පාසල් කප්පාදුව .

ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාව 50 ට අඩු පාසල් වසා දැමීමට අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය තීරණය කර තිබේ.

මෙය කඩිමුඩියේ ගත් තීරණයක් නොවේ . කාලාන්තරයක් අමාත්‍යාංශය විසින් කරන ලද නිරීක්ෂණයන්හි ප්‍රතිපලයකි.

ශිෂ්‍යයන්  50 ට අඩු පාසල් වසා දැමීම සඳහා ආණ්ඩුව විසින් ඉකුත් වසරේ ගත් තීන්දුවට අනුව නිකුත් කළ 34/2025 චක්‍රලේඛය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 2026 වසරේදී දිවයින පුරා පාසල් 1,506ක් වසා දැමීමට නියමිත බව වාර්තා වෙයි.

ළමයින් අඩු පාසල් වසා දැමීම පිළිබඳ කතාබහ පසුගිය වසර ගණනාවක් පුරා පැවතියද, මෙවර නිකුත් කළ චක්‍රලේඛය මඟින් එය විධිමත් රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තියක් බවට පත් කර ඇතැයි අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ නිරීක්ෂකයින් පවසති.

අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ වාර්ෂික පාසල් සංගණන වාර්තා අනුව, 2015 වසරේදී සමස්ත පාසල් සංඛ්‍යාව 10,144ක් වූ අතර 2020 වන විට එය 10,155ක් දක්වා ඉහළ ගොස් තිබුණි. එම කාලය තුළ ළමයින් 50 ට අඩු පාසල් සංඛ්‍යාව 1,515 සිට 1,439 දක්වා අඩුවී ඇති අතර, ගුරුවරුන් 10 ට අඩු පාසල් සංඛ්‍යාවද 3,113 සිට 3,044 දක්වා අඩුවී තිබුණි.

කෙසේවෙතත්, 2020 න් පසු තත්ත්වය වෙනස් වී ඇති බව 2024 වසරේ සංගණන වාර්තා මඟින් හෙළි වේ. ඒ අනුව, 2024 අවසන් වන විට පාසල් සංඛ්‍යාව 10,047 දක්වා අඩුවී ඇති අතර ළමයින් 50 ට අඩු පාසල් සංඛ්‍යාව 1,645 දක්වා ඉහළ ගොස් ඇත. එමෙන්ම ගුරුවරුන් 10 ට අඩු පාසල් සංඛ්‍යාවද 3,065 දක්වා වැඩි වී ඇත. මෙම සංඛ්‍යාත්මක වෙනස්කම් පිළිබඳ නිල අධ්‍යයනයක් හෝ විග්‍රහයක් සිදුකර තිබේද යන්න පිළිබඳ ප්‍රශ්න රැසක් මතුව තිබේ.

මෙම තත්වයන්හී වෙනස් වීමට එක් හේතුවක් ලෙස මාර්ග සංවර්ධණය හා ප්‍රවාහන පහසුකම් දියුණුවීමද එක් හේතුවකි. ගම්බද මාර්ග පද්ධතිය දියුණුවීම නිසා ආසන්න ජනප්‍රිය පාසල් කරා ශීෂ්‍යයින් යොමුවී ඇති බව පැහැදිලි වන්නකි.

ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවලට දැඩි බලපෑමක්

34/2025 චක්‍රලේඛයට අනුව වසා දැමීමට නියමිත පාසල් බහුතරයක් නාගරික ප්‍රදේශවලින් බැහැර ග්‍රාමීය හා දුෂ්කර ප්‍රදේශවල පිහිටි පාසල් බව දත්ත මඟින් පෙන්වයි. 

ඒ අනුව ඌව පළාතේ පාසල් 892 න් 172ක්, මන්නාරම දිස්ත්‍රික්කයේ පාසල් 132 න් 40ක්, මුලතිව් දිස්ත්‍රික්කයේ තුනුක්කායි කලාපයේ පාසල් 58 න් 25ක්, කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ පාසල් 498 න් 120ක් වසා දැමීමට නියමිත බව වාර්තා වේ. මෙම ප්‍රදේශවල සමහර කලාපවල පාසල්වලින් 20%ත් 25%ත් අතර ප්‍රමාණයක් වසා දැමීමට නියමිතය.

අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ විචාරකයින් පෙන්වා දෙන්නේ, පාසල් වසා දැමීමට පෙර අදාළ ප්‍රදේශවල ගුරුවරුන්, මවුපියන්, පළාත් පාලන ආයතන සහ ප්‍රජාව සමඟ සාකච්ඡා කිරීම අත්‍යවශ්‍ය බවයි.

විශේෂයෙන්ම, ළමයින් වෙනත් පාසල්වලට නොයන හේතු, ප්‍රදේශයේ පාසල සංවර්ධනය කළහොත් ළමයින් එයට ආපසු හැරෙන්නේද, පාසල් වසා දැමීමෙන් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන අයිතියට සිදුවන බලපෑම යන කරුණු සම්බන්ධයෙන් ගැඹුරු විග්‍රහයක් නොමැතිව ගත් තීරණයක් ලෙස මෙය විවේචනයට ලක්ව ඇත.

A day in the life

ගෝත්‍රික කථාවක් .

දේශපාලනය සහ බලය ලබා ගැණිමට පෙල ගැස්වීම දෙකක් .

නාමල්ලා, දිලීප්ලා රණිල් සහ සජිත් නායකත්වය අරගෙන ඒ සදහා වෙන් වෙන්වා බල මුළු ගන්නනවා.

ඒ මට පේන දෙයක්.

වර්ථමාන ආණ්ඩුවට අනාගත බලය තහවුරු කරගන්න තියෙන්නේ වැඩ පෙන්නලා. 

ඒ ගොල්ලා වැඩ කරනවා. කථා කරනවා.

අපේ පැත්තේ නම් පාරවල් පාලම් බෝක්කු හදනවා.

අලින්ට වැටවල් බදිනවා.

නායකත්වය දෙන ප්‍රධානීන් ඉන්නවා.

සමහරු බලය නිසා දෝ අනාගතය පේන්නේ නැහැ.

සමහරු අනාගතය දකිනවා.

හිටපු අයත් එක්ක සංසන්දනය කරන කොට අනාගතය රැක ගන්නවායි හිතන අයත් ඉන්නවා.

ඒ අයගෙත් දේශපාලන අනාගතය නැති කරන උද්ච්ච පොරවල් ඒ අතර ඉන්නවා.

මේ පූර්විකාව ලියුවේ පුංචි සිද්ධියක් මුල් කර ගෙන.

මට දේශපාලන දර්ශණයක් තියෙනවා. 

මගේ කරුමෙට ඒක මේ මහ පොළවේ පැළ කරගන්න බැහැ.

ඒ නිසා නන්තාර වෙනවා.

ඉතිරි වෙලා තියෙන්නේ පුද්ගලාබද්ධ දේශපාලනයක් ! .

පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී මෙහෙම කතා බහක් වුනා.

අංකල් මේ පාර අපි වෙනස් කරමු නේද ?.

ප්‍රශ්නේ අහපු කෙනා මට වැදගත්.

මම කිව්වා“ වෙනස් කරන්න එන්නම් - 

පවත්වා ගෙන යන්න එන්න නම් බැරිවෙයි “ කියලා..

ඒක ඒ විදියට වුනා.

මේ වෙනසට මම කැමතියි. ඒත්  මුලාවට බොරුවට නම් අකමැතියි.

මට මුල ඉදන්ම හිතුන දෙයක් තමයි 

රණිල් හදලා තිබුන පාරෙන් පිටට යන්න බැරි වෙන බව.

අපි රටක් හැටියට ඉන්නේ යූ ටර්න් එකක් ගහන්න බැරි අසාධ්‍ය තත්වයෙන්.

ඒකට හේතු කියන හොරා කෑම වගේ දේවල් මූලික හේතු කියලා මම පිලිගන්නේ නැහැ.

අපිත් වැඩ කරන්න එපාය. ඒත් අපි වැඩ කරන ජාතියක් නෙමෙයි.

අපේ නිෂ්පාදනයක් නැහැ. 

අඩු තරමින් අපි වවාගෙන අපි කන්නේ නෑ.

මම ඉන්න බෙලිහුල්ඔය තුන් වේල බත් කෑවේ අපේ ගමේ හාල් වලින්.

ඒත් අද කන්නේ පොලොන්නරුවේ ඩඩ්ලි ගේ මෝලේ හාල්.

උන්නැහේ කෝටි ගනන් වටින් රොල් රොයිස් පදිනවා.

අපේ කෙත් වතු පාලු වෙලා පුරන් වෙනවා.

ඉතින් රට ගැන මොන කතාද ?.

1948 මම ඉපදුන අවුරුද්ද.

මේ 2026………

රටේ කොයිතරම් දේවල් වෙනස් වෙලා තියෙනව ද ?.

භෞතික , මානව ……..ආදි කී නොකි හැම දෙයක්ම කාලීනව සංවර්ධණය වෙලා තියෙනවා.

එහෙම වෙනස් වෙන්න ආයෝජනය වුනේ අපේ සල්ලි නෙමෙයි. රට රටවලින් ගත්ත ණය……..ආධාර විතරක් නම් කමක් නැහැ.

දැන් 50ට වඩා අඩු පාසල් වහන්නත් තීරණය කරලා.

ඒකටත් සංවර්ධණය හේතුවක් ( පසුව ලිවිය යුතු මාතෘකාවක් ) .

කතාව වෙනස් වුනා නේ ද ?

ඔන්න පසුගිය දවසක නාමල් දකුනේ තියපු රැස්වීමක පින්තූර වගයක් මුණු පොතේ පල කරලා තිබුනා.

ඒ එයාලගේ බල මුළු සංවිධාණය කර ගන්නා ක්‍රියාදාමයක් නේ.

අසල්වාසියෙක්ගේ ප්‍රතිචාරයක් දැක්කා ඒකට ගරහලා.

සමාජයේ යම් තැනක ඉන්න කෙනෙක්ගෙන් එවැන්නක් බලාපොරොත්තුවෙන්න බැහැ.

මගේ අතත් නිකම් තියාගෙන ඉන්න බැරිකම ප්‍රතිචාර දැක්වූවා.

“ දේශපාලන බලතුලනය විවිධාකාරයි. 48 ඉදන් පවත්වපු මැතිවරණ වලදී ඡණ්දදායකයා හැසුරන අන්දම දිහා බලන කොට අනාගත මැතිවරණයකදී මොනව වෙයිද දන්නේ නෑ කියන අදහස “ මම පල කලා.

මට ලැබුන ප්‍රතිචාරය අනතුරු ඇගවීමක්. “ මීට පස්සේ මට ප්‍රතිචාර දක්වන්න එපා. මම ඔයත් අදුරනවා .ඔයගේ නෝනා  ( ටීචර් කෙනෙක් ) නිසා ඉවසනවා කියලා. ටීචර් එයාටත් උගන්නලා ඇති.

ටීචර් සාමාජ අධ්‍යයනය උගන්වලා තිබුනත් ගෝලයට හරි විදියට ඉගනන නෑ කියලා හිතපු මම දැන් කාලේ අදහසක් දක්වන්නත් දේශපාලන අධිකාරියෙන් අවසර ගන්න ඕනි ද ? ප්‍රශ්ණයට උත්තරයක් නැතිව ,  මම එතුමා මගේ මුණුපොතෙන් එලවලා දැම්මා.

දැන් මට පේන එකක් නැහැනේ.

A day in the life