රජ කාලේ කොළඹ නුවර පාර

උඩරට රාජධානි කාලේ පටන් කොළඹ සිට මහනුවරට වැටී තිබුණේ කැලණි ගංගා නිම්නය ඔස්සේ විහිදුණු අඩිපාරක්. මේ පාරේ අශ්වයකු පිටේ ගමන්කිරීමට හෝ දෝලාවක ගමන් කිරීමට තමයි රාජ්‍ය නිලධාරින්ට සිදුවුණේ. අවිස්සාවේල්ල -රුවන්වැල්ල හරහා මාඔය නිම්නය දක්වාත්, එතැන් පටන් බලන කපොල්ල හරහා ගොස් මහනුවර දක්වාත් තිබූ මේ මාර්ගය දුර වැඩි වගේ ම දුෂ්කර බවින්ද අධික වුණා.
එ නිසා කරත්තවලට ගමන් කළ හැකි පාරක් මහනුවරට කැපීමට ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය වුණා. ඒ කෝපි, තේ වැනි වාණිජ බෝග කොළඹ වරාය දක්වා පහසුවෙන් ප්‍රවාහනය කිරීමට යි.
සුද්දෝ නුවර පාර කපති
කොළඹ – මහනුවර මාර්ගයේ ඉදිකිරීම් 1820 තරම් කාලය වනවිට ආරම්භ වී පැවතුණා. මෙරට මාර්ග ඉදිකිරීමට ඉංග්‍රීසින් ගෙන ගිය වැඩපිළිවෙළ අනුව කොළඹ සිට ප්‍රථමයෙන් ආරම්භ කළ මාර්ගය ලෙස නුවර පාර ඉතිහාසගත වෙනවා. 1818 කැරැල්ලේ දී මහනුවරට පිවිසීමට පහසු මාර්ගයක් නොතිබීමේ අඩුව ඉංග්‍රීසි පාලකයකයන්ට තදින් දැනුණා. පළමු මාර්ගය නිසා එය අංක ගතකර ඇත්තේ A-001 ලෙස යි. බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාර සර් විල්මට් හෝර්ටන්ගේ මූලිකත්වයෙන් තමයි නුවර පාරේ ඉදිකිරීම් පටන් ගත්තේ.
සම්පූර්ණ පාරේ ම අධීක්ෂණය බාර වුණේ කැප්ටන් විලියම් ඩෝසන්ට යි. නුවර පාරේ පළමු කොටස දිව යන්නේ බස්නාහිර තැනිතලාව ඔස්සේ.කොළඹ සිට අඹේපුස්ස දක්වා එහි මුල් කොටස ඉදිකිරීම සිදුවුණා. දෙවන අදියර අඹේපුස්සේ සිට කඩුගන්නාව දක්වා තැනීම විශාල අභියෝග මැදයි කරන්නට සිදුවුණේ. වරකාපොළ සිට අඹන්පිටිය දක්වාවූ සැතපුම් එකොළහක දුර ප්‍රමාණයේ ඉදිකිරීම් මේජර් තෝමස් ස්කිනර්ගේ අධීක්ෂණය යටතේ සිදුවුණා. එම කොටස ඉදිකිරීමට සහභාගිවූ එවකට තරුණ ඉංජිනේරු මේජර් තෝමස් ස්කිනර් ලංකාවේ පනස් වසක් නම් කෘතියේ එහිදී විඳි දුෂ්කර ත්‍රාසජනක අත්දැකීම් විස්තර කරනවා.
අලි, කොටි, සර්පයන්, කූඩැල්ලන් වැනි සතුන් හමුවේත්, ඇළ, දොළ, ගංගා, ගිරිදුර්ග, වැනි බාධක මැදත් ඔවුන් නුපුහුණු කුලීකරුවන් සමඟ පාර කැපීම සිදු කළා. මැලේරියාව වැනි වසංගත රෝග පාරේ වැඩවලට විශාල බාධාවක්වුණු බව සඳහන් වෙනවා.
මැලේරියාව නිසා ස්වදේශීය කම්කරුවන් මෙන් ම ඉංග්‍රීසි නිලධාරින් ද මිය ගියා. කොළඹ- නුවර පාර තැනීමේ දී දූෂ්කර ම කොටස වුණේ කඩුගන්නාව දුර්ගය හරහා පාර කැපීම යි. ගල්පර්වත ඉවත්කරමින් දැඩිබෑවුම හරහා වනාන්තරය ඔස්සේ පාර තැනිය යුතු වුණා. මහවැස්සත් එයට නිතර බාධා කළා.

කැප්ටන් ඩෝසන්

පාර කැපීමට කැප්ටන් ඩෝසන් දිවා රාත්‍රී දෙකේ ම එක දිගට ම වෙහෙසුණු බව වාර්තා පවසනවා. නුවර පාර කඩුගන්නාවට ආසන්න වුණු විට කැප්ටන් ඩෝසන් උණ රෝගය වැලඳීමෙන් අසාධ්‍ය වෙනවා. ඔහුට ප්‍රතිකාර කිරීමට කොළඹට රැගෙන ගියත් මරුවාගෙන් ඔහුට ගැලවීමට ලැබෙන්නේ නැහැ. කැප්ටන් ඩෝසන් වර්ෂ 1829 මාර්තු 28 වැනි දින කොළඹ දී මරණයට පත්වෙනවා. කඩුගන්නාව දුර්ගයේ පිහිටි කළුගල විදතැනූ උමං මාර්ගය කැප්ටන් ඩෝසන්ගේ සංකල්පයක්.
ඔහුගේ මරණය ගැන මේජර් ස්කිනර් මෙසේ සටහන්කර තිබෙනවා:
“1829දී මගේ හිතෛෂී මිත්‍රයෙක් අභාවප්‍රාප්ත විය. ඒ සමඟම අගනා නිලධරයෙකුගේ සේවයද අහිමිවිය. ඒ වූ කලී රාජකීය ඉංජිනේරු හමුදාවේ අණදෙන නිලධර කපිතාන් ඩබ්ලිව්.ඩෝසන්ය. මේ අසරණයා මියගියේ මගේ අතෙහිය. මුළු දිවයිනම ඔහු වෙනුවෙන් ශෝකවිය. ඔහු ඇඳින සිටිය යමෙක්වීද ඔහු ඒ තැනැත්තාට බෙහෙවින් ඇලුම් කළේය. ඩෝසන්ගේ කනිෂ්ඨ තත්ත්වය ගැන නොසිතා රාජකීය ඉංජිනේරු හමුදාවේ අණදෙන නිලධාරී පදවියට සර් එඩ්වඩ් බාන්ස් විසින් තෝරාගන්නා ලදී. ඔහුගේ කාර්යක්ෂමබවෙහි විශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් වූ කඩුගන්නාව දුර්ග මාර්ගය මුදුනේ ඔහු සිහිවීම පිණිස ස්මාරකයක් ඉදිකළේ ඒ හේතුවෙනි.”
( ශ්‍රී ලංකාවේ පනස් වසරක්- විලියම් ස්කිනර්)
කඩුගන්නාව ගල් පර්වතය පුපුරා ඉවත්කර මාර්ගය තැනීමට හැකියාව තිබුණත් ඉංග්‍රීසින් එය කපා ඒ මැදින් පාර තැනුවේ උඩරට සිංහලයන් තුළ පැවති අභිමානවත් විශ්වාසයක් බිඳ දැමීමට බව පැවසෙනවා. ගල විද පාර සැකසීමත් සමඟ ඒ විශ්වාසය බිඳ වැටී තිබෙනවා. එම විශ්වාසය නම් දළදාවහන්සේ හිමිකර ගන්නාතුරු හා ගලවිද කන්ද කපා උඩරටට පාරක් කපන තුරු උඩරට රාජධානිය ආක්‍රමණිකයන්ට අල්ලා ගැනීමට බැරි බව යි.
මෙම ගල විදපු ස්ථානයේ තිබෙන සමරු පලකයේ මෙසේ සටහන්කොට තිබේ.
“කොළඹ – මහනුවර මාර්ගය ඉදිකිරීම් භාරව කටයුතු කරනලද ඉංග්‍රීසී ජාතික ඉංජිනේරු කැප්ටන් විලියම් ෆ්‍රැන්සිස් ඩෝසන් විසින් ස්වාභාවික චමත්කාරයට හානි නොවන පරිදි මෙම අපූර්ව නිර්මාණය වර්ෂ 1828- 1830 වර්ෂවල නිමකොට තිබේ.”

-- රාවණා පුරාවෘත්තය.

A day in the life

Read More

දීපාවලී - අදුර නසා අලෝකවත් වෙමු.

හිණ්දුන් වර්ෂය පුරාවට පවත්වන එක් එක් ආගමික උත්සව අතරට එක්වන එක් ආගමික උත්සවයකි දීපාවලි උත්සවය.

දීපා යනු පහනයි + ආවලී යන්නෙන් පේලිය හැදින්වේ. දීපා + ආවලි පහන් පේලියක් අරුතෙන් දීපාවලිය වහරට එක්විනි.

මානව ඉතිහාසයේ ශත වර්ෂ තුන්සිය පනහක් පමණ පැරණි හිණ්දු සංස්කෘතිය තුල හැඩ වැඩ ගැන්වෙමින් ඝණ අදුර දුරලා ආලෝකය ලබා ගැනීම තේමාව වු හිණ්දුන් භෞතික ජීවිතය සන්තරපණය කිරීමට වඩා ගැඹුරු අධ්‍යාත්මික ජීවිත දර්ශණයක පිහිටා කටයුතු කරති.

ලොව අදුර නසා ආලෝකවත් කිරීම

ජීවිතයේ අයහපත පලවා හැර යහපත ළං කරගැනීම

ඉවසීම ප්‍රගුණ කිරීම බෙදා හදා ගැනීම

ජීවිතයට නව ආරම්භයක් අපේක්ෂා කිරීම

මිනිස් ජීවිතවල නපුර සහ වේදනා දුරලා ආලෝකය කරා එළැඹීම අපේක්ෂාවෙන් දීපවාලි සැමරීමෙන් අපේක්ෂා කරති.


දීපාවලි දිනය සැමරීම උදෙසාද විවිධ පුරාවෘත්ත ඇත.

අසුරයන් පරදවා සුරයන් ජයග්‍රණය කිරීමේ සංසිද්ධිය ඒ කතා අතුරින් ඉතා ප්‍රකටම කතා පුවතයි.

විෂ්ණු දෙවියන් විසින් ලක්ෂ්මිය බේරාගත් දිනය ලෙස හා ලක්ෂ්මි දෙවියන්ගේ උපන් දිනය ලෙසද ක්‍රිෂ්ණ දෙවියන් විසින් නරකාසුර මරා දැමූ දිනය ලෙසද දක්වා ඇත.

ජෛන මහාවීර නිර්වාණාවබෝධය ලැබූ දිනය ලෙසත් සමහර පොතපතෙහි සඳහන්ය.

මේ අතීත පුරාවෘත්ත සමඟ සැමරෙන දීපවාලි උත්සවය හින්දූන්ගේ චන්ද්‍ර දින දර්ශනයට අනුව නව වසර ආරම්භ වන්නේ ඔක්තෝබර් මාසයේය. ඒ අනුව ඔක්තෝබර් මැද සිට නොවැම්බර් මැද තෙක් එක් දිනයක් දීපවාලි උත්සවය පැවැත්වීමට නියම කර ගනී. නමුත් සමහර අවස්ථාවලදී එය චන්ද්‍රයාගේ පිහිටීම අනුව වෙනස් වේ.


හින්දු සංස්කෘතිකාංග අතර කෝලම් රටා ප්‍රධාන තැනක් ගන්නා ඉතාමත් අලංකාර හා සියුම් නිර්මාණයකි. කෝලම් රටා ඇඳීම වැඩි වශයෙන් සිදුවන්නේ හින්දු තරුණියන් අතිනි.

වර්ණගන්වන ලද සහල්, සහල් පිටි හෝ වර්ණවත් මල් පෙති භාවිතයෙන් මෙම කෝලම් රටා නිර්මාණය කරයි.

දීපවාලි සැමරුමේ අදාළ කටයුතු වැඩිපුරම සිදු කෙරෙන්නේ කාන්තාව නිසා දීපවාලි දිනයේදී පවුලේ කාන්තාවට හිමි වන්නේ සුවිශේෂී ස්ථානයකි. ඔවුන් විසින් මනා සංයමයකින් යුතුව අඳිනු ලබන කෝලම් සඳහා මල් භාවිත කරනු ලබන්නේ සුවඳ එක් කිරීම සඳහාය. නමුත් එම නිර්මාණ සඳහා බහුල වශයෙන් භාවිත කරනුයේ වර්ණ ගන්වන ලද සහල් සහ සහල් පිටිය. එලෙසින් සහල් පිටි භාවිත කිරීමේ අරමුණ වන්නේ එමඟින් අලංකාරයක් එක් කිරීම මෙන්ම කූඹින් වැනි කුඩා සතුන් හට ඒවා ආහාරයක් වශයෙන් ලබා දීමයි.

ඉන්දියාවේ දින පහක දීවාලි උත්සවය ආරම්භ වන්නේ “දියාස්” යනුවෙන් හදුන්වන ඉටිපන්දම් සහ තෙල් ලාම්පු වැනි සාම්ප්‍රදායික සැමරීම් ක්‍රම භාවිත කරමිනි. දීපවාලි උත්සවය වටා බැදුණු සංස්කෘතික අංග රාශියක් ඇත. විවිධ කැවිලි වර්ග මෙකල අතිශය ජනප්‍රියය. රසගුල්ලා, පැණි වළලු, ගුලාබ් ජමූන්, ලඩ්ඩු, ගාජර් කා හල්වා, පයාසාම්, ජලේබි ආදී රස කැවිලි සකස් කරයි. ඒ වගේම රසකැවිලි බහාලූ ඇසුරුම් සමඟ නෑදෑ හිත මිත්‍රයන් බැලීමට යෑම තවත් එක් විශේෂ චාරිත්‍රයකි.


දීපවාලි උත්සවය පැවැත්වෙන දිනයේ හින්දුන් සිය පවුලේ සියලු දෙනාම එකතු වී තමන්ටත් ලෝකවාසීන්ටත් යහපත උදාවනු ඇතැයි අපේක්ෂාවෙන් විවිධ පුද පූජා පවත්වති.

ඒ අනුව හින්දු භක්තිකයන් විසින් සමරන දීපවාලි උත්සවයේ දක්නට ලැබෙන සුවිශේෂී ලක්ෂණ නිසාම ලෝකයේ බොහෝ දෙනාගේ අවධානයට ලක්ව ඇති තවත් එක් ආගමික උත්සවයක් ලෙස දීපවාලි උත්සවය සඳහන් කළ හැකිය.

 - ශෂී ගමගේ  

 - මව්බිම

A day in the life

Read More

මාතර හරිස්චන්ද්‍ර

මාතර හරිස්චන්ද්‍ර නිෂ්පාදන කියන්නේ ලංකාවේ ඉතා පැරණි ඒ වගේම ඉතා ප්‍රසිද්ධ වෙළෙද නාමයක්. මේ සටහනේ තියෙන්නේ ඒ ව්‍යාපාරය ආරම්භ කළ සී. ඒ. හරිස්චන්ද්‍ර මහතාගේ බොහෝ දෙනා නොදත් ජීවිත කතාවෙන් බිදක්.

සී. ඒ. හරිස්චන්ද්‍ර දරුවා ඉපදුණේ "මාතර සිටුවරයා ලෙස එකල හැඳින්වුණු ඕදිරිස් සිල්වාගේ හතර වැනි පුත්‍රයා විදියට. කර්නල් සී. ඒ. ධර්මපාල මේ හරිස්චන්ද්‍ර තවත් සහෝදරයෙක්.
සිටුවර තාත්තා හරිස්චන්ද්‍ර දරුවා ඉගැනුමට යැව්වේ මාතර ශාන්ත තෝමස් විද්යාලයට. ඉන් පස්සේ හරිස්චන්ද්‍ර ධර්මපාල සහෝදරයන් දෙදෙනා ම කොළඹ නාලන්දා විද්යාලයට ඇතුළු කළා.

හරිස්චන්ද්ර දරුවා තුළ ව්යාපාරියකු වීමේ කිසි ම ලකුණක් තිබුණේ නැහැ. ඔහු පොත් කියවීමට දැඩි සේ නැඹුරු වුණු නිහඩ ළමයෙක්. ඇත්තටම අග හිඟකම් දුක් වේදනා හරිස්චන්ද්‍ර ශිෂ්‍යාගේ ළමා වියට කිසිදු සම්බන්ධකමක් නෑ.
හරිස්චන්ද්ර ශිෂ්‍යයා නාලන්දෙන් කොළඹ යුනිවසිටි කොලීජියට ඇතුළු වුණා. පොත පතේම ගැලී සිටි ශිෂ්යයා යුනිවසිටි කොලීජියට තේරීම පුදුමයක් නෙමෙයි. ඔහු ඉගෙන ගත්තේ ආර්ථික විද්යාව. දාස් ගුප්ත නැමැති ඉන්දියන් ගුරුවරයා මේ ශිෂ්යයාට දවසක් මෙහෙම කිව්වා.
" හරිස්චන්ද්ර..... මෙහෙන් පිට වෙලා ගිහින් අනිත් අය වගේ රස්සාවකට යන්න එපා. ඔයාට හරියන්නෙ ව්යාපාර ලෝකය. ඒ අඩි පාරේ යන්න."

හරිශ්චන්ද්ර ශිෂ්යයාට මේ වචන හරි ම ප්රහේළිකාවක්. තාත්තා විශාල ව්යාපාරිකයෙක් වුණත් වෙළෙඳාම ගැන මේ තරුණයා තුළ කිසිම අදහසක් ආසාවක් තිබුණේ නෑ. නමුත් දාස් ගුප්ත ආචාර්යවරයාගේ වචන කීපය හරිස්චන්ද්ර තරුණයාගේ ජීවිතය වෙනස් කළා. 1938දි යුනිවසිටි කොලීජියේ ඉගෙනුම අවසන් කළ හරිස්චන්ද්ර තරුණයා ආපහු මාතර මහගෙදරට ආවා. 

ඒ වෙළෙදාම් කරන්න හිතාගෙන.
ඒ වන විට මාතර බ්රෝඩ්වේ සිනමාහලත් එහිම තිබු පොත්හලත් අයිතිව තිබුණේ හරිස්චන්ද්‍රගේ තාත්තට. පොත පතේම ගැලී සිටි පුතාට සිනමාහලත් පොත් සාප්පුවත් භාරදීම සුදුසුම දෙය බැව් තාත්තා කල්පනා කළා.
දැන් සී. ඒ. හරිස්චන්ද්ර,සිනමා හලේ සහ පොත් සාප්පුවේ කළමනාකරු. පරණ පුරුද්ද අත් හැරුණෙ නෑ. හරින්ද්ර සාප්පුවේ තියෙන පොත් කියවන්න පටන් ගත්තා.

 
එක දවසක් සාරියකින් හැඩ වැඩ වුණ මනා පෙනුමැති යුවතියක් පොත් සාප්පුවට ගොඩ වුණා. මේ තරුණිය හරිස්චන්ද්ර තරුණයාගේ සිත විදුලියක් වගෙ සසල කළා. මේ විදියට දෙතුන් විටක් ම පොත් ගන්න ආපු මේ යුවතියත් හරිස්චන්ද්රත් අතර ආධ්යාත්මික සබඳතාවක් ගොඩනැගෙන්න පටන් ගත්තා.
ඇය ගුරුවරියක්. නම කොන්දේර්ලියා හාන්ති. මේ සබඳතාව හරිස්චන්ද්ර පවුල් ඒකකය තුළ විශාල අර්බුදයක් මතු කළා.

 
"ඔය කසාදෙට ඉඩ දෙන්න බෑ."
සිටුවර තාත්තත් සහෝදර සහෝදරියනුත් හරිශ්චන්ද්රට විරුද්ධ වුණා.
"කමක් නෑ.. මං මේ යුවතිය කසාද බදිනවා."

 
හරිස්චන්ද්ර තරුණයාගේ ඉරණමේ පළමු කොටස තීන්දු කළේ දාස් ගුප්ත ගුරුවරයා. ඔහුගේ ඉරණම දෙවන වරට වෙනස් කළේ පොත් සාප්පුවේ දී මුණ ගැසුණු මේ පාසල් ගුරුතුමිය විසිනුයි. හරිස්චන්ද්ර තනි තීන්දුවෙන් ගුරුවරිය කසාද බැන්දා. සිටුවර පියාගෙන් හා මහගෙදරින් ලැබිය යුතු ධනස්කන්ධය අත් හැරල දැම්මා.
ඔහුගේ විවාහ ජීවිතය ඇරඹුණේ කිසි දු වත්කමක් නැති හිස් පසුම්බියකින්. මේ ඉඩම් ඔප්පුව තියලා සල්ලි අරං ඔයා මොනව හරි දෙයක් පටන් ගන්න."

 
දස අතේ කල්පනා කරමින් සිටි සැමියා අතට හාන්ති බිරිද තමන් සතු ඉඩම් ඔප්පුව දුන්නා. ඒ ඔප්පුව හරිස්චන්ද්ර රු. 500කට උගස් කළා. ඔහු ජීවිතය නැවත පටන් ගත්තේ රුපියල් පන්සීයෙන්. කුඩා වී අඹරන යන්ත්රයක් මිලට ගත් හරි මාතර නගරයේ දෙමළ කඩයක් පිටුපස කුඩා තැනක වී මෝලක් පටන් ගත්තා. වී බුසලක් කොටන්න ඔහු අය කළේ ශත දෙකයි. ව්යාපාරය නරක නෑ. මේ අතර තවත් අයෙක් වී මෝලක් පටන් ගත්තා. එතන වී බුසලක් කොටන අය කළේ ශතය යි. හරිස්චන්ද්ර වී මෝල බලා ඉඳිද්දී වැටෙන්න පටන් ගත්තා.
"නමුත් මම ශතේට වී කොටන්නෙ නෑ. මගේ ගාන ශත දෙක ම තමයි."

 
මෙන්න මේ කාලෙදි තමයි දෙවන ලෝක යුද්ධය පටන් ගත්තේ. යුද්දේ නිසා හාල්වලට ලොකු ඉල්ලුමක් ආවා. ආණ්ඩුව හාල් මෝලින් මිල ගණන් කැඳෙව්වා. ටෙන්ඩර් කතා කළේ සුද්දෙක්. අනෙක් හාල් මෝල් හිමියන් බොහෝ දෙනකුට නැති සුදුසුකමක් හරිස්චන්ද්රට තිබුණා. ඒ තමයි ඉංග්රීසි දැනුම. හරිස්චන්ද්ර සුදු නිලධාරියත් එක්ක කතා කළා. සුද්ද ඇවිත් හරිස්චන්ද්රගෙ වී මෝලෙන් වී කොටවල අල්ලට අරං පරිකෂා කළා. ටෙන්ඩරේ හම්බ වුණේ හරිස්චන්ද්රට. එතැන් සිට ආණ්ඩුවට හාල් සපයන දකුණේ ප්රධාන කොන්ත්රාත්කරු වුණේ හරිස්චන්ද්ර. කොළඹ හාල් වෙළෙඳ පොළේ නො.1ට වැටුණේ හරිස්චන්ද්ර හාල්. ඒ එක්ක ම ආණ්ඩුවට අවශ්ය දැව කොන්ත්රාත්තුවකුත් ලැබුණේ හරිස්චන්ද්රටමයි.

 
දැන් ව්යාපාරය ලොකුයි. මාතර බංගලාවත්ත අයිති ව තිබුණේ තමන්ගේ සහෝදරයා වන කර්නල් සී. ඒ. ධර්මපාලට. හරිශ්චන්ද්ර සිය සහෝදරයාගෙන් ඉඩම මුදල් දී අරගත්තා. අදත් හරිස්චන්ද්ර කර්මාන්තායතනය තියෙන්නේ ඒ ඉඩමෙ.
අලුත් දේවල් සොයා යාමේ ආශාවක් හරිශ්චන්ද්ර මහත්මයාගේ හිත තුළ තිබුණා. ඒකට හුඟක් ම බලපෑවේ පොතපත කියවීම. ටයිම්ස්, නිවිස්වීක් වගේ සඟරා තැපෑලෙන් ගෙන්වාගෙන කියවීමේ පුරුද්දක් ඔහු තුළ තිබුණා. ලෝකයේ කාර්මීකරණය, යන්ත්ර සූත්ර දියුණුව කෙතරම් දැයි මේ ඉංග්රීසි දොර කවුළු අතරින් ඔහුට පෙනුණා.

කුරක්කන් පිටි හෝර්ලික්ස් බෝතල්වල බහා විකිණිම ඔහු ආරම්භ කළේ 1953 දී. නමුත් කුරක්කන්වල වැලි සහමුලින් ම ඉවත් කිරිම අමාරු දෙයක් වුණා. මේ අතරේ කොළඹ ජපන් වෙළඳ භාණ්ඩ ප්රදර්ශනයක් පැවැත්වුණා. හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයා ඒ ප්රදර්ශනයෙන් පෙනේරයක් මිලට ගත්තා. පෙනේරයක් කිව්වට ඒක වැලි හලන රැයිසියක් වගේ එකක්. කෙටූ කුරක්කන් පිටි මේ රැයිසිය වගේ යන්ත්රයෙන් හැලුව. එක වැලි කැටයක් නැති ව හොද පිටි ඉතිරි වුණා.
මේ විදියට කුරක්කන්, උඳු, මිරිස්, කෝපි, ගම්මිරිස් වගේ කුඩු කරපු ද්රව්ය හරිස්චන්ද්ර නමින් වෙළඳපොලට එන්න පටන් ගත්තා. සතුන්ගේ ඇටකටු කොටා ඒ පොහොර ගොවීන් කීප දෙනකුට දීලා හරිශ්චන්ද්ර මහත්තය අස්වැන්නේ වෙනස බැලුවා. ගෙරිකටු පොහොර හරිශ්චන්ද්ර නමින් වෙළෙඳ පොළට ගියේ ඉන් පස්සේ. හරිස්චන්ද්ර තවත් අහදාබැලීම් කළා. සිප්පි කටු කුඩු කරලා කුකුළු කෑම හැදුවා. තෙල් හා මේද සංයුක්ත මණ්ඩලය මේ කුකුළු කෑම මිලට ගත්තා. ඒ පාර කොප්පරා මෝලක් දැම්මා. දවසට පොල් තෙල් බවුසර් හතරක් කොළඹ වරායට යවන තරමට කොප්පරා මෝල දියුණු වුණා.

 
මේ වන විට ලංකාවේ සබන් වෙළෙඳාම තිබුණෙත් විදේශීය කොම්පනියක් අතේ. හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයා කොප්පරා මෝලෙන් ඉතුරු වෙන තෙල් වලින් සබන් හදන්න පටන් ගත්තා. ඒ 1962 අවුරුද්දේ. සල්බාර් සබන් තාමත් මිනිස්සුන්ට මතක යි. කුමාරි, සමන්, නාමල් ආදී සුවඳ සබන් ඒ ඔක්කොම හරිශ්චන්ද්ර සබන්.

එච්. ආර්. ජෝතිපාල මේ වන විට තරමක ජනප්රිය ගායකයෙක්. හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයා ජෝතිපාල තමන් අතට ගත්තා. පඩිය රු.800 යි. ජෝතිපාලට තිබුණේ හරිශ්චන්ද්ර වෑන් එකේ නැගල ගිහින් තැනින් තැනදි ලවුඩ්ස්පිකරයෙන් සිංදු කියන එක විතරයි. තරුණ ගෑනු ළමයි වෑන් එක වටේ පිරෙන්න පටන් ගත්තා. හරිශ්චන්ද්ර සුවද සබන් රට පුරා ගියේ ඒ විදියටයි.
ඔබට මතක ද එක කාලයක් තිබුණා ගස් යට වැටෙන රබර් ඇට ගෝනි ගණනින් මිලට ගත්තු යුගයක්. එදා රබර් ඇට මිලට ගත්තේ හරිස්චන්ද්ර මහත්තයා. රබර් ඇට මදේ හින්දවල තෙල් ගත්තා. ඒවා සායම් වර්ග හදන පිටරට කොම්පැනියකට යැව්වා. ඉතිරි වන මද කුකුළු කෑම බවට පත් කරලා මේ රටේ බෙදා හැරියා. ඔහු හැම විට ම කලේ ඒ වගේ දේවල්.

"කිසිම දෙයක් නාස්ති කරන්න එපා."

 
ඔහුගේ ව්යාපාරික ලෝකයේ එක් ආදර්ශ පාඨයක් වුයේ එය යි.
ගමන් යන අතරෙ දී ආනමාළු කෙසෙල් ගෙඩි කෑම ඔහුගේ පුරුද්දක්. ඉතිරි වන ලෙලි ඔහු පාරට විසි කළේ නැහැ. ඒවා වාහනයේ පැත්තකින් තබාගත්තා. අතරමග දී හරකෙක් දුටු විට වාහනය නවතා ආනමාළු කෙසෙල් ලෙලි ඔකොම හරකට දෙනවා. ඒක ඔහු කිසිවක් නාස්ති කරන්න එපා කියන ආදර්ශ පාඨය අනුව කළ දෙයක්.

දස දිසාවගෙන් ගලා එන උල්පත්වලින් පොකුණක් පිරෙන්න වගේ හරිශ්චන්ද්ර සමාගමට ආදායම් ගලා එන්න පටන් ගත්තා. දවසක් හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයා තමන්ගේ පැරණිම සේවකයකු වු පීරිස්ට කතා කලා.
''පීරිස්.. දැන් අපිට සල්ලි වැඩි යි.''
පීරිස් විස්මිත වුණා, සල්ලි වැඩියි කියන ව්යාපාරිකයෙක් කොහෙද ඉන්නේ.
"පීරිස් අපි අපේ සේවකයන්ට බෝනස් දෙකක් දෙමු."
වැඩි සල්ලි තමන්ගේ මඩියේ තර කරගන්නවා වෙනුවට හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයා 750ක් වූ තම සේවකයන්ට අවුරුද්දකට බෝනස් හතර දක්වා වැඩි කළා. මේ සා විශාල ආයතනයක් වුවත් පිළිගත් විශ්වවිද්යාලයකින් උපාධිය ලැබු එකම ඉංජිනේරුවෙක්වත් ඔහු ළඟ සේවයට ගෙන තිබුණේ නෑ. හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයගේ එකම ඉංජිනේරුවා වුයේ ඉස්කෝලේ පහට වත් නොගිය කොණ්ඩ බැදපු උදේනිස්. උන්නැහේට යන්ත්ර සූත්ර විෂයෙහි අසාමාන්ය දැනුමක් තිබුණා.

උදේනිස් වයසට ගියෙත් මිය ගියෙත් හරිශ්චන්ද්ර එකේදිම යි. අතපය බැරි වෙන කොට හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයා තම ඉංජිනේරුවාට ආයතනය ඇතුළේ කාමරයක් දුන්නා.
"උදේනිස් වැඩ කරන්න ඕන නෑ. විවේකෙන් ඉන්න." උදේනිස්ට මැරෙන තුරුම පඩිය ලැබුණා.
සේවක අර්ථ සාධක ක්රමය රජය විසින් හදුන්වා දුන්නේ 1958 දී. නමුත් හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයා තමන්ගේ සේවකයන්ට අර්ථ සාධක දෙන්න පටන් ගත්තේ 1953 දී.
උපරිම පඩි ගෙවන්න. උපරිම විදියට වැඩ කරන්න.

ඒ හරිශ්චන්ද්ර මහත්තයගේ දෙවන තුන් වන ආදර්ශ පාඨ දෙක. ආයතනයේ කළමනාකාර අධ්යක්ෂ විදියට ලැබුණු වැටුප පමණයි ඔහු අතට ගත්තෙ. පඩි ගන්න ශත 10 මුද්දරේටත් ඔහුගේ වැටුපෙන් ශත දහයක් අඩු කරන්නැයි ඔහු උපදෙස් දීලා තිබුණා.
එස්. කේ. වික්රමසිංහ, පිලිප් ගුණවර්ධන, එන්. එම්. පෙරේරා, බර්නාඩ් සොයිසා වැනි දේශපාලන කෘතහස්තයන් ඔහුගේ මිතුරන් වුණා. ලංකා බැංකුවේ අධ්යක්ෂ ධුරය ලංගම අධ්යක්ෂ ධුරය තෙල් හා මේද සංයුක්ත මණ්ඩලයේ සභාපතිකම වැනි තනතුරු ඔහු වෙත ගලා ආවා.

එලෙස ව්යාපාරික ලෝකයේ මුදුන් තැනක සිටිය ද තනතුරු කොතෙක් ලැබුණ ද මිල මුදල් කෙතරම් තිබුණ ද යස ඉසුරු භුක්ති විදීමේ අශාවක් ඔහු තුළ තිබුණෙ නෑ.
ඔහුට තිබුණේ සුදු අත් කොට කමිස 4 ක් සුදු ඩ්රිල් කලිසම් 4 ක් පමණ යි. ඔහුගේ ජීවිතය කෙතරම් සරල දැයි දැනගන්නට එය හොද උදාහරණයක්.
ජීවිතයේ අවසාන භාගයේ ඔහු ඔත්පලව ඇඳට වැටුණා. කෑම රුචිය වඩවනු පිනිස බ්රැන්ඩි හැන්දක් දෙකක් දෙන්නැයි දොස්තර උපදෙස් ලැබුණා.
" ජීවිත කාලයේ ම අරන් ආපු ප්රතිපත්තියක් මරණයට බයේ කඩන්නෙ මොකටෙයි, මට බ්රැන්ඩි හැන්දක්වත් එපා." 1985දි මේ අල්පේච්ඡතාවෙන් යුත් සිටුවරයා ජයවර්ධනපුර රෝහලේ දී අවසන් හුස්ම හෙලුවා.

බැංකු කටයුතු, චෙක්පත් අත්සන් කිරිම් ලියකියවිලි, මුණ ගැසෙන්නට එන අමුත්තන් ආදී දහසක් කටයුතු අතරේ ඔහු අත් නොහළ එක් දෙයක් තිබුණා. ඒ තමයි පොත් කියවීම.
ඔහුට සිටියේ දූවරුන් ම හතර දෙනෙක් පමණ යි. කමලා, විත්රා, පද්මිණි, සහ මාලනී පද්ම ප්රභා. ඔහු මේ දූවරුන් හතරදෙනාගෙ කාමර හතර පිරෙව්වේ ඇස කණ පිනවන විච්චූරණ භාණ්ඩවලින් හෝ රත්තරන් බඩුවලින් හරි නෙමෙයි. පොත්වලින්. කාමර හතරට ම පොත් රාක්ක හතරක් පිර වු මේ තාත්තගෙන් දූවරු හතර දෙනාට ලැබුණු ලොකු ම දායාදය වුයේ උගත්කම නැමැති මිල කළ නොහැකි දායාදය යි.

ඔහුගේ ජීවිත කතාවෙන් ගත හැකි ආදර්ශ මිල කල නොහැකිය.නැවත නැවත කියවා අවධාරණය කර ගත යුතු කරුනු මතක තබා ගනිමින් ඒවා ඔබේ සාර්ථකත්වයට උපයෝගී කර ගැනීම වටී.

උපුටා ගැනීම : දුක දිනා ජය ගත් මිනිස්සු
චන්ද්රසිරි දොඩන්ගොඩ
දිවයින කර්තෘ මණ්ඩලය
A day in the life

Read More

නස්රුදීන් - යතුරු කැරැල්ල

නස්රුදීන් යනු දහතුන්වන සියවසේදී තුර්කියේ ජීවත් වූ මුල්ලා කෙනෙකි.(ඉස්ලාම් සූෆි පූජකයෙක්).

නස්රුදීන් කලක් රජතුමාගේ(සුල්තාන්වරයාගේ) පුරෝහිතයාව සිටියේය.

නස්රුදීන් කලින් කලට නෙයෙක් වෘත්තීන් නියෝජණය කල බව ඔහුගේ කතා කියවන විට අපට ඒත්තු ගැන්වේ.

ඔහු අපේ අන්දරේ මෙන් චරිත ලක්ෂන පෙන්වන අතර අරාබියට හුරු කතා ඔහුගෙන් අසන්නට ලැබේ.

අන්දරේ ගෙන් අසන්නට ලැබෙන්නේ අපේ රටට හුරු කතාවන්වේ.

නස්රුදීන් සමග කොටලුවෙක් සිටි බවත්, මෙම කොටලු වාහනයෙන් ඔහු ගමන් බිමන් ගිය බවත් කියවේ.

දවසක් මේ දෙදෙනා ගමෙන් දුර බැහැරක ගමනක් ගොස් ආපසු එන විට රෑ බෝවිනි.

ඔවුන්ට ගමන් කරන්නට සිදුවුයේ ඝන කැලෑවක් මැදිනි.

සොර සතුරන්ගෙන් අනතුරක් වේදැයි බියත්. සතා සර්පයින්ගෙන් අනතුරක් වේදැයි ඇති වුන බිය නිසා ලහි ලහියේ ආවත් අදුර  තව තවත් දැඩි විනි.

කරුමෙට එළියක්ද නොතිබිනි. 

වෙහෙස මහන්සියත් දැඩිවිනි.

මෙසේ ඇවිදිමින් එන අතර  යාන්තම් කැලෑ මණ්ඩිය පසුවී එළිමහනකට පැමිනෙන්න හැකිවිනි.

එලිමහනට පැමිණි නස්රුදීන් වෙහෙස නිවා ගැණීමට ගසක් මුල වාඩි ගන්නා අතර තම ඉණ වටා අත ගා " යතුරු කැරල්ල " ඇත්දැයි බලන විට එය අතුරුදන්ව ඇති බව දැනිනි.

නස්රුදීන්ට ආපසු අදුරු මග ඔස්සේ ගොස් යතුරු කැරල්ල සෙවීම නිෂ්ඵල කටයුත්තකැයි සිතිනි.

වන සතුන් සොර බිය  ඝණ අදුර සිහිපත් වන විට ආපසු යාම නම් කළ නොහැක්කකි. 

තමන් සිටි එළිමහන ආලෝකමත් බැවින් මේ බිමේ සෙවීම මැනවැයි සිතා හැම තැනම යතුරු කැරැල්ල සොයමින් සිටින විට තවත් මගියෙක් නස්රුදීන් ආ මගින්ම එතනට පැමිනියේය.

මගියා නස්රුදීන්ගෙන් මොනවා සෙයන්නේ දැයි විමසු විට ,.යතුර කැරල්ල නැතිවු බවත් එය සොයනා බවත් පැවසිනි.

ඉතින් ,  මෙතනම කොයින්ද ඒක ?. 

එළිය තියෙන්නේ මෙතන විතරයි නේ . ඝන අන්ධකාරේ හොයලා වැඩක් තියනව ද ?. 

උන්නැහේ  , හෙට  එළිය වැටුනහම හොයා ගන්නවා යයි පැවසු මගියා නස්රුදීන්ගෙන සමුගති.

මේ කතාව නස්රුදීන්ගේ ප්‍රඥා මහිමය හෙලි නොකලත් ඔහුගේ බොහෝ කතා ඔහුගේ ප්‍රඥාවත් බව ප්‍රකට කරයි.

නසුරුදීන් සමගත් තව දවසක් දෙකක් ගත කරමු.

A day in the life

Read More

රාජ්‍ය සේවයේ මැද ලේයරය.

රටට බරක් වී ඇති රාජ්‍ය සේවයට තවත් පුද්ගලයින් 70,000 ක් බඳවා ගැනීමට රජය තීරණය කර ඇති බව ජනපති අනුර කුමාර දිසානායක මැතිතුමා රත්නපුර දිස්ත්‍රික්ක සම්බන්ධීකරණ කමිටු රැස්වීමේ දී ප්‍රකාශ කළේය.

 
රාජ්‍ය සේවය ඇරඹු දා සිට 2010 දක්වාම ‘සේවක සංඛ්‍යාව මට්ටම් තුන පැවතියේ ‘පිරමිඩය’ ආකාරයට ය. අද වන විට එය ‘පිරමිඩයක් නොව මැද මහත් වූ වට්ටක්කා ගෙඩිය’ කි.
රාජ්‍ය සේවයේ ශීර්ෂය - මැද - පාදම වශයෙන් තීරූ -- ලේයර් තුනකි. ශීර්ෂය වන විධායක තීරූව සංඛ්‍යාවෙන් කුඩා ය. මැද තාක්ෂණික නිලධාරී තීරුව සංඛ්‍යාවෙන් එයට වඩා විශාල විය යුතු නමුත්, කම්කරු ශ්‍රේණියේ ප්‍රමාණයට වඩා අඩු විය යුතුය. කලමනාකරණ සේවා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් සකස් කරන ලද මේ ආකෘතිය ‘සේවක මණ්ඩල පිරමිඩය’ යි.
මේ සමඟ ඇත්තේ අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය විසින් සකස් කරන ලද 2025 ජනවාරි වන විට ලංකා රාජ්‍ය සේවයේ පිරමිඩය යි. එය තවදුරටත් පිරමිඩයක් නොව, මස් කඩ මුදලාලිගේ වට්ටක්කා බඩකි. මේ බඩ තවත් ලොකු කිරීමට ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානයක මැතිතුමා මෙසේ ප්‍රකාශයට පත් කළේය.

 
//අපේ රාජ්‍ය සේවය බිඳ වැටිලා තියෙනවා. රාජ්‍ය සේවයේ උඩ තියෙනවා. පහළ තියෙනවා. මැද ලේයර් එක නෑ. ඒ අය තමයි, තාක්ෂණ නිලධාරීන්, කලමනාකරුවන්, නීතිඥයින්, ඒ අය තමයි මැද ලේයර් එක. මැද ලේයර් එක නැතුව රාජ්‍ය සේවය දුවවන්න බෑ. ඒ නිසා අපි පහුගිය කාලයේ තීරණයක් ගත්තා ඒවා පුරවන්න. අවුරුදු පහ හයකට මේවා පුරවලා නෑ. දැනටමත් අපිට අනුමැතිය ඇවිත් තියෙනවා 70,000 ක්. මේ මැද ලේයර් එක පුරවන්න. ඔක්කොටෝම අපි අනුමැතිය දීලා තියෙනවා.

මුදල් අමාත්‍යාංශයේ, කලමනාකරණ සේවා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් මේ වන විට අනුමත කර ඇති රාජ්‍ය සේවක සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 17 ඉක්මවයි. 2017 දී මංගල සමරවීර අමාත්‍යවරයා විසින් බඳවා ගැනීම් සඳහා යම් සීමාවන් පැනවූ අතර, කෝවිඩි අර්බුදය, ආර්ථික අර්බුදය හේතුවෙන් පුරප්පාඩු සඳහා බඳවා ගැනීම අවම වී ඇත. අද රජයේ ඒකාබද්ධ අරමුදලින් වැටුප් ලබන සැබෑ රාජ්‍ය සේවක සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 14 ට මදක් අඩුය. එය රටේ ශ්‍රම බලකායෙන් 15% කි.
1990 දී ලක්ෂ 6.5 ක් රාජ්‍ය සේවක සංඛ්‍යාව අද, ලක්ෂ 17 ක් දක්වා වැඩිවූයේ, සේවක අවශ්‍යතාවයට වඩා දේශපාලනඥයින් හා නිලධාරීන් විසින් රැකියා රජයේ රැකියා සහනාධාර වශයෙන් ලබාදීම නිසා ය. මේ අනවශ්‍ය පිරිසෙන් බහුතරය උපාධිධාරීන්ය. කිසිදු උසස්වීම් වැඩසටහනක් අහිමි ‘සංවර්ධන නිලධාරීන් (ඩී.ඕ.)’ ය.

 
රාජ්‍ය සේවකයින් රටට බරක් බව පත්වූයේ අනවශ්‍ය ලෙස රාජ්‍ය සේවයේ මැද තීරුව පිරවීම නිසාය. රැකියා විරහිත උපාධිකාරීන් උද්ඝෝෂණය කරන විට, කිසිදු අවශ්‍යතාවයක් හෝ එලදායීත්වයක් තබා වාඩිවන්නට පුටුවක් හො නොමැති ලබා නොදී තනතුරු සඳහා රාජ්‍ය සේවයට බඳවා ගැනීමය. දැන් මේ අයගෙන් ගන්නා වැඩක් නැති නමුත් වැටුප් ගෙවන අතර, සතියකට දිනක් හෝ දෙකක් පමණක් සේවයට වාර්තා කරති.

 
ජනාධිපතිතුමාගේ ‘රාජ්‍ය සේවයේ උඩ තියෙනවා. පහළ තියෙනවා. මැද ලේයර් එක නෑ’. කියන කතාව, සංඛාලේඛන වශයෙන් නම් සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදි බව මේ රූපයෙන් පෙනේ. සේවක පිරමීඩයේ මැද වට්ටක්කයක් තරම් පිම්බී තිබිය දී, මේ වැරදි අදහස ජනාධිපතිතුමාට ලබාදුන් රාජ්‍ය නිලධාරීන් කවුද? නිශ්චිතවම ගරු ජනාධිපතිතුමා ඉතා නිවැරදිව පැවසූ පරිදි, මේ කතාව ලියා ඇත්තේ ‘පුටුවට ඒ කැපෑසිටිය නැති’ කෙනෙකි!

 
නැවත රූපසටහන බලන්න. 

රාජ්‍ය සේවය පිරී ඇත්තේ තැබිළි පැහැයෙන් දැක්වෙන මැද ලේයර් එකෙනි. අද රාජ්‍ය සේවයේ පිරමිඩයේ මුදුණ (උඩ ලේයර් එක) 9% කි. තැඹිලි පාට මැද ලේයර් එක) 58% කි. ප්‍රාථමික ලේයර් එක 33% කි. අද රාජ්‍ය සේවයේ ලොකුම ප්‍රශ්නය මේ 58% ක්වන මැද ලේයර් එකය. එයට පිළිතුර මැද ලේයර් එක 25% කින් වත් කපා දැමීම බව හුලංගමුව වැනි උපදේශකවරු දනිති. මේ ගැන නිල වාර්තා රැසක් ඇත. ඉහත වගුව ද අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය විසින් සකස් කරන ලද්දකින් උපුටා ගත්තකි. අතැඹුලක් සේ දන්නා උදය ආර් සෙනෙවිරත්න, ජිනසිරි දඩල්ලගේ වැනි විශේෂඥයින් ද ඇත. ඔවුන් ලියූ වාර්තා ද ඇත.

 
රටක්, සමාගමක් නැත්තම් කර්මාන්ත ශාලාවක් පවා තමන්ට අවශ්‍යවන සේවක සංඛ්‍යාව හා සේවකයින් වර්ග මොනවා ද යන්න වාර්ෂිකව හෝ අර්ධ වාර්ෂිකව ගණනය කරනු ලබයි. රාජ්‍ය සේවයේ වසර 5 කට වරක් කාර්ය මණ්ඩල සමාලෝචනයක් සිදු කළ යුතුය. වසර 12 කට පසුව 2024 දී ‘කාර්ය මණ්ඩල සමාලෝචනයක්’ සිදු කළේය.
දැනට උසස්වීම් අහිමි, සතියකට දවසක් වැඩට එන නිලධාරී අතුරින් අත්‍යවශ්‍ය කාර්මික සේවා සඳහා පුද්ගලයින් අන්තර්ග්‍රහණය කර හෝ නව පත්වීම් ලබාදී මේ ප්‍රශ්නය නිට්ටාවට සුව කර ගත හැකිය.

 
ප්‍රතිපත්තිය කුමක් ද?

 
2025 ජනවාරි මස ආණ්ඩුවේ උපදේශකවරයෙකු ලෙස කටයතු කළ දුමින්ද හුලංගමුව පැවසූවේ රාජ්‍ය සේවකයින් ලක්ෂ 7 දක්වා අඩු කළ යුතු බව ය. හිටපු ජනාධිපති ලේකම් උදය ආර්. සෙනෙවිරත්න ගේ කමිටු වාර්තාවේ රාජ්‍ය සේවය සංඛ්‍යාව ලක්ෂ 10 ක් විය යුතු බව දැක්වේ. මේ වසරේ ජනවාරි 1 දින පැවසූ පරිදි රාජ්‍ය සේවය සැබෑ ඩිජිටල්කරණය වන්නේ නම්, රාජ්‍ය සේවයට අවශ්‍ය ලක්ෂ 2 කට අඩු ප්‍රමාණයකි.
දැන්, මේ වසර මුල දී ලබාදුන් පොරොන්දුව අනුව රාජ්‍ය සේවය ඩිජිටල්කරණය වන්නේ නැත.
ජනතාව පෙළමින් අයකර ගන්නා බදු කිසිදු ප්‍රතිඑලයක් නොමැතිව වැටුප් සඳහා වියදම් කර දැමීම රජය තීරණය කර ඇත.

 
ඇත්තමට ගැටළු මොනවාද?

 
රාජ්‍ය සේවක සංඛ්‍යාව එලදායී වන්නට නම්, කළමණාකරණ සේවා දෙපාර්තමේන්තුව මහ පොලොවේ අවශ්‍යතා කෙරෙහි වැඩි අවබෝධයකින් කටයුතු කළ යුතුයි. උදාහරණයක් ලෙස, දැනට පළාත් සභාවලට ජාතිය ගොඩ නැගීමේ බද්ධ (NBT) අය කිරීමක් සිදු නොවන නිසා, බදු නිලධාරීන් (tax officers) අවශ්‍ය නැත. නමුත්, පළාත් සභාව වැඩි වැඩියෙන් ‘මත ප්‍රකාශ ලබා දී ආදායම් ලබාගැනීමට’ තක්සේරුකරුවන් (වැලිවර්ස්) සංඛ්‍යාව වැඩි විය යුතුය. පලාත් සභා බදු නිලධාරී තනතුරු යටපත් කර, තක්සේරු තනතුරු ස්ථාපනය වන්නේ නැත.

 
අනුර කුමාර මැතිතුමා මේ තත්වය ඉතා හොඳින් අවබෝධ කර ගෙන ඇති බව එතුමන්ගේ රත්නපුර කතාවේ එක් කොටසකින් පැහැදිලිවේ. නමුත්, ප්‍රශ්නයට පිළිතුර නව බඳවා ගැනීම් යැයි රාජ්‍ය නිලධාරීන් නැවත විධායකය රවටා ඇත.

 
එතුමන්ට නිලධාරීන් කරුණු ඒත්තු ගන්වා ඇත්තේ, මැද ලේයර් එකට 70,000 ක් අලුතෙන් බඳවා ගැනීම නම් නැවතත් සිදුවන්නේ දේශපාලන අවශ්‍යතාව, උවමනාව අනුව සේවක මණ්ඩල පිරමීඩයේ වට්ටක්කා බඩ ගෙඩිය තවත් මහත් කිරීම ය.

 
ලංකාවේ කේෂ්ත්‍ර නිලධාරීන් වර්ග 103 ක් පවතී. 2023 ජනාධිපති කාර්යාලය මගින් සිදු කරන ලද සමීක්ෂණයෙන් මේ බව හෙළිකර ගන්නා තෙක් මෙම වර්ග සංඛ්‍යාව ප්‍රමාණය ගැන හෝ අවබෝධයක් තිබුණේ නැත. මෙයින් අඩකට වඩා යල්පැනගිය, අවශ්‍ය නොවන තනතුරු අහෝසි කළ යුතුව ඇත.

 
2025 ජනවාරි 1 දින පැවසූ පරිදි, ඉදිරි වසර කිහිපයේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියේ ඩිජිටල්කරණය (digitalization) ට ලොකු අගයක් ලැබෙන්නේ නම්, එයට අනුරූපව රාජ්‍ය සේවයේ ව්‍යුහාත්මක වෙනස්වීමක් සිදු විය යුතුය. රටේ පවතින අප්‍රමාණ වූ දත්ත, භාවිතයට ගත හැකි ඩිජිටල්කේතකරණයට හෝ තවමත් ඇරඹී නැත.

 
පිරමීඩය වට්ටකයක් වූයේ කෙසේ ද?

 
රාජ්‍ය සේවයේ පිරමිඩය විකෘති වූයේ ආයතන, දෙපාර්තමේන්තු හා කිසිදු සේවා ස්ථානයක් නොමැතිව පවා අවිධිමත් ලෙස උපාධිධාරීන් බඳවා ගැනීම නිසාය. 2017 සිට මෙම වෘකෘතිය අවසන් කිරීමට පියවර ගෙන තිබුණි. සේවක පිරමීඩයේ මැද කොටස පිරී උතුරා ගොස් ඇත්තේ ඌණ සේවා නියුක්ති උපාධිධාරීන්ගෙනි. මේ අහිංසකයින්ට නිශ්චිත වැඩ ලැයිස්තුවක් තබා වාඩිවෙන්නට පුටුවක් හෝ නැත! කිසිදු උසස්වීම් ක්‍රමවේදයක් නැත. ප්‍රශ්නය ඇත්තේ එතැනය.
2025 වස‍ර ආරම්භ‍යේ දී, රාජ්‍ය සේවය කුඩා කිරීම සඳහා පාලකයින්ගේ අවධානය යොමු විය. මාස 10කට පසුව, දැන් අලුතෙන් 70,000 ක් බඳවා ගැනීමට යයි.

 
මෙය දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් නොව වැරදි තොරතුරු මත සකස් වන රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියකි. අද අලුතෙන් බඳවා ගන්නා රාජ්‍ය සේවකයෙකුට ජීවිත කාලය පුරා වැටුප් ද, දීමනා ද මිය යන තෙක් විශ්‍රාම වැටුප් ද, විටෙක කාලත්‍රයා මිය යන තෙක් ජනතා බදු මුදලින් වැන්දඹු අනත්දරු දීමනා ද ගෙවීමට සිදු වන්නේය.

 
රජිත් කීර්ති තෙන්නකෝන්. .

A day in the life

Read More

පුහු මානය

ඉතා සුපසන් සෙන් ගුරුවරයෙක් හිටියේය. 

ඔහූ බොහෝ ප්‍රසිද්ධ වූයේ මිනිසුන්ගේ පුහු මාන්නය බිඳලන්නෙක් ලෙසයි. 

දිනක් ඔහු ගමනක යද්දී බොහෝ රෑ බෝ විය. ඔහු නැවතීමට තැනක් හොයාගෙන දිගටම ගමන් කළේය.
ඔහුට ඈත සකුරා මල් අතු අතරින් විරාජමාන වූ මාළිගයක් දිස් විය. 

පළාතේ ප්‍රධාන සමුරායිවරයා ජීවත් වූයේ එම මාළිගයෙහිය. 

සෙන් ගුරුතුමා මාළිගාවේ දොර අසළට සැපත් වෙත්ම සමුරායි වරයා ඔහුව හඳුනා ගත්තේය.

"සුබ සැන්දෑවක් ගුරුතුමනී, මගෙන් මොනවද කෙරෙන්න ඕනෙ?"
සමුරායි වරයා ගුරුතුමාව පිළිගත්තේය.
"අද රෑට මට මේ අම්බලමේ නවාතැන් ගන්න පුළුවන්ද ?"
ගුරුතුමා ඔහූගේ අවශ්‍යතාව පැවසීය. ගුරුතුමාගේ වචනවලට සමුරායි වරයා මහත් සේ කිපුණි.
"මේක අම්බලමක් වුනේ කොහොමද​? මේක මගේ පරම්පරාවෙ මාළිගාව​."
සමුරායි වරයා මාළිගයේ අගය පහදන්නට විය.
"ඒකට මට සමාවෙන්න​. ඔබට කලින් මෙහෙ හිටියෙ කවුද​ කියල දැනගන්න පුළුවන්ද?"
ගුරුතුමාගෙන් ප්‍රශ්නයකි.
"මගේ පියා"
සමුරායි වරයා ගුරුතුමා අසන සෑම ප්‍රශ්නයකටම ආඩම්බරයෙන් පිළිතුරු දෙන්නට විය
"දැන් ඔහු කොහේද?"
"ඔහු මිය ගිහින්"
"හොඳයි. ඊට කලින් මෙහෙ හිටියෙ කවුද​?"
සෙන් ගුරුතුමා ඊ ළඟ ප්‍රශ්නය ඇසීය.
"මගේ සීයා"
"දැන් ඔහු කෝ?"
"ඔහුත් මිය ගිහින්"
සෙන් ගුරුතුමා සමුරායි වරයා දෙස බලා මඳ සිනාවක් පෑය.
"ඇයි ගුරුතුමනි"
එවර ප්‍රශ්නය සමුරායිවරයාගෙනි.
"මේ මාළිගය, මිනිස්සු කාලෙන් කාලට පදිංචි වෙලා ඉඳල එක කාලෙක අතහැර දමා යන ගොඩනැගිල්ලක්. හරියට අම්බලමක් වාගේ."

සමුරායි වරයාගෙ පුහු මාන්නය බිඳ වැටුනේ එලෙසිනි.

ජීවිතයේ ලැබෙන තනතුරුත් සමහරුන්ට මාළිගා මෙනි. ඔවුහු ඒවා තදින්ම බදා ගනිති. ඒත් ඒවා තාවකාලික අම්බලම් මෙනි. පැමිණියා සේම පිටව යා යුතුය. දුක-සතුට, ලාු භ-අලාභ, යස-අයස, නින්දා -ප්‍රශංසා යන අටලෝ දහමින් කම්පා නොවී පිටව යා හැකිනම් එය යමෙකු ලබන භාග්‍යයකි.

සතුටින් අත හරින මිනිස්සු ස්වභාවයෙන්ම බදාගන්නන්ගේ පුහු මාන්නය බිඳ වට්ටති.

 -----Shanaka Madhushan Liyanagama 

A day in the life

Read More

හයිටිය සහ ඉටිකා...

රටවල් විනාශ කිරීම සඳහා යම් යම් බලවත් රාජ්‍යයන් ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය සියුම් ව හැදෑරීම අප වැනි තර්ජිත රාජ්‍යයකට ඉතා වටී. හයිටිය යනු ධනවත් කුඩා රාජ්‍යයකි. හයිටියේ රට වැසියෝ වයසින් අවුරුදු සියයකට ආසන්න නිරෝගි ශරීර සෞඛ්‍ය සම්පන්න ව විසූවෝ වූහ. ආරෝහ පරිණාහ දේහ ලක්‌ෂණයන්ගෙන් ද පුෂ්ටිමත් හස්‌තපාදාදියෙන් ද යුත් ඔවුහු සතුට නඩත්තු කළ ජාතියක්‌ වූහ.
මේ රට කොල්ලකෑමට මාන බැලූ ධනවත් රටවල් පළමුවෙන් ම කළේ හයිටිය අත්පත් කර ගැනීමට පිඹුරුපත් සැකසීම ය. හයිටි නම් වූ මෙම කුඩා රාජ්‍යයට මෙපමණට ම කෑදරකම් කිරීමට හේතුව හයිටි භූමියේ පස්‌වල ටයිටේනියම් නැමැති වටිනා ලෝහය තිබීම ය.
ගුවන්යානා තැනීම වැනි කාර්යයන් සඳහා හයිටි පසේ පිහිටි එම ලෝහය ඉතා වටිනා බව ඔවුහු දැන සිටිය හ. දේශපාලනික වශයෙන් හයිටිය තමන්ගේ යටත් රාජ්‍යයක්‌ කර ගැනීමට ධනවත් රාජ්‍යන් දැරූ වෑයම හයිටියේ දේශප්‍රේමී ආණ්‌ඩුව විසින් පරාජය කරනු ලැබිණි. බල ලෝභීන්ගේ හා දුෂ්ට බලවත් රාජ්‍යයන්ගේ අත පෙවීමට එරෙහි වූ දේශප්‍රේමී හයිටි නායකයෝ තම රට රැක ගැනීමටත් රටේ ස්‌වාධීනතාවය පවත්වා ගැනීමටත් වෑයම් කළ හ.
ඉහත කී බලවත් රටවල නායකයන්ගේ කෑදරකම් හා ධන පිපාසාව ඉන් සංසිඳුනේ නැත. සිද්ධ වූණේ හුදෙක්‌ හයිටි රාජ්‍ය පාලනය පෙරලා දැමීමටත් හයිටිය කොල්ලකෑමටත් ඉන් අනතුරු ව හයිටිය විනාශ කොට පලිගැනීමටත් පිඹුරුපත් සැකසීම ය. මේ සඳහා සූක්‌ෂම උපක්‍රමයන් හා උපාය මාර්ගයන් ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඔවුහු සැලසුම් කළහ.
ඉහත කී රාජ්‍ය බලය ලබාගැනීම, එමගින් ම කොල්ලකෑම හා රට වැනසීම යන ඉලක්‌ක තුන සම්පූර්ණ කරගැනීම සඳහා ක්‍රමයෙන් ඔවුන් එලූ දැල, ඔවුන් ඇටවූ උගුල හයිටිවාසීන්ට තවමත් වැටහෙන්නේ නැත. එය නොවැටහෙන සේ කටයුතු කිරීමට ජන මනස ගොඩනැගීම ද උපාය මාර්ගයේ ම කොටසකි.
අවසාන විග්‍රයේ දී රට වැසියා විසින් සිය රට විනාශ කළ යුතු ය., එය විනාශයක්‌ බවට ඔවුනට නොවැටහී තිබිය යුතු ය., නැතහොත් විනාශය සංවර්ධනයක්‌ සේ රටවාසීන් විසින් ම තර්ක කොට විවාද කොට පිළිගත යුතු ය යන්න උපාය මාර්ගයේ ම කොටසකි. මේ අනුව හයිටි වාසීහු අදටත් විනාශයේ අසිරිය නරඹති.
විනාශයෙහි දී ඔල්වරසන් හඬ දී කති, බොති, නටති, ගයති, වයති, විනාශයේ ආශිර්වාදය ත්‍යාග කළ දෙවියන්ට ස්‌තුති කරති.
ඉහත කී විනාශය හා එහි ක්‍රමෝපාය මා දැනගත්තේ හයිටියේ සේවය කොට පැමිණි ආරක්‌ෂක සේවාවන්හි සාමාජිකයන්ගෙනි. ඔවුන් විසින් කරන ලද අදහස්‌ දැක්‌වීම් ප්‍රාථමික මූලාශ්‍රය සේ සළකා මෙම කරුණු ඉදිරිපත් කෙරේ. (අප රටට දඬුවම් කිරීමට යෝජිත ජිනීවා වාර්තාවට වඩා මේ ලිපිය ඒ අනුව වටී.)
මට ප්‍රශ්නයක්‌ ව තිබුණේ මා දන්නා පරිදි සිවිල් යුද්ධයක්‌ හෝ නොමැති හයිටියට ආරක්‌ෂ නිලධාරීන් යවන්නේ කුමක්‌ හෙයින් ද යන ගැටළුවයි.
ඉහත කී පරිදි ම සල්ලිකාර රාජ්‍යයක්‌ වූ හයිටිය දිගු ආයු සම්පත්තියක්‌ සහිත නිරෝගී දේහයක්‌ සහිත පුරවැසින් සහිත ය. එ රට කොල්ලකෑමට නම් ඊට එකඟ වන පාලකයකු සහිත පාලන තන්ත්‍රයක්‌ බිහි කළ යුතු ය.
ලොකු ලොකු රටවල්වලට සුවච කීකරු නොවන පාලකයන් පන්නා දැමිය යුතු ය. ඔවුන්ට නැවත බලයට පත්වීමට ඉඩ නොදිය යුතු ය. ඒ සඳහා රටවාසීන් දැනුමෙන් සන්නද්ධ කළ යුතු ය.
එකී දැනුම රටට යහපත් නොවන ආක්‍රමණිකයාට යහපත් වන දැනුමක්‌ විය යුතු ය. මෙම සැලැස්‌ම ප්‍රකාර ව හයිටියේ දේශප්‍රේමී රාජ්‍ය පාලනය පෙරලා ආක්‍රමණිකයාට වලිගය වනා පස්‌ස ලෙවකන ආණ්‌ඩුවක්‌ පිහිටුවීමට ආක්‍රමණික ධනවත් රටවලට හැකිවිය. ඊට විප්ලවය යෑයි නම් කළා දැයි මා දන්නේ නැත.
ඊළඟට රට පුරා බියර් දන්සැල් ඇරිණි. සුරාසැල් නිරතුරු ව විවෘත ව තැබිණි. මුලින් ම සුරාසැල් විවෘත ව තැබීමේ කාලය දිගු කිරීමේ යෝජනාව ගෙනෙන්නට ඇත. ඊට පාර්ලිමේන්තුවාසීන් අත උස්‌සන්නට ද ඇත.
හයිටියේ කාන්තාවන්ට සුරාපානය සඳහා තිබුණ තහනම ඉවත් කෙරිණි. රටපුරා ම ලාබ ම බීම අරක්‌කු බීම බවට පත් විය . දුම්වැටි ඊට ප්‍රබල විය. (ලංකාවට පැමිණි සුද්දන්ගේ මුල් ම උපක්‍රමයක්‌ වූයේ ද මෙය ය.) මින්පසු ස්‌ත්‍රීහු ද පුරුෂයෝ ද තරුණ තරුණියෝ ද දරුවෝ ද නිරතුරු ව ම බීමත් ව සිටිය හ.
සුරා පානය තහනම් ය යන නීතිය ඉවත් කෙරිණි. එය පාර්ලිමේන්තුවේ විප්ලවවාදී පක්‌ෂවල ද සහයෝගයෙන් තුනෙන් දෙකේ බහුතරයෙන් සම්මතවූවා දැයි මට තොරතුරු දුන් සෙබළු දැන නොසිටිය හ.
ඉන් අනතුරු ව ආක්‍රමණිකයාට හිතවත් පාලකයින් කළේ ඉතා කුඩා ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනයකි. ඒ අනුව සෑම දරුවෙක්‌ ම අනිවාර්යයෙන් ම පාසල් යා යුතු ය යන කොන්දේසිය ඉවත් කෙරිණි.
ඒ සමග ම පාසල් නිළ ඇඳුම අනිවාර්යය වේ යන කොන්දේසිය ද ඉවත් කෙරිණි. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ දහස්‌ ගණන් දරුවන් අධ්‍යාපන අත්හැර දැමීමය. පාසැල් යන්නවුන් ද නොයන්නවුන් මෙන් පෙණිනි. ළමා අයිතිවාසිකම් බල ගන්වමින් ද තරකරමින් ද ඒ පිළිබඳ දරුවන් පමණ ඉක්‌මවා දැනුවත් කරමින් ද ළමා අයිවාසිකම් පිළිබඳ පුළුල් ප්‍රචාරයක්‌ ලබා දුනි.
දරුවන්ගේ ම යහපත උදෙසා කුඩා කුඩා දඬුවම් ද කළ ගුරුවරුන්ගේ වැඩ තහනම් කෙරිණි. ඔවුනට එරෙහි ව නඩු පැවරිණි. දරුවන්ට පක්‌ෂපාත නොවූවා වූ ද වැරදිකරුවන්ට දඬුවම් කළා වූ ද පොලිස්‌ නිලධාරීන්ගේ ද වැඩ තහනම් කෙරිණි. මින් සංතෘප්තියට පත් තරුණ දරුවෝ ද දැරියෝද වල්බූරු නිදහසේ සුවය වින්ද හ.
නිල ඇඳුම් ද විරහිත පාසල් දරු දැරියෝ පොපියන චමත්කාරයේ ආස්‌වාදය වින්දේ මහ දවල් එළිපිට ය. සාමාන්‍යයෙන් හයිටි වාසී කාන්තාවෝ ඇඳුමට දක්‌වන්නේ අඩු උනන්දුවකි. ස්‌ත්‍රීහු ද පුරුෂයෝ ද සැම විට ම කමින්, බොමින්, නටමින්, ගයමින් විනෝදයෙන් ම කල් ගෙවති. ඒ තරුණයින්ට ඒ පාලකයින් ද බ්‍රේස්‌ලට්‌ , චුයින්ගම්, පිට්‌සා සිහින මවන්නට ඇත.
මෙම සකළ සිරින් පිරි ටෙම්පරරි ආතල් එකට පසුව සිද්ධ වූයේ කුමක්‌දැයි ලිපිය අවසානයෙහි දී බලමු. එරට අධ්‍යාපන බලධාරීන්ගේ ඊළඟ සැලැස්‌ම වූයේ තරුණ ශිෂ්‍යයන්ට ටැබ් ලබා දීමට ය. ටැබ් සඳහා වයි ෆයි ලබා දීම ය. සියලු ම වර්ගයේ ලිංගික වෙබ් අඩවිවල නිදහසේ සැරිසැරීමට ඉඩ ලබා දීම ය.
බහුල භාවිතයක්‌ එනතුරු අඩු මිල ගණන්වලට ඒවා සැපයීම ය. ඒ තරුණ තරුණියෝ අද මැදිවියට පත් ව සිටිති. නිරුවත ඔවුන්ට සාමාන්‍ය ය. සුරාව සාමාන්‍ය ය. මත් ද්‍රව්‍ය ද සාමාන්‍ය ය. ඒවාට එරෙහි වන නීතිය දුර්වල ය.
එහෙත් හයිටිවාසීහු මේ විනාශයේ ආස්‌වාදය ස්‌වෙච්ඡාවෙන් විඳිති. කති, බොති, නටති, ගයති, වයති, අප රටේ සතුන්ගේ හැසිරීම මෙන් ඔවුගේ පවුල් ජීවිත ගත කිරීම ද නිදහස්‌ ය. මග දෙපස මහමග දවල් විවෘත ව ලිංගික ව හැසිරෙති. ඒ දෙස විමතියෙන් බලන්නෝ හුදෙක්‌ විදේශිකයෝ වෙති.
කුමන්ත්‍රණ සැලැස්‌මේ ඊළඟ යෝජනාව වූයේ තෙල් ද පිටි ද සීනි ද ලුණු ද ආහාර බහුල කිරීම ය. මස්‌ හා මස්‌ ආශ්‍රිත ආහාර නිෂ්පාදනය සුලභ හා බහුල කෙරිණි. හයිටි රටවාසීහු රාජ්‍ය පාලනයෙන් තොර වූ මේ ආහාරයෙහි දැඩි ව ලොල් වූ හ.
මේ වන විට ගැහැනු සුවිශාල වට්‌ටක්‌කා ගෙඩි මෙන් ස්‌ථූලභාවයෙන් පෙළෙති. පිරිමිහු ද තරබාරු ව සිටිති. අඩි හයක්‌ ව පමණ උස ව සිටි නිරෝගී ආරෝහ පරිණාහ දේහ සම්පත්තියක්‌ සහිත හයිටිවාසීන්ගෙන් අති බහුතරයක්‌ දියවැඩියාවෙන් ද හෘදරෝගවලින් ද අස්‌ථි දුර්වලතාවයෙන් ද පෙළෙති.
කණගාටුවට තවත් කරුණක්‌ නම් 90% කට අධික පිරිසක්‌ ඒඩ්ස්‌ රෝගීන් වීම ය. වයසින් අවුරුදු 100 කට ආසන්න කාලයක්‌ දීර්ඝායුෂ වින්ද හයිටිවාසීන්ගේ අද ආයු කාලය අවුරුදු 45 ක්‌ 50 ත් අතර වේ. නිරෝගී ජාතියකට සිදු වූ විපත. හිතුවක්‌කාර ජාතීන්ගෙන් සල්ලිකාර බලවත් ජාතීන් පලිගත් හැටි.
මේ කී සියල්ල අපට දැනට ද ආගන්තුක නොවේ.
මේ අතරවාරයේ ඇමෙරිකානු ගුවන්යානා පැය 24 පුරා ම එක්‌ රාජකාරියක නිරත වේ. ඒ හයිටියේ පස්‌ කපා විශේෂ ගුවන්යානා මගින් ඇමරිකාවේ ගොඩබෑම ය. ඒ පෙදෙස්‌වල විසූ හයිටි ස්‌වදේශික ජනතාව ඔවුන්ගේ ම කැමැත්තෙන් පලවා හැර උන්ට කන්ඩ බොන්ඩ දී මේ බිම පස්‌ කැපීම සඳහා නිදහස්‌ කොට ගෙන තිබේ.
ඇමරිකාව හා හයිටිය අතර වූ ගිවිසුම “උඹලට කන්ඩ හා අපට කන්ද” යන්න විය යුතු ය. ඉන්තේරුවෙන් ම ඒ ගිවිසුම ඉට්‌කා නම් නොවන්නේ ම ය. උදේ සිට රෑ වන තුරු ද රෑ සිට එළිවන තරු ද ඇමරිකානුවෝ පස්‌ කපති.
ඒවා ඇමෙරිකාවට අදිති. හයිටිය සූරාගෙන කති. අපට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ද මානව හිමිකම් ද කියා දෙති. ඒවා අපේ රටේ හරියට වෙනවාදැයි චෙක්‌ කරන්ඩ ද ඉඳ හිට එති. ඒවා හොඳ වැඩ යෑයි උන්ගේ නියෝජිතයින් වන අපේ උන් ද කියති.
සාම සාධක හමුදාවෝ ස්‌වදේශිකයන්ගෙන් එම බිම සුවසේ කොල්ලකෑම සඳහා දිවා රෑ රැකවල් සපයති. සාමය සාධනය කරති. ඔවුනට හොඳ පඩි නඩි ලැබේ. හයිටිවාසීහු ඔවුනට උගන්වා ඇති පරිදි සංවර්ධනයේ අරුණැලි ද ප්‍රජාතන්ත්‍රවායේ ආශිර්වාදය ද බුක්‌ති විඳිති. ශ්‍රී ලංකාවේ සිද්ධ වෙමින් පවතින්නේ කුමක්‌දැයි දකින්නට මේ බඳු වූ පූර්වාදර්ශ ඉතා වටී. පැපුවා නිව්ගිනියාවේ හා ලයිබීරියාවේ තත්ත්වය පිළිබඳ ව අත්දැකීම් ඇත්තෝ ද ලියත්වා.
මහාචාර්ය ඉඳුරාගාරේ ධම්මරතන හිමි.
මෙවන් විපතක් අපගේ දූවා දරුවන්ටත් වීමට යන බව ඔබටත් වැටහුණා නම් තවත් කෙනෙක් දැනුවත් කරන්න. මෙය අප විසින්ම වැළක්විය යුතුයි...

Copped

A day in the life

Read More

ගල් ගැහෙන හීතලේ වුවද ජීවත් වෙමි

ගිනිගත්ත බෝලයක් හැංගිලා මුහුද යට
සිහිනයන් දියකළා රන්පාට අහස මැද
හුළං විස්කෝතු හා කෝපි ඇත එක් පසෙක
සීරුවට පෙල ගසයි සන්තෝස ඒ මතක

ඉතින් තරු දන්නෙ නැහැ එදුර නොතරම්ය වග
බිමට ආ විටෙක ඒ බැඳුම් පුපුරනා වග
සිසිරයේ හීතලම තැනෙක මල් සුවඳ ඇත
පිපෙන්නෙම මල් එකම සෘතුවක විතරයිද ?

පැමිණීම් ළඟ නිතර හමුවීම්වල මිහිර
පිටවීම් වල එතෙයි වෙන්වීම් වල රිදුම
ඒ රිදුම් දරාගැනුමද අමුතු තාලයකි
මේ ගෙවෙන්නේ රැඟුම් නැති අසඟ කාලයකි

ගල් ගැහෙන හීතලේ වුවද ජීවත් වෙමි
ආලෝකයේ යතුර නුඹට දී හිනැහෙමී...


සෝමලතා හේරත් මැණිකේ

A day in the life

Read More

එළාර රජුගේ ව්‍යවස්ථාව.

ඉතිහාසය පුරා විමසා බලද්දී ලංකාව තම තමන්ගේ රාජ්‍යයන්ට යටත් කරගන්නට මානබැලූවෝ බොහොමයක් ගැන හඳුනාගත හැකිය. එකී ආශාවන්ට මෙරට පිහිටීම අතිශයින්ම හේතු සාධක වූ අතර බොහෝ විදේශ රාජ්‍යයන් තම තමන්ගේ රටවල සංවර්ධනය උදෙසා ලංකාවේ සාරය උරාගන්නට පිඹුරුපත් සකස් කලේය. එවන් රාජ්‍ය අතර ඉන්දියාවේ කාලිංග දේශයද විශේෂ වෙයි.

එකල ඉන්දියාවටද අමුතු දොළදුකක් තිබී ඇත්තේය. ඒ, ලංකාව කාලිංග දේශයේ අටවැනි යටත් කොටස බවට පත්කර ගන්නටය. ඒ සඳහා ලංකාව කාලිංග දේශයේ යටත් විජිතයක් කරගැනීමේ සිහිනය සැබෑවක් කර දෙන්නට මුල් වූයේ එළාර රජුය.
ඒ අනුව ඉන්දියාවේ අරමුණ වී තිබෙන්නට ඇත්තේ ලොව රටවල් අටකින් යුත් කාලිංග අධිරාජ්‍යය ප්‍රකාශයට පත්කරමින් ලංකා රාජ්‍යයේ රජු ලෙස එළාර රජු පත්කිරීමය.

එළාර රජුගේ පාලනය අනුව ලංකාවේ සියලු පාලන ක්‍රමවේද ප්‍රතිපත්ති මෙන්ම ජන ජීවිතයේ බොහෝ කාරණාද වෙනස් කළ යුතුය යන්න එකල කාලිංග රාජ්‍යයට මහත් වුවමනාවක් තිබිණි. එකී අරමුණ ඉටු කරගැනීම උදෙසා එළාර රජුගේ පත්වීමෙන් පසුව ඔහුට උපදෙස් අනුශාසනා දීම සඳහා කාලිංග දේශයෙන් මුර්කදේව නම් ඍෂිවරයකුද පත්කෙරිණි. ඍෂිවර මුර්කදේවගේ උපදෙස් අනුව එළාර රජුගේ පාලනය යටතේ ලංකාව පාලනය කිරීම උදෙසා කාලිංග දේශ ව්‍යවස්ථාවට අනුරූපව එහි යටත් විජිතයකට උචිතව සැකසූ ව්‍යවස්ථාවක් ලංකාව තුළ භාවිතයටද කටයුතු කර තිබේ.

කාලිංග දේශයට යටත් සියලු විජිතයන්ට අදාළව ඒ ඒ රටවලට ආඥාවන් හයක් නිකුත් කිරීමට කටයුතු කළ බවත් පැවසෙයි. ඒ අනුව සංස්කෘතිය, සංවර්ධනය, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, විදේශ සබඳතා යන කාරණාවලට බලපාන පරිදි එම ආඥාවන් නිකුත් කර ඇත.
ලාංකිකයන් සිය පාලන ක්‍රමවේදයන්ට වඩාත් පහසුවෙන් නතුකර ගැනීමටත්, කාලිංග සිරිත් විරිත් කාලිංග සංස්කෘතියට මෙරට ජනයා අනුගත කරගැනීමටත් පහසු වන පරිදි ලංකාව කොටස් හතට බෙදා වෙන්කිරීමට ඔවුන්ගේ තවත් අභිප්‍රායක් වී ඇත. ඒ අනුව කාලිංග සලකුණු හයක් සහිත කොඩි හයක් යටතේ ලංකාව පාලන ප්‍රදේශ හයකට වෙන් කෙරෙයි. එකී පාලන කලාප පාලනයට අවශ්‍ය නීති රීති පද්ධති අනෙකුත් කාරණාත් ඇතුළත් අත්පොත් නිකුත් කිරීමටද එකල සැලසුම්ව තිබූ බවත් පැවසේ. කාලිංග දේශයට යටත් රටවල කාලිංග සංස්කෘතිය හැර වෙනත් සංස්කෘතියක් පවත්වාගෙන යා නොහැකි බවට නීතියක් තිබී ඇති අතර ලංකාවටද එය පොදු විය. මෙයට අමතරව කාලිංග ව්‍යවස්ථාවේ විශේෂ වගන්ති අතර පහත සඳහන් කරුණුද මූලිකව තිබූ බව ජනප්‍රවාදයේ සඳහන් වේ.

කාලිංග දේශයේත් ලංකාවේත් උපන්නකුට හැර ලංකාවේ ජාතිකත්වය ලබාගත නොහැකි වන සේ තහනම් කෙරෙයි. එකී ජනයාට හැර අන් අයකුට ලංකාව තුළ තම වර්ගයා බෝකිරීම තහනම් වෙයි. සත්ව ඝාතනය, විශේෂයෙන් ගව ඝාතනය සපුරා තනම් වෙයි. ලංකා පොළොවත් ස්වභාවික සම්පතුත් කාලිංග දේශය සතු වන හෙයින් එකී කිසිවක් විනාශ කිරීම, හානි කිරීම සපුරා තහනම්ය.

ලංකාවේ බුද්ධිමතුන් බිහිකරන ආයතන රජය මගින් පවත්වාගෙන යන අතර ඒවායින් බිහිවන උගතුන් පිටස්තර දේශවලට සේවය සැපයීම සපුරා තහනම් කටයුත්තකි.
ලංකාව සතු මුහුදු කලාප ආශ්‍රිත නෞකා මධ්‍යස්ථාන සියල්ල කාලිංග දේශයට අයත් වන අතර මුතු මැණික් වෙළෙඳාම ඇතුළු සියලු වෙළෙඳාම් කාලිංග දේශයට බදු ගෙවීමද අනිවාර්ය වෙයි.
ඉහත කාරණා හා සමගාමීව තවත් නීතිරීති මාලාවක් තිබී ඇති අතර ලංකාවේ නිෂ්පාදන විදෙස් රාජ්‍යයන්ට යැවීමට අවසර තිබුණද ලංකාවට රැගෙන ඒමට අවසර තිබී ඇත්තේ කාලිංග දේශයේ නිෂ්පාදන පමණකි. එසේම මෙරට සියලු කලාවන් විනෝදාශ්වාදයන් කාලිංග දේශයට ආවේණික රටාවන්ට යටත්ව පවත්වාගෙන යෑමටද නියම වෙයි.

වයස්ගත වූවන්, ආබාධ සහිත වූවන් නඩත්තුව උදෙසා මෙරට ව්‍යාපාරික ප්‍රජාව බරපැන දැරිය යුතුය යන්නත් කාලිංග ව්‍යවස්ථාව අනුව ලංකාවට පැනවූ තවත් විශේෂ වගන්තියකි.
ඉහත කාරණා හා සමානවම එළාර රජුට සිය පාලනය ඉතා පහසුවෙන් කරගෙන යමින් ලංකාවේ ජනයා තමාට අවනතව තබාගැනීමට හැකි සුවිශේෂ නීති රැසක් පනවා තිබූ බවටද පැවසෙයි. ඒ අනුව නාවික කටයුතුවලදී වැඩි වාසියක් කාලිංග දේශය සතු වන පරිදි නීති පනවා තිබී ඇති අතර එකී නාවික කටයුතුවලින් ලැබෙන ආදායමෙන් වැඩි කොටසක අයිතිය කාලිංග දේශය සතු වෙයි.

යම් ලෙසකට එළාර රජුගේ පාලනයට නතු නොවන එළාර රජුගේ අණසකට යටත් නොවන කොටසක් ලංකාව තුළ ඇතොත් එම කොටස්වල හෝ රටින් පිටත යම් තැනක කිසිදු ආකාරයකට කැරැලි ඇති නොවිය යුතුය යන්නත් කාලිංගය නීති පනවා තිබී ඇත.
කාලිංග දේශයේ පූර්ණ යටත් විජිතයක් වන ලංකාව තුළට කාලිංග දේශයේ පූජකයන්ට ඕනෑම අවස්ථාවක පැමිණීමට රාජ්‍ය අවසරය ලැබී ඇති අතර ඔවුන්ට ඕනෑම තැනක සිට ආගම් ප්‍රචාරයට පූජාවන් පැවැත්වීමට අවසර ලැබී ඇත. එම අවසරයට කිසිවකුට විරුද්ධ වීමට බලයක් නොමැති බවත්, හින්දු ආගමික ස්ථාන සහ හින්දු ආගමට සම්බන්ධ සියල්ල බදුවලින් නිදහස් කිරීමටත් පියවර ගෙන ඇත.

එසේම එළාර රජුගේ පාලනය යටතේ සියලු බෞද්ධ විහාර හා ඒ හා සම්බන්ධ ඕනෑම කාරණයකට රජුගේ අවසරය ලබාගැනීමට නියමව තිබී ඇත. එසේ අවසර ලබාගැනීමකින් තොරව කිසිවක් කළ නොහැකි බවටත් වගන්ති එක්ව තිබී ඇත.

මේ හා සමාන තවත් නීති රීති රාශියකින් යුත් වගන්ති ඇතුළත් ව්‍යවස්ථාවට අමතරව එළාර රජුට ලංකා රාජ්‍ය පාලනය පහසු කරවීම පිණිස කාලිංග ඇමැති මණ්ඩලයක් පත්කිරීමටද කටයුතු කෙරිණි. එම ඇමැති මණ්ඩලය යටතට ලංකා රජයේ සියලු අංශ ඇතුළත්ව තිබී ඇති අතර මෙකී පාලන කටයුතු පහසු කරවීම උදෙසා දඬුවම් ක්‍රම, බදු ක්‍රම මෙන්ම විවිධ විදෙස් ප්‍රතිපත්ති ඇතුළත් කරමින් ප්‍රකාශයක්ද නිකුනිකුත් කිරීමට කාලිංග රාජ්‍ය කටයුතු කර ඇත.
එමෙන්ම කාලිංග දේශයේ පැවැත්ම උදෙසා එළාර රජු හරහාබදු මුදල් ගෙවීම ලක්වැසියන්ගේ වගකීමක් ලෙසත්, ඒ සඳහා විවිධ බදු ක්‍රම හඳුන්වා දීමටත් කටයුතු කර ඇත.

කෙසේ නමුදු එදා මෙදාතුර ඉතිහාසයේ පිට දේශක්කාරයන්ට හිස නමා යටත්ව තම මවු රට පාවා දෙන්නට අකැමැති දේශමාමක බලවේග ඉදිරියට එන්නාක් මෙන් එදා දුටුගැමුණු රජු, එළාරගේ දුෂ්ට පාලනයට එරෙහිව නැඟී සිටියා පමණක් නොව, කාලිංග දේශ එළාරත්, කාලිංග ව්‍යවස්ථාවත් පරදවමින් තුන් සිංහලය එක්සේසත් කර මෙරට ජනයාට නිදහසේ සිය ආගම දහම අදහමින් සිත් සේ ජීවත් වීමට අවස්ථාව උදාකර දුන්නේය.

එහෙයින් එතෙක් කලක් ක්‍රියාත්මක වූ එළාරගේ නීතිරීති හා පාලන බලය මෙරටින් තුරන්ව නිදහස් නිවහල් රාජ්‍යයක් හෙළය තුළම බිහිවිය.

කුමාර රත්නායක

Ajith Kumara

___________________

,

උපුටා ගැනීමක්.

A day in the life

Read More

පුරන් අප්පු -

"l remind you of the last words of Puran Appu, the hour before he was shot and he was a brave man. He held up his hand and said, ‘If there had been half a dozen such men as me to lead (the 1948 rebellion), there would not have been a white man living in the Kandyan provinces,’ and this is true and we would have lost the country even for a short while my lord .”

"පුරන් අප්පු වෙඩි තබා මරා දැමීමට පැයකට පෙර පැවසූ අවසාන වචන මම ඔබට මතක් කරමි, 

ඔහු නිර්භීත මිනිසෙකි. 

ඔහු අත ඔසවා මෙසේ පැවසීය, 

'මා වැනි මිනිසුන් දුසිම් භාගයක් (1948 කැරැල්ල) මෙහෙයවීමට සිටියා නම්, උඩරට පළාත්වල සුදු ජාතිකයෙකු ජීවත් නොවනු ඇත,' 

මෙය සත්‍යයකි, අපට කෙටි කලකට හෝ රට අහිමි වනු ඇත මගේ ස්වාමීනි."

 ආණ්ඩුකාර විස්කවුන්ට් ටොරිංටන් 1849 ඔක්තෝබර් 9 දින ලන්ඩනයේ යටත් විජිත ලේකම් අර්ල් ග්‍රේ වෙත ලිපියක් යවමින් පවසා ඇත. 

වලිසිංහ රජ්ජුරුවෝ නොහොත් වීර පුරන් අප්පු

1848 අගෝස්තු 8 ..

සකල ශ්‍රී ලංකාවම කම්පිත වූ දිනයකි.ජාතියේ වීර පුතෙකු ලක් මවට අහිමි කල දිනයකි

කවුරුත් දන්නා" වීර පුරන් අප්පු "නම් අන්වර්ථ නාමයෙන් හැදින්වු  වූ ඔහු ජාතියේ සැබෑම වීරවරයෙකුය.

වීරහැන්නදිගේ ෆ්‍රැන්සිස්කෝ ෆර්නෑන්ඩෝ ලෙසින් කැලිස්ටෝ ෆර්නෑන්ඩෝ , හෙලේනා නෝනිස් දෙමාපියනට දාව  ඔහු උපන්නේ 1812 නොවැම්බරයේ 7 වනදා මොරටුවහි දී ය.‍

මොරටුව ගම්මුලාදෑනි තැන  සමග ඇතිකරගත් ආරවුලක් හේතුවෙන්  අවුරුදු 13 දී මොරටුවෙන්  ඔහුගේම මාමණ්ඩිය සමඟ රත්නපුරයට පැමිණියේය .පසුව රත්නපුරයේන්   ඌව පළාතට සංක්‍රමණය වී ශ්‍රී ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට එරෙහි වීම නිසා ජාතික වීරවරයෙකු ලෙසින් ඉතිහාසයට එක් විය.

1847 මුල් භාගයේදී  තිස් වයස් වූ ඔහු මහනුවරෙහි ගුනෙපාන අරච්චිගේ දියණිය වන බන්ඩාර මැණිකේ සමඟ විවාහ වූ අතර ඒ විවාහයෙන් ඔහුට එක් දියණියක්ද සිටියේය.

මේ වන විට ලංකාව පුරාවටම තුවක්කු බද්ද ,ලුණු බද්ද ,බලු බද්ද ,පොල් බද්ද ,සාප්පු බද්ද ,ඇග බද්ද , යානාදී වශයෙන් එකී නොකී  බදු අහිංසක ගැමියන් පිට පටවමින් බ්‍රිතාන්‍ය පාලකයන්ද ඔවුන්ට කත් ඇදි සිංහල ගම් නායකයන්ද සිංහල ගැමියන් පීඩාවට පත් කළහ.

මේ පිළිබදව ෆ්‍රැන්සිස්කෝ පසු වූයේ දැඩි ක්‍රෝධයකිනි...

ඉංග්‍රීසි බස මැනවින් ඉගෙන ගෙන තිබූ ෆ්‍රැන්සිස්කෝ සිංහලේ අවසන් රාජධානිය යටත්කර ගැනීම හා රදළ අධිකාරම්වරුන්ගේ පාවාදීම් පිළිබඳව ලියෑවුණු සියලු දේ කියෑවූයේය.

කෙමෙන් කෙමෙන් පිරිහීමට පත්වන හෙළ දිවයින මෙන්ම එහි මිනිසුන්ගේ ජීවිතය, නිදහස හා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳවත් ඒවායින් ඔහුට මනාව වටහා ගත හැකි විය. එම සියලුම වූ වැටහීම් තුළින් ඔහු තුළ ඇතිවූයේ ලක්‌ දෙරණ විදේශ ආධිපත්‍යයෙන් මුදවා ගැනීමේ පිරිසිදු චේනාවයි.

මේ වන විට  බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට එරෙහිව සිංහලයන් කෙරෙන් නැඟුණු සටන්, ගිනිදැල්ද බොහෝ තැන්හි ඇවිළුණද ඒ සටන් බොහොමයක්‌ම සිංහලයනට අත්පත්කර දුන්නේ සතුටුදායක ජයග්‍රහණයක්‌ නොවේ.

කැප්පිටිපොල, කොහුකුඹුර වැනි වීරයන් බොහෝ දෙනකුටම එහිදී සිදු වූයේ දේශප්‍රේමී සටන්වලින් පමණක්‌ නොව ජීවිත සටනින්ද මුළුමනින්ම සමුගැනීමටයි. මෙයින් රාජධානිය පුරාම කවර තත්ත්වයක්‌ ඇතිවී තිබුණේ දැයි කියතොත් සිංහල රාජධානිය පැවතියේ එකම පාළු හුදෙකලා සොහොන් පිටියක් බදු තත්ත්වයකය.

එම තත්ත්වය මුළුමනින්ම වෙනස්‌කොට 1848 ජූලි 26 වනදා දඹුලු විහාරයේදී කුඩාපොල හිමියන් අතින් වලිසිංහ රජු නමින් ‍රාජාභිෂෙක ලද ෆ්‍රැන්සිස්කෝ සිය නාමය " වීර සන්නද්ධ වීර බලජයසූරිය කරු උතුම්පාල අර්ථදේව ඥානරත්න පටබැඳිගේ පුරන්අප්පු" ලෙසින් ප්‍රතිනිර්මාණය වී 1848 නිදහස් සටන සදහා ගොංගාලේගොඩ බණ්ඩාගේ ප්‍රදානත්වයෙන් යුතුව සෙනා මෙහෙයවීමේ වගකීම සියතට ගත්තේය .

ටොරිංටන් ආණ්ඩුකාරවරයාට පුරන් අප්පු මහත් හිසරදයක් විය...තැබෑරුම් ගිනි තැබීම ,බ්‍රිතාන්‍ය රැජිනට අපහාස වන අයුරින් අවලාද නැගීම,පවතින රජයට එරෙහිව කැරළි ගැසීම , රජයට විරුද්ධව මහ ජනයා උසි ගැන්වීම ,බදුල්ලේ මහේස්ත්‍රාත් වරයාගේ නිළ නිවස කඩා බිද දැමීම , ඇතුළු බොහෝ චෝදනා රැසක් ඔහුට විරුද්ධව ගොනු කෙරිණි..

ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා පවුම් 10 ක් ලබා දෙන බව පවසමින් ටොරිංටන් ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් 1847 ජනවාරි 1 වන දින ගැසට් නිවේදනයක් නිකුත් කලේය.   

මේ අතර ගොංගාලේගොඩ බණ්ඩා ඔහුගේ සොයුරු දිනෙස් ,ඩිංගිරාළ , වීර පුරන් අප්පු ප්‍රමුඛව හා සාමාන්‍ය ගොවි ජනතාව මෙහෙය වූ මාතලේ කැරැල්ල 1848 ජූනි 29 වනදා සමස්ත සේනාව වශයෙන් දඹුල්ලෙන් පිටත් වී මාතලේ හරහා ගියේ බ්‍රිතාන්‍යයන්ගෙන් උඩරට රාජධානිය අල්ලා ගැනීමේ අපේක්ෂාවෙනි.

ඔවුහු මාතලේ කච්චේරියද ඇතුළුව රජයේ ගොඩනැගිලිවලට පහර දී බදු වාර්තා සමහරක් විනාශ කළහ. මේ අතර ඩිංගිරාළ ජනතාව පොළඹවා කුරුණෑගලට පහර දුන්නේය. 

බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවේ නවීන ආම්පන්න ,කාලතුවක්කු හා අවි හමුවේ මාතලේ කැරැල්ලේ සාමාජිකයන්ට පසු බසින්නට සිදු විනි...

පුරන් අප්පු සිරකරුවෙකු ලෙස අත්අඩංගුවට ගෙන අගෝස්තු 8 වෙනිදා මරණ දණ්ඩනය නියම කරන ලදී. 

ජාතියට අමතක වෙමින් පවතින පුරන් අප්පු වැනි වීර චරිත අනාගතයටත් මිය යෑමට ඉඩ නොදී ඔවුන් සදාකාලිකව ජීවමාන කළ යුතුය .

ඔවුහු සිය තරුණ වියේදීම දිවි පිදුවේ එදා ඔවුන්ට කිසිත් ලබා ගැනීමට නොව එදා ඔවුන් දෑසින් වත් දැක නොතිබූ අනාගතයේදී   අපට පරගැති නොවූ නිවහල් දේශයක් දිනා දීම සදහාය.

වීර පුරන් අප්පු ,

උතුමාණෙනි ඔබතුමන්ට සදා ප්‍රණාමය වේවා..........!

(වලිසිංහ රජ්ජුරුවෝ නොහොත් වීර පුරන් අප්පු උතුමන් ජාතියට අහිමි වී වසර 177 කි.

නෙතු කවුළු

අතීතාවර්ජනා...

උපුටා ගැනීමකි .

සුනිල් ආරියරත්න සූරීන් ගයන මේ ගීතය අසමු. 

https://www.youtube.com/watch?v=X1ZgN0gnDWc&list=RDX1ZgN0gnDWc&start_radio=1

බත කා ඉවරයි බලමින් උන්නොත් 

ටික කලකින් සිංහල හාලේ 

ඉංග්‍රිසි හරකා උඩරට ඉඩමෙන් 

පන්නන්නට සැරසෙමු රාලේ 

ගමේ ගෙදරකට සෙනෙහෙ පපා සිටි

බලු කුක්කට මොන බදුද අනේ

තනේ තිබෙන කිරි ටිකටාත් බද්දක්

ගෙවන්න වේවිද නුදුරු දිනේ.

අනේ මගේ ළමයිනේ හඩනවිට 

මොනවද  උඹලට මම දෙන්නේ

වනේ සිටින දෙවියෝ අද ඇත්නම් 

සුද්දව හතරට පලනවනේ.

ඇහළ මහේ සිට නිදහස ඉල්ලන 

පෙතී වැනී ගිය මල් පිපුනා

කඩුවට කොපුවක ඉන්නට කල් නැත 

කන්දේ  යුද ගිනි දැල් නැගුනා

සප්පායම් වී ජාතික ආලෙන්  

කොස් කොටනා කඩු මුව තියලා 

හප්පන්නේ කවදද පර සුද්දන් 

සිංහල පොළවේ කැති ගහලා

කන්දේ ගෙදර දුප්පත් නෑදෑයින් 

පෙරමුණකට රැස්වන සද්දේ 

කකුලු ලෙසට සුද්දන් කෙළියාවේ 

ටිකට  උතුරන තුරු හොද්දේ 

" සිංහල දරුවන් උඩ විසි කරලා අමුණයි 

බයිනෙත්තුවෙ ඉබ්බේ

පුරන් අප්පු කන්දට වැඩි දෙවියෙක් 

මාර සෙනඟ මැද යම යුද්දේ

කෙහෙල් කුරුල්ලන් වාගේ 

රුපු හිස් අට ඉස් බෙක් විසිවී වැටුණා

රණබිම මරණය මියුරුය කියලා 

පුරන් අප්පු සටනට වැදුණා "

A day in the life

Read More