පාර්ලිමේන්තුවේ සහ ඉංගිරිසි භාෂාව.

අමාත්‍ය සුනිල් හඳුනෙත්ති මහතා පාර්ලිමේන්තුවේ දී ඉංගිරිසි භාෂාවෙන් කළ කතාවක කොටසක් සහිත වීඩියෝවක් මේ දිනවල සමාජ මාධ්‍යයේ ජනප්‍රිය වී තිබේ. එය උපුටා ගැනෙන්නේ සම්ච්චල් සහගත ලෙසය. ඊයේ දිනයේ පාර්ලිමේන්තුවේ දී කතාකළ චාමර සම්පත් මහතා කියා සිටියේ " නිකං පච වෙන්නේ නැතුව දන්න සිංහලෙන් කතා කළා නං ඉවරයිනේ" කියාය. අපහසුවෙන් හෝ ඉංගිරිසි භාෂාවෙන් කතා කරන ජනතා නියෝජිතයන්ට සමච්චලයට සිනහ වීම මෑතකදී ආරම්භ වූයේ බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාගේ "කපුටු" කතාවේ සිටය. 

බැසිල් මහතා හා හඳුනෙත්ති මහතා යන දෙදෙනාම ඉංගිරිසියෙන් කළ කතාවල අදහස ඉතා මැනවින් සන්නිවේදනය වන බව කිව යුතුය. මට හිතෙන්නේ මේ අවස්ථා දෙකෙහිදීම මේ දෙදෙනාටම සමච්චලයට සිනහවීම සිදුවන්නේ දේශපාලන එදිරිවාදිකම නිසාය. ඒ ඔවුන්ගේ විරුද්ධ පාක්ෂිකයන් විසිනි.

සුනිල් හඳුනෙත්ති තම කතාවෙදී කියන කාරණය වැදගත් ය. ඔහු කියන්නේ ඉංගිරිසි භාෂා භාවිතය තරුණ ව්‍යවසායකයන්ට ඉගැන්වීමේ ඇති ප්‍රතිලාභ ය. මේ කරුණ හැබෑයැයි කීමට අවශ්‍ය නොවේ. කොතරම් විවිධ දක්ෂතාවලින් පිරි මානව සම්පතක් අද අපේ රටේ ඉංගිරිසි නිසා අසරණ වී සිටීද? ඒ අතර රාජ්‍ය නායකයන්, විවිධ ජනතා නියෝජිතයන් , පුද්ගලික අංශයේ නිලධාරීන් , රාජ්‍ය අංශයේ නිලධාරීන් හා ව්‍යවසායකයන් , කලාකරුවන්, පමණක් නොව ආචාර්ය මහාචාර්යවරු පවා ඉංගිරිසිය ඉදිරියේ පසු බා ඇත. අද හඳුනෙත්තිට සිනහ වූවාට කමක් නැත. එහෙත් මේ සිදුවීම ජනාධිපතිවරයා හා අගමැතිනිය විසින් බැරෑරුම්ව සැළකීමට ගත යුතුව ඇත. ඒ ඔවුන්ගේ රජය යටතේවත් අනාගත පරම්පරාව ඉංග්‍රීසියෙන් සන්නද්ධ කිරීමට ප්‍රමුඛත්වයක් දී කටයුතු කිරීමය. එවන් ප්‍රමුඛත්වයක් දෙන බවක් දැනට පෙනෙන්නට නැතිවා සේය.

මහින්ද රාජපක්ෂ ආදර්ශය

යුද්ධය ජයගෙන දෙවන වරටත් ජනාධිපතිධූරයට පත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉංගිරිසි භාෂා අධ්‍යාපනය කෙරෙහි දැඩි අවධානයක් යොමු කලේය. ඔහු මතු කළ තාර්කික අදහස වූයේ වසර ගණනාවක පාසැල් අධ්‍යාපනයෙන් පසුව වුවත් සිසුන්ට ඉංගිරිසි භාෂාව කතා කළ නොහැකි වීම ගැටළුවක් වී ඇති බවය. ඒ නිසා ඔහු ඉංගිරිසි භාෂාව හා තොරතුරු තාක්ෂණය පිළිබඳ ජනාධිපති කාර්‍ය සාධන බලකායක් සාදා එහි වගකීම ආචාර්‍ය් සුනිමල් ප්‍රනාන්දු මහතා වෙත භාර කලේය. ආචාර්ය සුනිමල් ප්‍රනාන්දු මහතා ගැන යමක් කිව යුතුය. ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතා ධනවත් ව්‍යාපාරිකයෙකු හා දානපතියෙකු වූ චාල්ස් හෙන්රි සොයිසාගේ මී මුණුපුරාය. රෝයල් කොලීජියෙන් හා කේම්බ්‍රිජ් විශ්ව ව්ද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ එතුමා පේරාදෙණිය ව්ශ්ව විද්‍යාලයේ සමාජ විද්‍යාව පිළිබඳව ජේෂ්ඨ කථිකාචාර්‍යවරයෙක් ලෙසත්, එම අධ්‍යයන අංශයේ ප්‍රධානියා ලෙසත් කටයුතු කර ඇත. ආරම්භයේ පටන්ම දේශපාලනයට නැඹුරුවක් තිබූ එතුමා බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ ප්‍රථම සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයාද විය. මා මේ කරුණු සඳහන් කලේ රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා වටේ සිටි අනෙකුත් පරපෝෂිතයන් මෙන් නොව එතුමා තමා වෙත භාරදුන් වගකීම පොලොවේ පැළ කිරීමට අවංකව වෙහෙස දැරීය. පිංතූරයේ දැක්වෙන්නේ එතුමා හිටපු ජනාධිපතිවරයා සමග සිටි අවස්ථාවකි. " English as a Life skill (ජීවන කුසලතාවක් ලෙස ඉංග්‍රීසි )" යනුවෙන් මෙම වැඩසටහනේ ප්‍රමුඛ තේමාව හඳුන්වා දී " Speak English Our Way ( අපේ විදියට ඉංග්‍රීසි කතා කරමු)" යනුවෙන් සිය ජාතික වැඩසටහනට උප තේමාවක් යොදා එතුමා වැඩ ආරම්භ කලේය. මෙයින් ප්‍රමුඛත්වය දෙනු ලැබුවේ භාෂාවේ වඩාත්ම ප්‍රායෝගික කුසලතාවන් දෙක වන "ශ්‍රවණය හා කථනයයි". " අපේ විදියට ඉංග්‍රීසි කතා කරමු " යන පාඨය එකළ මහත් ආන්දෝලනයක් ඇති කලේය. විශේෂයෙන් බොහෝ විශ්වවිද්‍යාලයීය ඉංග්‍රීසි ආචාර්ය මහාචාර්යවරු මෙය දැඩි ලෙස විවේචනය කලේය. ඔවුන් එය ගැන කතා කලේ උපහාසයෙන්‍ ය. සෘණාත්මකවය. එක් මහාචාර්යවරයෙක් මා සමග මෙසේ කීවේය, " That Sunimal Fernando has no base. Therefore what he does has no value, no results. ( ඔය සුනිමල්ට කිසි පදනමක් නෑ. ඒ නිසා එයා කරන දෙයහි කිසි වටිනාකමකුත් නෑ, ප්‍රතිඵලයකුත් නෑ)". එහෙත් මට හිතෙන්නේ "අපේ විදියට ඉංගිරිසි කතා කරමු" කියන පාඨය ඇතුලේ තිබුණේ ඉංගිරිසි භාවිතයට බය නැතිව දිරි ගැන්වීමක් කියල. යම් රටකට ආවේණික ලෙස භාෂාව උච්චාරණය කිරීම, ඒ රටට ආවේණික වචන (ඉංගිරිසි පද නොමැති) උදා: උදැල්ල, කැත්ත, මුං, කව්පි, කුල්ල, වැනි වචන ඉංගිරිසියට මිශ්‍ර කර කතා කිරීම වැනි දෑ අර අපේ විදියට කතා කරමු කියන තේමාව යටතේ තියනවා කියල මට හිතෙනවා (මගේ මුහුණු පොතේ මිතුරු ලයිස්තුවේ ඉන්න භාෂා උගතුන් වන මහාචාර්ය රාජීව විජෙසිංහ , මහාචාර්ය ලියනගේ අමරකීර්ති, ආචාර්ය ක්‍රිෂාන්ත ෆ්‍රෙඩ්රික්ස්, ආචාර්ය දර්ශන සමරවීර , ආචාර්ය කුලරත්න සූරියආරච්චි මහත්වරුන් මෙන්ම භාෂාව ගැන උනන්දුවක් දක්වන ඕනෑම කෙනෙකුට මේ පිළිබඳව පැහැදිලි අදහස් දැක්වීමට මා ආරාධනා කරනවා). කොහොම වුනත් සුනිමල් ප්‍රනාන්දු මහතා බය නැතුව මේ ඉංගිරිසි වැඩසටහන ඉදිරියට අරගෙන ගියා. ඇත්ත ඔහු ඉංගිරිසි භාෂාව පිළිබඳව ගුරුවරයෙක් නොවේ. එහෙත් ඉංගිරිසිය අපූර්ව චතුර බවකින් හැසිර වූ කෙනෙක් එතුමා. එතුමා " ජීවන කුසලතාවක් ලෙස ඉංග්‍රීසි " කියන තේමාවෙන් ම අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය ඇතුලේ වෙනම ම ශාඛාවක් පිහිටුවලා , ඒ මගින් ඉංගිරිසි ගුරුවරුන් 125 ක් පමණ ඉන්දියාවේ හයිද්‍රාබාද්හි " ඉංග්‍රීසි හා විදේශ භාෂා විශ්ව විද්‍යාලය" ට ශිෂ්‍යත්ව ලබාදීල යවල ඉංගිරිසි භාෂාවේ ශ්‍රවණ හා කථන කුසලතාවන් උගන්වන ආකාරය පිළිබඳව විශේෂ පුහුණුවක් ලබා දීලා,
ඉන්පසු පාසැල් මට්ටමින් ඉංගිරිසි ගුරුවරුන් පුහුණු කිරීම සිදු කළා. ඉංග්‍රීසි කතාව ප්‍රවර්ධනය කිරීමට වීඩියෝ මාලාවක් නිපදවා ජාතික රූපවාහිනීයේ විකාශනය කළා. විදුහල්පතිවරුන්ට පැය 100 ඉංගිරිසි ශ්‍රවණ හා කථන පුහුණු වැඩසටහන් පැවැත්වුවා. වසර කිහිපයක් මේ වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක වෙද්දි අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ ඉංග්‍රීසි ඒකකය විභාග දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉල්ලීමක් කළා සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයේ ඉංග්‍රීසි විෂයේදී සිසුන්ගේ ශ්‍රවණ හා කථන කුසලතා ප්‍රායෝගික පරීක්ෂණයකට ලක්කර ලකුණු 15 ක් එයින් ලබා දීමටත්, ලිඛිත විභාගයෙන් ලකුණු 85 ක් ලබා දෙන ලෙස. මේ පිළිබඳව විභාග දෙපාර්තමේන්තුව සමග සාකච්ඡා වට කිහිපයක් පැවැත්තුවා මතකයි. නමුත් එයට නිසි තීරණයක් ලැබීමට පෙර අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ "ජීවන කුසලතාවක් ලෙස ඉංග්‍රීසි " - ජනාධිපති වැඩසටහන් ඒකකය අහෝසි වෙලා ගියා. ඒ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා තෙවන වර ජනාධිපතිවරණයෙන් පරාද වීමත් සමගයි. එතැනින් එහාට ඒ වැඩසටහන අඟලක්වත් ඉදි‍රියට ගියේ නෑ. ඒ වැඩසටහනේ ගැටලු හා දුර්වලතා තිබුණා. එහෙත් මම මෙහිදී මතු කරන්නේ රටේ නායකයා ලෙස රාජපක්ෂ මහතා ප්‍රායෝගික ඉංගිරිසිය කෙරෙහි දැක්වූ දැඩි උනන්දුවයි. තවත් කරුණක් තමන්ට බාරදුන් භාරදූර වගකීම යතාර්ථයක් කිරීමට ආචාර්‍ය සුනිමල් ප්‍රනාන්දු මහතා යටි අරමුණුවලින් තොරව අවංකව දැඩි වෙහෙසක් ගත් බව එතුමාට කරන ගෞරවයක් ලෙස මෙහිදී සඳහන් කළ යුතුයි. ඒ යුගයේ වෙන අයෙකුට මේ දෙය භාර කළා නම් මිලියන ගණනින් යටි මඩි ගහන එක අහන්ඩ දෙයක්ද?

වර්ථමානය

බැසිල් මහතාටත් හඳුනෙත්ති මහතාටත් සිනාවීම කියන කාරණයෙන් අපි අවබෝධයකට පැමිණිය යුතුයි. ඒ අපිට රටේ ගුණාත්මක ඉංගිරිසි අධ්‍යාපනයක් ලබා දීමට ඇති හැකියාව ගැන රටේ නායක දෙපළට අවධානය යොමු කරවීම යි. "ඉංගිරිසි බෑ" කියල අපි හිනාවෙන්නේ අපිටමයි. මොන පක්ෂයේ හිටියත් පාර්ලිමේන්තුවේ ඉංගිරිසි හොඳින් හසුරවන අය හා බැරි අය අයත් පවුල් පසුබිම් සොයා බැලුවම ඒක අපිට හොඳින් වැටහෙනවා. සරල දෙයක් පසු කාලෙක දේශපාලනයේ ප්‍රභලයන් වූ රාජපක්ෂවරු (මහින්ද, බැසිල්, ගෝඨාභය , චමලුත් එහෙම වෙන්න ඇති) කිසිකෙනෙක් ඉංගිරිසියේ ව්‍යක්ත නෑ. එහෙත් බණ්ඩාරනායක පවුලේ ( චන්ද්‍රිකා, අනුර, සුනේත්‍රා) උදවියගේ ඉංගිරිසි භාවිතය ඉතා ඉහළයි. ඉතිං ඔය කාගේ ඉංගිරිසියට හිනා වුණත් ඒකෙන් ඉදිරි පරම්පරාවට සිදුවන කිසි ප්‍රගතියක් නෑ. ඒ අපේ මෝඩකම පෙන්වීමක් විතරයි.

හඳුනෙත්තිට ආචාරය

" හොනරබල්", " ඔන්ටපනර්ෂිප්", " ගිව් මී අ වන් මිනිට්", " අයි මයි සෙල්ෆ්" වැනි දෑ උපුටා දක්වමින් හඳුනෙත්තිගේ ඉංගිරිසියට සිනාසෙනු පෙනේ. එහෙත් ඔහු ඔහුට වඩා ඉංගිරිසි හොඳින් හසුරුවන අය පාර්ලිමේන්තුව තුල ඉන්නා බව දැන දැන නිර්භයව කළ කතාව තුල ඇත්තේ රටේ වරප්‍රසාද නොලත් තරුණ පරම්පරාව හා සිසු පරම්පරාවන් මුහුණ දී ඇති ඛේදවාචකය යි. බණ්ඩාරනායක මහතාගේ තීරණයත් සමග අහෝසි වී ගිය ගුණාත්මක ඉංගිරිසි අධ්‍යාපනය නැවත රටතුල සාමාන්‍ය පරිදි කිසිදා ගොඩනැගුණේ නැත. ගොඩ නැංවීමට ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බවක්ද පෙනෙන්නට නැත. හරියන්නට හෝ වරදින්නට මෙයට සෘජුවම ජනාධිපතිවරයා හෝ අගමැතිනිය බැරෑරුම් ලෙස මැදිහත් විය යුතුය . මේ සම්බන්ධව කලින් කී මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමාගේ මැදිහත්වීම මහත් ආදර්ශයක් වන්නේ ඒ නිසාය.
කකුල් කොර ගසමින් හෝ අසීරුවෙන් ආබාධිතයෙකු උත්සාහයක් ගන්නේ ඔහුට ඇවිද යාම ඉතා වටිනා නිසාය. වැරදි වැරදි හෝ හඳුනෙත්ති ඉංගිරිසියෙන් කල කතාවෙන් පෙනෙන්නේ ද එහි මතු පරම්පරාවට ඇති අත්‍යවශ්‍ය බව හා වටිනාකමයි. මෙය නොවැටහෙනකල් අපි එකිනෙකාට හිනාවෙමු !

සුරන්ජිත් ආලෝක බණ්ඩාර
20025 -11- 25

A day in the life

ඉරිසියාවට කියන කතා නොවේ.

ඉරිසියාවට කියන කතා නොවේ. රටට බෙදන්න පෙර මඩියට බෙදා ගන්නා උදවිය ඉන්නා රටක..........
අපි හිත හදාගනිමු!
හිතට එන හැමදේම පලකිරීම සෞඛ්‍යට හිතකර නොවේ.
ඒත් සමහරක් දේ ලියවේ.

මැතිඇමැතිවරුන්ට වාහන ගෙන්වීම ගැන දොඩමලු වීමද එවැන්නකි.

බලයක් නැතිව නන්තාරව සිටිය යුගයේදී මැති ඇමතිවරුනට අලුත් වාහන අකැපය.
පස්ස පැත්ත තියාගෙන යාමට අලුත් වාහන ඕනෑදැයි එකල මතයවිය. දැන් නම් පස්ස පැත්ත තියා ගෙන යාමට අලුත් වාහන අවශ්‍ය බව තේරුම් ගොස් ඇත‍.
එයත් Change එකකි.

මැති ඇමැතිවරුන්ට සුපිරි දීමනා ලබා දෙන බව ස්ථීර වුයේ අයවැයත් සමගය.
මහජනතාවට නැති දේවල් අපිට ඕන නෑ කිව්වේ ඉස්සරය.
ලක්ෂ 12 කට විට්ස් කාරයක් ගෙනත් දෙනා කීවේත් ඉස්සරය.
බස්වල කෝච්චියේ සෙනග මාරාන්තික ගමනක යන බව දුටුවේත් ඉස්සරය.
දැන් ඒවා ගැන වගේ වගක් නැත.

දැනට වාර්තා වන ලැබෙන වාහන වරප්‍රසාදය ලොතරැයියක්ය .
මන්ත්‍රී කම තියෙනතාක් මහජනතා බදු මුදලින් නඩත්තුවන වාහනය තනතුර අවසන්ව ගෙදර යන දා එවකට බලපැවෙත්වන තක්සේරු වටිනාකම ගෙවා ගෙදර ගෙන යා හැක.
මෙයත් හොද Change එකකි.

දේශපාලනඥයන් මේ වන විට මහජන සේවයට කැප වී සිටින්නේ දුෂ්කරතා රැසක්‌ මැද ය. ඒවා රටේ ජනතාවට තබා වනේ වන හතුරෙකුටවත් විඳින්නට නොලැබේවා යන්න ජනතාවගේ ප්‍රාර්ථනාවය.
මේ හදිසියේ වාහන ගෙන්වන්නට තදියම මොකක්‌දැයි මේ ගැන හාංකවිසියක්‌වත් නො දන්නා මෝඩ තකතීරුවන්ට ප්‍රශ්නයක්‌ විය හැකිය. 

 ඒ ගැන පැහැදිලි කර දෙන්නෙම්, අහගන්න.

දිලිසෙන්නට ඔප දමා, ෆුල් කන්ඩිෂන් පිට අපට පෙනෙන්නට තිබෙන බොහෝ වාහන ඇත්තටම අබලන් ය. කෙනකුට ඒවා දකින විට සියුම් ඊර්ෂ්‍යාවක්‌ මතුවන්නේ එම වාහන දේශපාලනඥයන් සතුව තිබීම නිසාම මිස වෙන කාරණයක්‌ නිසා නොවේ. තුන් හතර දෙනකුට එක්‌ව එම වාහනවල ගමන් කිරීමේ හැකියාවක්‌ නැත. පොඩි වැස්‌සකට ද තෙමේ.
දේශපාලනඥයන් ගමන් ගන්නා රථ සමඟ 'බැකප්' වාහන ගමන් ගන්නේ 'ආරක්‍ෂාවට' යෑයි කවුරුන් හෝ සිතන්නේ නම් එය මුලාවකි. එම බැකප් වාහන ගමන් ගන්නේ අදාළ රථය (සමහර මෝඩයන් සුපිරි යෑයි සිතා සිටින) හදිසියේ බ්‍රේක්‌ ඩවුන් වූ විටෙක තල්ලු කිරීමට හෝ අලුත්වැඩියා කිරීමටය. 

එසේ නම් ආරක්‍ෂකයන් ගමන් ගන්නා රථය හොඳ තත්ත්වයේ තිබේදැයි කේන්ති යන අන්දමේ ප්‍රශ්න නොඅසන ලෙස  සියලුම මෝඩ මිනිසුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

ඇත්තෙන්ම  කල්පනාව හැටියට මෙම ගෙන්වන වාහන සුඛෝප‍බෝගි බවින්  මදි බවය.

රටේ ජනතාවට අඩුම මිලට වාහනයක්‌ ගන්නට හැකියාවක්‌ නැත්නම්, අඩුම තරමින් යතුරු පැදියක්‌ තීරුබදු රහිත මිලට නොව අවම මිලකට මිලට ගැනීමට හැකියාවක්‌ නැත්නම් අපට මේ සුඛෝපභෝගී වාහනවලින් ඇති ඵලය කුමක්‌දැයි සිතන මේ මැති ඇමැතිවරුන්ට ජාතියේ ප්‍රශංසාව හිමිවිය යුතුය

අපේ කරුමයට එහෙම අය නැත.

 

ඇත්ත වශයෙන්ම මේ මොහොතේ රටේ ජනතාවට ද කළ හැකි යමක්‌ තිබේ. ඒ අප වෙනුවෙන් දුක්‌ විඳින මැති ඇමැතිවරුන් වෙනුවෙන් ගතහැකි හොඳම පියවර ගෙන තිබේ යෑයි හිත හදා ගැනීමය.

A day in the life