.
ඔහු ඔප දැමූ හෝ කාව්‍යමය කෙනෙන් නොවීය. ඔහු මිනිසුන්ගේ අත්පොළසන් සඳහා මෘදු ලෙස පෙනී සිටියේ නැත.
ඔහු හමුදා විනය, තියුණු තීරණ සහ රට සටන් කිරීමට වටින බව විශ්වාස කිරීමෙන් ඇති වූ ධෛර්යයෙන් හැඩගැසුණු තද මිනිසෙකි.
අනෙක් අය දුර සිට අනතුර විශ්ලේෂණය කළද, ඔහු කෙලින්ම එයට ඇතුළු විය.
බෝම්බ පිපිරීම් දේශය සෙලවූ විට, ඔහු සැඟවී සිටියේ නැත. ඔහු ස්ථිරව එහි සිටගෙන සිටියේය.
සමහරුන්ට මෙය නිර්භීතකමක් ලෙස පෙනුනි. අනෙක් අයට මෙය අවදානමක් ලෙස පෙනුනි.සමහරුන්ට එය මෝඩ උද්ධඡ්ඡ කමක් ලෙස පෙනිනි. නමුත් ඔහුට එය රාජකාරියක් විය.
ඔහු දේශපාලනඥයෙකු පමණක් නොවේ. ඔහු සොල්දාදුවෙකුගේ මනසක් ඇති පරිපාලකයෙකු, විනයගරුක සංවිධායකයෙකු, ශ්‍රී ලංකාවේ අඳුරුතම කාලවලදී නිර්භීත සටන්කරුවෙකු ද විය. ඒ සමඟම, ඔහුගේ අදහස් හා ක්‍රියාවන් පිළිබද මතකයද විවාදිතව, තවමත් සාකච්ඡාවට භාජනය වන තීරණ ගත් මිනිසෙක් විය ඔහු.
රන්ජන් විජේරත්න ජීවත් වූයේ නායකයින්ට ප්‍රවේශම් වීම සහ ධෛර්යය අතර තෝරා ගැනීමට සිදු වූ කාලයකයි.
ඔහු ධෛර්යය තෝරා ගත්තේය .
සමහර විට ප්‍රශංසා කරන ලද, සමහර විට ප්‍රශ්න කරන ලද, නමුත් සෑම විටම ස්ථිරව තම මතයේ සිටි අයෙකි ඔහු.
ඔහුව තේරුම් ගැනීමට නම්, අපි ඔහු දෙස සම්පූර්ණයෙන්ම සමබරතාවයෙන් බැලිය යුතුය.
ශ්‍රී ලංකාව බියෙන්, ප්‍රචණ්ඩත්වයෙන් සහ අවිනිශ්චිතතාවයෙන් ගිලී තිබුණි.
බෝම්බ, ඝාතන සහ ත්‍රස්ත ප්‍රහාර සුලභ විය. පසුදා අවදි වේදැයි සැකයෙන් මිනිසුන් නින්දට ගියේය.
මේ කාලය තුළ, රන්ජන් විජේරත්න ධෛර්යයේ කුළුණක් බවට පත් විය.
• ඔහු වසා දැමූ දොරවල් පිටුපස සැඟවී සිටියේ නැත.
• ඔහු කෙලින්ම ගියේ ඉදිරි පෙළට ය, එහිදී අනතුර ඉහළම විය.
• හරි හෝ වැරදි, ජාතික ආරක්ෂාවට අවශ්‍ය වන්නේ දුර්වල සම්මුති නොව නිර්භීත තීරණ බව ඔහු දැඩිව විශ්වාස කළේය.
සමහරු පැවසුවේ ඔහු ඕනෑවට වඩා දැඩි බවයි. ඔහුගේ ක්‍රම දැඩි බවත් රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කටයුතු සඳහා සුළු ඉඩක් ඉතිරි කළ යුතුව තිබූ බවත් ඔවුන් පවසති.
එහෙත් ඔහු තමාගේම විනිශ්චය මත දැඩි ලෙස විශ්වාසය තබා දැඩි පාලනයකට කටයුතු කලේය.
ඔහු සීමාවන් තල්ලු කර විරුද්ධවාදීන් අතර බිය ඇති කළ බව සත්‍යයකි. එසේම ඔහු තම පාර්ශවයටද අවිනිස්චිත බවක චකිතයක් ඇති කර තිබුනි.
නිල ඇඳුමක් නැති ජෙනරාල්වරයා.
ඔහු පෙරහන් නොමැතිව කතා කළේය.
ඔහු ප්‍රමාදයකින් තොරව ක්‍රියා කළේය.
ඔහු සාමාන්‍ය ඇඳුමක් ඇඳ සිටිමින්, සොල්දාදුවෙකු මෙන් තමාව පෙරට රැගෙන ගියේය.
ඔහු ඉක්මනින් තීරණ ගත්තේය.
ඔහු තමාටම දැඩි වූ අතර රටේ සාමයට තර්ජනයක් වූ අයට ද වඩා දැඩිව ක්‍රියාත්මක විය.
ඔහුගේ තීරණ වේගවත්, තියුණු සහ පැහැදිලි විය.
ඔහුගේ ආධාරකරුවන් පැවසුවේ ඔහු “දේවල් ඉටු කරන” නායකයෙකු බවයි.
සමහරුන්ට මතභේදාත්මක වීරයා.
සෑම ශක්තිමත් නායකයෙකුටම සෙවනැල්ලක් සමඟ ගමන් කළ හැකිය.
රන්ජන් විජේරත්න ද ඊට වෙනස් නොවේ.
සමහරු ඔහුට ඕනෑවට වඩා දැඩි යැයි චෝදනා කළහ.
එහෙත් ඔහුව විවේචනය කළ අය පවා එක දෙයකට එකඟ වූහ..,
ඔහු කිසි විටෙකත් බිය වූයේ නැති බව.
දෙපාර්ශවයක ත්‍රස්තවාදීන්ට බිය නොවුනු බව.
දේශපාලනයට බිය නොවුනු බව.
ඔහු ප්‍රතිවාදියාට මෙන්ම තමා ලග සිටින අයට ද බිය ගෙන ආවේය..
එසේම තර්ජනවලට බිය නොවිනි.
ප්‍රතිවිපාකවලට ද බිය නොවිනි.
බිය කිසිවිටකත් ඔහු තුළ ජීවත් වූයේ ම නැති බව කියැවේ.
ජාතියක් දැවෙන විට, ආරක්ෂා කරන එම ගින්නටම විවාදයක් ද ඇවිලවිය හැකිය. ශක්තිමත් නායකයින් ස්වභාවයෙන්ම දැඩි විවේචන ආකර්ෂණය කරනන්ය.
නිශ්ශබ්දතාවය බිඳුණු දිනය.
ඊට පසු සියල්ල වෙනස් කළ දිනය පැමිණියේය. භීෂනය ලැගුම්ගත් උදෑසනක පිපිරීමක්..කාගෙන් කුමන ලෙසක ආවද,
ජීවිතයක් අවසන් කළ සහ පුරාවෘත්තයක් ආරම්භ කළ එක් මොහොතක්.
දහස් ගණනින් ජනතාව රැස් වූහ. සමහරු කඳුළු සලමින්, සමහරු කම්පනයෙන්, සමහරු අවිශ්වාසයෙන්.
සහ සමහරු සතුටින් මෙන්ම ප්‍රිතීයෙන් ද සිටියෝය, ඔහු වපුරපු දේ නෙලා ගත් බව සමහර කිවේය.
ඔවුන් ඔහු සමඟ එකඟ වුවත් නැතත්, කලු හැදගත් භීෂනයේ කුණාටුව අතර හිටගෙන සිටි මිනිසෙකු අහිමි වූ බව නම් කා අතරත් කතාව වුනි.
ඔහුගේ මරණය හුදෙක් දේශපාලන ඝාතනයක් නොවේ. එය ඝාතනයක් නොවන්නේ ද නොවේ.
එහෙත් එය ධෛර්යයට මිලක් ඇති බව කාටත් මතක් කිරීමක් විය. හරි හෝ වැරදි වුවද, බොහෝ විට එය නිර්භීත අය විසින් ගෙවනු ලැබූ එකකි..
ඔහුගේ මරණය දේශපාලනඥයෙකුගේ අහිමි වීම පමණක් නොවේ.
ශක්තිමත් වුවද නොනැමෙන නායකයින් බොහෝ විට විශාලතම අනතුරුවලට මුහුණ දෙන බව එය මතක් කිරීමක් ද විය.
අප ඉගෙන ගත යුතු උරුමය.
අද, වසර ගණනාවකට පසුවත්, ඔහුගේ කතාව තවමත් මතයන් වියිධ දෙසට බෙදී යයි .
නමුත් එය අපට බලවත් දෙයක් උගන්වයි.
නායකත්වය පරිපූර්ණත්වය නොවේ.
නායකත්වය ජනප්‍රියත්වය ද නොවේ.
නායකත්වය යනු ඝෝෂාකාරී කතා හෝ දේශපාලන පොරොන්දු ද නොවේ.
අනෙක් සියල්ලන්ම පසුබසින විට අනතුරට යාමට ඇති කැමැත්ත නිර්භීත නායකත්වයයි. එය රංජන් විජේරත්නට තිබුනු බව ඔහුව ඝාතනය කර වසර ගනනකට පසුව වුවද අපට පිලිගැනීමට සිදුවෙයි.
මිනිසුන් ඔබව වරදවා වටහා ගන්නා විට පවා ජාතියක් ආරක්ෂා කිරීමට ඇති ධෛර්යය නායකත්වයයි.
සත්‍යවශයෙන්ම රන්ජන් විජේරත්න සාන්තුවරයෙකු නොවේ.
එසේම ඔහු සමහරුන්ට අනුව දුෂ්ටයෙකු ද නොවීය.
ඔහු මිනිසෙක් - ශක්තිමත්, නමුත් දෝෂ සහිත, අධිෂ්ඨානශීලී සහ අමතක නොවන ගනයේ මිනිසෙක්..
ධෛර්යය සහ මතභේද දෙකම එකම උරහිස මත දරාගත් මිනිසෙක්.

අවසාන අදහස

රන්ජන් විජේරත්න පරිපූර්ණ මිනිසෙක් නොවේ - එසේම කිසිම නායකයෙක් කිසිදා පරිපූර්ණ නොවේ.
නමුත් ඔහු භයානක කාලයක නැගී සිටි, ප්‍රශංසාව සහ දොස් දෙකම දරාගත්, අපගේ පරම්පරාව තේරුම් ගත යුතු පාඩම් ඉතිරි කළ මිනිසෙකි.
එවැනි නායකයින්ට ගෞරව කිරීම නොකිරීම සඳහා, ධෛර්යය මනුෂ්‍යත්වය සමඟ සමතුලිත වන සහ ශක්තිය ප්‍රඥාවෙන් මෙහෙයවනු ලබන අනාගතයක් අප ගොඩනඟා ගත යුතුය.
කෝපයෙන් නොව, අන්ධ ප්‍රශංසාවෙන් නොව, පරිණතභාවයෙන් - ඉතිහාසයේ සෑම පරිච්ඡේදයකින්ම ඉගෙන ගන්නා ජාතියක් බවට අපි වර්ධනය විය යුතුයි..
එසේම ඉන් අපි ඉගෙන ගන්නේ නම්, රන්ජන් විජේරත්නගේ කතාව ඉතිහාසය පමණක් නොවනු ඇත. එය අපගේ අනාගතයට ද මඟ පෙන්වීමක් ද වනු ඇති බවයි මගේ අදහස.

- සකුපෙරේරා

A day in the life

2025-11-23

වන්නියේ ඇත්තෝ.











හේං ගිනි යාදිනි කියා ගිනිමා සැරේට මුල් පුරාපු 
වන්නියේ ඇත්තෝ.

හාහ් පුරා කියා ආකහේ වැහි බිත්තර පාංඩ කලියෙං ගිනි ගහන හව්ව වන්නි ඈයිංට වගේ වගක් නැත.‍ කොලු කුරුට්ටෝ ගිනියං වුණු වැල්ලේ ඇවිද යති. බෝලයක්, පිත්තක් හොයාන වැව් පිටි ගානේ කාලේ ගෙවති. ඉස්කෝලෙ නොවෙන්නං රෑ බෝ වෙන්ඩ ඔන්න මෙන්න තියා දොස් පරොස් අසමින් ගෙට වදිති.

මහගෙට අල්ලා කැලේට මායිං ව ගස් ගොන්න වැවෙන්ඩ ඇර තිබාපු හේන් ලන්ද මේ කාලේට කල එළි බහින්නේ ය. පිටි කරේ වතුර කලේකුත් උහාන උදැල්ලත්, පොල කැත්තත්, පං මල්ලත් ඇන්න අත්තා ඒ ඉසව්වේ දවස තිස්සේ දහිරිය දමන්නේ ය. උදැහැනැක්කේ ම ගෙං එළි බහින්ඩ කලියෙං කෑම් පීම් මොනවාදැ යි කලින් දා රෑ ජාමේ අත්තම්මාට අඬගාන්නේ ය.
“උදේට කැකුලු හාල් බතට හොඳවෑයිං මිරිස් පුච්චාපු සම්බෝලෙකු යි කට්ට කරවල බැදුමකු යි හදාපල්ලා”
අපිට ද ඒවා රාජ බෝජන ය. අපි කුඩා සන්දියේ අත්තා ගේ මිදුලේ මහා බුරුත ගහක් හෙවනේ පං පැදුර එළා සද්දෙට කතා කරයි.
“දවල් වෙන්ඩ කලිං කාපල්ලා”

බුරුත ගහ යට පං පැදුරේ වැටී එරමිණියා ගොතාගෙන අපි බලා සිටිමු. අත්තම්මාත් අම්මාත් බත් පිඟං ඉදිරිපිට තබා පිටව යති. කා අවසන් වෙත් පං පැදුරේ වැටුණු බත් ඇට එකින් එක අහුලා පිඟානේ ම දා ගත යුතු ය. එසේ නොවෙන්නට කං පිරෙංඩ අත්තාගේත්, අත්තම්මාගේත් ඇනුම් බැණුම් ය.

“තො‍පෙ හම ගලවනවා දැනගනියව්. පැදුරෙ වැටිච්චි බත් ඇට ඇහිඳලා සතෙක්ට කන්ඩ දාපල්ලා”
මහ ගෙයි ඉස්සරාහිං ගොම මැටි ගාපු ඉස්තෝප්පුවේ වී තම්බා වේලෙන්ඩ දමන්නේ ය. වේලුණු වී ඇට ගෝනිවල පුරොගෙන අහවර වෙද්දිං අත්තා අපිට සද්දෙං කතා කරන්නේ ය.
“ඔය ගැඩැවිල් වලවල්වල යි මුලුවලයි තියෙන වී ඇට එක්කාසු කරලා කුල්ලට දාපල්ලා”
ඒවා කුල්ලෙන් පොලා ගල් වැලි අහක් කරන්නේ ය. වී පුරෝපු ගෝනිවලට ම දමා පාහිංඩ ඇන්න යන්නේ ය.

හේං කොටන්ඩ ගියායිං දවාලට අත්තා ගෙදර එන්නේ කලාතුරකිනි. සමහර දාට ගෙයි වැඩ කඩිමුඩියේ අහවර වුණායිං අත්තමා ද හේනට ම වැදී අත්තාට උදව් පදව් කරන්නේ ය. තවත් දාකට ඉවුම් පිහුම් තල් පෙට්ටිවල පු‍රෝගෙන හේනට ගොඩ වදින්නේ ය. බිත්ති හතරක කූඩුවේ කෑම් පීම්වලට වඩා හේනේ, කුඹුරේ ගහක් යට බත් මාළු රස ය.

කැලේ කපා දඬු කොළ තැපෙන්ඩ කීප දොහක් තියා ආයෙ හේනට ඇහුම් බැලුම් කරන්නේ ය. මුවසිරිසෙං ගිනි ලන්ඩ කල් බැලුවේ කලාතුරකිනි. දඬු කොල වේලුනායිං ගිනි ලන්ඩ නැකත ය. මුවසිරිස ගිනි පත්තු වෙන නැකත මුත් හැම කලට වේලාවට ම නැකත අහුවෙන්නේ නැත. දඬු කොල වේලුණු පමාවට උන්නැහේලාට නැකත ය. ගේ දොර හදද්දිං, මඟුල් තුලාවකට, ළිඳක් අත්තිවාරමක් බිඳිද්දිං උන්දැලා ‍නැකත් වැරැද්දුවේ නැත.

ගිය හැටියේ හේන ගිනි ලන සිරතක් ගං කූඩුවල නො තිබුණේ ය. ගිනි යාදින්න කියා තුන් විඩක් හූ ගාන්නේ ය. හේන් ගිනි ලා බලා සිටින්නේ ය.
“අවසර ආයිබෝ වේ වා අයිබෝ වේ වා පායන තැනේ සිට බහිනා තැනට අණ වරම් තෙද වරම් බලාන කලා බළලු දොළොස් දූවට වන්නි හත් පත්තුවට නුවර කලාවියට බැල්ම ලාගෙන මුට්ටි නැමුම් කිරි ඉතිරුම් මංගල්ලාවට දැකුං දෙන අයියනා මුත්තේ...
ඉලන්දාරි මුත්තේ රත්න කම්බිලි මුත්තේ දුරුතු මහ මැදින් දිනේට පුරාගත්තු හේන් පත්තෑයම ගිනිමා පූ කරලා අලු පොලවල් හදාන බව බෝග බිජු වඩන්ඩයි මේ සූජානම...
මේ හේනේ හිරදඬු වෙච්චි කුර ගානා බඩ ගානා පියාඹන සත්තු ගිනිමා සැරෙන් එතෙර කරලා උන්ගේ පණ කෙන්ද පිහිටුවා ගන්ඩයි මේ අඬගාන්නේ...
එහෙව් කොට මාගේ කන්නලව්වට කන පාලා දේවතා අණ මහිමයට මිඩංගු වී ගිනි මගින් එතෙර වෙයල්ලා...
දැන වැරදි නොදැන වැරදි උනානං බිජුවට පිපිරී ගියා නං මා හට පව් නැත. එක් වෙනුව දෙවෙනුව තුන් වෙනිය තීන්දුයි තීන්දුයි හාහ්... හූ... හූ... හූ...”

හේන් කිරිවදින කාලෙට සතා සීපාවාගෙන් එන කරදර හිරිහැර බෝවෙයි. කැලේ පීරාගෙන එන රිලවෝ ද වඳුරෝ ද වගා පාලු කරන්නෝ ය. වල් ඌරෝ, ඉත්තෑවෝ, හාවෝ හරහට හිටින්නෝ ය. හිරිහැර මකා ගන්ඩ හිත් ලා හේන වටකරේ පරණ කැසට් පීස් පටි අදින්නේ ය. තව එකේක නූල් ජාති අදින්නේ ය. සැමන් ටින්, ටකරං කෑලි තැනින් තැන එල්ලන්නේ ය. පිරිත් පැං මතුරා ඉහින්නේ ය. සමහරු උගුල් අටවන්නේ ය. අත්තා නං සත්තුන්ට උගුල් ඇට වූ බවක් මට නිච්චි නැත. කුඹුරේ කෘමි නාසක නො ගා මොකක්දෝ නාස් පුඩු කඩාගෙන යන හොදි හැලියක් හැදෙව්වා මතක ය. වැට මාරත්, අමු ගොමත් දමා තව මොන මොනවැයිංදෝ පල් වෙන්ඩ තිබාපු විත්තියක් මතක ය‍. 

එදා හිටං ම සතා සීපාවාට ආන්තරා වෙනවාට අත්තා කැමති නැත. වත්තේ කොණක හුඹහක කුල්ලක් ඉතර පෙණ ගොබයක් තිවුණු නාගයෙකුටත් වතුර බේසමක් සමහර දාට තියා ආ බව මතක ය.
හේන් ගොයිතැංඔල මාන්සිය ගෙට ගන්ඩ ඔන්න මෙන්න තියා සමහර කාලෙට වැහි ගම්පොලයා අඩව් අලන්නේ ය. වන්නියට කලට වේලාවට වැහි වාරේ පාන්නේ වැහිගම්පොලයා ය. 
මුං,කව්පි, මෑ ගහෙද්දිං ම ගොබ ඇදෙන්නේ ය. ඒ දාට මූණ අකුලුවා අත්තා නෝක්කාඩු කියන්නේ ය. ගොබ ඇදුණු මුං කව්පි කඩකාරයෝ හතර හීමාවකට වද්දාගන්නේ නැත. සමහර ඒවා තිත්ත ය. දාඩිය මුගුරු වගුරුවාපු අස්වැන්න යකාට ගියාදෙං කියා මුළු ගැහෙන්ඩ තරමිං උන්දැලා අබල දුබල නොවූයේ ය. ගොබ ඇදුණු ඇට කරල්ඔලින් බේරා මාගල් පැදුරුවල ඇඟිලා ගා අව්වේ දමා වේලයි. ගොබ වේලී කැඩුණු පස්සෙං පහුං හාල් හුණ්ඩුවකට හමාරකට ඒවායිං හුණ්ඩුවක් දෙකක් කලවමේ ලිප තියා ඉදවයි. ඒවා කන්ඩ මාළු පිණි නො තිබුණාට ද පුළුවන. ඒ තරං රස ය. පස්සේ කාලෙක අම්මා ද මේ විදියට බත් උයාපු බවක් මතක ය. උකු පොල් කිරි දමාපු මෑ කරල් වෑංජනේට මේ අමුතු බත් මරංඩ පුළුවං තරමිං රස ය.

එකේක වැඩඔලට අත්තා ගමිං ගිය දාට අත්තම්මා මාත් ඇන්න හේං රකිංඩ පය ගාන්නේ ය. හේනේ පැලට ගිය පයින් ඇඳුම්වල ඇමිණී ඇති තුත්තිරි ගලවංඩ පැයක් හමාරක් ගන්නේ ය. ලොකු ටින් කටක දෙපැත්තෙන් යකඩ කම්බියක් අමුණා තනාපු ඇටවුමේ තුන් හතර දෙනෙක්ට ඇති තරමිං තේ වතුර පැහෙන්නේ ඔය අතර ය. වටින් ගොඩිං ඇඳිරි ‍වැටෙන්ඩ ඔන්න මෙන්න තියා ආයෙ ගෙදරට එන්නේ ය. දවස තිස්සේ දහිරිය දැමුවාට ගෙදර ආවාට නිකං ඉන්ඩ බැරි ය. ඉවුම් පිහුම් අතු පතු ගෑම් ඈ අටෝරාසියක් වැඩ රාජකාරි ඉතිරි වී තිබුණේ ය.

වැවෙං හොඳහැටි වතුර නා කියාගෙන ගෙදර ආ පහුං පොඩි පොඩි වැඩඔලිං අත්තා කාලේ ගත කරන්නේ ය. රෑට බත් මාළු කා අහවර වුණායිං කුස්සියට අල්ලාපු කාමරේ විසාල බුරුත මේසේ මුල්ලක ගොඩ ගසා තිබූ පොතක් පතක් ඇන්න මහා සද්දෙං කියන්නේ ය. සමහර ඒවා කවි ය. සමහර ඒවා ගාථා ය. ඒ අතර සංස්කෘත සොලෝක ය. බුද්ධ ගජ්ජය, ප්‍රත්‍ය ශතකය, ධම්මපදය මුලින් ම මා කිවූයේ මහ ගෙදර ආ ගිය කාලයේ ය. අත්තාගෙන් ඒ කාලේ දීම කඩා වඩාගත් ඒ පොත් තාම මගෙ පොත් ගුලේ අතීතස්මරණයෙන් යුතු ව බරසාර නිබන්ධඔලට හේත්තු වී වැටී සිටියි.

ගමේ එහා මෙහා කරක් ගගා ගෙවාපු ක‍ාලේ ගැන කියන්ඩ කතා කොයි තරං දැයි සිහි වෙන්නේ එකක් දෙකක් ලියන්ඩ පටන් ගත්තාට පසු ය. ඒ කාලෙ හීනයක් වාගේ පස්සෙ කාලෙක දිං මේ ආකාරෙට මතක් වේ යැයි මට කිසි ම දාක හිතුනේ ම නැත.

- ශකිල රාජකරුණා - ©
ගමේවිත්ති 
අජිත් කුමාර මූණූ පොතට.


day in the life

2025-11-22

ප්‍රභාකරන්ගේ ගුරුවරයා...




සෙරවමුත්තු කන්දරාසා කියන්නේ ප්‍රභාකරන්ගේ දෙමාපියන් ගෙදරට ගෙන්නවලා තමන්ගේ දරුවට අධ්‍යාපනය ලබා දෙන්න කටයුතු කරපු ගුරුවරයා. (සිංහල ජනමාධ්‍යයට අනුව ඔහු තමයි අංගුලිමාලගේ දිසාපාමොක් ) හැබැයි ඒ වෙනකොට ඔහු යාපනය හින්දු විද්‍යාලයේ උසස්පෙල දේශපාලන ගුරුවරයා ලෙසත් ලංකා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ සාමාජිකයෙකු ලෙසත් කටයුතු කරපු බොහොම උගත් ගුරුවරයෙක්. ඔහුගේ කොමියුනිස්ට් මත නිසාම ඒ වෙනකොට යාපනයේ උග්‍ර ලෙස පැතිරෙමින් තිබුන වෙල්ලාල කුල පීඩකයන් විසින් ඔහුට ප්‍රසිද්ධ ස්ථාන කිහිපයකදිම ප හර දීලා තිබුණා. කන්දරාසගේ පුතාගේ අතක එක් ඇගිල්ලක් තිරුකෝවිල් වල ප්‍රසිද්ධියේම ක පා දමන්නෙත් වෙල්ලාල කුලයේ දැරියක් සමග පවත්වපු ප්‍රේම සම්බන්ධයක් නිසා.

වේලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන්ගේ පියා සහ මව උපතින් හින්දු භක්තිකයින් උනත් පසුකාලීනව කතෝලික දහමට යම් නැඹුරුවක් තිබූ අය.. විශේෂයෙන් අධිරාජ්‍යයවාදී පාලන සමයේ වෙරළ බඩ ජනතාව කතෝලික දහමට නැඹුරුවීමේ ප්‍රවණතාවය මත වැලිවටිතුරෙයි ප්‍රදේශයෙත් බහුතරයක් කතෝලික දහමට නැඹුරු වුණා. මේ නිසාම කතෝලික ද්‍රවිඩ ප්‍රජාව සහ හින්දු වෙල්ලාල ද්‍රවිඩයන් අතර ඉතා විශාල මත ගැටුම් හට ගැනීම සහ සංස්කෘතික බෙදීමක් කරා එය ගමන් කිරීම එකල බරපතළ අර්බුදයක් මවමින් සිටිකාලයේ ද්‍රවිඩ කෝවිල ගත්තේ උසස් යැයි සම්මත වෙල්ලාල ප්‍රජාවගේ පැත්ත. විශේෂයෙන් කෝවිලේ උත්සව කටයුතු වල මුලසුන වෙල්ලාල ප්‍රජාවගෙන් හැර අන් අයෙකු හට ලබාදීම ප්‍රතික්ෂේප උන සමයක දෙවියන් පවා කුලවාදයට නැබුරුවීමක් ලෙස ද්‍රවිඩ කොමියුනිස්ට් වාදීන් දකින්නට වුණා..

ඉහත තමන්ගේ වාමාංශික කොමියුනිස්ට් කියවීම ඒ වෙනකොට තාරුණයේ සුහුඹුල ගෙවමින් සිටි ප්‍රභාකරන්ටත් සිය ගුරුවරයා විසින් උරුම වුණා එක්කෝ උරුම කලා. දෙමළ සමාජයේ කුලවාදය නිසා පහත් යැයි සම්මත ප්‍රජාවන්ට දේශපාලනිකව සංස්කෘතිකව පමණක් නොව ආගමිකවද හිමි වූ අනෝරා දුක් ගැහැට සහ මුදල් බෙදී යාමේ සහ සම්පත් සහ අධ්‍යාපනය බෙදී යාමේ කුල විශමතාවය ගැන ප්‍රභාකරන් ඉතා තියුණු අධ්‍යාපනයක් ලබා ගන්නේ මෙන්න මේ ගුරුවරයා නිසා. ඒ වගේම එකල තිබූ ජාතීන් අතර ඇති විරසකය. දෙමළ වීම නිසා දෙමළාට ඇති ගැටලුව. මේ කාලය ගෙවී යාමත් සමගම අධ්‍යාපනය ප්‍රමිතිකරණ පනත ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත වීමත් සමග හටගත් ශිෂ්‍ය විරෝධය උතුරෙත් පැන නැගීම කොමියුනිස්ට් වාමාංශික මතයක සිටි ප්‍රභාකරන්ගේ ජීවිතේට ගිණිසිලුවක් උනා කිව්වොත් හරි.

සෙරවමුත්තු මුත්තු කන්දරාසාගෙන් ඉන්දියානු විමුක්ති අරගලය, චීන කොමියුනිස්ට් වංශ කතාව මාවෝ සේදොං ලෙනින් , ට්‍රොට්කි, කාල් මාක්ස් වැනි උග්‍ර වාමාංශික කියවීම් ලබපු ප්‍රභාකරන් චිදම්බරම් මධ්‍යමහා විද්‍යාලයේ දහය ශ්‍රේණියෙන් පසුව සිය ගුරුවරයගෙන් ලබපු වාමාංශික විමුක්තිකාමී මෙන්ම සටන් කාමී පන්නරයත් එක්කම TYF සංවිධානයට බැදෙනවා. එය බහුතරයක් කුලහීන උගත් තරුණ ප්‍රජාවක් විසින් බිහිකරගත් ද්‍රවිඩ තරුණ එකමුතුව ලෙස එකල හැදින්වෙනවා. මේ කාලය ගත වෙන සමයේ එනම් 1970 ලංකා රජයෙන් ගෙන ආපු අධ්‍යාපන ප්‍රමිතිකරණ පනතට එරෙහිව උතුරේ වගේම දකුණෙත් ශිෂ්‍ය ප්‍රජාව සිරිමා රජයට එරෙහිව වීදි බහිත්දී දකුනේ සිංහල තරුණයන් 71 කැරැල්ලට පාරකපාගෙන යද්දී උතුරේ ද්‍රවිඩ තරුණයෝත් සන්නද්ධ ප්‍රවාහයකට මඟ හසර විවර කරනවා. වෙනස වුණේ දකුණේ තරුණයෝ සිංහල. උතුරේ තරුණයෝ ද්‍රවිඩ.

මේ තරුණ එකමුතුව හරහා යාපනය පුරා රාජ්‍ය මර්මස්ථාන වලට ප්‍රහාර එල්ලකරමින් ගත් ගමන් මග ද්‍රවිඩ කෝවිල් වලට පවා පහර දෙමින් ගමන් ගන්නවා. වෙල්ලාල කුලයේ ප්‍රභූන් ලෙස හැදින්වෙන වංශවතුන්ට සරදියෙල් පන්නයේ ප්‍රහාර එල්ල කල උතුරේ කුලහීන තරුණයින් දුප්පත් ද්‍රවිඩ ප්‍රජාවගේ වීරයන් බවට පත්වෙන්න යන්නේ ඉතා සුලුකාලයයි. ප්‍රභාකරන්ගේ ජීවිතේ මුල් කියවීම තුල ප්‍රභාකරන් කිසිම දවසක සිංහල ජාතිය සමග වෛරයකින් උපන් අයෙක් නෙමෙයි. ප්‍රභාකරන් මුලින්ම පහර දෙන්නේ වැලිවටිතුරෙයි කෝවිලට. ඔහු මුලින්ම එරෙහි වෙන්නේ ද්‍රවිඩ ජාතිවාදයට. ද්‍රවිඩ ජනතාව සූරා කෑ ද්‍රවිඩ පාලකයන්ට. ඒකේ හොදම උදාහරණය තමයි ඇල්ෆඩ් දොරෙයිඅප්පා ඝා තනය.

කෝවිල් වලට සහ දෙමළ වෙල්ලාල කුලයේ ප්‍රභූන්ට ප්‍රභාකරන් ඇතුලු කන්ඩායම පහර දෙනකොට ඔවුන් කලේ තමන්ගේ වංශයට හිතවත් රාජ්‍යය පාලනයට මේ තරුණයන් පිලිබද ඔත්තු සැපයීම. රජය අද වගේම එදත් හිටියේ ඇති හැකි එකා ලග පීඩකයා ලග. ප්‍රභාකරන් මුලින්ම .
ඝා තනය කලේ හමුදා සෙබළුන් 13 න් දෙනෙක් කිව්වට ඇත්තටම ප්‍රභාකරන් මුලින්ම ඝාතනය කරන්නේ තමන්ව සොයා ආපු වෙල්ලාල කුලයේ පොලිස් නිලධාරීන් දෙදෙනෙක්ව.

ඒවගේම ප්‍රභාකරන් සිය ජීවිතේ යාපනයේ කුලවාදයට පහර ගැසූ විශේෂ අවස්ථාවක් වෙන්නේ ඔහුගේම මංගල උත්සවය. මදිවදිනි එක්ක අත ගත්තු ප්‍රභාකරන් සියලු සිරිත් විරිත් සිදුකරන්නේ වෙල්ලාල ක්‍රමයට. එහි අවසානයේ ඔහු විවාපත් වෙන තැල්ල තියද්දි වමතින් ටී පනස් හය ගිණි අවියක් ගන්නවා. මේ පුවතින් වෙල්ලාල කුලීනයන් එකල නයාට අඳුකොල කැවුනා වගේ වෙනවා. පසුකාලීනව තමන් පිහිටුවා ගත් එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ ඉහලම ගෞරවයක් හිමි දේශපාලන අංශ ප්‍රධානී තනතුරට පත්කරන්නේත් කරණවෑමි කුලයේ උපන් තමිල් සෙල්වම්ව. තමිල් සෙල්වම්ට කසාද බන්දන්නේ වෙල්ලාල කුලයේ සසිරේකව.

එදා සිය ජාතියේ දිළිදුකමට දරිද්‍රතාවයට කුල පීඩනයට සහ ආගමේ රඳලයන්ගේ ඒකාධිකාරයට එරෙහිවෙච්ච වාමාංශික මතදැරූ ප්‍රභාකරන්ව සිංහලයාගේ සතුරෙකු බවට පත් කරන්නෙ සිංහල ජනතාව නෙමෙයි. යාපනේ කුලවතුන් ලෙස හැදින්වෙන වෙල්ලාල කුලය සහ අදටත් ඔවුන්ට යටත් හින්දු කෝවිල. එදා ප්‍රභාකරන් සිය පලමු එල්ටීටීඊ සංවිධානය නියෝජනය කරමින් ගත් ජායාරූපයෙත් ඉහලින්ම එල්ලා තිබ්බේ කියුබානු විප්ලවයේ ගිණිසිලුව උන අර්නස්ට්ටෝ චේ ගෙවේරව.

-මුල් සටහන - චරිත් ජනප්‍රිය

උපුටාගැනීමකි.


A day in the life

2025-11-21

කාටද ලෝකය ඇත්තටම අයිති...?



භික්‍ෂුවක්‌ දකුණු ප්‍රදේශයේ ආරණ්‍යයක වැඩසිටින විට වන්දනාවේ පැමිණි මැදිවියේ දායක මහත්මයෙක්‌ ප්‍රශ්නයක්‌ ඇසුවා ‘හාමුදුරුවනේ ලෝකය අයිති දෙවියන්ටද...? බ්‍රහ්මයාටද...?’ කියලා. එවිට භික්‍ෂුව ඔහුගෙන් විමසුවා ‘මහත්මයා මොකද මේ ලෝකයේ මැවුම්කරු සොයන්නේ...?’ කියලා. 
එතකොට ඒ මහත්මයා කියනවා ‘හාමුදුරුවනේ, ජීවිතේ මතක තිබෙන දවසේ පටන්ම මම ප්‍රශ්නයක්‌ සමගයි ජීවත් වුණේ. සෑම දේවාලයකටම ගියා, සෑම පන්සලකටම ගියා. ප්‍රශ්න වැඩිවුණා මිසක්‌ අඩුවක්‌ නම් සිදුවුණේ නැහැ’ය කියලා. ‘කියලා කියලා දැන් මගේ ප්‍රශ්න කියන්න වෙනකෙනෙක්‌ නැහැ. ඒ නිසා මම ඔබ වහන්සේගෙන් විමසන්නේ..? කාගෙන්ද මම පිළිසරණක්‌ පතන්නේ..?’ කියා ඔහු විමසුවා. හරිම ආවේගශීලී බවකින් නැගෙන ප්‍රශ්නයක්‌.
කාටද මම මේ දුක පිළිබඳ අවනඩුව කියන්නේ..? කවුද ලෝකයේ අයිතිකරු..? කවුද මේ දුක මට දුන්නේ..?

මේ පිංවත් මහත්මයා අසන ප්‍රශ්නයයි.

භික්‍ෂුව ඇසුවා ඔබ ඇයි මේ පුදබිමට පැමිණියේ කියලා. ඔහු කියනවා බෝධීන් වහන්සේට චෛත්‍යරාජයාණන් වහන්සේට භාරයක්‌ වන්න කියලා. ඒ වෙලාවේ භික්‍ෂුව ප්‍රකාශ කළා ‘මහත්මයෝ, ලෝකය කව්රුත් මැවුවේ නැහැ. ඔබතුමාගේ ප්‍රශ්න වෙන කව්රුවත් ඇති කළේත් නැහැ. ඔබ විසින්ම සසර කරන ලද අකුසල් හේතුවෙන් ඔබ ලබන ඵලය තමයි ඔය බලාපොරොත්තු කඩවීම’ කියලා. 
මේ ප්‍රශ්නය සමාජයේ හුඟ දෙනෙකුට තිබෙනවා. සමහර දරුවො දෙමාපියන්ට චෝදනා කරනවා. දෙමාපියෝ දරුවන්ට චෝදනා කරනවා, බිරිඳ ස්‌වාමි පුරුෂයාට චෝදනා කරනවා. සමහරු රජයට චොදනා කරනවා. ඔබ නිසාය මට මේ දුක කියලා. අතීතයේ යම් දවසක අනුන් නිසාම තමයි ඔබ මේ දුකට හේතුවනම් සකස්‌කරගත්තේ. 
සැපය උදෙසා තවත් කෙනෙකුට පීඩාකිරීමෙන් ඔබ ලබපු සැපය සෙවනැල්ලක්‌සේ පසුපසින් එනවා විපාක පිණිස.

ඔබ මෙහෙම සිතන්න. 
පිංවත් අම්මා කෙනෙකුයි තාත්තා කෙනෙකුයි සිටිනවා. මේ දෙදෙනාම කළුපැහැතියි. ඒ කියන්නේ සමේ පැහැය කළුයි. මේ දෙදෙනාට දරුවෙක්‌ උපදිනවා දරුවාගේ පැහැයත් කළුයි. මේ දැරුවා ළමා වයසට පැමිණෙන කොට දෙමාපියන් කෙරෙහි ද්වේශයක්‌ ඇතිකරගන්නවා ඔය දෙදෙනා නිසා මමත් කළුවුණාය කියලා. මෙතැනදී දරුවා කළුපැහැති වුණේ අම්මා තාත්තාට කළු පැහැති සමක්‌ තිබුණ නිසා. එහි ජාන බලපෑම් හේතුවෙන්. නමුත් එවැනි කළුපැහැති සමක්‌ ඇති අම්මා කෙනෙකුගේ මව් කුසකට දරුවා බැස ගන්නේ දරුවා පෙර ජීවිතයේ කරන ලද අකුසල කර්මයක්‌ නිසා. ඊට විපාක වශයෙන්. 
පෙර ජීවිතයේදී දරුවා ද්වේශය වඩන්න ඇති. පරවුණ මල් බුදුසමිඳුන්ට පුජාකරන්න ඇති. මෙවැනි හේතූන් නිසා අවලස්‌සනව ඉපැදීමට හේතු සකස්‌වෙමින් සම කළු පැහැති දෙමාපියන්ට දාව ඉපදුණා. මේක දෙමාපියන්ගේ වරද නොවේ. තමාගේ කර්ම විපාකය.
සුදු පැහැති අම්මා කෙනෙක්‌ට දාව සුදු පැහැති ලස්‌සන දරුවෙක්‌ උපදිනවා. එම අම්මාගේ මව්කුසට දරුවා බැසගන්නේ කුසල විපාකයක්‌ වශයෙන් වර්ණවත් සමක්‌ ඇති ලස්‌සන දරුවෙක්‌ ලෙස උපදින්න හේතු සකස්‌වී තිබුණ නිසා. 
ඒ හේතුව මෛත්‍රිය වැඩීම, සිල්වතුන්ට ගරුකිරීම, සුවඳ මල් පුජාකිරීම. ආසන වැලි මළු ඇමදීම. මෙවැනි කුසල් විපාකයන් ඉස්‌මතුවී එම සැප විපාක සකස්‌ වෙනවා.

එතකොට මේ ස්‌වභාවයන් සකස්‌ වුණේ ඔබ කරගත්ත කුසල් අකුසල් නිසා මිසක්‌ අම්මා තාත්තා නිසා නොවේ. අම්මා තාත්තා පොහොසත් වත්කම් ඇති නිසාම නොවේ දරුවා පොහොසත් වෙන්නේ. එම දරුවා එවැනි සශ්‍රික ජීවිතයක්‌ ලැබීමට පෙර ජීවිතයේ සම්පූර්ණ කරගත් කුසල් තිබුණ නිසායි. ඊට අනුරූපීව පොහොසත් දෙමාපියන්ට දාව දරුවා උපදින්නේ. දෙමාපියන් දුප්පත් වුණාය කියලා සමාජයේ පොහොසත් අය සමග සංසන්දනය කරලා දුප්පත් දෙමාපියන්ට චෝදනා කරලා ඵලක්‌ නැහැ. 
අම්මා තාත්තා නිසා මම දුක්‌විඳිනවා’ කියලා. ඔබට සැප ලබන්න පෙර පිං අවම නිසයි ඔබ දුප්පත් මව්කුසක ප්‍රතිසන්ධිය ලබන්නේ. එම නිසා එම අහිංසක දෙමාපියන්ට චෝදනා කිරීම, දුක්‌දීම තව තවත් අකුසල් සකස්‌කරගැනීමක්‌. තමන්ට ලැබුණ දෙය තමන්මයි ලබාගත්තේ කියලා ධර්මානුකූලව ජීවිතයට ගලපාගන්න දක්‍ෂවෙන්න. 
අඩු තැන, වැරදුන තැන බලලා නිවැරදි කරගන්න.

ඔබේ ඔය දුක වෙන කව්රුවත් මැව්වා නොවේ. 

ලෝකය දෙවියන්ටවත්, බ්‍රහ්මයන්ටවත් අයිති දෙයක්‌ නොවේ. මොකද දෙවියොත්, බ්‍රහ්මයෝත් යම් මොහොතක තම දිව්‍ය බ්‍රහ්ම ජීවිත වලින් චුතව යනවා. තමාවත් තමාට අයිති නැති විට ඒ අය කොහොමද ලෝකයේ මැවුම්කරුවන් හිමිකරුවන් වෙන්නේ. එහෙම නම් කාටද ලෝකය ඇත්තටම අයිති...?

ලෝකය අයිති සතර මහා ධාතූන්ටය. පඨවි, අපෝ, තේජෝ, වායෝ ඉහත ස්‌වභාවයන් හතර ද ලෝකයේ හිමිකරුවන්ය. නිරතුරුවම මහා ප්‍රවේගකාරී වේගයකින් අනිත්‍යභාවයට පත්වෙන සතරමහා ධාතුව ක්‍රියාත්මක භාවයට පත්කරන ක්‍රියාකරුවෙක්‌ ද සිටිනවා. ඒ තමා විඤ්ඤාණ ධාතුව. මේ විඤ්ඤාණ ධාතුවට බැසගැනීමට නම් අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම රූපයක්‌ අවශ්‍යවෙනවා. විඤ්ඤාණයට බැස ගැනීමෙන් අනතුරුව සකස්‌වෙන නාම රූපයන්ගේ ස්‌වභාවයන් වේගයක්‌ම පමණයි. ඒ වේගය යනු අනිත්‍යභාවයයි. එසේ නම් මේ ලෝකධාතුව තුළ පරම හිමිකරු අන් කිසිවෙක්‌ නොව අනිත්‍යයයි...!!!
තෙරුවන් සරණයි ...!!!

උපුටා ගැනීම - පූජ්‍ය රාජගිරියේ අරියඥාණ ස්වාමීන්වහන්සේ විසින් රචිත ලිපි ඇතුළත් "අතහැරීම 08" ග්‍රන්ථයෙනි.

A day in the life

2025-11-20

අද විශ්ව ළමා දිනය .


අද විශ්ව ළමා දිනය .

අපි ළමා දිනය ලෙස සලකන්නේ ඔක්තෝම්බර් පලවෙනිදා.

දරුවෝ මේ ලෝකේ තියෙන වටිනාම සම්පත. දරුවන් නැති නිවසක් හරිම පාලුයි. ඉතින් දරුවන් නැති සමාජයක් ගැන මොන කතාද  ?.

මේ නිසා මල් කැකුළු වන් දරුවන් වෙනුවෙන්  විශේශිත වූ දිනයක් වෙන් කර ලා. ඒ දිනය ලෝක ළමා දිනය ලෙස හදුන්වනු ලබනවා

ලෝකළමා දිනය  විවිධ රටවල  විවිධ දින වකවානුවන් හිදී  සමරනවා.  දරුවන් ගේ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම ට ප්‍රවර්ධනය  කිරීමට හා සැමරිමට මෙන්ම දරුවන් සදහා වඩාත් යෝග්‍ය  සමාජයක් හා ඔවුන්ට හොද ලොවක් තනා දීමට ප්‍රවේශයක් ලබා ගන්නේ  මෙම ළමා දිනය තුළිනි . 

 අපේ රටේ ලමා දිනය  සමරනු ලබන්නේ  ඔක්තෝබර් 1 වන දා .


ලමයා  ලෙස සරලවම  හදුන්වන්නේ  වයස අවුරුදු 18 අඩු දරුවන් . ලමයා යනු විශ්වයේ ශේෂ්‍යඨතම නිර්මාණය ලෙසයි හදුන්වන්නේ.එමෙන්ම මානව ශිෂ්ඨාචාරයේ  තීරණාත්මක සාධකය ළමයා ලෙස දක්වා තියෙනවා .

1989 නොවැම්බර්  20 වන දින  එක්සත් ජාත්න්ගේ මහා මණ්ඩලය විසින්  අනුමත කරගන්නා ලද  ළමා අයිතිවාසිකම් ප්‍රතිපත්තියට අනුව ළමයා යනු කවුරදැයි යන පැනයට වඩාත් යෝග්‍ය අර්ථකතනයක් ලබා දෙනවා‍්. ඔවුන්ට අනුව ” නීතිය මගින් අඩු වයසකදී පූර්ණත්වය ලබන්නම් මිස වයස අ වු 18 අඩු සියලු මිනිසුන් ළමුන් වන බවය ”  

මෙලෙසින් හදුනා ගත හැකී ළමයා වෙනුවෙන් නිර්මාණය වී ඇති දිනය වු

විශ්ව ලමා දිනය ප්‍රතම වරට ප්‍රකාශයට පත්වූයේ 1925 දී  ජිනීවා හී පැවති සුබ සාධන  පිළිබද ලෝක සමුළුව දිනයේදිය .

1950 සිට එය  බොහෝදුරට කොමියුනිස්ට්  හා පශ්චාත් කොමියුනිස්ට්  රටවල   සැමරුමට ලක්කරන ලද්දේ ජුනි 1 වන දා .   පළමු වරට විශ්ව ලමා දිනය  ලෙස 1954 දී ආරම්භ කරන ලද අතර එය පසුව 1959 නොවැම්බර් 20 වන දින  සැමරීමට තීරණය කෙරුණා ඊට හේතුව වූයේ එක්සත් ජාතින්ගේ මහා  මණ්ඩලයේ සැමරුම් දිනය එදිනට පවතින නිසාවෙනි .

එක්සත් ජාතින්ගේ මහා මණ්ඩලය , ලමුන්ගේ ආරක්ශාව හා ලමා අයිතිවාසිකම් සම්බන්දව   ක්‍රියාකාරිව පවතිනවා . 


ලෝකලමා දිනයේ වැදගත්කම දෙසට අවධානය යොමු කරන විට  එය  බොහෝ දේ අරමුණු කරගනිමින් සමරනු ලබයි .

ඒ අතරින් කිහිපයක් ලෙස  

ලමුන්ට සිදුවන හිංසන වැලක්වීම 

ලමුන්ට වන අපචාර වලින් ඔවුන් ආරක්ශා කිරිම 

ලමා අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීම 

උදෙසා මෙම දිනය  තුළදී වැඩි අවදානය යොමු කරයි , 

එමෙන්ම  දරුවන් සියලු දෙනාටම විවේකි බවක් ලබා දීම  

ඔවුන්ට යම් කිසි සමාජ භාවයක් ඇති කිරීම 

සමාජ මට්ටමින් දරුවන් උතුම් සහ වටිනාකමින් අනූන යැයි ප්‍රකට කරවීම උදෙසා මෙම ලමා දිනය කටයුතු කරයි .

මෙලෙසින් ලමා දිනය වැදගත් වන අතර ලෝකයේ විවිධ රටවල විවිද ආකාරයේන් මෙය සමරයි. 

ලංකාව තුළදීනම්   පාසල් ලමුන් උදෙසා විවිද  වැඩසටහන්  විනෝද ක්‍රියාකාරම් මේ දිනයේදි සිදුකර ත්‍යාග ලබා දීම කරයි.

කෙසේ නමුත් ලමා දිනය තුළ ගැබ්ව ඇති යටි අරුත වන්නේ දරුවන්ගේ අයිතිවාසිකම් සම්බන්ධවපෙනී සිටීමට රටක් වශයෙන් බැදී ඇති බව ඇගවිමකි. 

 අප රටේ  ලමා අයිතිවාසිකම් සම්බන්ද නීති කිහිපයක්  මෙහෙමයි.

අංක 1939 ළමුන් හා තරුණයන් පිළිබද පනත 

1995 අංක 22 දරණ දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය සංශෝධන පනත 

( ලමා අපචාර සම්බන්දව ක්‍රියාත්මක වේ)

1998අංක 27 දරණ  අදිකරන පනත 

(16  අඩු ලමයෙකු දූශණය කිරීම හා සම්බන්ද නඩු )

අංක 50 දරණ ළමා ආරක්ෂක පනත  



A day in the life

2025-11-19

යමු අපි සිරිපාදේ.



සිරිපාදේ යද්දී කට වරද්ද ගන්න එපා කියල පැරැන්නෝ කිවේ කට කහනවට නෙවෙයි.
සමනල අඩවිය හෙවත් ‘‘හිමේ’’ හා බැදුනු කතා අපමණය. මේවා අතර සිරිපා අඩවියේ යාබද ගම්වල වැසියන්ගේ ජීවිත හා බැදුනු ඒවා ද තිබේ. ඊට අමතරව සිරිපා වන්දනාවේ යන්නට ආ බැතිමතුන් මුහුණ දුන් ඒවාද තිබේ. එදා සිරිපා අඩවියට හෝ සිරිපා මළුවට කෙනෙක් යන්නට සිතුනොත් එය ආවාට ගියාට නොකරයි.

ඇතැම් අවස්ථාවල පේවීම හෝ පිරිසිදුවීමකින් තොරව මේ භූමියට පිවිසිය යුතු නැති බව පැරැන්නෝ විශ්වාස කළහ. එයට හේතුව සිරිපා අඩවිය හෙවත් ‘‘සමනල අඩවිය’’ ඔවුන්ට ‘‘ශුද්ධ භූමියක්’’ වූ නිසාය. මේ ශූද්ධ භූමියට වන්දනාවේ ගිය බැතිමතුන් වගේම අවට ගම් වල ගම්වැසියන්ද ඉඳහිට මේ ‘‘ශුද්ධ භූමියේ’’ ඇති හාස්කම් අත් වින්දෝය. එවන් සිරිපා හිමේ සැඟවුණු අපූරු කතා කිහිපයක් අපි මෙසේ ඔබ වෙත තිලිණ කරන්නෙමු.

කාලෙකට ඉස්සරදි පත්තිනි දේවාලයක කපු මහත්තයෙක් ගමේ කිහිප දෙනෙක් සමග දැන හැදුනුම්කම් පැවැත්තුවා. අවුරුද්දකට විතර පස්සේ මේ කපු මහත්තයාට ඕනෑ වුණා හිමේ ගරන්න යන්න. කපු මහත්තයා තව කිහිප දෙනෙක් එක්ක හිමේට ගිහිං වාඩි ගහගෙන උයාගෙන කාලා මැණික් ගරන්න පටන් අරගත්තා. එයා පත්තිනි දේවාලයක කපුවෙක් හින්දා වෙන්න ඇති සමන් දේව අඩවියේ අනුහස් ගැන වැඩි තැකීමක් කළේ නෑ. ගමේ අපිවත් හිමේ යනකොට පිලී ජාති ගෙනියන්නේ නෑ. මෙයා කපුවා හින්දා කරවල ජාති එහෙම අරගෙන ගිහිං තිබුණා.
දවසක් සියලූ දෙනාම එකතුවෙලා උදේම උයලා කෑමටික වාඩියෙ තියලා ගරන්න ගිහිං තිබුනා. මෙහෙ වාගේ තුන හතර වෙනකම් හිමේ වැඩකරන්න බෑ. උදේ දහයේ ඉදලා හවස දෙක වෙනකම් විතර තමයි වැඩ කරන්න පුලූවන්. ඉතිං මේ අය වැඩකරලා නාගෙන දෙකට විතර ඇවිත් කන්න බලනකොට බත් මුට්ටියේ ඉහඳ පනුවොලූ. ඉතිං ඒක දැකපු කපුවා බයවෙලා කට්ටිය එක්ක ආපහු එන්න ආවා. නමුත් මිනිහ ගමට එන කොට පිස්සු හැදිලා. ඒ පිස්සුව සනීප වුනේ නෑ. පස්සේ ඒ පිස්සුවෙන්ම මිනිහා මැරුනා. සිරිපා හිමේ හාස්කම් එහෙමයි.

වරක් සමනල අඩවියට ගිය පිටගංකාරයෙක් ‘‘සමන් දෙවි හාමුදුරුවන්ගේ අලියා පෙන්නන්කො’’ කියලා තියනවා. එතකොටම එතන ළග තිබුණ බටපදුර බිදින ශබ්දය ඇහිලා. අලි තමයි ඒ බට පදුර බිදින්නේ කියලා කට්ටිය දුවලා. නමුත් පස්සේ ඇවිත් බලන කොට අලි ඉදලා නෑ. කට වරද්දාගැනීම නිසා ඒ වගේ අමාරුවෙත් වැටෙනව කියලයි ගම්මු කියන්නේ.

තිහේ දශකයේ බෙලිහුල්ඔය ගලගම ප‍්‍රදේශයේ සිටි කිරිඅප්පුහාමි නම් උපාසක මහත්මයකු මේ මාර්ගය ඔස්සේ සිරිපා කරුණා කරද්දී කට වරද්දා ගැනීම නිසා දහතුන් වතාවක් ඔහුට සිරිපා මලූවට යාමට නොහැකිවූ පුවතක් පැරණි ගැමියන් අතර තියෙනවා. 
සිරිපා අඩවියට ඇතුළු වන විට තුන් සරණ කීම සිරිතකි. කෙසේ හෝ උපාසක තැනට සිරිපා මළුවට යන්නට ‘‘බෑ’’ කියා කට වැරදුණි. ඔහු අන්තිමේ දී සිරිපා කරුණා කරන්නට ලැබුණොත් වෙහෙරගොඩ පන්සලේ කිරිමැටියෙන් වෛත්‍යයක් තනන බවට බාර වීමෙන් පසු දාහතර වැනි අවස්ථාවේ සිරිපා මළුවට යන්නට හැකිවූ බව ඒ අතීතය මතක තිබූ කිහිප දෙනෙක්ම පැවසූහ. ඉර අවරට යන්නට කලින් ගමෙන් පිටත් වන පිරිස රාත‍්‍රිය පුරාම ගමන් කර නවතින්නේ සිරිපා අඩවියෙන්.

ඇතැම් අවස්ථාවල ඉතා ළගපාත හේවිසි හඩ ඇහෙන්නට පටන් ගනී. එදා අද මෙන් විදුලි ආලෝකය හෝ වෙනත් සන්නිවේදන පහසුකම් නොතිබුණ නිසා සමහරු මළුව ළග යැයි රැවටෙන අවස්ථා ද තිබුණි. නමුත් ඒ හඩ ළග ඇසුන ද මළුවට ළගා වන්නට පැය දහයක්වත් ගතවු අවස්ථා තිබිණි. රාත‍්‍රි ගමනේ දී අදුර මකා ගන්නේ පන්දම් හෝ ලන්තෑරුම් එළියෙනි. ඒ නිසා නඩයේ සැම දෙනාම පෙනෙන දුරකින් යාම සිරිතකි. යම් හෙයකින් නඩයෙන් ඈත්වී තනි වුණොත් පාර වරදින්නට පුළුවන. එසේ වුවහොත් සතා සිවුපාවාට ගොදුරු විය හැකිය.

මෙවැනි නඩවල සිටින කියන දේ නාහන තරුණ ගැටවු කිහිප දෙනෙක්ම ඒ අකරතැබ්බයන්ට පත්වූ අවස්ථා ඇති බව කියන්නේ සිරිපා අඩවිය අවට ගම්වල වැඩිහිටියන්ය. එක් අවස්ථාවක එසේ නඩයෙන් ඈත්වු තරුණයෙක් රාත‍්‍රියේ අතරමං විය. ඔහු නැති බව නඬේ පිරිසට දැනුනේ අතරමග නැවතී ගිමන් හරින විටය. නඬේ ගුරුන්නාන්සේ අත්දැකීම් ඇති වැඩිහිටියෙක් විය.
මුලින්ම ඔහු සමන් දෙවිදුන්ට පඩුරක් බැද බාරයක් විය. හොදින් හද එළිය තිබූ ඒ දිනයේ මේ මග හැරුණු තරුණයා සොයා වැඩිහිටියන් කිහිප දෙනෙක් ආපසු ආවේ නඬේ සෙසු පිරිස එතැන විවේක ගන්නට ඉඩ සලස්වාය. සැතපුමක් දෙකක් ආපසු එන විට පාරෙන් තරමක් දුරින් පුංචි එළියක් එහා මෙහා යනු පැමිණි කිහිප දෙනාට දැක ගන්නට ලැබී තිබේ. ඒ සමගම ගස්වල අතු බිදින ශබ්දයත් ඔවුන්ට ඇසී තිබෙනවා. ඉන් තරමක් බියට පත්වූ පිරිස අතු බිදින ශබ්දය ඇසුණු දෙසට කන් යොමාගෙන අවධානයෙන් ටික වෙලාවක් සිටිය ද කිසිදු ශබ්දයක් ඉන් පසු ඇසී නැහැ. ඒ ශබ්දය ඇසුණු දෙසට කන් යොමද්දී මුලින් දුටු එළිය ගැන ඔවුන්ගේ අවධානය ගිලිහී එය නොපෙනී ගොස් තිබේ. කෙසේ වෙතත් මේ පිරිස එළි වෙන තෙක් අතරමංවූ තරුණයා සෙව්ව ද ඔහු හමුවී නැහැ. එළිය වැටුණු පසු නඬේ අනික් අය බොහෝ දුරකින් ඈත්ව ඇති බව සිතා අතරමංවූ තැනැත්තා සෙවීම නවතා ආපසු ඉදිරියට ගොස් තිබේ.

එසේ විනාඩි කිහිපයක් ගත වන විට වන්දනා නඩයක කතාබහක් පිරිසට ඇසී ඒ ගැන සොයා බලද්දී තමන්ගේ නඬේ පිරිස ගිමන් හරිමින් ඉන්නවා දැක තිබේ. පසුව සොයද්දී සැතපුම් ගණනක් ඇවිද තිබෙන්නේ නැවතී සිටි ස්ථානය අවටමය. නඩෙන් අතරංමංවූ තරුණයා තමන් ඉදිරියෙන් පැන්න කළු ගුලියකට බියවී ගහක් මුල සැගවී සිටි බව පවසා ඇතත් ඔහු සැගවි සිටියා යැයි කී තැනට ඔහු සෙවීමට ආ පිරිස කිහිප වතාවක්ම ඇවිත් ගොස් ඇති බව නඬේ ගුරාට අවබෝධවී තිබුණි. මෙය නඬේ කෙනකුගේ කට වරද්දා ගැනීමකින් වුවක් නිසා බව නඬේ ගුරාගේ විශ්වාසය විය.
කළු ගුලියක් සේ දිස්ව ගියේ වළසාගේ දිෂ්ටිය බවට ඔහු විශ්වාස කළ බවත් අතු කඩනවා සේ ශබ්දයක් ඇසුනේ අලියාගේ වුවත් එය ද අද්භූත සිදු වීමක් ලෙස එම පිරිස විශ්වාස කළ බව ගැමියන්ගේ මතයයි. මේ සිද්ධිය මතක ඇති වැඩි දෙනෙක් ඉන් පසු සිරිපා ගමනේ දී බොහොම පරිස්සම් වන්නට වූ බව ද ඔවුහු කියති. 

ගලගම වෙළහාමි මහතා ද මේ ගම්වල සිරිපා නඩවල ගුරුන්නාන්සේ කෙනෙක් ලෙස කටයුතු කළ අයෙකි. වලකඩවල ගමේ පදිංචි හැත්තෑපස් හැවිරිදි එච්.ඒ. පේ‍්‍රමරත්න මහතා එවැනි මතකයන් ඇති කිහිප දෙනාගෙන් කෙනෙකි.
සිරිපා අඩවියේ බවුන් වඩන හිමිවරු ගැන කතා ද ඇත. ඒ අතර වලහා පැන්න හාමුදුරුවන් ගැන ගම් කිහිපයකදීම අසන්නට ලැබුණි. මේ වන විට ජීවතුන් අතර නොමැති බව පවසන මේ හිමිනම සිරිපා අඩවියේ දී දැක ඇත්තේ කිහිප දෙනෙක් පමණකැයි ද කියති. ඇසින් දුටුවන් කියුවැයි පවසන උදවිය පවසන්නේ සිහින් සිරුරකින් හෙබි භික්‍ෂූ නමක් එලෙස සිරිපා අඩවියේ කුණුදියගල ප‍්‍රදේශයේ ගල් ගුහාවක බවුන් වැඩූ බවයි.

සිරිපා අඩවියේ වැඩෙන ඵලවැල අනුභව කරමින් මිනිස් වාසයෙන් බැහැරව විසූ උන්වහන්සේගේ මුහුණට සිරිපා අඩවියේ වෙසෙන වලසෙක් පැන හානි කිරීමෙන් පසු මුහුණෙහි යම් විකෘති බවක් ඇතිව තිබූ බවයි. වලසා පැනීමෙන් පසු ප‍්‍රතිකාර කරගෙන ඇත්තේ ද ඒ හිමියන් විසින් බවත් කැලෑ කොළ ඖෂධ ලෙස භාවිත කර ඇති බවත් සිද්ධිය ගැන දන්නා වැඩිහිටියෝ කිහිප දෙනෙක්ම කීහ. මේ අතර තවත් තොරතුරකින් කියවුණේ ජීවිතයේ සැදෑ සමයේ මේ හිමිනම සිරිපා අඩවියෙන් ගම්මානයකට පැමිණ විහාරස්ථානයක වැඩ විසිමින් සිටිය දී අපවත්වූ බවයි.

අවාරය සිරිපා අඩවියේ වන සතුන් නිදහසේ එහාමෙහා යන කාලය ලෙස සිරිපා අඩවිය අවට ගම්වල වැසියෝ කියති. අවාරයට සුදු ඇතා ද සමනොළ අඩවියේ සැරිසරන නිසා සමනොළ කන්ද පාමුල ප‍්‍රදේශයට නොයා යුතුය යන අදහසක් බෙලිහුල්ඔය ප‍්‍රදේශයේ පැරැුණියන් අතර විශ්වාසයක් පවතී. එමෙන්ම රත්නපුර පැරණි රජ මාවත ඔස්සේ ගිලීමලේ රංකොත් විහාරය ද වැද සිරිපා වදින්නට එන බැතිමත්හු අතීතයේ හිරු අවරට ගිය පසු උඩුතුලාන කදිරවාන් ඇළෙන් එගොඩ නරහින්වලින් ඉදිරියට ගමන් නොකරතියි කියති. විශේෂයෙන් රාත‍්‍රි කාලයට මෙතැනට හේවිසි හඩ ඇසෙන බවත් හාස්කම් නිසා මෙසේ රාත්‍රි කාලයට නොයන බව ද කියති.

තවත් එක් කතාවකට අනුව ගිනිගත්හේනට නුදුරු සිල්මාතාවක් තවත් සිල්මාතාවන් සමඟ ශ්‍රී පාද වන් දනාවේ ගියාය. වෙහෙසට පත්වූ ඔවුහු පියගැටපෙලේ මඳක වාඩි වී ගිමන් හැරියාහ. දෙපා ඉදිමී තුවාල වලින් දෙකකුල් වැසී ගිය මහල්ලෙක් අවුත් සිල්මාතාවන් පසුකර හැරමිටියක ආධාරයෙන් පියගැටපෙළ නගිමින් නායක සිල් මාතාවගේ හිසට අත තබා කතා කළේය. සිල් මාතාවට ඇතිවූයේ දැඩි පිළිකුලකි. මේ මහළු තුවාල කරු කවදා කෙසේ ශ්‍රී පාදය නඟින්නදැයි සියල්ලෝම කතාබහ කළහ. ටික වේලාවකින් නැවතත් ගමන පටන් ගත් සිල්මාතාවරු තවත් සැතපුම් 2ක් පමණ ඉහළට ගොස් පියගැටපෙළේ වාඩිවී ගිමන් හරින්නට වූහ.
තුවාල පිරී ගිය කකුල් ඉදිමුණු අර මහළු මිනිසා දෙවැනි වරටත් ඔවුන් පසු කරමින් නායක සිල් මාතාවගේ හිසට අත තබා කතා කළේය. රෝගී මහළු මිනිසා මෙම ස්ථානයට පැමිණි හැටි ඔවුනට පුදුමයක් විය. විවේකය නිමාකොට නැවත ගමන ඇරඹූ සිල්මාතාවරු මහගිරිදඹය අසළ තුන්වැනි වරටත් නැවතී විවේක ගැනීමට වූහ. පාද පුරා තුවාල පිරුණු පිළිකුල් සහගත රෝගී මහල්ලා 3න් වන වරටත් ඔවුන්ව පසු කරමින් නායක සිල් මාතාවගේ හිසට අත තබා සෙත් පැතුවේය. ඇය පිළිකුලෙන් යුතුව මුහුණ පසෙකට හරවා ගත්තාය. මේ රෝගියා මේ තරම් ඉක්මනින් කඳු මුදුනට ආවේ කෙසේදැයි ඔවුනට ගැටලුවක් විය. ශ්‍රී පාද පද්මය මුදුනට ගිය සිල් මෑණිවරු ඉර සේවය උදා වනතුරු පද්මය මුදුනේ ඉඩ ඇති තැනක බිම ඉඳගෙන භාවනා කිරීමට වූහ. පුදුමයකි, නායක සිල් මාතාවගේ මුහුණට එක්වරම අමුතු ආලෝකයක් පතිත විය.
”දරුවා, මං උඹට තුන්සැරයක් කතා කළා. මතකද?” ඒ හඬ හා ආලෝකය අතුරුදන් විය. නායක සිල් මාතාව සහ ඇගේ පිරිවර උතුරා යන භක්තියෙන් ශ්‍රී පාද පද්මය මුදුනේදී සමන් දෙවියන්ට පින් දුන්හ.

ගිලීමලේ චන්ද්‍රාලෝක නායක හිමියන් මවුබිම පුවත් පතට මෙසේ ප්‍රකාශ කර තිබුනි.
මොනවද ඔය මළුවේ ඉද්දි එහෙම දැකලා අහලා තියෙන්නේ…
හේවිසි හඬ නම් ඇහෙනවා. පිරිත් කියනවා ඇහෙනවා. තව ඉතින් දේවතා එළි එනවා දැකලා තියෙනවා.
රාත්‍රියට තමයි ගොඩාක් එහෙම ඒවා පේන්නේ. ඇහෙන්නේ. මහත්තයාට කියන්න ඝණ්ටාරය ගහනවා ඇහෙනවා. ගිහින් බැලුවාම කවුරුත් නෑ. රෑ නවයෙන් පස්සේ වගේ තමයි ගොඩාක් ඒ වගේ අමුතු දේවල් වෙන්නේ.
උඩ මළුවටම යනවද…
නෑ. මළුවේ පත්මේ ගාවට යන්නේ නෑ. වට රවුමේ යනවා. උඩටම නඟින්නේ නෑ. තාප්පෙන් මෙහා. තව එනවා මහත්තයා පිච්ච මල් සුවඳක්. කොහෙන් එනවද දන්නේ නෑ. දවල්ටත් ඒක නම් එනවා. අපි උඩට ගිහින් බැලුවට හඳුන්කූරුවත් පත්තු කරලද කියලා. එහෙම නෑ. කවුරු පත්තු කරන්නද? හරි පුදුමයි. එක එක පැත්තට සුවඳ වෙනයි.
කීයට විතරද එහෙම සුවඳ එන්නේ…
උදේට හවසට තමයි වැඩියෙන් එන්නේ

සමනලී පෙරේරා
මුහුණු පොතෙන්.
A day in the life

2025-11-18

පුංචිම පුංචි සටහනක්


මේක කතාවක් නෙමෙයි ,
පුංචිම පුංචි සටහනක්
මං හොදටම අත් විදපු දෙයක් තමයි මනුස්සයෙක්ගෙ ගතිගුණ , හැසිරීම් අනිවාර්යයෙන්ම එන්නෙ ඒ කෙනා පොඩි කාලෙ ඉදන් ඉන්න පවුල් පරිසරයත් එක්ක......
එක දවසක් ගෙදර බත් රොස් උනා
මම එතකොට දෙක වසරෙ වගෙ....
එදා මම අම්මට කිව්වා බත් රොස් වෙන ගඳයි කියලා...අම්මා මට කියලා දුන්නා කවදාවත් කෑමකට ගඳයි කියන්න එපා කියලා...
තව දවසක් දූරියන් ගෙනල්ලා මම ඒකට ඊයා කිව්වා...එදා අම්මා මට කියලා දුන්නා කිසිම දවසක තමන් අකමැති උනත් කිසිම කෑමකට ඊයා කියන්නෙපා මෙ ලෝකෙ පොඩි දෙයක්ව කන්න නැතිව මැරිලා යන මිනිස්සු දහස් ගානක් ඉන්නවා කියලා...
එදා ඉදන් මම කෑම තේරුවෙ නෑ
මම පුරුදු උනා හැම කෑමකටම ගරු කරන්න
ඒ වගේම හැම කෑමක්ම කන්න..
එක දවසක් අපේ ගෙදරට ආවා
මාළු විකුණන කෙනෙක්
අම්මා මට කියලා දුන්න ඒ මනුස්සයට මාළු මාමා කියන්න...අනිත් පොඩි ළමයි මාළුකාරයා කියද්දි මම පුරුදු උනා මාළු මාමා , ලියුම් මාමා , පත්තර මාමා කියන්න....
මම තෙරුම් ගත්තා හොරකම් කරලා මිනි මරල හම්බකරන්නැතුව අතපය වෙහෙසල පවුල් නඩත්තු කරන හැම මනුස්සයෙක්ම ගරු කරන්නොනි මනුස්සයෙක් කියන එක..
මම අදුරන එක ගෑණු ළමයෙක් හිටියා...එයා පුරුදු වෙලා හිටියා මම එයාට වැරැද්දක් නොකරත් මම කරන හැමදේටම තැන තැන ගිහින් එක එක කතා කියන්න..ඒවා ආරංචි වෙලා මගෙ හිත ගොඩක් රිදුනාම අම්මා මට කියලා දුන්නා මිනිස්සුන්ගෙ හැටි තේරුම් අරන් හිනාවකින් සංග්රහ කරලා ශක්තිමත්ව ඉන්න...
ජිවිතේ ගොඩක් තැන් වල ප්රතික්ශේප වෙනකොට අම්මා මට පුරුදු කලා ආයෙ ආයෙමත් මම වෙනුවෙන්ම ගොඩ නැගෙන්න...
මට මතක ඇති කාලෙක ඉදන් අපෙ අප්පච්චි ලෙඩ වෙන්න කලින් හැමදම මාසෙ පඩියෙන් ලොකු බිස්කට් පෙට්ටියක් අරගෙන පාරවල් වල ඉන්න බල්ලන්ට කන්න දෙන්න පුරුදු වෙලා හිටියා...
ඉතින් මම පුරුදු උනා කොච්චර දුප්පත් උනත් යන්තම් තියන සල්ලි ටිකකින්
බඩගින්නෙ ඉන්න සතෙක්ට
කන්න මොනා හරි අරන් දෙන්න...
ඉස්සර මට මතකයි හැමදම හවසට...මගෙ අප්පච්චි මාව අරගෙන වෙල ලඟ තියන පුංචි ඇලට ගියා ඉර බහින හැටි මට පෙන්නන්න...මමත් පුරුදු උනා ඒ විදිහටම අහසෙ ලස්සන , පොළොවෙ සිසිලස විදින්න...
ඇත්තටම මට මෙ ජිවිතෙ ගොඩක්ම සතුටු වෙන්න තියන එකම හෙතුව ඒක....
පොඩි කාලෙ ඉදන් ලැබුණ ඒ අත්දැකීම් එක්ක මට පුලුවන් උනා ඇත්තටම ආදරණීය වගේම මනුස්සකම පිරුණු මනුස්සයෙක් වෙන්න...
මනුස්සයෙක්ගෙ ජිවිතේ මූලික අඩිතාලම වැටෙන්නෙ අනිවාර්යයෙන්ම පවුල ඇතුළෙන්...ඉතින් ,
මට සතුටුයි මගෙ ආදරණීය පවුල
මට ලැබුන එක ගැන ❤️
මේ සටහන ,
මගේ පවුලට මගෙන්
Tharushi Ranasinghe
උපුටා ගැනීමකි .නිර්මාණ අයිතිය හිමිකරුට .
A day in the life

2025-11-17

කෝපයට පත් දරුවා සන්සුන් කරවන්න.



කෝපයට පත් දරුවා සන්සුන් කරන්නේ කෙසේද?
දරුවෙක් කෝපයට පත්වූ විට බොහෝ මව්පියන් එය “නරක හැසිරීමක්” ලෙස හෝ “අනවශ්‍ය දේකට තරහ වීමක්” ලෙස දැකගන්නා අතර, ඔවුන්ගේ පළමු ක්‍රියාව එය නවත්වීමට උත්සාහ කිරීම වීමය.
නමුත්, සත්‍යය වන්නේ — දරුවාගේ කෝපය යනු ඔහුගේ ඇතුළත ඇති හැඟීම් හා අවශ්‍යතාවයන් පිළිබඳ සංඥාවක් පමණක් බවයි.
දරුවා කෝපයට පත්වන්නේ ඇයි?
දරුවන්ට තවමත් තම හැඟීම් වචන මගින් පැහැදිලිව පෙන්වීමේ හැකියාව සම්පූර්ණව නැත.
ඒ නිසා ඔවුන් තම ශරීර භාවය, හඬ, හෝ හැසිරීම මගින්ම “මට අමාරුයි” හෝ “මට අවශ්‍ය දේ නොලැබුණා” යන අරුත ප්‍රකාශ කරති.
කෝපයට පත් වීමට හේතු විය හැකි කරුණු කිහිපයක් මෙසේය:
• අවශ්‍ය දේක් නොලැබීම හෝ විරුද්ධාත්මක ප්‍රතිචාරය ලැබීම
• අධික ශබ්ද, බිය, හදිසි වෙනස්කම් හෝ කාලසීමාගත උපදෙස්
• විවේකයේ හා ආදරයේ හිඟය
• මනෝභාව පාලනයේ හැකියාව තවමත් අවධියක් තුළ වීම
දරුවා සන්සුන් කිරීමට මව්පියන්ට අවශ්‍ය පියවර
ඔහුගේ හැඟීම් තේරුම් ගන්න
දරුවා කෝපයට පත්වූ විට “නවත්වන්න” කියා විරෝධය පෙන්වීම වෙනුවට, ඔහුට පවසන්න
“අම්මට තේරෙනවා ඔයා දැන් ගොඩක් තරහින් ඉන්නේ .ඒක හරි, හැමෝටම එහෙම වෙන්න පුළුවන්.”
මෙවැනි වචන ඔහුට ආරක්ෂිත හැඟීමක් ලබා දෙයි.
එය ඔහුගේ මනෝශක්ති පද්ධතිය සන්සුන් කිරීමට මුල් පියවර වේ.
ශරීරමය සන්සුන් කිරීමේ ක්‍රම භාවිතා කරන්න
කෝපය ඇතිවෙද්දී, දරුවාගේ හෘද ගතිය හා හුස්ම ගැනීම වේගවත් වේ.
මෙය සන්සුන් කිරීමට පහසු ක්‍රම කිහිපයක් මෙසේය:
• “අපි දෙන්නම එකට ගැඹුරු හුස්ම ගනිමු.”
• “අපි දන් ගනන් කරමු, දැන් හුස්ම ගමු.
මෙය ඔහුගේ මොළයේ Amygdala නම් අංශය (කෝපය හා භය පාලනය කරන මධ්‍යස්ථානය) සන්සුන් කිරීමට උපකාරී වේ.
හැඟීම් නම් කිරීම
දරුවාගේ හැඟීම් නම් කිරීම ඔහුට තම මනෝභාව හඳුනාගන්න උදව් කරයි.
උදාහරණයක් ලෙස,
“ඔයා දැන් තරහින් නේද?”
“ඉල්ලපු දේ ලැබුනෙ නැති නිසාද ඔයාට මේ විදියට දුක් හිතුනෙ ?”
මෙවැනි වචන ඔහුගේ මනෝවිද්‍යාත්මක වර්ධනයට අතිශය ප්‍රයෝජනවත්ය.
ඔබම උදාහරණයක් වෙන්න
දරුවා ඔබගේ හැසිරීම මගින් තම හැසිරීම ඉගෙන ගනී.
ඔබ කෝපයට පත්වූ විටත් සන්සුන්ව සිටීම, ඔහුට තමාගේ හැඟීම් පාලනය කිරීමට මනෝභාවයෙන්ම උපදෙස් දෙන ක්‍රමයකි.
Time-out” නොව “Time-in” ලබා දෙන්න
දරුවාට තනිව යන්න කියා නැතිව, ඔහු සමඟ එකට නිශ්ශබ්දව සිටීම උචිතය.
“අපි එකට ටිකක් නිශ්ශබ්ද වෙමු.”
මෙය දරුවාට ආරක්ෂිත බවක් හා විශ්වාසයක් ලබා දෙයි.
පසුකාලීනව සාකච්ඡා කරන්න
දරුවා සන්සුන් වූ පසු, මෘදු ලෙස විමසන්න
“ඔයාට තව පාරක් කේන්ති ගියොත් අපි කොහොමද ඒක නැති කරගන්නෙ?”
මෙම විධියෙන් ඔහුට තම හැඟීම් පිළිබඳ අධ්‍යාපනික අවබෝධයක් ලැබේ.
දරුවාගේ කෝපය පාලනය කිරීමේ දිගුකාලීන ප්‍රතිඵල
මෙවැනි අධිකාරි සහ ආදරණීය ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කිරීමෙන්,
දරුවාට තම හැඟීම් හඳුනාගෙන පාලනය කිරීම ඉගෙන ගන්න හැකි වේ.
මව්පියන් හා දරුවා අතර විශ්වාසය සහ ආදරය පදනම් වූ සබඳතාවයක් වර්ධනය වේ.
අනාගතයේදී දරුවාට ගැටුම් සාමකාමීව විසඳන්න හැකියාව ලැබේ.
අවසාන වචන
දරුවාගේ කෝපය පාලනය කිරීම යනු ඔහුගේ හැඟීම් නසන එකක් නොවෙයි.
එය ඔහුට තම හැඟීම් හඳුනාගෙන, ඒවා සමඟ සාමකාමීව සිටිය හැකි හැසිරීමක් ඉගැන්වීමකි.
“දරුවාගේ කෝපය සන්සුන් කිරීමට පෙර,
මව්පියන් තම කෝපය සන්සුන් කරගත යුතුය.”
Copied

Out of frame.
A day in the life

2025-11-16

පරසතු මලේ සේදිරිස් මතකද?



‘පරසතු මල්’ චිත්‍රපටය නැරඹූ ප්‍රේක්ෂකයින්ට එහි රඟපෑ බොනී මහත්තයා, කමලා, සිරිසේන, නෝනේ, අමාරිස් වගේම අමතක නොවන චරිතයකි සේදිරිස්. මැදි වියේ සිටි ඔහු ධනවත්, වංශවත්, වලව්කාරයකු වූ බොනී මහත්තයාගේ විශාල වතුයායක් බලා ගන්නා මුරකාරයා. බොනී මහත්තයා තකහනියේම සේදිරිස්ට එන්න පණිවිඩයක් එව්වේ මොකටද කියලා සේදිරිස්ට නම් විමතියකි.
බොනී මහත්තයා සේදිරිස්ට කතා කළේය.
‘සේදිරිස් මෙහෙ ආවොත්’
සේදිරිස් කාමරයට දිව්වේය.
‘ඉඳගම්මු පුටුවකින්’
‘නෑ නෑ රාළහාමි . . . . . . . . ඉඳ ගන්නේ නැහැ’
‘අද වාඩිවෙන්න ඕනෑ තේරුණාදැයි’ බොනී මහත්තයා කරුණාවෙන් කීවේය.
මැගී ලස්සනට සැරසී බුලත් හෙප්පුවක් ගෙනවිත් සේදිරිස් අතට දුන්නයා. ඔහු නැගිට එය පුදුමයෙන් ගත්තේය.
‘මැගී’ යි යළිත් බොනී මහත්තයා කතා කළේය.
‘සුරුට්ටු’ ඇය සේදිරිස්ව පුදුම කරවමින් වීදුරු බඳුනක ලූ සුරුට්ටු ගෙනවිත් දුන්නේය.
‘අනේ මේ මොනවටද, මං කුස්සිය දිහාට ගිහිල්ල තේ එකක් බොන්නම්’ යි සේදිරිස් හිරිකිතිය පෑවේය.
‘ඒක නොවෙයි සේදිරිස් එන්න කිව්වේ මේකටයි, ඔය වත්ත බලන කොට කසාද නොබදින එකත් පාඩුවක්’ යි බොනී මහත්තයා කතාවට මුල පිරුවේය.
සේදිරිස් තුෂ්නිම්භූත විය.
‘අනික තමන්ගේ කියල බස්තමක් හරි තියෙන්ඩ ඕනෑ මිනිහෙකුට. මාත් බඳිනව කවද හරි . . .’
‘රාළහාමි එහෙම දෙයක් ගැන මං හිතලවත් නෑ, වත්තෙ පොල් ගස් දිහා බැලුව මිසක’යි සේදිරිස් අවංකවම කියා සිටියේය.
‘දැන් කල්පනාවක් දානව බලන්න. මේ මැගී ගැන කොහොමද? එයා සේදිරිස්ට කැමතියි. මිනිහෙකුට සැප දෙන ගෑනියෙක්. මට කියන්න පුළුවන් ඒ ටික. ඒ වගේම තමුසෙට ඒක නම්බුවක්. මගේ කීම අහක දානවද සේදිරිස්’.
සේදිරිස් බිම බලාගෙන කාමරයෙන් පිට විය. මිදුලට බැස තණකොල සීමාව දක්වා ගොස් කට පුරවා ගෙන සිටි බුලත් විටෙන් නිදහස් විය. යළිත් කාමරයට ආවේය.
‘මහත්තයා මං ඒක කරනවා’
මීට වසර 52 කට ඉහත ‘පරසතු මල්’ චිත්‍රපටය නැරැඹූ වැඩිහිටි ප්‍රේක්ෂකයකුට මේ දර්ශනය නම් අමතක නොවනු ඇති. මහා පෞරුෂයකට, ආධිපත්‍යයකට හිමිකම් කී පුරුෂයකු වූ බොනී මහත්තයා තම ජීවිතයේ හුදකලා වූ ද අසරණ වූ ද මුල්ම අවස්ථාව මෙයයි.
සේදිරිස් ලෙස ‘පරසතු මල්’ චිත්‍රපටයේ රඟපෑවේ එතෙක් වේදිකා නාට්‍යය ලෝකයේ නමක් දිනූ කලාකරුවකු වූ ධර්මදාස කුරුප්පුය. ඔහුට ටවර් හෝල් යුගයේ ද අත්දැකීම් රැසක්ම මතකයේ තිබුණි. කුඩා කල සිටම ඔහු තමා දුටු මුල්ම නාට්‍යය ගැන මට විස්තර කර තිබුණේ මෙසේය. 70 දසකයේ කුරුප්පු මහතා හෙවත් එදා ‘කුරුප්පු අංකල්’ ද පසුව ‘කුරුප්පු මහත්තයා’ නමින් ද ආදරයෙන් ඇමතූ ඔහු වචනයේ පරිසමාප්ථාර්තයෙන්ම කාරුණික, හිත හොඳ මිනිසෙකි. යහපත් මිනිසෙකි. කුණු බින්දුවක් නැති සුදෝ සුදු ජාතික ඇඳුමින් සැරසී ලේක්හවුසියේ සරසවිය කර්තෘ මණ්ඩලයට එන ඔහුට විශේෂ ගෞරවයක් තිබුණි. එයට හේතු වූයේ ඔහු පැරැණි නාට්‍ය කලාව ගැන බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති වැඩිහිටි කලාකරුවකු වීමය. ඔහු පැලඳ සිටි ධර්ම චක්‍රය මට කිසිදා අමතක නොවේ.
‘මම හාපුරා කියලා නාට්‍යයක් දැක්කේ 1927 වසරේ මීගමුවේ නාට්‍ය ශාලාවක වේදිකා ගත කළ ‘බැලසන්ත හෙවත් ‘ඔරිසෙන් පාලෙන්තෙන්’ කියන නාට්‍යය. මට එතකොට වයස අවුරුදු 8 ක් විතර ඇති.’ දිනක් කුරුප්පු මහතා කතාව පටන් ගත්තේය.
‘බැලසන්ත නාට්‍යයේ මගේ වීරයා වූයේ එහි ප්‍රධාන චරිතය බැලසන්ත කුමාරි ලෙස රඟපෑ සී. බෙන්ජමින් ප්‍රනාන්දු. ඒ කාලේ ගැහැනු චරිත රඟපෑවේ පිරිමි. ඒ නාට්‍යයේ සිට බැලසන්ත කුමාරි, වැළහින්න, පාලෙන්තෙන් කුමරු ආදී චරිත මට යාන්තමට මතකයි. එදා මම නාට්‍ය බැලුවේ නාට්‍ය කලාවට ඇති ආදරය නිසා නොවෙයි. පොඩි කාලේ පුංචි කොලුවෙකු තුළ තිබුණ බොළඳ ආසාවට හා විනෝදයට. නාට්‍යවල රඟපෑමට මා තුළ ආශාව දියුණු වුණා. හැබැයි නාට්‍ය බැලීමට දෙමාපියන්ගේ අවසරය නම් ලැබුණේ නෑ. රාත්‍රී කෑමෙන් පසු දෙමාපියන් නිදා ගත් පසු ඇඳේ කොට්ටෙට රෙදි පොරවා හොරෙන් යාළුවන් එක්ක බයිසිකල්වල නැඟී දිවුලපිටිය, මිනුවන්ගොඩ, මීරිගම, ඌරාපොළ ආදී ප්‍රදේශවලට ගොස් නාට්‍යය බලා පාන්දර තුනට පමණ ගෙදර විත් නිදා ගත් හැටි මම අද සිහි කරන්නේ සතුටින්.’
කුරුප්පුගේ ප්‍රියතම නළු නිළියන් වූයේ රොම්ලස් ද සිල්වා, ලක්ෂ්මී බායි, ටී. පී. අල්මේදා, ඩබ්ලිව්. සිල්වෙස්ටර්, ඇනී බොතේජු, ටී. ඩී. ඇඩ්වින් පෙරේරා, ඩී. සී. සේනානායක ආදීන්ය.
1919 පෙබරවාරි 06 වැනිදා වේයන්ගොඩ උපත ලැබූ ධර්මදාස කුරුප්පු කුරිකොටුව සිංහල පාසල, ශාන්ත මේරි විද්‍යාලවල ඉගෙනීම ලබා නාට්‍ය කලාවට එක් වූයේ 1952 වසරේදීය.
‘ඒ කාලයේ තැපැල් හා විදුලි සන්දේශ කටයුතු භාර ඇමතිවරයා වූ එන්. එච්. කීර්තිරත්න මහතාගේ පුද්ගලික ලිපිකරු මමයි. කීර්තිරත්න මහතා කෑගල්ලේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා. දවසක් මම කාර්යාලයේදී පත්තරයක් බලමින් හිටියා. මැති ඇමතිවරුනුත් සිරිසඟබෝ නාටකයේ රඟපාන බව කියවෙන ප්‍රවෘත්තියක් පත්තරේ පළ වෙලා තිබුණා. ටික වේලාවකට පස්සේ කීර්තිරත්න මහතා මම ඉන්න තැනට ආවා.
‘සර්, මැති ඇමතිවරුන් නාට්‍යවල රඟපානවා කියලා පත්තරේ දාල තියෙන්නේ’ මම කිව්වා.
‘හොඳයි, තමුසෙට රඟපාන්න ඕනෑ නම් එනවා මාත් එක්ක’ උන්නැහෙ කිව්වා.
උන්නැහේ මාව එවකට අධ්‍යාපන අධ්‍යක්ෂවරයකු වූ ටී. ඩී. ජයසූරිය මහතා ළඟට එක්ක ගියා. ‘සිරිසඟබෝ’ නාට්‍යය කරන කලාගුරු ජේ. ඩී. ඒ. පෙරේරා මහතා ජයසූරිය මහතාගේ ගජ යාළුවා. ජයසූරිය මහතාගේ හඳුන්වාදීමෙන් තමයි මම ‘සිරිසඟබෝ’ නාට්‍යයට සම්බන්ධ වෙන්නේ. මම මුලින්ම සහභාගි වුණේ රජ සභාවේ සමූහ ගායනා කිරීමටය. එතකොට මම දරු දෙන්නෙකුගේ පියෙක්. මගේ බිරියගේ සහාය නිසා මට රඟපාන්න පුළුවන් වුණා. මම වේදිකාවේ පේවිලා. මොකද වස් දොස් වදියි කියලා. ආර්. ජෝන් පෙරේරාගේ ‘සේනක’ නාට්‍යයේ සක් දෙව් රජුගේ චරිතය රඟපෑවේ. මම රඟපානවා දැකලා කාන්තාවන් පිරිසක් මෙහෙම කිව්වා.
‘බලන්නකෝ ධර්මදාස අයියා රන් රූපයක් වගේ නේද, මෙහෙම රඟපාන්න ගොඩන් පින් කරන්න ඕනෑ නේ’ කියලා.
මට වස් වැදුණා. මට ඉක්මනට දෙහි ටිකක් කප්පවා ගන්න කියලා යාළුවෙක් කිව්වා. ඊට පස්සේ ඉඳලා ටවර් ශාලාව ඉදිරිපිට තියෙන අභයසිංහාරාමයට ගිහින් බදුන් වැඳලා, දෙවියන්ට පින් දීලා තමයි රඟපෑවේ’ කුරුප්පු කලාකරුවා මට කීවේය.
ජේ. ඒ. ඩී. පෙරේරාගේ වෙස්සන්තර, හරිශ්චන්ද්‍ර, ශ්‍රී වික්‍රම, ඉලංගරත්නගේ ‘හඳහන’ නාට්‍යවල රඟපෑ ඔහු හෙන්රි ජයසේනගේ හුනුවටයේ කතාව, සතිස්චන්ද්‍ර එදිරිසිංහගේ හොට බරි යුද්දේ, තහංචි, ෂෙල්්ටන් ප්‍රේමරත්නගේ ‘ඩුං ඩුං බෙරේ’ නාට්‍යවල වේදිකා පරිපාලනය කරමින් චරිත ද රඟපෑවේය. 1970 වසරේ මා සරසවිය පත්‍රයේදී හඳුනාගන්නා විට කුරුප්පු මහත්තයා සිංහල නාට්‍ය ඉතිහාසයේ ප්‍රථම වරට නාඩගම් යුගයත්, නූර්ති යුගයත්, ටවර් යුගයත්, නූතන යුගයත් එක් කරන අපූරු සන්දර්ශයක් සංවිධානය කොට තිබුණි. එකල ඒ ඒ යුගයට අයත් ජීවතුන් අතර සිටි නළු නිළියන් හැකිතාක් සම්බන්ධ කරගත් අතර ඒ අසීරු කාර්යයට ඇප කැප වී කටයුතු කළ බව මම දනිමි. ඔහුගේ මේ අප්‍රතිහත ධෛර්යට අපි හැකි උපරිම සහාය සරසවිය පත්‍රයෙන් දුනිමු.
එකල කුරුප්පු මහතා තැපැල් හා විදුලි සන්දේශ අමාත්‍යාංශයේ ප්‍රධාන ලිපිකරුවකු ලෙස කටයුතු කළ අතර කොතරම් කලා කටයුතුවල යෙදුණත් රාජකාරිය දේව කාරියක් ලෙස ඉටු කළේය. කුරුප්පු මුලදී සිනමාවට එක්වන්නේ නළුවකු වශයෙන් නොවේ.
‘මගේ හොඳම මිත්‍රයා හක්ගල්ලේ පී. කේ. ඩී. සෙනෙවිරත්න. එයා හොඳ කවියෙක්. ඒ වගේම හොඳ ඉස්කෝලේ මහත්තයෙක්. ලස්සන කතා ලියන ලේඛකයෙක්. ගුවන් විදුලිය ඔහු ලියපු ‘කුරුලු බැද්ද’ ගුවන් විදුලි නාට්‍යය ශ්‍රාවකයන් කුතුහලයෙන් ඇහැව්වේ. පී. කේ. ඩී. ඒ කතාව සිනමාවට නඟන කොට නිෂ්පාදන අංශයට මාව සම්බන්ධ කර ගත්තට චරිතයක් රඟපාන්න දුන්නේ නැහැ. ඊට පස්සේ පී කේ. ඩී. ලිව්ව ‘සිකුරු තරුව‘ හා ‘පරසතු මල්’ චිත්‍රපටවලත් මම නිෂ්පාදන අංශයේ වැඩ කළේ’ කුරුප්පු කිවේය.
පරසතු මල් චිත්‍රපටයේ නිෂ්පාදක චිත්‍රා බාලසූරිය ධර්මදාස කුරුප්පු ගැන කියන්නේ මේ කතාවය.
‘ධර්මදාස කුරුප්පු මගේ නෑයෙක්. මම පදිංචිව හිටියේ ගම්පහ. කුරුප්පු වේයන්ගොඩ. පී. කේ. ඩී. හිටියේ පල්ලෙවෙල. මම චිත්‍රපටයකට කතාවක් හොයන බව දවසක් මම කුරුප්පුට කිව්වා.
‘ඕකට හොඳම මිනිහා පී. කේ. ඩී. මිනිහා අපූරු කතාකාරයා. අපි යමු මිනිහා හම්බවෙන්න’ කුරුප්පු මට කිව්වා.
එතකොට පී. කේ. ඩී. හිටියේ පල්ලෙවෙල. අපි එහෙ ගියා. ඔහු හිටියේ වෙලක් ගාව, සරම කැහැපට ගහගෙන. එයා නියර දිගේ ඇවිදගෙන එනවා.
‘ධර්මෙ, උඹ මේ කෙහේද යන්නේ’ පී. කේ. ඩී. කුරුප්පුගෙන් ඇහැව්වා. මාවත් ඔහු අඳුන්වලා දුන්නා.
‘මට සති දෙකක් කල් දියන්, කතාවක් ලියලා දෙන්නම්’ පී. කේ. ඩී. කිව්වා.
‘පරසතු මල්’ කතාව උපන්නේ එහෙම’
චිත්‍රා අතීත කතාව කිව්වා.
චිත්‍රා කියන්නේ ඩඩ්ලි සේනානායක මහතාට සිංහල ඉගැන්නුුවේ පී. කේ. ඩී. බවය. ඒ කාලේ පී. කේ. ඩී. සමඟ ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා පදිංචිව සිටි මීරිගම බෝතලේ වලව්වට කුරුප්පු මහතා ද ගොස් ඇත. මීරිගම මන්ත්‍රී ජෝන් අමරතුංග මහතා සේනානායක මහතාත් පී. කේ. ඩී. ගේ ඇසුරට කුරුප්පු ද සම්බන්ධ විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අමරතුංග මහතා කුරුලු බැද්ද හා සිකුරු තරුව නිෂ්පාදනය කර ඇත්තේ. ‘පරසතු මල්’ චිත්‍රපයට ගම්පහ අග්‍රා නිවස (බොනී මහත්තයාගේ නිවස) එහි අයිතිකරු දානපති ජී. ඩී. කරුණාරත්න මහතාගෙන් ලබා ගැනීමට උපකාර කර ඇත්තේ ද ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා බව කියන චිත්‍රා බාලසූරිය ඒ සඳහා පී. කේ. ඩී. හා කුරුප්පු ගෙන් වූ සේවය ඉමහත් බව පවසයි.
‘කුරුප්පු ධනවතෙක් නොවෙයි. යහපත් මනුෂ්‍යයෙක්. ඔහු හදවතින් පොහොසත් . සැමට උපකාර කළ සත්ගුණවත් පුද්ගලයෙක්. පරසතු මල්වල සේදිරිස්ගේ චරිතයට ගාමිණී ෆොන්සේකා තෝරා ගන්නා විට මමත් ඔහුට අනුබල දුන්නා. මේ ඇත්තටම මගේම යෝජනාවක්. අද කුරුප්පු අප අතරින් වෙන් වුණාට ඔහුගේ මානව දයාව, කළගුණ සැලකීම ඔහුගේ පුත්‍ර රංජිත් කුරුප්පුටත් (සම්මානනීය චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂ හා චිත්‍රපට තිර නාටක රචක) නොඅඩුව තියෙනවා.’
චිත්‍රා බාලසූරිය නිෂ්පාදනය කළ මහගමසේකර අධ්‍යක්ෂණය කළ ‘තුං මං හන්දිය’ චිත්‍රපටයේ කුරුප්පුු සේතන්ගේ චරිතය රඟපෑවේ ජෝ අබේවික්‍රම හා ස්වර්ණා මල්ලවාරච්චි සමඟය. රන්සළු, වෙස් ගත්තෝ, මාතර ආච්චි, තිලක හා තිලකා, ශ්‍රී මදාරා, අරුණට පෙර, සෙයිලම චිත්‍රපටවල ඔහු රඟපෑ චිත්‍රපට චරිත විශේෂය. ගොළු හදවත, චණ්ඩියා, තෙවත, පූජිතයෝ, රන් ඔන්චිල්ලා, සිහින ලොවක්, කල්‍යාණි ගංගා, පෙම්බර මධු, වදුල, චූඩා මාණික්‍යය, සිල්වා, විසි හතර පැය, ඇර සොයිසා, ප්‍රාර්ථනා, මංගල තෑග්ග, අංගුලිමාල, කෙළිමඬල, රජ කෙල්ලෝ, පවන රළු විය, අරගලය, යුවතිපති, බව දුක, පොරොන්දුව චිත්‍රපටවල රඟපෑ ඔහු ‘කපුටු කාක්’ වාර්තා චිත්‍රපටයෙත්, ලෝක පූජිත අධ්‍යක්ෂ ස්ටීවන් ස්පිල්බර්ගේ චිත්‍රපටයකද රඟපෑවේය.
චිත්‍රපට නිෂ්පාදකවරයකු වන ඔහු තම පුත් රංජිත් කුරුප්පු අධ්‍යක්ෂණය කළ ‘පවන රළු විය’ චිත්‍රපටයට එච්. ඩී. ප්‍රේමසිරි සමඟ සමඟ නිෂ්පාදනයට හවුල් විය. රංජිත් දැනට ජර්මනියේ පදිංචිව සිටින අතර ඔහු දක්ෂ පරිවර්තන ලේඛකයෙකි. මරණයේ දොරටුව, හිට්ලර්ගේ අවසානය, යුද්ධයේ අතුරු කතාවක්, කාන්තාරයේ කුසුම, කාන්තාරයේ දරුවෝ, ගිමැද සක්මන, ගිම්හානයේ ගීතය, සාතන්ගේ දියණියෝ, දෑත යොමා අහස දෙස, ප්‍රේම සදෑවෝ මේ පරිවර්තන කෘතියි. මෙරට පරිවර්තන සාහිත්‍යයේ ඉහළම වර්තාගත අලෙවියක් සටහන් කර ඇත්තේ ඔහු විසින් පරිවර්තිත ‘කාන්තාරයේ කුසුම’ හා කොටස් පහකින් දැනට නිකුත් කොට ඇති ‘ප්‍රේම සැදෑවෝ’ නවකතාය. කුරුප්පු මහතාගේ දියණියක් වූ පද්මා මාලිනී කුරුප්පු ප්‍රංශයේ පදිංචිව සිටින අතර ඇය ද නවකතා කතුවරියක් මෙන්ම කිවිඳියක් ද වන්නීය.
නිතර ධර්ම චක්‍රයකින් සැරසී සිටි ධර්මදාස කුරුප්පු නම් මේ යහපත් මනුෂ්‍යයාගේ ආගමික ජීවිතය ද අගය කළ යුතුය . හවසට පැයක් පමණ බුදුන් වඳින ඔහු තම ජීවිතයට අත හිත දුන් සත් පුරුෂයන්ගේ නම් කියමින් පින් අනුමෝදන් කරයි. එම ලේඛනය දිග එකකි. මට මතක හැටියට ඒ ලේඛනයේ ජේ. ඩී. ඒ. පෙරේරා, පී. කේ. ඩී. සෙනෙවිරත්න, ඩඩ්ලි සේනානායක, ගාමිණී ෆොන්සේකා, ජෝන් අමරතුංගගේ නම් තිබුණා මට මතකය.
මේ යහපත් මනුෂ්‍යයා, උතුම් කලාකරුවා 1998 මාර්තු 19 වැනිදා ජීවිතයෙන් සමු ගත්තේය.

ඩී රන්ජිත් කුමාර මහතා විසින් සරසවිය පුවත්පතට ලියු ලිපියකී
උපුටා ගැනිම
සිනමා රූ සේයා
Ranjith Kuruppu

A day in the life

2025-11-14

ශ්‍රී ලංකාවේ මැණික් කර්මාන්තය ඉවරයි.





ඈවරයි...!!! දෑවරයි...!!! තුන් ඈවරයි....!! ශ්‍රී ලංකාවේ මැණික් කර්මාන්තය ඉවරයි.
ලැජ්ජයි හඳුන්! ලැජ්ජයි චතුරංග!
ලෝකයේ නිල් මැණික් (Blue Sapphires) පවතින්නේ රටවල් කිහිපයක පමණයි.
ඒ අතරින් කිසිඳු තර්කයක් නොමැතිවම ලෝකයේ අලංකාරම සහ මිල අධිකම නිල් මැණික් පවතින්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ. ඒ ගැන කිසිම තර්කයක් නැහැ.
ශ්‍රී ලංකාවේ සුලබම මැණික් වර්ගයක් තිබෙනවා. ඒ ගෙවුඩ. මේ සුලබතාවය නිසාම අතීතයේ ගෙවුඩ සඳහා නිසි මිලක් තිබුණේ නැහැ.
අතීතයේ ශ්‍රී ලංකාවේ විශේෂයෙන්ම රත්නපුර ආදී ප්‍රදේශ වල ගෙවුඩ මැණික්, නිවාස වල අලංකාරයට පවා යොදාගෙන තිබුණා. ඇතැම් නිවෙස් වල නානකාමර බිත්ති වලට පවා ගෙවුඩ අල්ලා තිබුණා.
ගෙවුඩ ඒ තරම් සුලබයි. එමෙන්ම ගෙවුඩ එකල වටින මැණිකක් නොවෙයි.
ඔය අතරේ 1970 දශකයේ තායිලන්ත ජාතිකයො කණ්ඩායමක් ශ්‍රී ලංකාවට ආවා.
ඔවුන් රත්නපුරයට ගිහින් ගෙවුඩ එකතු කළා. ඔවුන් ලාංකිකයන්ට කිව්වේ තායිලන්තයේ පන්සලක් හදන්න මේ විදියට ගෙවුඩ එකතු කරනවා කියලා.
කතාවට කියන්නේ රත්නපුරේ මිනිස්සු තමන් සතුව තිබුණු ගෙවුඩ ඔවුන්ට දීලා වැන්දා කියලා.
ඒ තායිලන්ත ජාතිකයෝ ලංකාවෙන් ගෙවුඩ අරන් ගිහින් තිබුණේ පොහොර උර වල දාගෙන. ඒ තරම් ඔවුන්ට ගෙවුඩ එකතු වෙලා තිබුණා.
නමුත් අපි රැවටුණු බව දැනගත්තේ ඉන්පස්සේ.
ගෙවුඩ කියන්නේ මැණික් රසායනිකව පරිවර්තනය වීමේ ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණ නොකල අතරමැදි මැණිකක්.
එහි අර්ථය තමයි මැණික් රසායනික පරාවර්ථනය වීමේ ක්‍රියාවලිය බාහිරෙන් සිදු කළ විට මේ ගෙවුඩ වටිනා නිල් මැණිකක්, පුෂ්පරාගයක් හෝ රතු කැටයක් බවට පත් කළ හැකි වෙනවා.
එය නීත්‍යානූකුල, ස්වාභාවික මැණිකක්.
තායිලන්ත ජාතිකයන් ගෙවුඩ පිළිස්සීමෙන් (Heat treatment) නිල් මැණික් සහ වෙනත් වටිනා මැණික් සාදා ගන්නා කලාව ඉගෙන ගෙන තිබුණා.
ඔවුන් ලංකාවෙන් ගෝනි පුරවාගෙන රැගෙන ගිය ගෙවුඩ, පුළුස්සා නිල් මැණික් බවට පත් කරගත්තා. ඒ ඔස්සේ ඩොලර් බිලියන ගණනින් ලාබ ලබා ගත්තා.
මේ බව ශ්‍රී ලංකාවේ මැණික් ව්‍යාපාරිකයන් ප්‍රමාද වී හෝ දැනගත්තා.
ඔවුන්ගෙන් පිරිසක් රුපියල් කෝටි ගණනින් මුදල් වැය කර මේ ගෙවුඩ පිළිස්සීමේ තාක්ෂණය ලංකාවට ලබා ගැනීමට පරීක්ෂණ කළා.
පරීක්ෂණ ගණනාවක් අසාර්ථක වී, රුපියල් කෝටි ගණනාවක් දිය වී, අවසානයේ ඔවුන් සාර්ථක වුණා.
ලෝකයේ හොඳම මැණික් පිළිස්සීමේ උඳුන්, විශේෂයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ රළු මැණික් පිළිස්සීමටම විශේෂඥ උඳුන්, තාක්ෂණය සහ කාර්මිකයන් ඔවුන් ගොඩනැගුවා.
ඒ පසුපස විශාල මුදලක් සහ අසාර්ථක උත්සාහයන් ගණනාවක් තිබුණා.
එතැන් පටන් මෙරට ගෙවුඩ සඳහාත් වටිනාකමක් නිර්මාණය වුණා. ඒ මිල කිසිසේත්ම ගෙවුඩ පිළිස්සීමෙන් නිර්මාණය කරනා අගය එකතු කළ මැණික් වලට සමාන නොවුනත්, ගෙවුඩ පැවති මිලට වඩා ඉහළ වටිනාකමක් නිර්මාණය වුණා.
තායිලන්තය විසින් සිදු කළ ජාවාරම නැවතුණා.
ශ්‍රී ලංකාව තුළම ගෙවුඩ නිල් මැණික් බවට පරිවර්ථනය වුණා. ඒවා විකුණා මෙරටට විශාල විදේශ විනිමයක් උපයා ගත්තා.
ඒ කර්මාන්තය දිනෙන් දින පුලුල් වුණා.
මැණික් පිළිස්සීම සහ ඔප දැමීම, උඳුන් නිෂ්පාදනය, අලුත්වැඩියාව යන ක්ෂේත්‍ර වල දහස් ගණනකට රැකියා නිර්මාණය වුණා.
ගෙවුඩ විකුණා ලැබෙන මුදලට වඩා සිය ගුණයක් පමණ ආදායමක් නිල් මැණික් විකිණීමෙන් ශ්‍රී ලංකාව ලැබුවා.
නමුත් පෙර කියූ ලෙසම මේ තාක්ෂණය සෑම මැණික් ව්‍යාපාරිකයෙකු සතුව නැහැ.
ඇතැම් ව්‍යාපාරිකයන් ඊට අවශ්‍ය ප්‍රාග්ධනය වැය කිරීමට හෝ පර්යේෂණ කිරීමට මහන්සි වුණේ නැහැ.
අන්න ඒ ජාවාරම්කරුවන් දිගින් දිගටම අඩු මිලට ගෙවුඩ මිල දී ගෙන, තායිලන්තයට අපනයනය කළා.
තවමත් මැණික් පොලවල් සහ ප්‍රාදේශීය කුඩා වෙන්දේසි වල සැබෑ වටිනාකමට වඩා අඩු මිලට ගෙවුඩ අලෙවි වනවා.
ජාවාරම්කරුවන් තායිලන්තයට හොර පාරෙන් රැගෙන යන්නේ ඒ ගෙවුඩ.
එය ශ්‍රී ලංකාවට විශාල පාඩුවක්. තායිලන්තයට විශාල ලාභයක්.
නමුත් මේ ජාවාරම්කරුවන්ගේ පැත්තෙන් ඔවුන් කිසිදු ආයෝජනයක් නොකර, අවදානමක් නොගෙන පහසුවෙන් සුලු හෝ ලාභයක් උපයන නිසා එම ක්‍රියාවලිය ඔවුන්ට ලාභදායකයි.
මෙය රටට මහා පාඩුවක් බව තේරුම් ගත්තු හිටපු පාලකයන් මෙලෙස රළු මැණික්, විශේෂයෙන්ම ගෙවුඩ අපනයනය කිරීම තහනම් කළා.
එය සිදු කළේ මැණික් හා ස්වර්ණාභරණ අධිකාරිය සම්බන්ධ නියාමන පනතින්.
ඒ අනුව මෙරටින් හමුවන ගෙවුඩ, අනිවාර්යෙන්ම අගය එකතු කළ මැණික් කළ යුතුයි.
අපනයනය කළ හැක්කේ ශ්‍රී ලංකාවට වැඩි ලාභයක් ලැබෙන අගය එකතු කළ මැණික් පමණයි.
ගෙවුඩ පුළුස්සා වටිනා මැණික් බවට පරිවර්ථනය කිරීමෙන් මිසෙක ගෙවුඩ විකිණිය නොහැකියි.
ඒ නීතිය මැද වුනත් ඇතැම් ජාවාරම්කරුවන් පිරිසක් සිංගප්පූරුව හරහා ගෙවුඩ තායිලන්තයට අපනයනය කළා.
එය බොහොම රහසිගතව, රේගුවට කප්පම් ගෙවා සිදු කරන හොර වැඩක්. ජාවාරමක්.
එය නීතිවිරෝධියි. අත්අඩංගුවට පත්විය හැකි වරදක්.
අලුත්ම තත්ත්වය තමයි මේ මැණික් ජාවාරම්කරුවන් කර්මාන්ත ඇමති සුනිල් හඳුන්නෙත්ති සහ නියෝජ්‍ය ඇමති චතුරංග අබේසිංහ තමන්ගේ සාක්කුවට දාගෙන.
දැන් ශ්‍රී ලංකාවේ කර්මාන්ත ඇමතිවරයාම, මැණික් හා ස්වර්ණාභරන පනත සංශෝධනය කිරීමට යනවා.
එහිදී ඔවුන් රළු මැණික් එනම් අගය එකතු නොකළ ගෙවුඩ අපනයනය කිරීම නීතිගත කිරීමට උත්සාහ කරනවා.
76 වසරක ශාපයක් යයි කියූ පාලකයන් විසින්, මෙරට මැණික් කර්මාන්තය රැකගැනීමට පැනවූ නීතියක්, මාලිමාවේ හඳුන් ලා ජාවාරම්කරුවන්ගේ අවශ්‍යතාවයට වෙනස් කිරීමට යනවා.
මේ නීතිය වෙනස් වූ සැණින් ගෙවුඩ රළු මැණික් වශයෙන් අපනයනය කළ හැකියි.
අගය එකතු කිරීමේ ශුද්ධ ලාභය තායිලන්තයට, සිංගප්පූරුවට හෝ ඉන්දියාවට.
එමෙන්ම තවමත් ශ්‍රී ලංකාවේ සුලභම මැණික් වර්ගය ගෙවුඩ.
තවමත් සෘජුවම කුඩා මැණික් වෙන්දේසි ඔස්සේ සැබෑ අගය එකතු කළ මැණිකේ වටිනාකමට වඩා බොහෝ අඩුවෙන් ගෙවුඩ මිලට ගත හැකියි.
ගෙවුඩ අපනයනය නීතිගත කළ සැණින් විදේශීය ආයතන වලට සෘජුවම ශ්‍රී ලංකාවේ මැණික් කර්මාන්තයට සම්බන්ධ වී ඉතා අඩු මිලට ගෙවුඩ රැගෙන යා හැකියි.
තායිලන්ත ජාතිකයන්ට නැවත මෙරට මැණික් වෙළඳපොලට සම්බන්ධ විය හැකියි.
හඳුන්නෙත්ති ප්‍රකාශ කරන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ දී අගය එකතු කළ නොහැකි මැණික් පමණක් අපනයනයට අවසර ලබා දෙන බව.
නමුත් එය පට්ටපල් බොරුවක්. කොලේ වහලා ගැහිල්ලක්.
වර්තමානයේ ශ්‍රී ලංකා ගෙවුඩ පිළිස්සීමේ විශේෂඥ ඥානය ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවට.
ශ්‍රී ලංකාවේ දි අගය එකතු කළ නොහැකි මැණික් දැන් නැහැ.
මේ ඩොලර් බිලියන ගණනක වංචාවක්. රටට විදේශ විනිමය ඩොලර් බිලියන ගණනක් අහිමි වෙන වැඩක්.
අප මහජන බදු මුදලින් තේ කර්මාන්තකරුවන්ට ලාභ අත් කර දී, තේ කර්මාන්තය රැකගැනීමට උත්සාහ කරනවා.
නමුත් තේ කොල ටොන් ගණනක් විකුණා ලබන මුදල, එක් නිල් මැණිකක් විකුණා ලැබිය හැකියි.
මේ එතරම් විශාල කර්මාන්තයක්.
මේ ගණුදෙනුව පසුපස හදුන්නෙත්ති සහ චතුරංග අබේසිංහ දැමූ ඩීල් දන්නේ ඔවුන් පමණයි.
කෙසේ වෙතත් ජාවාරම්කරුවන්ට විකිණී, මේ පනත වෙනස් කළ සැණින් මෙරට මැණික් කර්මාන්තයේ අභාවය ලියවෙනවා.
අවසානයේ එක් දිස්ත්‍රික්කයකින් රටම ගොඩදැමිය හැකි යයි කියූ හදුන්නෙත්ති, රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ මැණික් කර්මාන්තයත් සහමුලින්ම විනාශ මුඛයට ඇද දමනවා.


A day in the life