ස්වභාවයෙන්ම සිතිවිලි හා ආවේග ක්‍ෂණිකය . ස්වාධීන පැවත්මක් නොමැත. තදින් ඇලී සිටීමෙන් පීඩා ඇතිවෙන්නේය . මිදෙන්නට නම් උපේක්‍ෂා සහගත විය යුතුමය.
wwww wwww wwwww wwww
'

තෙරුවන් සරණයි .

පොසොන් පෝය 29 වෙනිදා.

--- වේද ගීතයක්

අසත්‍යයෙන් සත්‍යයටද - අන්ධකාරයෙන් ආලෝකයටද , මරණයෙන් අමරණයටද - අප යොමු කල මැනවි.

ජීවිතය

සිනිදු ස්වර මැවුනේ මැඩු විටය තත්.

විශ්ව සාධාරන නීතිය - ටෝල්ස්ටෝයි

ලොකයේ පවත්නා හොද සහ නරක තරගයකට යවුවොත් අනිවාර්යෙන්ම ජයග්‍රහණය කරන්නේ හොදය.

රබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර්

වළාකුලක් වුවානම් කොතරම් හොදදැයි කුරුල්ලා සිතන විට , වළාකුල දුක්වන්නේ තමන් කුරුල්ලෙකු නොවීම ගැනය.

2025-10-06

අන්දරෙයි - කාන්තාවොයි.




අතීතයේ සිටම සෞන්දර්යාත්මක රසකාමීන්ගේ වර්ණනාවට කාන්තාව වස්තු විෂයයක් විය. 
ගිහි රසවතුන් මෙන්ම පැවදි උතුමෝද ස්ත්‍රීන් අපුර්වතම උපමා එක් කර වර්ණනා කර ඇත. 

සැලලිහිණි කාව්‍ය ප්‍රබන්ධයේ -

සිසි වන වුවන ඉග සුග ගත හැකි         මිටින 
නිසි පුළුලු’කුල රිය සක’යුරු තිසර         තන 
දිසි රන ලියෙ´ව් රූ සිරි යුත් මෙ             පුරගන
ඇසි පිය හෙළන පමණින් නොවෙති         දෙවඟන

සඳ වැනි මුහුණ ඇත්තා වු 
අත් මීටින් අල්ලා ගැනීමට හැකි තරමට සිහින් වූ ඉඟටිය ඇති
රථරෝද මෙන් පළල් උකුළු පෙදෙස් ඇත්තා වූ, 
තිසරුන්  වැනි පිරුණු පයෝදර ඇති, 
දිව්‍යාංගනාවන් මෙන් දිස්වන රුපශ්‍රීයෙන් යුතු වූ මේ පුරයෙහි කාන්තාවෝ 
නොවන්නේ ඇසි පිය හෙළීමෙන් පමණෙකි. 
-තොටගමුවේ රාහුල හිමියන් කාන්තාව දුටුවේ එලෙසින්ය.

අන්දරේද කාන්තාව සමහර අවස්ථාවල උපහාසයට පත්කලේය . 
සමහර අවස්ථාවල වර්ණනාවට පත් කලේය.
 
මග තොටදී හමුවු  රුවැත්තියක් පිලිබව අන්දරේගේ සිතිවිලි 
වර්ණවත් වෙන්නේ මෙසේය.

“රන් වන් එරන් වන් රන්වන් රන      රුවට
නිල්වන් වරල පීරාලා පිට             දිගට
රන්වන් වළලු දමමින් කළය             වට
සෙල්ලම් ගමනින් යනවද ළිද         ලගට

සදක් මෙන් මුහුණ ඇගේ රූසිරි         සමන
ළදක් වෙන නුදුටිවෙමි මේ මුළු         දෙරණ
මොලොක් මට සිළුටු ගත ඔපළු         විලස
මලක් මෙන් ළපටි රතු පාටින         සොබන

සවන පිනන ළද බොළද                 සුමිරිය
බදින සිතු බදේ ඈ වෙත වී             සිරිය
කුමන ලෙස මැවීදෝ සුරගන             සරිය
වෙන නැත සිතන්නට ඇගේ රූ             සිරිය


අන්දරේ තරුණ කල තමන් ආදරය කරන ලද යුවතියක අහිමි විය.
ඒ විරහව කවි කලේ
ඔහු ඇලුම් කරන ලද ඇයගේ රූ සිරිය අගේ කලේ මෙලෙසින්ය.

“වතට ලවනතට නුඹ බලන                 බැල්මට
වරලට ගෙලට නළලට නාසිකා                 වට
ගමනට බසට නුඹ හට ලොබ කළ             මෙමට
කුමකට කියමි නිදි නැත රැය තුන්             යමට “


ඔහු විවාහ විය . 
තරුණ කලම එම විවාහය බිරිය අකාලයේ මිය යාමෙන් අවසන් විය.
බිරිදගේ අභාවයෙන් ඔහු වේදනාවටත් සිත්තැවුලටත් පත්විය. 
මැව්ම් කාර බඹාට ද  දොස් පවරමින් කල කවිය මෙසේය.

“පටුවන් නළල දිලිසෙන සුරතල්             දිගැසේ
බටුවන් සුරඟනන් පරදින මැණික             යසේ
කෙටුවොත් බඹා පල නැති ලෙස මගේ         හිසේ
දුටුවොත් යම් දිනක මම කොටමි උගෙ         හිසේ “


දිනක් ගම්මැද්දෙන් ඇවිද යන අන්දරේ දුටුවේ නාඹර තරුණියක දොර පියන්පත් අතරින් ඔහු දෙස බලන බවයි.
ඇය දුටු  ඔහු මෙසේ කීවේය.

“ඉහළ ගෙදර වී පැදුරේ         පරෙයියා
පහළ ගෙදර වී පැදුරේ         කොබෙයියා
ටිකිරි ලියක් දොර අස්සෙන්     එබෙයියා
ටිකිරි නඟේ පියයුරු කයි     කොබෙයියා“


කාන්තාවන්ගේ රූ සපුව වර්ණනා කිරීමේදී ඔහුට සීමා මායිම් තිබුනේ නැත.
කතකට මනා රුවක් තිබේ නම් කුලය කුමකට ද ?.
අන්දරේ විමසයි.

“මහ මී කුඩා මී හිමයේ බොහොම             ඇති
කොයි කොයි මලෙත් මුත් බමරුන් රොන්     ගනිති
කොතන වුණත් හරි නෙද මැණික රුව         ඇති
රුව ඇත්නම් අඩු කුලයද කමක්               නැති “


අන්දරේ රුවැති කාන්තාවන්ව කවියෙන් වර්ණනා කරන බව දැන සිටි බිරිඳ වරක් ඔහුට චෝදනා කරන්නට විය. 
ඔක්කොටම කවි කියනවා කියනවකෝ  මටත්  කවියක් කියන ලෙස ඈ කීවේය.
අන්දරේ ඇයට මෙසේ කීවේය.

ඉස දෙස බැලිමි පොල් කෙඳි වැන්න         පීරනා
බඳ දෙස බැලිමි හෙරලිය වැන්න             ආරනා
තන දෙස බැලිමි වැටකොළු වැන්න         එල්ලෙනා
නුඹ දෙස බැලිමි වැඳිරිය වැන්න             දලුකනා


මෙම කවිය ඇසීමෙන් මහත් කෝපයට පත් ඈ සනසනු වස්  මුවට සිනහවක් ද නගමින්  මේ  කවිය නැවත  පවසා ඇත.

ඉස දෙස බැලිමි රන් කෙඳි වැන්න         පීරනා
බඳ දෙස බැලිමි රන් කඳ වැන්න         ආරනා
තන දෙස බැලිමි තැඹිලිය වැන්න         දිලිසෙනා
නුඹ දෙස බැලිමි සුරඟන වැන්න         රුසිරෙනා


අන්දරේ ඇතැම් අවස්ථාවල රජු හා රජ බිසවද උපහාසයට ලක්කරමින් කවි ගායානා කර තිබේ. දිනක් රජ කුමරිය රාජකීය උයනේ දිය කෙළියට යන විට අන්දරේගේ නෙත ගැටුණි.

රජතුමා ඒ අසල නොසිටි බැවින් රජ බිසවට සරදමක් කළයුතු බව හැඟී මෙසේ කීවේය.

“කට කැඩි කළේ දිය උකුලේ             තබාගෙන
ලොට තන දෙකක් ගෙරි සමකින්         වසාගෙන
තඹත් පිත්තලත් දෙවගේ                 පැලඳගෙන
රොඩී කෙල්ල කොයි යනවද                 උදෑසන“


කෝපයට පත් කුමරිය වහා රජ මැදුරට දිවගොස් හඬමින් අන්දරේ තමන්ට පරිභව කරමින් කවි කී බව රජතුමා  දැනුම්වත් කරන ලදී. 
ඇගේ හැඬීමත් සමග මහත් කෝපයට පත් රජු වහ වහා රාජ පුරුෂයන් යවා අන්දරේ අල්ලාගෙන එන ලදී.

රජ මැදුරට අල්ලාගෙන එන ලද අන්දරේගෙන් රජ කුමරිය පැවසූ කරුණ පිළිබඳව විමසූවේය.
එවිට ඔහු පවසා සිටියේ එවැනි අපහාසාත්මක කවියක් තමන්  නොකී බවය.
අන්දරේගේ තරම දන්වනා රජතුමා එහෙනම් තමන්  කී කවිය කියන ලෙස අණ කලේය.  
රජුගෙන් අවසරය ලද අන්දරේ පෙර කී කවිය වෙනස් කර නැවත මෙසේ පැවසීය.

“රන් කැටි කළේ දිය උකුළේ             තබාගෙන
රන් කුඹු දෙකත් සළු පටකින්             වසාගෙන
රිදී රත්තරන් දෙවගේ පැලඳ                 ගෙන
මල්මද බිසව් කොයි යනවද                 උදෑසන “


දකුණු ලක උපන් අන්දරේ කන්ද උඩරට රජ මැදුරේ සේවය කළද නිවාඩුවකට  තම ගම රට බලා යන අතර. 
දිනෙක හම්බන්තොට මලල නම් ගම්මානයේදී වෙලක පලා නෙළමින් සිටින යුවතියක දැක ,.
ඇයද   විමසිලිමත් බව අන්දරේට හැගුනාය. 
ඇයගේ රූ සපුව  වර්ණනා කරමින් ඇයගේ පහස ලබන්නට ඇත්නම් සිතා මේ කවිය පැවසීය.

පුල පුලා ඇවිත් බැස මලල             ආරට
හෙළ හෙළා බඳින වරලස පිට         කරට
බල බලා මදෙස මුවරඳ              සිනාවට
විල පලා නෙලන කත හොඳලු         පහසට


අන්දරේ සහ රජ වාසල කතා  ඊලග දවසකදී කතා කරමු. 

.




2025-10-05

අද වප් පුර පසොලොස්වක පෝය.



අද වප් පුර පසොලොස්වක පෝය.

ලංසි අවුරුද්ද ගෙවෙන්න තියෙන්නේ තව මාස දෙකයි

 - නැත්නම් පෝය දෙකයි.

 ලංසි අවුරුද්ද කියලා කලක් භාවිතා උනේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ වලට .

කලින් අප භාවිතා කලේ බුද්ධ වර්ෂ.

ඔන්න සිස්ටම් චේන්ජ් එකක්.


මහින්දාගමනයෙන් පසු ලක්දිව උපාසක උපාසිකවෝ පෝය දිනයන්හි මෙලොව පරලොව සැප පිණිස විවිධ ආමිෂ හා ප්‍රතිපත්ති පූජාවන්හි යෙදුනා. 

කාය වාග් සංයමය හා චිත්ත පාරිශුද්ධිය උදෙසා අටසිල්, දසසිල් සමාදන් වූනා. 

සද්ධාතිස්ස රජතුමා එක් දිනෙක මුළු රැයක්ම බණ අසන පිරිස් අතර සිටගෙනම බණ ඇසූ බවත්, වසභ, උපතිස්ස, දාඨෝපතිස්ස, ධාතුසේන වැනි අපේ රජ දරුවෝ ද පෝය දිනයන්හි අටසිල් සමාදන්ව  ආගමික කටයුතු වල යෙදුනු බවත්, වංශ කථාවන්ගෙන් හෙළිවේ.පෝදින වර්තමාන පාලකයොත් එහෙම ආගමික වත්පිලිවෙත් ප්‍රදර්ශණය කල කාලයක් තිබුනා.

දැන් දැන් ආගම අබිං වන තැනට යමින් තියෙනවා කියලා මීදුම හිතනවා.

පෝය කතාව නොගැලපෙන තැනකට යමින් තියෙනවා. 


අපි වප් පෝය ගැන කතා කරමු.

වප් පුර පසළොස්වක පෝය දිනය ද එම මාසය ද කරුණු කීපයක් නිසාම සුවිශේෂ කොට සැලකනවා.


බුදුරජාණන් වහන්සේ තව්තිසා දෙව්ලොව සිට දඹදිව සංකස්ස පුරයට වැඩමවීම, 


එක් වස් සමයක බුදුරජාණන් වහන්සේ තව්තිසාවේ සක්‍ර දේවේන්ද්‍රයාගේ පාණ්ඩුකම්බල ශෛලාසනයෙහි සත් වන මාතෘ දිව්‍ය පුත‍්‍රයා ප්‍රමුඛ දෙව්, බමුණට අභිධර්මය දේශනා කරමින් වැඩහුන් සේක. 

ඒ වස් අවසානයේ මහා වස් පවාරණයට සත් දවසක් පමණ තිබියදී සැවැත් නුවර වැසියෝ මුගලන් මහතෙරුන් වහන්සේ වෙත පැමිණ බුදුරජාණන් වහන්සේ දෙව්ලොව සිට කවර දවසක මිනිස් ලොවට වඩින්නේ දැයි විමසූහ. 

එවිට මුගලන් මහතෙරුන් වහන්සේ  දෙව්ලොව වැඩම කර බුදුන් වෙත එළඹ ”මුළු දඹදිව වැසියෝ තුන් මසක් මුළුල්ලේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දකිනු රිසිව අද දකින්නෙමු හෙට දකින්නෙමු” යි සිත සිතා ම`ග බල බලා සිටිතියි දන්වා මිනිස් ලොව වඩින්නේ කවර දවසකදැයි විචාළහ. 

එවිට බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙයින් සත් දවසක් ගිය තැන වප් මස මැදි පෝය දින සංකස්ස පුරයට වඩින බව දන්වා වදාළ සේක. 

 මුගලන් මහතෙරුන් වහන්සේ පෙරළා මිනිස් ලොවට වැඩම කොට මෙයින් සත් දවසක් ගිය තැන බුදුරජාණන් වහන්සේ සංකස්ස පුරයට වඩින බැවින් සියලූ දෙනාට එහි රැස්වන ලෙස දැන්වූහ.

මෙසේ සත් වන වස් අවසානයේ දිව්‍ය පෙරහැරින් මිනිස් ලොව වැඩියේ වප් මස පුර පසළොස්වක පෝය දිනයකදීය. 


මතු බුදුවන මෛත්‍ර  බෝසතාණන් වහන්සේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශාසනයේ පැවිදි බව ලැබූයේ ද වප් පුන් පොහෝ දිනයකය.


වස්සානය අවසානයේ මහාපවාරණ දිනය යෙදීම,


පෙරවස් සමාදන් වී තුන්මස ගතවීමෙන් පසු මහාපවාරණය යෙදෙන්නේ ද වප් මස පුර පසළොස්වක දිනයටය. ”අනුජානමි භික්ඛවේ වස්සානේ වස්සං උපගන්තුං” යනුවෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ උපසම්පදා භික්ෂූන් වහන්සේලාට දඹදිව මධ්‍ය දේශයට ධාරානිපාත වර්ෂාව පවතින ඇසළ, නිකිණි, බිනර, වප් යන සතර මාසය වස් කාලය ලෙස එක් තැනක වාසය කරමින් ප්‍රතිපත්ති පිරීමේ වැදගත්කම පිළිබඳව අනුදැන වදාළ සේක.

එතැන් සිට එම සිරිිත   අදත් පවත්වාගෙන එයි.


වස් සමාදන්වන සිල්වත් භික්ෂූන් වහන්සේ සිහි කල්පනාවෙන් යුතුව (සතිකරණයෙන්) වස්සාන පටිපදාවන් පුරමින් කාලය ගත කරති. දෙමාපියන් රෝගාතුර වීම, මහා සංඝරත්නයේ කැඳවීම, අසාධ්‍ය භික්ෂූන් වහන්සේ නමකගේ කැඳවීම වැනි අතිශය වැදගත් කරුණකදී ”හත් වෙනි දින අරුණ නැගෙන්නට පෙර ජීවිතයට අනතුරක් නොවුනි නම් පැමිණෙන බව දන්වා ආරාමයෙන් බැහැරට යා හැකි වුව ද හයවන දින රාත‍්‍රියෙහි හෝ ආපසු පැමිණිය යුතුය. එතරම්ම දැඩිව පිළිවෙත් රැකීම වස් වසන භික්ෂූන් වහන්සේගෙන් අපේක්ෂා කෙරිණ.

වස්සානය නිසි ලෙස සමාදන්ව පිළිපැදි භික්ෂූන් වහන්සේ නමකට පමණක් කඨින චීවරයක් පිළිගත හැකිය.


පාර්ල්‍යෙිය නුවර සිට භික්ෂූන් වහන්සේලා තිස් නමක් සැවැත්නුවර වැඩ වාසය කළ බුදුරජාණන් වහන්සේ දකිනු රිසිව ධාරානිපාත මහ වැස්සේම තෙමී තෙමී පාගමනින් සැවැත්නුවර ජේතවන විහාරයට වැඩම කළහ. වැඩම කළ එම භික්ෂූන් වහන්සේ හා පිළිසඳර කථාවේදී උන්වහන්සේලා සාකේත නුවරදී වස් සමාදන් වී වස් පවාරණය කොට එන අතරමගදී වැස්සට හසුවී තෙමී තෙත බරිතව පැමිණි බව දැන, වෙනත් සිවුරක් ද නොමැති බැවින් තෙත බරිතව සිටින්නට සිදුවූ අයුරු දැක කඨිනාස්තරණාය අනු දැන වදාළ සේක. 

එතැන් පටන් කඨින චීවර පූජාව උතුම් පූජාවක් කොට සලකා ලොකු කුඩා තරුණ මහළු හැම දෙනාම මහත ශ්‍රද්ධාවෙන් ් එයට සහභාගි වෙති. 

වප් අවපෑලවියේ සිට ඉල් පසළොස්වක දක්වා කඨින චීවර පූජා පින්කම් පැවැත්වීම සිරිතය. 


ධර්මාශෝක රජු වෙත පණිවිඩ යවා  ශ්‍රී මහාබෝධි ශාඛාවක් වැඩමවා ගැනීමට කටයුතු සංවිධානය කිරීම, 


ලක්දිවට  ශ්‍රී  මහාබෝධීන් වහන්සේ හා භික්ෂුණින් වහන්සේ මෙරටට වැඩමවා ගැනීම සඳහා මහින්ද මහතෙරුන් වහන්සේගේ අනුශාසනා පරිදි දඹදිව ධර්මාශෝක රජු වෙත අරිට්ඨ කුමරු අත සංදේශයක් යවා කටයුතු සංවිධානය කර එහි ගමනාරම්භය සිදුවූයේ ද වප් මස මැදි පෝය දිනයකදීය. 

එසේම මහින්ද මහතෙරුන් වහන්සේගේ අනුදැනුම ඇතිව අරිට්ඨ තෙරුන් වහන්සේගේ මූලිකත්වයෙන් විනය පිටකය සංගායනා කරවීම ද වප් පෝය දිනකදී සිදුවී ඇත.


A day in the life

2025-10-04

අන්දරේ - ළමිස්සියනි තොප සිටිනා තැන් කොතනා.





පොත පත ඉගන නොගත් අන්දරේ දඩබ්බර මෝඩ දරුවෙක්යැයි අසල්වාසීන් සිතුවත් ඒ සිතිවිල්ල - සිතිවිල්ලක් බවට පත් කිරීමට ඔහු සමත්විය .

මතකද කුඹුරේ තිබු විශාල ගලක් ඉවත් කර දෙන්නට පොරොන්දුව ගමරාළ කෙනෙකුට කළ වින්නැහිය.

හීනටි හාල් කුකුල් මස් තුන්මසක් කෑමට ගෙන ගල උස්සා කර උඩින් තිබ්බොත් මම ගෙනිහින් දාන්නම් කිවුව කතාව...

අපිත් මේවාගේ අලකලංචිවලට කලින් කලට මුහුණ දෙන බව සිහිපත් වෙයි.
මැතිවරන සමයේ දෙන පොරොන්දු ,ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශන ,රම්පෙට පොරි හැලෙන්න දෙන ටෝක්.
අපි මංමුලා කරන්නේය. 
අපි හීනටි හාල් කුකුල්මස් කතිර ලෙස පුරවා පාලකයෝ පත් කරගන්නේ මහත් බලාපොරොත්තු සහගතවය. .
මැතිවරණයෙන් පසු බලයට පත්වු පසු 
අපි ගල උස්සා තැබිය යුතුය. 
පාලකයෝ බර කර උඩ තැබ්බොත් ගොස් දමන න්‍යායයට පත් වෙන්නේය.
බර එතනමය. 
පාලකයෝ කුකුල් මස් හීනටි හාල් බත් කමින් අපිට කෝචොක් දමන්නේය. 


අන්දරේ තමන් උපහාසයට ලක් කිරීමට සැරසෙන අයගේ සිතිවිලි අභියෝගයට ලක් කලේ ඔවුන්ටත් නොදැනෙන අයුරින්ය.
කාටත් නොදැනෙන අයුරින් අන්‍යයන් විශ්මයටත් විනෝදයටත් පත් කිරීමට අන්දරේ සමතෙක් විය.

අන්දරේ විනෝදකාමියෙකි. 
අන්දරේගේ කවි ඔහුගේ මුඛරිකම, චරිත ස්වභාවයත් විදහා පෑවේය.
රූමත් ළදුන් ඔහුගේ නෙතට රසදුනක් විය.
දිනක් ගමනක් යමින් සිටියදී අන්දරේ හේනක කපු නෙළන කාන්තාවක දුටුවේය.
ඇයගෙන් දුම්බර කෙතට මග ඇසූවේ මෙසේය.

ඇයි ලඳුනේ මේ වල කාර         කාරා
රැල් අඳිනේ ලෙස හිස පීර         පීරා
මලු බඳිනේ කපු ටික තෝර      තෝරා
කිය ලඳුනේ දුම්බර කෙතට         පාරා


ඇය එයින් නොසන්සුන්විය.
වටපිට බලනු දැක අන්දරේ නැවත

ළමිස්සියක් මේ පතනේ කපු         නෙළනා
හදිස්සියෙන් මා දැකලා         හැලැප්පුනා
පොඩිස්සියන් කවදත් මට ඔය     ලෙසිනා
ළමිස්සියනි තොප සිටිනා තැන්     කොතනා


අන්දරේ නොඑක් වර කළ සටකපටකම් ද කී කවි සිවුපද ද කළ විහිළු තහළු ද ඒවායේ ඇති රසවත්කම නිසා කටින් කට ගොස් රාජාධිරාජසිංහ රජුට ද සැල විය.
1753 දී පමණ කන්ද උඩරට රාජාධිරාජසිංහ රජතුමා ද  කවියෙකු වීය. 
ඒ වගේම කවීන්ට අතහිත දෙන රසවතකු වීය. 
මේ අවධියේ අන්දරේ ද රැකියාවක්‌ ලබා ගැනීමට කන්ද උඩරටට යැමට සිත සිතා සිටියේය. 
වරක්‌ ඉලංකෝන් මුදලිතුමාගෙන් පහතරට කවීන් ගැන අසා සිටි රජතුමාට අන්දරේ ගැන තොරතුරක්‌ ලැබිණි. 
මල්වතු මහා විහාරයේ සිට පහත රටට එන හිමිනමක්‌ වෙත රජතුමා විසින් අන්දරේට පණිවුඩයක්‌ එවා රජවාසලට ගෙන්වා ගත්තේය.
අන්දරේ රජවාසල රාජකාරියට වාර්තා කලේය.
අන්දරේ රජවාසල රාජකාරී වලට සම්බන්ධවීම පිලිබදව තවත් කතා ඇත.

වර්තමානයේද උපදේශකයෝ සිටිති. 
රජුගේ ( අද නම් ජනාධිපතිගේ) ක්‍රියාකාරකම් , දේශණ ගැන හිතන විට උපදේශකයනගේ තරම අපට සිතා ගත හැක.
සමහර කතා අන්දරේගේ ක්‍රියාකාරකම්ද නියෝජණය කෙරේ.
අපි එය දක්න්නේ රජුගේ දුර්වලතාවයක් හෝ හපන්කමක් ලෙසිනි.
රජවාසලට කවටයෙකුගේ රාජකාරිය අවශ්‍ය වී ඇත්තේ හුදෙක්ම රජුගේ විනෝදාස්වය උදෙසා හාස්‍ය බෙදා ගැනීමට පමනක් නොවන බවට නිගමනය කල හැකිවෙයි.
විශේෂයෙන් රාජ්‍ය පරිපාලනයේ දී රජුට ඇතිවන ඒකාකාරී බව, කටුක හා නීරස අවස්ථාවන් හී ඇතිවන පීඩනය අවම කිරීම උදෙසා කිසියම් විනෝදාස්වාදයක් පැතීම කවටයා මගින් අපේක්ෂා කර ඇතැයි සිතිය හැක. 
වර්තමානයේ නොයෙක් විනෝදාත්මක කටයුතු සදහා යෙදිය හැකිවුවද එකල එවැනි පහසුකම් තිබුනේ නැත .
වාසලේ  කවටයා නිල නොවන පුරෝහිතයකුගේ භුමිකාව ඉටු කළ බැව් සමහර කතා කියවන විට අපට සිතන්නට හැකිය.
ඒ විහිළු කර රජුව හිනැස්සීමෙන් නොව නිසි විහිළුවෙන්ම නිසි උපදෙස් දීමෙන් මෙන්ම වන්දිභට්ටයන්ගේ මුරුංගා අත්තේ තැබීම්වලින් රජුට නිසි මග පෙන්වු අවස්ථා අන්දරේගේ කතා තුලින් අපට හමුවන්නේය.

අන්දරේ රජ වාසලට 


අන්දරේ රජ වාසලට රාජකාරි වාර්තා කිරීම පිළිබදව නොයෙක් අදහස් ඇති බව කලින්  සදහන් කලේය.
මේ තවත් වෘත්තාන්තයකි.

තැනින් තැන ඇවිදිමින් කාලය ගත කරමින් සිටි ඔහුට දිනක් රාජ නිවේදනයක් ගමින් ගමට පතුරවිමින් ඇවිදින අණ බෙරකරුවෙකු ගේ පණීවිඩයක් අසන්නට ලැබුනේය .
මේ පණිවිඩය අන්දරගේ ජීවන ගමන වෙනස් කලේය.

රජ මාළිගය අසල පොකුනේ මැඩියෙක් වාසය කල අතර රාත්‍රී කාලයේ මැඩියාගේ “ජෙක බක බක “ හඩ රජතුමාගේ නින්දට දැඩි ලෙස බාධා කලේය.
මෙම මැඩියා මරා දැමිය හැකි පුද්ගලයෙකු සොයමින් රජු රට පුරා අඬබෙර කරුවන් යැවීය. 
මැඩියා මරා දැමිය හැකි බව පැවසූ  කෙසඟ මිනිසෙකු රාජපුරුෂයින් රජමාලිගාවට ගෙන ආවේ ඔය අතරේ දීය.
තොරතුරු කතාබහ කර රජතුමා මේ කෙසග මිනිසාට රාජකාරිය බාරදුන්නේය.
රාත්‍රිය එළැඹිණි.
මේ කෙසග මිනිසා මඟුල් පොකුණට අසළට වී දුන්න මානා ගෙන සිටියේ රාජද්‍රෝහී මැඩියා මැරීමටය.
එක්වරම මැඩියාගේ හඬ ඇසුණේත්, එ දිසාවට ඔහු තම දුන්නෙන් ඊය විද්දේත් එකටම ය.
ගෙම්බා අවසන් ගමන් ගිය අතර පසුදින පොකුණේ මැරී හුන් ගෙම්බා හා විසුළු පෙනුමෙන් යුතු කුඩා මිනිසාද රජු හමුවට පැමිණවීය.
මැඩියාගේ හඬ නිහඬ වීමෙන් රජු අප්‍රමාණ සතුටක් වින්දේය.
‘‘ කොහොමද ? .
 මගුල් පොකුණේ සැඟව සිටි ගෙම්බා සොයා ගත්තේ ? රජු විමසීය.
‘‘දේවයන් වහන්ස , මැරී පා වෙමින් තිබූ ගෙම්බාගේ  සිරුර සොයා ගත්තේ මා නොව රාජ පුරුෂයන් විසින්” යැයි එකත්පස්වු කෙසග මිනිසා කීය.
රජුගේ මුවට සිනා නැගිණි.
‘‘ගෙම්බා පොකුණේ සැඟ වී සිටියේ කොහේද ? රජතුමා නැවත ඇසීය.
‘‘එය දන්නේ නම් මිය ගිය ගෙම්බාම පමණකි” යැයි ඔහුගේ පිළිතුර විය.
සතුටට පත් රජු ඔහුට ඒ මොහොතේම “සද්ද විද්ද පළඟ පතිර” නම් නම්බු නාමය ප්‍රදානය කර “රජ වාසළේ කවටයා “තනතුර ද පිරි නැමීය.

“සද්ද විද්ද පළග පතිර“ නම පිලිබදවද වෙනත් අදහසක සදහන් වන්නේ 
අන්දරේගේ මවගේ නම “සද්දවිද්ද පළඟපතිර රාජපක්‍ෂ වික්‍රමසිංහ මුතුකුමාරණ“ නම් වු බැවින් අන්දරේ ගේ පෙලපත් නම .සද්දවිද්ද පළඟපතිර රාජපක්‍ෂ වික්‍රමසිංහ මුතුකුමාරණ“ වු බවය.
එය මේ කතාව අනුව නම් ගැලපෙන්නේ නැත.



2025-10-03

අන්දරේ - කැකුළු තන තෙමෙයි නොබසින් ගැඹුරු දියේ


නිවසේ සිටිනා අවධියේ සිදුවු රසවත් සිද්ධීන් අපමනය.
අකුරු නොකර වල් වැදුණු එහෙත් දඩබ්බරයෙකුගේ බුද්ධිය අගේ කල යුතුය.ෙ
බෙරවාදන ශිල්පියෙකුවු “ දිසනා“ අන්දරේගේ ගෙදරට නිතර ආ ගිය හිතවතෙකි‍.
ඔහු බෙර වාදන කුලයට අයත් ( බෙරවා ) අයෙකි. එකල කුල බේදය බෙහෙවින් සමාජය ගිලගෙන තිබිනි
නිතර නිවසට එන දිසනා අන්දරේගේ හිතවතෙකි.
එක් දිනක දිසනාගේ සිත් පිනවිය යුතුයැයි සිතා.

“ දිසනෝ - ඔයාගේ නම බුද්දගජ්ජ පොතේ තියනවා නේ “ කීවේය.
“අනේ මහත්තයෝ , මට අකුරු බෑ නේ ඕවා කියවන්න“
දිසනා කීවේය.
එහෙනම් මෙන්න අහපන්කො.

"ධීෂකාමය සාරනායක
වීපදා කුළ හේතුනායක
අජරාමර භූතිදායක
සචරාචර ලෝකනායක“

"දිසනා කියන නම ඇති තැනැත්තා සංසාරයේ ඇවිදින්නෙකි.
පෙර පවකට හීන කුලයේ උපන්නේය.
බුදුරදුන්ට දායකවී දිසනා අජරාමර වීය.
කොයි කවුරු චර චර ගෑවත් ලෝකයේ කවුරුත් සමානයි


අන්දරේ මේ පාලි පාඨ දිසනාට පැහැදිලි කලේ ය.
ලෝකයේ කවුරුත් සමාන බැව් හැගීයාමෙන්  “සදනා“ සතුටු විය.
පාලි ගාථාවකට තමාද පාත්‍ර වර්ගයා වී ඇත.
තමන් කෙරෙහි ගෞරවයක් ද දැනෙන්ට විය.

කොළු රැළත් සමග ගම්මැද්දේ ඇවිදින්න යාම තරුන අන්දරේ ගේ දිනචර්යාවේ කොටසකි.
එසේ යනවිට දිනක  දිය රෙද්දක් ඇඳ වැවක කෙකටිය ඉදුරූ තරුණියක දකින්ට ලැබිනි. ඈ ද අන්දරේ දුටු විට ඇය මඳ සිනහවක් පෑවේය.
මෙයින් කුල්මත් වූ ඔහු ඇයට විහිළුවක් කරන්නට සිතා 
තවත් දියෙහි ගැඹුරට නොයන ලෙසට  කීවේ මෙසේය.

පතුල බැසා අල උදුරන කලට         ලියේ
මකුල සේම වත ඉහළට යාය         ලියේ
මුකුළු සිනා අප දැක කෝඩු         කාරියේ
කැකුළු තන තෙමෙයි නොබසින් ගැඹුරු දියේ

බරක් පතලක් නැති සැහැල්ලු දිවියක් අන්දරේ ගෙවමින් සිටි බව ඔහු පිලිබදව අසන කියන දෙයින් අපට සිතා ගත හැකිය. මෙවැනි රස සිතිවිලි සිත් තුල මැවෙන්න දහසක් ප්‍රශ්න ගැටළු පුරවා ගත් සිතකට ඉඩ නැත.

තවත් දවසක නැවතත් අන්දරේ හමුවෙමු.

2025-10-02

ලිංගික අධ්‍යාපනය - මතවාදයක.




පාසල් දරුවන්ට කොන්ඩම් දෙමුලු!
සෑම් සෙනෙවිරත්න විසිනි
2024 දෙසැම්බර් 11 දින බෝධි සභාව පළ කළ ලිපියකි.
අලුත් පනතට පාර කැපූ හැටියි මේ.

උපදේශනයේ යෙදෙන කාන්තාවක රටවාසීන්ට ලිංගික දැනුමක් නැති බව කියමින් ඉදිරිපත් කරන අදහස් අඩංගු වීඩියෝවක් මුහුණු පොතේ සංසරණය වේ. එය නැරඹූවෙකුට මැය අසහනකාරියක නැතිනම් ඇරියස්කාරියක යන හැඟීම ඇති වීමට පුළුවන. මේවා දකින විට, ‘යූටියුබ්’ හරහා දාඩිය බිබිලි  මතු වන උපදේශක උපදේශිකාවන් සමාජයට මොන තරම් වින්නැහියක් කරනවාද හැඟීමත් ඇති වේ. 
ඇය කියන කරුණු කීපයක් සැකෙවින් මෙසේයි.

‘ලංකාවේ පුරුෂයින්ට ලිංගික හැසිරීම් ගැන අවබෝධයක් නැත. ඊට මූලික වරද ගැහැණුන්ගේය. ළමයින් දෙන්නෙකු හැදූ පසු ලිංගික කටයුතු නවතා ආගමක් දහමක් කරගෙන ජීවත් විය යුතුය යන්න ඔවුන්ගේ අදහසයි. ඇතැම් පිරිමින්ට කසාද බැඳ අවුරුදු 5 ක් පමණ ගියද ‘ඕක කොරන්නේ’ කෙසේද යන්න ගැන අවබෝධයක් නැත. තරුණ තරුණියන් සිටින්නේ කොයි වේලේ අවයව සන්තර්පනය කරගන්නේදැයි විස්සෝපයෙනි. පිටරටවල ළමයින්ට නම් එවැනි අසහනයක් නැත. පිටරට පාසල්වල කොන්ඩම් තිබේ. සිසුන්ට අවශ්‍ය වේලාවට ඒවා ලබාගත හැකිය.’

මෙම දේශිකාවගේ භාෂණ විලාසය මනෝවිද්‍යා උපදේශක වෘත්තීයට නින්දාවකි. තමන් හමුවට උපදෙස් පතාගෙන ආ පුද්ගලයින්ට අපහාසාත්මකව කතා කරන මෙවැන්නන් ගැන වෛද්‍ය මණ්ඩලයේ හෝ අදාළ ආයතනවල අවධානය යොමු විය යුතුය. මෙය පැහැදිලිව වෘත්තීය විනය හා ගරුත්වය කෙළෙසීමකි. උපදේශන සේවා මොවුන්ට අවශ්‍ය බව වටහා ගැනීමට වෘත්තීය මනෝවිද්‍යාඥයෙකු විය යුතු නැත 
.
මැය කතා කරන මාතෘකාව ඇයට ඔරොත්තු නොදෙන්නකි. එය බැරූරුම්ය. සංකීර්ණය. ඈ කී කාරණාවලට බලපාන සමාජ, සංස්කෘතික, ආගමික සහ දේශපාලන හේතු තිබේ. ඒ සියල්ල මෙවැනි කෙටි ලිපියකින් සාකච්ඡා කළ නොහැකිය. විදේශ රටවල පාසල් ළමුන්ට අවශ්‍ය අවස්ථාවල ලබාගැනීමට කොන්ඩම් තිබෙන බවට ඇය කරන ප්‍රකාශය පිළිබඳව පළමුව කරුණු කීම උචිතය.

ඇතැම් විදේශයන්හි යම් මට්ටමකින් ක්‍රියාත්මක මේ ව්‍යාපෘතියේ ප්‍රායෝගික තත්වය හරිහැටි නොදැන මෙවැනි මතවාද සමාජගත කිරීම බරපතල සමාජ සංස්කෘතික හා සෞඛ්‍ය ප්‍රශ්න උද්ගත වීමට හේතුවකි.

ලෝකයේ රටවල් ඉතා සුළු සංඛ්‍යාවක් පාසල් දරුවන්ට කොන්ඩම් ලබාදීමේ වැඩසටහන් Condom Availability Program (CAP) ක්‍රියාත්මක කරයි. මෙය ඇරඹුණේ 1981 වසරේ ඒඩ්ස් රෝගය ව්‍යාප්ත වීමත් සමගය. මෑත කාලයේ කොවිඩ් වසංගතයෙන් බේරෙන්නට හැකි හෑම උත්සාහයක්ම ගත් අයුරින්, එදා ඒඩ්ස්වලින් බේරෙන්නට උපක්‍රම සොයන්නට උත්සාහ ගන්නා ලදී. පාසල් දරුවන්ට කොන්ඩම් ලබාදීම ඇරඹුණේ ඒඩ්ස් වසංගතය පැතිරීම වැළැක්වීමේ අරමුණ ඇතිවය. කාරණය සාර්ථක කරගැනීම සඳහා ඊට, පාසල් දැරියන් අනවශ්‍ය ලෙස ගැබ්ගැනීම වැළැක්වීම යන හේතුවද ඉදිරිපත් කරන ලද බවක් පෙනේ.

පාසල් දරුවන්ට කොන්ඩම් ලබාදීම ඇරඹුණේ 1989 වසරේ ඇමරිකාවේ කොලරාඩෝ පාසල් දිස්ත්‍රික්කයෙනි. 1991 නිව්යෝර්ක් නගරයේ පාසල් දිස්ත්‍රික්කයත් ඒ සම්බන්ධ වැඩසටහනක් ආරම්භ කළාය. ස්විට්සර්ලන්තයේ පාසල්වලද 80 දශකයේ සිට පාසල් දරුවන්ට කොන්ඩම් ලබාදීමේ වැඩසටහන් කියාත්මකය. ඒ හැරුණු විට ස්වීඩනය, පිලිපීනය, නවසීලන්තය, ඕස්ට්‍රේලියාව වැනි රටවල මෙබඳු වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මකය. ඇතැම් රටක මේ වැඩසටහන ඇරඹී ඇත්තේ මෑතකදීය.්‍

නමුත්, ඉහත කී නෝනා කියන පරිදි, කැන්ටිමෙන් ටොපියක් ගන්නා පරිදි කොන්ඩම් ලබාගැනීමට පාසල් ළමයින්ට හැකියාවක් නැත. ඒ වැඩසටහන් යටතේ කොන්ඩම් ලබාගත හැක්කේ, ඊට අදාළ හෙදහෙදියන්, සෞඛ්‍ය සේවකයින්, උපදේශකයින් වැනි අයගෙන් පමණි.

ඇමරිකාව වැනි රටක සමාජය පිළිබඳව නොදන්නා අය, මෙවැන්නෙකුගේ බස් අසා ඇමරිකාව පාසල් වියේ ළමුන්ට හිතු හිතු වේලාවට ලිංගිකව එක්වීමට පුළුවන් රටක් යයි වැරදි වැටහීමක් ඇතිකර ගැනීමට ඉඩ තිබේ.

ඇමරිකාවේ රෝග පාලන හා ආරක්ෂණ මධ්‍යස්ථානය (සීඩීසී) වාර්තා කරන පරිදි, යෞවන සෞඛ්‍ය සමාජයේත්, වෛද්‍ය හා සෞඛ්‍ය විශේෂඥයින්ගේත් සහයෝගය ලැබෙද්දී පවා, 2014 වන විට කොන්ඩම් ලබාදීමේ වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මකව පවතින්නේ ඇමරිකාවේ උසස් පාසල්වලින් (හයි ස්කූල්) 7.2%ක සහ මැදි පාසල් (මිඩ්ල් ස්කූල්) 2.3%ක පමණි.

2022 දෙසැම්බරයේ ඇමරිකාවේ ටෙක්සස්හි දිස්ත්‍රික් විනිශ්චයකාරවරයකු දුන් තීන්දුවකින් ඉතා බරපතල කාරණයක් අනාවරණය විණි. විනිශ්චයකාරවරයා මේ තීන්දුව දුන්නේ, ඇමරිකානු රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් ක්‍රියාත්මක ‘ටයිටල් එක්ස්’ වැඩසටහනට එරෙහිවය. ටයිටල් එක්ස් යනු, ඇමරිකානු රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් ක්‍රියාත්මක, අඩු ආදායමැති හෝ ආදායමක් නැති පුද්ගලයින් සඳහා වයස් සීමා නොසලකා රහසිගතව උපත් පාලන උපකරණ ලබාදෙන වැඩසටහනකි. මේ වැඩසටහන මගින් දෙමව්පියන්ගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝණය වන බව ප්‍රකාශ කළ විනිශ්චයකාරවරයා, ළමයින් උපත් පාලන ද්‍රව්‍ය ඉල්ලුම් කරන විට ඔවුන්ගේ දෙමාපියන්ට ඒ පිළිබඳව දැනුම් දිය යුතු බවට නියෝග කළේය.

පාසල් සිසුන්ට උපත් පාලන උපකරණ හෝ උපදේශන ලබාදීමෙන් පාසල් පද්ධතිය වැළකී සිටිය යුතු බවටත් එය දෙමාපියන්ට පැවරිය යුතු බවටත් සංවාදයක් ඇමරිකාවේ ඇරඹී තිබේ.

ඇතැමුන් පෙන්වා දෙන්නේ, ලිංගික අධ්‍යාපනය මගින් පාසල් ළමුන්ට ඉගැන්විය යුත්තේ, ලිංගික හැසිරීම්වලින් වැළකී සිටිය යුතු බවට මිස උපත් පාලනය පිළිබඳව නොවන බවයි.

කොන්ඩම් වැඩසටහන ඇරඹි සමයේද Family Research Council, Focus on the Family, The Rutherford Institute වැනි ආයතනවලින් ඊට දැඩි විරෝධතා එල්ල විණි.
ඉහත කරුණුවලින් පැහැදිලි වන්නේ, පාසල් ළමුන්ට කොන්ඩම් ලබාදීමේ වැඩපිළිවෙළ දේශපාලන හා සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ගේ අවශ්‍යතාවට සිදුවන්නක් මිස එය පොදු සමාජ අවශ්‍යතාවකට අනුව ඉටුවූවක් නොවන බවයි. ඒවා ඇමරිකාව වැනි රටක සමාජය ළමයින්ගේ ලිංගික ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳව දරන ආකල්ප අවබෝධ කරගැනීමට හොඳ නිදර්ශනයි.

ඇමරිකානු සමාජය ඉතා සංකීර්ණය. එහි විවිධ ජනවර්ගවලට, විවිධ සමාජ සංස්කෘතික මට්ටම්වලට අයත් වැසියෝ ජීවත් වෙති. බොහෝ සාම්ප්‍රදායික පවුල්වල දරුවන් තුළ ලිංගික සංයමය තිබේ. මත්ද්‍රව්‍ය, ආයුධ හා මිනිස් ජාවාරම් සහිත ප්‍රදේශවල දරුවෝ පහසුවෙන් දුසිරිත්වලට යොමු වෙති. නැතිනම් යොමු කරනු ලබති. ඇතැම් ප්‍රදේශ පාලනය කිරීම පොලිසියට පවා අසීරුය. මෙවන් සමාජයක් ගැන කතා කළ යුත්තේ ඒ ගැන පළල් අවබෝධයක් ඇති අය පමණි.

ඇමරිකාවේ නෝර්ටෙඩාම් විශ්වවිද්‍යාලයේ විද්වතුන් දෙදෙනෙකුගේ පර්යේෂණ වාර්තාවක්, කොන්ඩම් බෙදාහැරීමේ වැඩපිළිවෙළේ අසාර්ථකත්වය පැහැදිලි කරයි. මේ වැඩසටහන නිසා පාසල් සිසුවියන් ගැබ්ගැනීම අඩුවී ඇතැයි බොහෝ පර්යේෂණ වාර්තාවලින් පැවසුනත්, ඇත්තෙන්ම සිදුවී ඇත්තේ ගැබ්ගැනීම් 10%කින් වැඩිවීම බව ඔවුහු පෙන්වා දෙති. කොන්ඩම් බෙදන පාසල්වල සිසුවින්ට ගොනෝරියා නමැති සමාජ රෝගය බෝවීමේ ඉහළ ප්‍රතිශතයක් පෙන්නුම් කරන බවද පර්යේෂණ වාර්තාවේ සඳහන්ය.

කිසිදු වෘත්තීයභාවයක්, විනයක් හෝ හැදියාවක් නැති කාන්තාවන්ගේ ජරාකතා හා නන්දෙඩිවිලි බෙදාහැර සමාජය නොමග යවන යූටියුබ්කාරයින් පිළිබඳවත් සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ගේ අවධානය යොමු විය යුතුය.

2025-10-01

අන්දරේ - “මගේ බුදු අප්පොච්චි.“




අන්දරේ ගැන රස කතා බොහොමයි.

අන්දරෙ රාජාධිරාජසිංහ රජ මාලිගේ විනෝදාස්වය සැපයු ඇමති තුමාය ( 1779 - 1797 ) දැන් කාලේ නම් නියමිත තනතුරක් නොදැක්වුවත් රාජමාලිගේ සිටින බොහොම දෙනෙක් කවටයෝ. 
එහෙත් අන්දරේ මෙන් සහජ දක්ෂතා ඇති බුද්ධිමතුන් නොවේ.

අන්දරේ අනාගත්තේ නැත.
නූතන අන්දරේ ලා කට ඇරියොත් අනා ගන්නේය.

අර්චුනා කට ඇරියොත් සිනා සාගරයක්ය.
බිග්කුච්චන් “ අපිට පාන් ද ? අසයි. තවත් වරක තේ වලට නෝබල් තෑග්ග ගත් බව පවසයි.
හෑවගේ රෙදි නැන්දා ගේ රාජකාරිය කරයි.
තරහ ගන්න එපා.
...........තව තවත් සිහි කරන්න ගියොත් මාතෘකාව අමතක වෙන බැවින් අපි එතනට යමු.

අන්දරේ උපත ලබන්නේ මාතර දික්වැල්ලේ යයි එක් මතයකි. 
ඔහු දෙවුන්දර කීරවැල්ලේදී උපත ලද යයි තවත් අයගේ මතයකි.
දෙවුන්දර කීරවැල්ලේ උපත ලද බව සාක්ෂි බොහොමයකි.

අන්දරේ “ සද්ද විද්ද පළග පතිරනලාගේ “යන පරම්පරා නාමය ලබා සිටිය බව සදහන් වුවත් “පොකුනේ සිටි මැඩියෙක් ගේ හඩ ඉලක්ක කර දුණු ඊ ඇද්ද කතාවෙන්“ පසු ලැබු නම්බු නාමයක් ලෙසට නමට ඈදුනු බවත් කියවෙන්නකි.

අන්දරේ ගේ උපත සහ දෙමව්පියන් පිලිබද  දෙවුන්දර කිරලවැල්ල මුල් කර ඇති කතාවල ඔහුගේ පියා  ප්‍රදේශයේ සිංහල, පාලි, සංස්‌කෘත හා ප්‍රාචීන භාෂාවන් ද ලන්දේසි භාෂාව ද ප්‍රගුණ කළ පඬිවරයෙක්‌ වු  පලවින්නගේ නමැති පෙළපතට අයත්ව සිටි බවයි  සදහන් වෙන්නේ .
පියා ලන්දේසීන්ගේ රාජකාරි ලබාගැනීමට ක්‍රිස්‌තියානි ආගම වැළඳගෙන ඇත. 
එහි ප්‍රතිඵලයක්‌ ලෙස ලන්දේසීන් දෙවුන්දර ඉදිකළ පල්ලියේ ගුරු තනතුරු 6 ක්‌ ඔහුට ලැබිණි. 
එම පල්ලිය ඉඳිකළ ප්‍රදේශය අදත් පල්ලියවත්ත නමින් ප්‍රකටය.
පසුව එම පල්ලිය පෘතුගීසීන් විසින් විනාශ කරන ලදී.
පල්ලියේ ගුරුවරයා පල්ලියගුරු වී, 
කිරලවැල්ලේ ගුරුන්නාන්සේට “පල්ලියගුරු“ යන පෙළපත් නාමය හිමි වීය.
ලන්දේසිවරුන්ගේ පාසල් පාලනයට අධ්‍යක්‍ෂ ධුරය හිමි වූයේ ද පල්ලියගුරුටය.

මෙම පල්ලියගුරු අධ්‍යක්‍ෂවරයා දික්‌වැල්ල අලුත්ගොඩ “සද්දවිද්ද පළඟපතිර රාජපක්‍ෂ වික්‍රමසිංහ මුතුකුමාරණ“ පෙළපතේ තරුණියක සමග විවාහ වීය. 
ඔවුන්ට පළමුව ලැබුණේ දියණියකි. 
දෙවනුව පුතකු ලැබුණේය.
ඔහුට "අන්ඩ්‍රායස්‌" යයි නම තැබීය.
එය පසුව අන්දරේ වී යෑයි විශ්වාස කරති.

මේ කතාව අනුව නම් අන්දරේට තම පෙළපත් නාමය මව ගෙන් ලැබුනේද ? . යන්න විමසිය යුත්තක්ය. නැත්නම් මවගේ පෙලපත් නාමයවු “සද්දවිද්ද පළඟපතිර රාජපක්‍ෂ වික්‍රමසිංහ මුතුකුමාරණ“ යන කොටස අන්දරේ මහනුවරින් උපයා ගත්තක් පසුව ආදේශ වීද ?.

බාල කාලය.

අන්දරේ කුඩා කාලයේ සිටම දග කාරයෙකි. මතකද ? “ මගුල් ගෙදර ගොස් ගොනා වගේ ඉන්න “ කියලා අම්මටයි තාත්තටයි උගන්නපු පාඩම.

කුඩා කලම අධ්‍යාපන කටයුතු සදහා පල්ලියට බාර දුන්නද එය සාර්ථක බවක් නොදුටු දෙමව්පියෝ ගමෙන් ඈත “ ගැටමාන්න “  ගුරුවරයෙකු වෙත අන්දරේ යවුවත් එයත්  ප්‍රතිපලයක් වූයේ නැත. 
අන්දරේ දවසක් ගුරු ගෙදරින් අතුරුදහන්ව හැන්දෑ අදුර රැගෙන නිවසට ආයේය.
මේ දඩබ්බරයාට හොද පාඩමක් උගන්නැමැයි සිතු පියා වේවැලකින් හොදටම තලා නිවසට නොගත්තේය.

එකල මෙකල මෙන් අනපනත් නොතිබු බැවින් දඩබ්බර අන්දරේගෙන් පියා නිදහස් විය.
නැත්නම් ඔහුට හිරේ තපින්න වෙනවා සිකුරුය. අන්දරේ එතරම් දඩබ්බරයෙක් වී සිටි බාලයෙක් විය.
දඩබ්බර ඔහු පියා එල්ල කර තම ප්‍රතිභාව හෙලි කලේය.

අන්දරේ  එවිට  ඇදහැළුන වැස්සට තෙමෙමින්  මැසි මදුරුවන් ගෙන් පීඩා විදිමින්ද සිටින අතර  මේ කව කීවේළු.

"වැස්‌ස වැඩි නිසා සීතල             වැඩිවෙච්චි
අතපය වෙවුලාය සන්නිය            ළංවෙච්චි
එලොව පොල් පෙනෙයි අද නම්      වැරදිච්චි
හොඳ හැටි ගෙයි නිදිද මගෙ බුදු      අප්පොච්චි"

මේ කවි ඇසු පියාට පුතන්ඩියාගේ තරම අවබෝධ විය. 
අකුරු නොකලත් බුද්ධියේ තරම දැන ගත්තේය.
සමාව දී ගෙට ගත්තේය.

අන්දරේගේ  කතා නිමක් දකින්න බැරිය.  මම තවත් දින කිහිපයක් අන්දරේගේ වගතුග  සමගම හමුවෙන්නම්.

2025-09-30

ළමා හිංසණයට විරුද්ධ වෙමු.







මාලිමා ආණ්ඩුව බලයට ගෙන ඒම සඳහා රාජ්‍ය සේවකයන් 80% පමණ ඡන්දය භාවිතා කළා.
මේ අතරින්ද තවත් විශේෂ ගාමක රාජ්‍ය සේවකයන් කණ්ඩායමක් හිටියා.
ඒ ගුරුවරු.
රජයේ පාසල් වල සේවය කරන ගුරුවරු මාලිමාව බලයට ගෙන ඒම සඳහා දැඩිව කැපවුණා.
යථාර්ථය නම් ගුරුවරුන්ගේ ඡන්ද 90% පමණ වැටුණේ අනුර කුමාරට.
ඉන් එහා ගිහින් ඡන්ද පොළේදී, ගණන් කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයේ දී පවා ඔවුන්, අනුර සහ මාලිමාව වෙනුවෙන් උපරිම සහය ලබා දුන්නා.
දැන් ගුරුවරුන්ගේ ඡන්දය ලබා ගත් අනුර කුමාර, ජනාධිපති ධූරයට පත් වී වසරකටත් වැඩියි.
නමුත් ගුරුවරුන්ගේ වැටුප් විෂමතා, වැටුප් වර්ධක පිළිබඳ සාකච්ඡාවක් හෝ නැහැ. අද ඔවුන්ට ගුරුවරු මතක නැහැ.
එවැනි පසුබිමක මෙරට රජයේ පාසල් වල ගුරුවරු දංගෙඩියට දක්කා ගෙන යන අපූරු පනතක් අද ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළා.

සචින් රත්වත්ත ගේ මේ පූර්විකාව සංස්කරණය කරන්න හිතුවේ නැහැ. “ ළමා හිංසනය “ පනත ගැන මටත් තියෙන්නේ ඔහුගේ අදහස් වලට සම්පාත අදහසක්. මේ පනත ගැන ජනතා සංවාදයක් ඇතිවිය යුතුයැයි මම සිතනවා.
අපි ඔහුගේ ලිපිය කියවමු.

ළමා හිංසනය වරදක්. 
ඒ ගැන කිසිම තර්කයක් නැහැ. අප සියලූම දෙනා ළමයින්ට හිංසා කිරීම, අතවර කිරීම සහ ඔවුන් මෙහෙකාර සේවයේ යෙදවීමට දැඩිව විරුද්ධයි.
ඒ ගැන කිසිම තර්කයක් නැහැ.
කොටින්ම ළමා හිංසනයට විරුද්ධව සමස්ථ ලෝකයේම හොඳම සහ ශක්තිමත්ම නීති පවතින රටක් ශ්‍රී ලංකාව.
G.L පීරිස් ලාට එහි ගෞරවය හිමිවිය යුතුයි.

එවැනි පසුබිමක අද මාලිමා ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ පණත ළමා හිංසනයට විරුද්ධ පනතක් නෙවෙයි.
ශාරීරික හිංසනය කොහොමත් ශ්‍රී ලංකාවේ අපරාධමය වරදක්. එය තහනම් කිරීමට අලුත් පනතක් අවශ්‍ය නැහැ.
එහෙනම් මේ කඩිමුඩියේ අලුත් පනතක් ගෙන ආවේ මොකද ?
ඒ තමයි ආණ්ඩුවේ උපක්‍රමය.

මේ පනත මගින් වාචිකව උපදෙස් දීම පවා 'ළමා හිංසනයක්' ලෙසට අර්ථකතනය කරනවා.
එය මේ කාලයේ ලෝකය පුරාම ජනතාව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන රැඩිකල්, වාමාංශික, “වෝක් සංකල්ප“ මත ගොඩනැගුණු විකෘති පනතක්.
මේ පනත අනුව දෙමාපියන්ට හෝ ගුරුවරුන්ට පවා දරුවන්ට අවවාද සහ උපදේශ ලබා දිය නොහැකියි.
එය දරුවන්ගේ මානසිකත්වය බිඳින 'අපරාධ' වරදක් ලෙස නිර්වචනය විය හැකියි.
ළමයෙකුට ලබා දෙන උපදේශයක් ඔවුන්ව වාචිකව හිංසාවට ලක් කිරීමක්, අපචාරයක් ලෙස මේ පනතේ නිර්වචනය කෙරෙනවා.

මේ සඳහා මුල්කොට තිබෙන්නේ ඇමෙරිකාවේ සහ ඕස්ට්‍රේලියාවේ ක්‍රියාත්මක වූ පනත්.
එම රටවල් වල වෝක් සුලඟ සමග මෙවැනි විකෘති නීති සම්මත වුණා.
ඒ අනුව දරුවෙකුට උපදෙසක් දීම පවා දෙමාපියන් සිරගත විය හැකි, දෙමාපියන්ගෙන් දරුවන් ඉවත් කරන ක්‍රියාවක්.
මේ පනත සම්මත වූ පසු ගුරුවරුවන්ට පාසලේ දී දරුවන්ට නිසි දඬුවමක් තබා කිසිඳු ඔවදනක් හෝ ලබා දිය නොහැකියි.
ඇට්ටර දරුවෙකුට, එය ළමා හිංසනයක් ලෙස පැමිණිලි කිරීමේ බලය මේ පනතෙන් ලැබෙනවා.

දරුවන් යනු ඉතාම බුද්ධිමත්ව සහ පරිස්සමින් රැක බලා ගනිමින් ගොඩනැගිය යුතු සම්පතක්.
ඔවුන් විනයගත කළ යුතුයි. ඔවුන්ට හරි වැරැද්ද තෝරා දිය යුතුයි. ඔවුන්ට මග පෙන්වා දිය යුතුයි.
බාහිර සමාජයෙන් 'හොඳ නරක' ඉගැනීමට පෙර පවුලෙන් සහ පාසලෙන් දරුවන් ශික්ෂණය කළ යුතුයි.

කිසිඳු දෙමාපියෙකු හෝ බහුතර ගුරුවරුන් දරුවන්ට උපදෙස් දෙන්නේ, ඔවදන් දෙන්නේ ඔවුන් නිවැරදි කිරීමට මිසෙක ඔවුන්ට වෛර කරන නිසා නොවෙයි.
හෝමෝ සේපියන් ලා පරිනාමය වූ කාලයේ සිටම වැඩිහිටි පරම්පරාවෙන්, දරුවන්ට දැනුම සහ ශික්ෂණය ලබා දුන්නා.
ඒ ශික්ෂණය මානව වර්ගයාගේ ඉදිරි ගමනට විශාල හේතුවක් වුණා.

නමුත් ජීවිතය පුරාවටම පවුල් ජීවිතයක් ගත නොකළ, දරුවන් නැති, අම්මා කෙනෙකුගේ හැඟීම නොතේරෙන හරිනි ලා, කෞෂල්‍යා ලා, ලක්මාලි ලා ට එය වැටහෙන්නේ නැහැ.
මේ පනතේ නිර්මාතෘන් ඔවුන්.
තමන් රටේ කැබිනට් අමාත්‍යධූරයක් භාර ගන්නා මොහොතේ ඊට සුබ පැතීමට නොපැමිණි සැමියෙක් සිටිනා, ආදරණීය සහ උණුසුම් පවුල් ජීවිතයක් නොමැති සරෝජා පෝල්රාජ් ලාට පවුලක බැඳීම සහ වටිනාකම වැටහෙන්නේ නැහැ.
ජීවිත කාලය පුරාම වෘත්තීය සමිති තුළ දේශපාලනය කළ, පාසලක උගන්වා නැති මහින්ද ජයසිංහ ලාට ගුරුවරයෙකු දරුවෙකුට ආදරය කරන තරම වැටහෙන්නේ නැහැ.
දෙමාපියන් සහ දරුවන් අතර බැඳීම වැටහෙන්නේ නැහැ.

පවුලෙන් සහ පාසලෙන් එළියේ ලෝකය දරුවෙකුට සුන්දර නැහැ.
එක් පැත්තකින් මත්ද්‍රව්‍ය. අනෙක් පැත්තෙන් පාතාලය.
තවත් පැත්තකින් සමාජ ජාලා. ගැහැණු දරුවන් මෙන්ම පිරිමි දරුවන් ද බිලි ගැනීමට මාන බලනා සමාජයක් එළියේ සිටිනවා.
වැඩිහිටියෙකුගේ අවවාද සහ මගපෙන්වීම නොමැති දඩබ්බර දරුවන්ට වර්තමාන ලෝකයේ කිසිම රටක පැවැත්මක් නැහැ.

ඇමෙරිකාව මේ විකෘති වෝක් නීති ඉවත් කළේ ඒකයි.
දරුවෙකු නිවැරදිව ගොඩනැගීමේ බලය දෙමාපියන්ට හිමිවිය යුතු බව ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් සහ ඇමෙරිකානු රජය කියනවා.
මෙවැනි පනත් මගින් මානවයා තවදුරටත් 'මෘදු' කරනවා. ඔවුන් ගැටලු සහ ප්‍රශ්න දරාගත නොහැකි පුයර බබාලා කරනවා.
එය තරගකාරී ලෝකයේ ඔවුන්ට කරනා උදව්වක් නොවෙයි. එය දරුවන්ට කරනා විනාශයක්.

මෙවැනි වෝක් නීති ඉවත් කරමින් ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් අපූරු කතාවක් කිව්වා.
කුඩා කල සිටම දරුවන් පුහුණු කරනා රුසියාවේ පිරිමි දරුවන් ලොව හොඳම මල්ලව පොර ශූරයන් වෙනවා. ගැහැණු දරුවන් ලොව හොඳම ජිම්නාස්ටික් ශූරියන් වෙනවා.
චීනයෙන් ටේබල් ටෙනිස් ශූරයන් බිහිවෙනවා.
නමුත් ඇමෙරිකාවෙන් බිහිවන්නේ මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වූ, රටක් ගොඩනැගීමට තරම් ශක්තියක් නැති දුර්වල ජාතියක් බව ට්‍රම්ප් ප්‍රකාශ කළා.
දරුවන්ට දෙමාපියන් තරම් ආණ්ඩුව ආදරේ ය කීම තනිකර විහිලුවක් බව ට්‍රම්ප් ප්‍රකාශ කළා.
දරුවන් 'ස්පොයිල්' කිරීම ඔවුන්ට කරනා උපකාරයක් නොව, විනාශයක් බව ට්‍රම්ප් කිව්වා.

නමුත් අද ඇමෙරිකාව විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන නීති, 2025 දී ශ්‍රී ලංකාවේ සම්මත වෙනවා.
මේ නීතිය සම්මත වූ පසුව ගුරුවරයෙකුට පාසලේ සම්මත විනය පවත්වා ගැනීම, නීති විරෝධියි.
දරුවෙකුගේ කොන්ඩා මෝස්තරය ඉවත් කිරීමට උපදෙස් දීම සිරගත විය හැකි වැඩක්.
තවදුරටත් ගැහැණු දරුවෙකුගේ ගවුමේ දිග තීරණය කරන්නේ ඇය මිසෙක පාසල නොවෙයි.
පච්චා කෙටීම වැනි දෑට පවා විරුද්ධ වීමට ගුරුවරුන්ට හැකියාවක් නැහැ.

බටහිර පැවැති ක්‍රමයේ දී දෙමාපියන්ට එරෙහිව පැමිණිලි කර, දෙමාපියන් නිවසෙන් ඉවත් කිරීමේ බලය හෝ දෙමාපියන්ගෙන් ඉවත් වීමේ බලය දරුවන්ට හිමිවෙනවා.
මේ පනතින් එම බලය ශ්‍රී ලංකාවේ දරුවන්ටත් හිමි වෙනවා.
ඔබට ළමා කාලයක් තිබෙන්නට ඇති.
ඔබගේ දෙමාපියන් ඔබට තරවටු කරන්නටත් ඇති.
නාහෙට නාහන කාලයේ ගෙදරින් පැන යාමට ඔබ සැලසුම් කරන්නටත් ඇති.
නමුත් එවකට සමාජය ඒ සඳහා ඔබට හැකියාවක් ලබා දුන්නේ නැහැ.
නමුත් අද ඒ අතීතය සිහිපත් කරද්දි ඔබේ දෙමාපියන් ඔබ වෙනුවෙන් කොතරම් කැපකිරීම් කළාද, ඔබට කොතරම් ආදරය කළාද, ඔබ වෙනුවෙන් ඔවුන්ගේ ජීවිතයම කැප කළාද කියල ඔබට වැටහෙනවා.

නමුත් එදා ඇට්ටර යොවුන් අවදියේ ඔබට ඒ අවබෝධය තිබුණේ නැහැ.
මේ පනතෙන් සිදුවන්නේ ඇට්ටර යොවුන් වයසේ සිටින , කිසිවක් නොවැටහෙන, දෙමාපියන්ගේ සහ ගුරුවරුන්ගේ ආදරය නොතේරෙන දරුවන් අතට නොමග යාමේ බලය ලබා දීම පමණයි.
මේ පනත ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය ඉලක්ක කර ඇටවූ කාල බෝම්බයක්.
මේ පනත සක්‍රීය වූ මොහොතේ සිට පාසලේ විනය ආරක්ෂා කිරීමෙන් ගුරුවරු ඉවත් වේවි.
එයට අකමැති ගුරුවරු සිරගත වේවි.
වල් බූරු නිදහසක් දරුවන්ට හිමිවේවි.
 
හොඳ නරක තෝරා ගත නොහැකි වයසේ සිටිනා දරුවන් ඔවුන්ගේ හෝර්මෝන මගින් උත්තේජනය කරනා මාර්ග සහ විකල්ප තෝරා ගනීවි.

තවමත් මේ රට තුළම වයස අවුරුදු 12, 13, 14 , 15 වයස් වල කුඩා දැරියන් නීත්‍යානුකූලවම විවාහ කෙරෙනවා.
කුඩා දැරියන් විසින් දරුවන් හදනවා.

ඒ නීති ඉවත් කිරීමට කොන්දක් නැති සරෝජා ලා මෙවැනි නීති සම්මත කිරීම විහිලුවක්.
පනත පිළිබඳ සංවාදයේ දී, තවමත් බිරිඳ විසින් 'සහෝදරයා' ලෙස අමතන, පවුල් සංකල්පය නොවැටහෙන බිමල් රත්නායක දරුවන් හොද්දක් මෙන් නොවෙයි කිව්වා.
ඔව් බිමල්.
දරුවන් හොද්දක් වගේ නෙවෙයි.
හොද්දක් බෙරි වුනොත් විසි කරලා ආයෙත් හදාගන්න පුලුවන්.
හැබැයි දරුවෙක් නොමග ගියොත් ආයේත් හදන්න බැහැ.
ඒ පවුල, සමාජය වගේම රටටත් ලොකු හානියක්!


- සචින් රත්වත්තේ

මම මේ ලිපිය මුණු පොතේ ෂෙයාර් කලා. ප්‍රතිචාර අතරින් දෙකක් මම තෝරාගත්තා  
අනෙක් ඒවා මේ ලිපියේ දේශපාලන දැක්මට එල්ල කල ප්‍රාහාර.
ලිපියක අදහසකට විමර්ශනීය අදහස් දැක්වීම පාඨකයා තුල නැහැ. ඔවුන් බොහෝ විට පාර්ශව දෙකකට බෙදෙනවා.
එක පාර්ශවයක් බලය අතින් දුබලයි.
ඔවුන්ගේ අදහස් දෑක්වීම් “ පාච්චලයට “ ලක් කරනවා.
අන්තර්ගතය විමසන්නේ නැහැ.
එය කනගාටුදායකයි.

arath Ranasinghe

මෙවැනි පනත් ගෙනඒම කාලෝචිත නොවේ.එමනිසා මේ සම්බන්දව ජනාධිපති තුමා මැදි හත්ව කටයුතු කරනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙමු .දරුවන් නිසි මගට ගැනීමට ගුරුවරුන්ට නිදහස තිබිය යුතුය .


Pemas Gunasinghe

මොන තරම් ගැඹුරකින් සිතන්නට උත්සාහ කරන කියවීමක් වුනත් මෙහි වැඩිහිටියන් විසින් දරුවන්ව දකින කෝණය නිවැරදිද කියා නැවත හැරී බැලිය යුතුමය. බටහිර රටවලට ගැති වීමක් ලෙස දකිනවාට වඩා පෙරදිග අති උතුම් දාර්ශනික චින්තය දරුවන් දෙස දකින කෝණය අප අතහැර දැමුවාදැයි නැවත සිතා බලන්න ලේඛකය.
"මිනිසා උපතින්ම නිර්මලය සුන්දරය" මේ අදහස හෝ මතය බටහිරට අයිති එකක් නොවේ.
බුදුන්වහන්සේ ට පසු ගමන් යමින් ( දායාද ඉල්ලමින් අතැගිලේ එල්ලී ගිය බවක් බෞ. සහිත්‍යයේ කියවේ) වස්තුව ඉල්ලා ගමන් ගත් ඒ කුඩා දරුවා බුදුන්වහන්සේ අතහැර දැමුවේ නැත. නොදන්නා පුංචි දරු⁣වකු ලෙස සලකා ඉවත දැමුවේ නැත. ඒ සිදුවීම අපට කියා දෙන දහම කුමක් ද?
දරුවන් යනු නිර්මලය , අති සුන්දර වස්තූන්ය. ඔවුන්ව කිසිම අයුරකින් අවතක්සේරු නොකළ යුතුය. ඉදිරියේ දී අප කිසිවකුට සිහිනයෙන් හෝ නොදුටු ලොවක් ඔවුන් විසින් නිර්මාණය කරනු ඇත.
එහෙයින් ඔවුනට අපට දිහැක්කේ දිය යුත්තේ "රැකවරණය" හා "ආදරය" යන දේවල්ය.


























S

2025-09-29

මහ පඹාගේ කතාව.



බොල්තුඹේ මහ සමන් දේවාලය පෙරහැරේ යන මහ පඹාගේ කතාව.


මහ පඹා පිළිබඳවමත කිහිපයක් තිබෙනවා.
මහ පඹාගේ උස අඩි 8 කී.ඉහලට එසවූ අතේ කඩුවකි
ඉනෙහි තබාගෙන යන අතේ මල් පොකුරකි.රාජසිංහ රජුගේ රුව ලෙස ද සලකයි.බෞද්ධ රජකු වූ මොහු පසුව අබෞද්ධ විය.සංඝයා වහන්සේලා පවා ඝාතනය කරන ලද බැවින් මෙම දෙබිඩි පිළිවෙත මහ පඹා තුළින් නිරූපණය කරන බව එක් මතයකි.
කඩුවෙන් එඩිතර බවද,රණකාමී බවද,
මල් පොකුර නිර්මල සිංහල බෞද්ධ පසුබිමද,කය සම්පූර්ණයෙන් ආවරණය කිරීමෙන් ජාතික බව ආචාරශීලිත්වය
සැමට සමානාත්මතාවයකැරකි කැරකී යන ආකාරය පෙන්වයි.හොඳ නරක
පෙන්වන්නක් ලෙසද මහ බබා හඳුන්වයි.සියලු දේ නිර්මාණය කිරීමට හැකි දෙවි කෙනෙකු ලෙසද හඳුන්වයි.
තම සහෝදර විභීෂණ රාමාට එකතු වූ බව රාවණාට ආරංචි වූ විට සාමාන්‍ය මුහුණ වියරු වැටී ගිය බවත් මහ බබා ගෙන් ඒය පිළිබිඹු වන බවත් පැවසේ .
රාමා එක් පසකින්ද,රට ජාතිය පාවාදුන් විභීෂණ එක් පසෙකින් පිළිබිඹු වන බව තවත් මතයකි.
සබරගමුවේ ජනතාව විශ්වාස කළ නොහැකි තේරුම් ගත නොහැකි පිරිසක් ලෙස සැලකීමද,
මහ පඹා වෙතින් නිරූපණය වන බව තවත් මතයකි.
රාවණගේ නැගණිය වන සුපර්නිකා ලෙසද
මහ පඹා හදුන්වයි.
ඇහැලේපොළ අදිකාරම්ගේ අවධියේදී
මහ පඹා පෙරහරට එකතු වෙන්නට ඇතැයිද මතයක් පවතී.
ශ්‍රී පාදස්ථානය සහ එහි පිහිටි සමන්දේවාල කේන්ද්‍රකරගෙන සතර කොනක ඉදි කර තිබෙන මහියංගනය සමන් දේවාලය,බලංගොඩ පින්නවල බොල්තුඹේ සමන් දේවාලය ,දැරණියගල සමන් දේවාලය සහ රත්නපුර සබරගමු මහා සමන් දේවාලය යන දේවාල සතරේ පමණක් පැවැත්වෙන පෙරහර මංගල්‍යයන් හිදී පමණක් මෙම මහ පඹාගේ රුව චාරිත්‍රයක් ලෙස පෙරහැරට එක් කෙරේ.

ලංකාවේ වෙනත් කිසිදු පෙරහැරක මහ පඹා දකින්නට නොමැති  අතර
වර්තමානයේ එය copy කර පෙරහරවල් වල රැගෙන යාම ද වරදකි.
සබරගමුවේ බොහෝ බෞද්ධ පෙරහැර මංගල්‍යන් තුළ වර්තමානයේ මෙම මහා පඹාගේ රුව දැක ගත හැකිය .
සමන් දේවාල වලට පමණක් ආවේණික පුරාතන චාරිත්‍රයක් ලෙස මහා පඹා නිර්මාණය කිරිම හදුන්වා දිය හැකිය
.
තොරතුරු පොත පත ඇසුරිනි...
උපුටා ගැනිමකි.................

2025-09-28

ශ්‍රී ලංකාව vs. සිංගප්පූරුව







දියුණුවෙමින් පවතින රටක ඉඳන් දියුණු රටක් දක්වා.

හිතන්නකො, එක මනුස්සයෙක්ගේ ජීවිත කාලයක් ඇතුළත සිංගප්පූරුව කියන රට, කිසිම දෙයක් නැති තැනක ඉඳන් ලෝකේ ඉහළම ආදායම් ලබන දියුණු රටක් බවට පත්වුණා. ඒත් ඒ කාලෙම, සමහර විට ඊටත් වඩා හොඳයි කියල හිතපු අපේ ශ්‍රී ලංකාව තාමත් දියුණු වෙමින් පවතින රටක්. මේ රටවල් දෙකේ ගමන දෙපැත්තකට ගියේ කොහොමද කියල තමයි අපි මේ බලන්න යන්නේ.

වෙනස කොච්චරද කියනවනම්, සිංගප්පූරුවේ කෙනෙක්ගේ සාමාන්‍ය ආදායම (GDP per capita) ඩොලර් 84,000ක් විතර වෙද්දී, අපේ එක ඩොලර් 3,800ක් වගේ. ඒ කියන්නේ සිංගප්පූරුවේ කෙනෙක් සාමාන්‍යයෙන් ලංකාවේ කෙනෙක්ට වඩා 21 ගුණයක් විතර පොහොසත්. ලෝකේ තරඟකාරීත්වය, හොඳ පාලනය, දක්ෂ මිනිස්සු ඉන්න රටවල් අතරින් සිංගප්පූරුව හැමදාම ඉහළින්ම ඉන්නවා. ඒත් ලංකාව ඒවයින් ගොඩක් පස්සෙන් ඉන්නේ.

මෙන්න මේ රටවල් දෙකේ සරල සැසඳීමක්:

ප්‍රධාන දේවල් සැසඳීම (2023 විතර වෙනකොට)

සිංගප්පූරුව: පොඩි නගරයක් වගේ රටක් (වර්ග කි.මී. 733). මිනිස්සු මිලියන 5.6ක් විතර ඉන්නවා. චීන (75%), මැලේ (15%), ඉන්දියානු (7%) වගේ ජාතීන් කීපයක් ඉන්නවා.
ලංකාව: මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ දූපතක් (වර්ග කි.මී. 65,600). මිනිස්සු මිලියන 22ක් විතර ඉන්නවා. සිංහල (75%), දෙමළ (15%), මුස්ලිම් (9%) වගේ ජාතීන් ඉන්නවා, ඒත් බහුතරයයි සුළුතරයයි අතර ප්‍රශ්න තියෙනවා.

දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය (GDP):
සිංගප්පූරුව: ඩොලර් බිලියන 500ක් විතර. අධි තාක්ෂණික, විවිධාංගීකරණය වුණු ආර්ථිකයක්.
ලංකාව: ඩොලර් බිලියන 90ට අඩුයි. තේ, ඇඟලුම්, සංචාරක ව්‍යාපාරය වගේ දේවල් මත යැපෙනවා.

ඒක පුද්ගල ආදායම:
සිංගප්පූරුව: ඩොලර් 90,000ක් විතර (ඉහළ ආදායම් ලබන රටක්).
ලංකාව: ඩොලර් 3,800ක් විතර (පහළ-මධ්‍යම ආදායම් ලබන රටක්).
මානව සංවර්ධන දර්ශකය (ජීවන තත්ත්වය):
සිංගප්පූරුව: ලෝකෙන් 12 වෙනියා වගේ. ගොඩක් ඉහළයි.
ලංකාව: ලෝකෙන් 73 වෙනියා වගේ. ඉහළ මට්ටමක තියෙනවා, ඒත් සිංගප්පූරුවට වඩා ගොඩක් පල්ලෙහා.

දූෂණය:
සිංගප්පූරුව: දූෂණය හරිම අඩුයි (ලකුණු 100න් 83යි). පිරිසිදු, කාර්යක්ෂම පාලනයක්.
ලංකාව: දූෂණය ගොඩක් වැඩියි (ලකුණු 100න් 34යි). දූෂණයයි නෑදෑකම් රටේ දියුණුවට ලොකු බාධාවක්.

දේශපාලන ක්‍රමය:
සිංගප්පූරුව: ස්ථාවර, එක පක්ෂයක් දිගටම පාලනය කරන ක්‍රමයක් (1959 ඉඳන් PAP පක්ෂය). දුර දිග බලල සැලසුම් කරනවා.
ලංකාව: ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී, ඒත් නිතරම ජනප්‍රියවාදී තීරණ ගන්නවා. පක්ෂ/පවුල් අතර නිතරම බලය මාරු වෙනවා. හැමදේටම දේශපාලනය ගෑවිලා.

ජාතීන් අතර එකමුතුකම:

සිංගප්පූරුව: ජාතීන් අතර සමඟිය ඇති කරන්න විශේෂ නීති ගෙනල්ලා (උදා: හැමෝටම එකට ඉන්න පුළුවන් විදියේ නිවාස ). 1960 ගණන් වලින් පස්සේ කිසිම ගැටුමක් වෙලා නෑ.
ලංකාව: සිංහල-දෙමළ සිවිල් යුද්ධයක් තිබ්බා (1983–2009). ආගමික ප්‍රශ්නත් විටින් විට ඇතිවෙනවා. මේ බෙදීම් රටේ ස්ථාවරත්වයට බලපෑවා.

අධ්‍යාපනයේ තත්ත්වය:
සිංගප්පූරුව: ලෝක මට්ටමේ ඉස්කෝල. ඉංග්‍රීසියෙන් උගන්වනවා. විද්‍යාව, තාක්ෂණයට ලොකු තැනක් දෙනවා.
ලංකාව: නොමිලේ අධ්‍යාපනය, 92%ක් විතර මිනිස්සු උගත්. ඒත් තත්ත්වය දුර්වලයි. සිංහල/දෙමළ වලින් උගන්වන නිසා ලෝකෙත් එක්ක ගනුදෙනු කරන්න අමාරුයි. දක්ෂ තරුණයෝ රට දාල යනවා (Brain Drain).

ආර්ථික මොඩලය:
සිංගප්පූරුව: අපනයන මත පදනම් වුණු ආර්ථිකයක්. සැලසුම්සහගතව වෙළඳාමේ ඉඳන්, නිෂ්පාදනයට, ඊට පස්සේ දැනුම පදනම් කරගත් ආර්ථිකයකට මාරු වුණා. සල්ලි හොඳට කළමනාකරණය කරනවා.
ලංකාව: මුලින්ම සුබසාධන දේවල් වලට (සහනාධාර) බර දුන්නා. ප්‍රතිපත්ති නිතරම එහාට මෙහාට පැද්දෙනවා (සමාජවාදී, ධනවාදී). හැමදාම අයවැය හිඟයි, ණය ප්‍රශ්න.
පේනවා නේද වෙනස? සිංගප්පූරුව අද ඉන්න තැනට එන්න ලංකාවට කොච්චර කල් යයිද? හිතන්නකො, අපි අවුරුද්දට 8%ක වේගයකින් දියුණු වුණත් සිංගප්පූරුවේ අද තියෙන තැනට එන්න අවුරුදු 41ක් විතර යනවා. 5%ක වේගයකින් ගියොත් අවුරුදු 64ක් යනවා.

ඉතින්, අපි දැන් බලමු මේ රටවල් දෙකේ ගමන මේ තරම් වෙනස් වුණේ ඇයි කියලා.

1. නිදහසෙන් පසු ඓතිහාසික ගමන් මග
ලංකාවේ හොඳ ආරම්භය (1948–1970s): 1948 නිදහස ලබනකොට, ලංකාව ආසියාවේ ගොඩක් රටවල් වලට වඩා ඉස්සරහින් හිටියේ. අපේ ජීවන තත්ත්වය ජපානයටත් සමාන මට්ටමක තිබුණා. නොමිලේ අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය නිසා මිනිස්සු හොඳ තත්ත්වයක හිටියා. ඒත් 1960 ගණන් වෙනකොට වැරදි ප්‍රතිපත්ති නිසා මේ හොඳ ආරම්භය නැතිවෙන්න පටන් ගත්තා. රට ඇතුළටම වෙලා, පිටරටින් බඩු ගේන එක නවත්තලා, හැමදේම රජයෙන් කරන්න ගියාම ආර්ථිකය එක තැන පල්වෙන්න ගත්තා.
සිංගප්පූරුවේ අමාරු පටන් ගැන්ම (1965–1980s): සිංගප්පූරුව 1965දී ගමන පටන් ගත්තේ ඊට වඩා ගොඩක් අමාරුවෙන්. කිසිම ස්වභාවික සම්පතක් නෑ, මිනිස්සුන්ට රස්සා නෑ, ජාතිවාදී කෝලහාල. ඒත් ඒගොල්ලෝ සැලැස්මක් හැදුවා:
(1) වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයක් වෙනවා,
(2) පිටරට සමාගම් ගෙන්නගෙන ඇඟලුම්, ඉලෙක්ට්‍රොනික් බඩු හදල පිටරට යවනවා,
(3) ඒකෙන් හම්බෙන සල්ලි වලින් රටේ යටිතල පහසුකම් සහ අධ්‍යාපනය දියුණු කරනවා. මේ සැලැස්ම නිසා 1980 ගණන් වෙනකොට සිංගප්පූරුව "ආසියාවේ කොටි"න්ගෙන් කෙනෙක් වුණා.

ගමන දෙපැත්තකට හැරුණු තැන:
යුද්ධය vs. ස්ථාවරත්වය: 
ලංකාවේ ගමන වැරදුණු ප්‍රධානම තැන තමයි ජාතිවාදී ගැටුම. 1956 "සිංහල පමණයි" පනත වගේ දේවල් නිසා සිංහල-දෙමළ ප්‍රශ්න වැඩිවෙලා, අන්තිමට 1983දී සිවිල් යුද්ධයක් පටන් ගත්තා. අවුරුදු 26ක් තිබ්බ මේ යුද්ධෙන් රට විනාශ වුණා, ලක්ෂ ගාණක් මිනිස්සු මැරුණා. ලංකාව යුද්ධෙට සල්ලි වියදම් කරද්දී, සිංගප්පූරුව දියුණුවට සල්ලි වියදම් කලා. සිංගප්පූරුව එයාලගේ රටේ ජාතීන් අතර ප්‍රශ්න එන්න නොදී බොහොම පරිස්සමින් කළමනාකරණය කරගත්තා.

2. දේශපාලන නායකත්වය සහ පාලන ක්‍රම

පාලනයේ තත්ත්වය: සිංගප්පූරුව ප්‍රසිද්ධ වුණේ දූෂණයෙන් තොර, කාර්යක්ෂම පාලනයකට. සිවිල් සේවකයන්ට ඉහළ පඩි ගෙවලා දක්ෂම අයව බඳවගත්තා. ඒත් ලංකාව දූෂණය, නාස්තිය, නෑදෑකම් දෙන එක නිසා පස්සට ගියා. ආණ්ඩු මාරු වෙද්දී රජයේ ආයතන වලට දේශපාලන හිතවතුන්ව පත් කරන එකෙන් ආයතන විනාශ වුණා. රාජපක්ෂ, බණ්ඩාරනායක වගේ පවුල් පාලන කාලවලදී මේ දේවල් හොඳටම දකින්න ලැබුණා.

ස්ථාවර දේශපාලනය vs. ජනප්‍රියවාදී පොරොන්දු: 
සිංගප්පූරුවේ ලී ක්වාන් යූ සහ එයාගෙන් පස්සේ ආපු නායකයෝ දිගටම එකම ප්‍රතිපත්තියක් අරන් ගියා. ඒ ස්ථාවරත්වය නිසා ව්‍යාපාරිකයන්ට විශ්වාසයක් ඇතිවුණා, දිගුකාලීන සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කරන්න පුළුවන් වුණා. ලංකාවේ හැම අවුරුදු 5කට සැරයක් වගේ ආණ්ඩු මාරු වෙනවා, ආණ්ඩු මාරු වෙද්දී ප්‍රතිපත්තිත් මාරු වෙනවා. ඡන්දෙ දිනන්න ඕන නිසා, රටට හොඳ නැති ජනප්‍රිය තීරණ (සහනාධාර, අනවශ්‍ය බදු අඩුකිරීම්) ගත්තා. 2019දී කරපු බදු අඩුකිරීම සහ පොහොර තහනම රටේ ආර්ථිකය කඩන් වැටෙන්න ලොකු හේතුවක් වුණා.

3. අධ්‍යාපනය, සමාජ එකමුතුකම සහ සංස්කෘතික සාධක
අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ වෙනස: 
ලංකාවේ නොමිලේ අධ්‍යාපනය නිසා 92%ක සාක්ෂරතාවයක් තිබුණත්, අධ්‍යාපනයේ තත්ත්වය දුර්වලයි. විෂය නිර්දේශ පරණයි, රැකියා වෙළඳපොළට ගැලපෙන්නේ නෑ. වැදගත්ම දේ තමයි, ඉංග්‍රීසි භාෂාවට තැනක් නොදුන්න එක. සිංගප්පූරුව ඉංග්‍රීසිය ඉගැන්වීමේ මාධ්‍යය කරගත්ත නිසා ලෝකයත් එක්ක ලේසියෙන් සම්බන්ධ වෙන්න පුළුවන් වුණා. ඒගොල්ලෝ විද්‍යාවට, ගණිතයට, තාක්ෂණයට මුල් තැන දුන්නා.

සමාජ එකමුතුකම
සිංගප්පූරුව ජාතීන් අතර සමඟිය හදන්න විශේෂ නීති ගෙනාවා. රජයේ නිවාස වල හැම ජාතියකටම කොටසක් වෙන් කරලා, ජාතිවාදී ගෙටෝ (ghettos) හැදෙන එක නැවැත්තුවා. "සිංගප්පූරු ජාතිකයෙක්" කියන අනන්‍යතාවය හැදුවා. ලංකාවේ වුණේ ඒකේ අනිත් පැත්ත. ජාතිවාදය නිසා යුද්ධයක් ඇතිවෙලා රට බෙදුණා. සමාජය බෙදුනම රටක් දියුණු කරන්න බෑ.

භාෂාවේ බලපෑම:
 
සිංගප්පූරුව ඉංග්‍රීසිය වැඩ කරන භාෂාව කරගත්ත එක එයාලගේ දියුණුවට ලොකු රුකුලක් වුණා. ඒකෙන් පිටරට සමාගම් වලට එන්න ලේසි වුණා, ජාතීන් අතර පොදු භාෂාවක් ඇතිවුණා. ලංකාවේ "සිංහල පමණයි" ප්‍රතිපත්තියෙන් දෙමළ මිනිස්සු කොන් වුණා විතරක් නෙවෙයි, පරම්පරාවකටම ලෝක භාෂාව වුණු ඉංග්‍රීසි නැතිවුණා.

4. ආර්ථික උපායමාර්ග සහ යටිතල පහසුකම්
ආර්ථික සැලසුම්: 
සිංගප්පූරුවේ ආර්ථිකය මෙහෙයවූයේ පැහැදිලි, දුර දක්නා සැලසුම් වලින්. මුලින්ම පිටරටින් කම්පැනි ගෙන්නුවා, පස්සේ දක්ෂතා අවශ්‍ය කර්මාන්ත වලට මාරු වුණා, ඊටත් පස්සේ මූල්‍ය සහ තාක්ෂණික සේවා වලට ගියා. ලංකාවේ ආර්ථික උපායමාර්ගය එච්චර පැහැදිලි නෑ. අපනයන වලට වඩා රට ඇතුළේ නිෂ්පාදනයට බර දුන්නා. "ලංකාව දකුණු ආසියාවේ සිංගප්පූරුව කරනවා" කිව්වට, ඒකට හරියන ප්‍රතිපත්ති හැදුවේ නෑ.

සල්ලි කළමනාකරණය (Fiscal Discipline):
 
මේක තමයි ලොකුම වෙනස. සිංගප්පූරුව ආදායමට වඩා වියදම් කලේ නෑ. එයාලගේ අයවැය බොහෝවිට අතිරික්තයක්. ලංකාව හැමදාම ආදායමට වඩා වියදම් කලා. ඒ හිඟය පියවන්න ණය ගත්තා, සල්ලි අච්චු ගැහුවා. අන්තිමට ණය ගෙවාගන්න බැරුව රට බංකොලොත් වුණා.

යටිතල පහසුකම්: 
සිංගප්පූරුවේ චැංගි ගුවන්තොටුපළ, වරාය, පොදු ප්‍රවාහන සේවය ලෝක මට්ටමේ. ඒ හැමදෙයක්ම හැදුවේ ආර්ථිකයට සේවයක් වෙන්න. ලංකාවේත් පාරවල්, වරායවල් හැදුවත්, සමහර ඒවා දේශපාලන හේතු මත හදපු "සුදු අලි ව්‍යාපෘති" (උදා: හම්බන්තොට වරාය, මත්තල ගුවන්තොටුපළ). ඒවායින් රටට ආදායමක් ආවේ නෑ, ණය බර විතරක් ඉතුරු වුණා.

5. ජාන සහ බුද්ධිය ගැන කතාව (මේකේ ඇත්තක් තියෙනවද?)
සමහරු අහනවා සිංගප්පූරුවේ මිනිස්සු ජානමය වශයෙන්ම දක්ෂද කියලා. විද්‍යාත්මකව බැලුවම, එහෙම කිසිම සාක්ෂියක් නෑ. සිංගප්පූරුවේ මිනිස්සුයි ලංකාවේ මිනිස්සුයි අතර බුද්ධියෙන් කිසිම ජානමය වෙනසක් නෑ.
හැබැයි, රටක මිනිස්සුන්ගේ සාමාන්‍ය කුසලතා (ගණිතය, විද්‍යාව වගේ විෂයන් වල දක්ෂකම) සහ ආර්ථික වර්ධනය අතර සම්බන්ධයක් තියෙනවා. සිංගප්පූරුවේ ළමයි ලෝකේ විභාග වලින් ඉහළම ලකුණු ගන්නවා. සමහර IQ දත්ත වලට අනුව සිංගප්පූරුවේ සාමාන්‍ය IQ අගය 105ක් වගේ ඉහළ අගයක් ගන්නකොට, ලංකාවේ එක 85ක් විතර වෙනවා.
හැබැයි මේකට හේතුව ජාන නෙවෙයි. හොඳ පෝෂණය, සෞඛ්‍යය සහ ඉහළම තත්ත්වයේ අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් නිසා ළමයින්ගේ බුද්ධි වර්ධනය ඉහළ යනවා. ලංකාවේ ළමයින්ටත් ඒ පහසුකම් දුන්නොත්, එයාලටත් ඒ තැනට එන්න පුළුවන්. ඒ නිසා මේක ජානවල ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයි, පරිසරය සහ ප්‍රතිපත්ති වල ප්‍රතිඵලයක්.

6. ලංකාව දියුණු රටක් කරන්න නම්, කරන්න ඕන දේවල්
හරි, දැන් අපි බලමු මේ තත්ත්වයෙන් ගොඩ එන්න ලංකාවට මොනවද කරන්න පුළුවන් කියලා.

6.1 පාලනය සහ ආයතන ප්‍රතිසංස්කරණය
දූෂණය නවත්තන්න: 
ස්වාධීන දූෂණ විරෝධී කොමිසමක් හදලා, ලොකු පොඩි භේදයක් නැතුව දූෂිතයන්ට දඬුවම් දෙන්න ඕන. හැම දෙයක්ම ඔන්ලයින් (e-governance) කරනකොට පොඩි පොඩි දූෂණ අඩුකරගන්න පුළුවන්.

රාජ්‍ය සේවය සහ රාජ්‍ය ව්‍යවසාය (SOE) හදන්න: 
අනවශ්‍ය තරම් ලොකු රාජ්‍ය සේවය කාර්යක්ෂම කරන්න ඕන. පාඩු ලබන රාජ්‍ය ආයතන (උදා: ශ්‍රී ලංකන් ගුවන් සේවය) ප්‍රතිව්‍යුහගත කරන්න ඕන. දේශපාලන හෙන්චයියන්ව ලොකු පුටු වලට දාන එක නවත්තලා, සුදුස්සන්ට තැන දෙන්න ඕන.

6.2 ආර්ථික සහ මූල්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ
ආදායම වැඩි කරලා, වියදම අඩු කරන්න: 
බදු ආදායම වැඩි කරන්න ඕන. ඒත් ඒ බර සාධාරණව බෙදිලා යන්න ඕන. අනවශ්‍ය සහනාධාර කපලා, ඇත්තටම අවශ්‍ය දුප්පත් මිනිස්සුන්ට විතරක් ආධාර දෙන්න ඕන.

අපනයන සහ විදෙස් ආයෝජන වැඩි කරන්න: 
ලෝකෙට විවෘත වෙන්න ඕන. පිටරට සමාගම් වලට ලංකාවට ඇවිත් බිස්නස් කරන්න ලේසි කරන්න ඕන. අපේ බඩු පිටරට යවන්න තියෙන බාධා අයින් කරන්න ඕන.

ප්‍රධාන ක්ෂේත්‍ර දියුණු කරන්න:
සංචාරක: 
වැඩිපුර වියදම් කරන සංචාරකයන්ව ගෙන්නගන්න ඕන.

කෘෂිකර්මය: 
නවීන තාක්ෂණය යොදාගෙන, කුළුබඩු, පළතුරු වගේ ඉහළ වටිනාකමක් තියෙන දේවල් වවන්න ඕන.

නිෂ්පාදන: 
ඇඟලුම්, ටයර් වගේ දේවල් වලට අමතරව ඉලෙක්ට්‍රොනික් උපාංග වගේ දේවල් හදන්න පටන් ගන්න ඕන.
ඩිජිටල් ආර්ථිකය (IT): IT කර්මාන්තයට උදව් කරලා, අපනයන ආදායම වැඩි කරගන්න ඕන.

වරාය සහ සැපයුම්: 
ලංකාවේ පිහිටීමෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන අරන්, කොළඹ වරාය තවත් දියුණු කරලා ලෝකේ ප්‍රධාන වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයක් කරන්න ඕන.

6.3 අධ්‍යාපනය සහ මානව ප්‍රාග්ධනය දියුණු කිරීම

විෂය නිර්දේශය අලුත් කරන්න: ඉංග්‍රීසි, IT, විද්‍යාව, ගණිතය වගේම නිර්මාණශීලීව හිතන්න උගන්වන විෂය නිර්දේශයක් ගේන්න ඕන.
උසස් අධ්‍යාපනය පුළුල් කරන්න: 
රජයේ විශ්වවිද්‍යාල වලට අමතරව, හොඳ තත්ත්වයේ පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාල වලටත් ඉඩ දීලා, වැඩි පිරිසකට උසස් අධ්‍යාපනය ලබන්න අවස්ථාව දෙන්න ඕන.
වෘත්තීය පුහුණුව ශක්තිමත් කරන්න: 
හැමෝම උපාධිධාරීන් වෙන්න ඕන නෑ. රටට දක්ෂ කාර්මික ශිල්පීන්, ඉලෙක්ට්‍රීෂියන්ලා, වඩු කාර්මිකයන් ඕන. ඒ අයට හොඳ පුහුණුවක් දෙන්න ඕන.
Brain Drain එක නවත්තන්න: 
රටේ දක්ෂයින්ට රටේම හොඳ රැකියා අවස්ථා හදල දීල, එයාලව රටේම නවත්වාගන්න ඕන.

6.4 සමාජ එකමුතුකම සහ ජාතික සමගිය
සැබෑ සංහිඳියාවක් ඇති කරන්න: 
දෙමළ සහ අනෙකුත් සුළු ජාතීන්ගේ ප්‍රශ්න වලට ඇහුම්කන් දීලා, සාධාරණ විසඳුම් දෙන්න ඕන. හැමෝටම මේක "අපේ රට" කියල හිතෙන තැනක් හදන්න ඕන.
ජාතික ඒකාබද්ධතා වැඩසටහන්: 
සිංගප්පූරුව වගේ, විවිධ ජාතීන්ගේ ළමයි එකට ඉගෙනගන්න, එකට වැඩ කරන වැඩසටහන් හදන්න ඕන.
සමාජ සාධාරණත්වය: 
දියුණුවේ ප්‍රතිලාභ රටේ හැම ප්‍රදේශයකටම, හැම ජාතියකටම එක වගේ ලැබෙන බවට වගබලාගන්න ඕන.

ලංකාව දියුණු රටක් කරන එක අමාරුයි, ඒත් කරන්න බැරි දෙයක් නෙවෙයි. ඒකට අවුරුදු ගාණක කැපවීමක් ඕන. සිංගප්පූරුව වගේ, හරි ප්‍රතිපත්ති දිගටම අනුගමනය කරලා, අතීතයේ කරපු වැරදි වලින් පාඩම් ඉගෙනගන්න ඕන.
ප්‍රධානම දේවල් තමයි: 
ස්ථාවර ආර්ථිකයක්, අපනයන මත පදනම් වූ වර්ධනයක්, දක්ෂ මිනිස් බලයක්, හොඳ පාලනයක් සහ සමාජ එකමුතුකමක්. මේ ටික හරියට කරගත්තොත්, ලංකාවටත් තමන්ගේ නිදහසේදී තිබ්බ පොරොන්දුව ඉෂ්ට කරලා, මේ පරම්පරාවේ ජීවිත කාලය ඇතුළත දියුණු රටක් වෙන්න පුළුවන්.

ලංකාව මේ තියෙන තත්ත්වයෙන් ගොඩඑන්න පුළුවන් ඕගොල්ලෝ හිතන අදහස් මොනවද ?


.

Pradeepa Dilani


Dr Priya පිටුවෙන් 
ස්තූතියී