පුංචිම පුංචි සටහනක්

මේක කතාවක් නෙමෙයි ,

පුංචිම පුංචි සටහනක්

මං හොදටම අත් විදපු දෙයක් තමයි මනුස්සයෙක්ගෙ ගතිගුණ , හැසිරීම් අනිවාර්යයෙන්ම එන්නෙ ඒ කෙනා පොඩි කාලෙ ඉදන් ඉන්න පවුල් පරිසරයත් එක්ක......

එක දවසක් ගෙදර බත් රොස් උනා

මම එතකොට දෙක වසරෙ වගෙ....

එදා මම අම්මට කිව්වා බත් රොස් වෙන ගඳයි කියලා...අම්මා මට කියලා දුන්නා කවදාවත් කෑමකට ගඳයි කියන්න එපා කියලා...

තව දවසක් දූරියන් ගෙනල්ලා මම ඒකට ඊයා කිව්වා...එදා අම්මා මට කියලා දුන්නා කිසිම දවසක තමන් අකමැති උනත් කිසිම කෑමකට ඊයා කියන්නෙපා මෙ ලෝකෙ පොඩි දෙයක්ව කන්න නැතිව මැරිලා යන මිනිස්සු දහස් ගානක් ඉන්නවා කියලා...

එදා ඉදන් මම කෑම තේරුවෙ නෑ

මම පුරුදු උනා හැම කෑමකටම ගරු කරන්න

ඒ වගේම හැම කෑමක්ම කන්න..

එක දවසක් අපේ ගෙදරට ආවා

මාළු විකුණන කෙනෙක්

අම්මා මට කියලා දුන්න ඒ මනුස්සයට මාළු මාමා කියන්න...අනිත් පොඩි ළමයි මාළුකාරයා කියද්දි මම පුරුදු උනා මාළු මාමා , ලියුම් මාමා , පත්තර මාමා කියන්න....

මම තෙරුම් ගත්තා හොරකම් කරලා මිනි මරල හම්බකරන්නැතුව අතපය වෙහෙසල පවුල් නඩත්තු කරන හැම මනුස්සයෙක්ම ගරු කරන්නොනි මනුස්සයෙක් කියන එක..

මම අදුරන එක ගෑණු ළමයෙක් හිටියා...එයා පුරුදු වෙලා හිටියා මම එයාට වැරැද්දක් නොකරත් මම කරන හැමදේටම තැන තැන ගිහින් එක එක කතා කියන්න..ඒවා ආරංචි වෙලා මගෙ හිත ගොඩක් රිදුනාම අම්මා මට කියලා දුන්නා මිනිස්සුන්ගෙ හැටි තේරුම් අරන් හිනාවකින් සංග්‍රහ කරලා ශක්තිමත්ව ඉන්න...

ජිවිතේ ගොඩක් තැන් වල ප්‍රතික්ශේප වෙනකොට අම්මා මට පුරුදු කලා ආයෙ ආයෙමත් මම වෙනුවෙන්ම ගොඩ නැගෙන්න...

මට මතක ඇති කාලෙක ඉදන් අපෙ අප්පච්චි ලෙඩ වෙන්න කලින් හැමදම මාසෙ පඩියෙන් ලොකු බිස්කට් පෙට්ටියක් අරගෙන පාරවල් වල ඉන්න බල්ලන්ට කන්න දෙන්න පුරුදු වෙලා හිටියා...

ඉතින් මම පුරුදු උනා කොච්චර දුප්පත් උනත් යන්තම් තියන සල්ලි ටිකකින්

බඩගින්නෙ ඉන්න සතෙක්ට

කන්න මොනා හරි අරන් දෙන්න...

ඉස්සර මට මතකයි හැමදම හවසට...මගෙ අප්පච්චි මාව අරගෙන වෙල ලඟ තියන පුංචි ඇලට ගියා ඉර බහින හැටි මට පෙන්නන්න...මමත් පුරුදු උනා ඒ විදිහටම අහසෙ ලස්සන , පොළොවෙ සිසිලස විදින්න...

ඇත්තටම මට මෙ ජිවිතෙ ගොඩක්ම සතුටු වෙන්න තියන එකම හෙතුව ඒක....

පොඩි කාලෙ ඉදන් ලැබුණ ඒ අත්දැකීම් එක්ක මට පුලුවන් උනා ඇත්තටම ආදරණීය වගේම මනුස්සකම පිරුණු මනුස්සයෙක් වෙන්න...

මනුස්සයෙක්ගෙ ජිවිතේ මූලික අඩිතාලම වැටෙන්නෙ අනිවාර්යයෙන්ම පවුල ඇතුළෙන්...ඉතින් ,

මට සතුටුයි මගෙ ආදරණීය පවුල

මට ලැබුන එක ගැන

මේ සටහන ,

මගේ පවුලට මගෙන්

Tharushi Ranasinghe

උපුටා ගැනීමකි .නිර්මාණ අයිතිය හිමිකරුට .

Dr Chamari Adihetti

A day in the life

කෝපයට පත් දරුවා සන්සුන් කරවන්න.

කෝපයට පත් දරුවා සන්සුන් කරන්නේ කෙසේද?
දරුවෙක් කෝපයට පත්වූ විට බොහෝ මව්පියන් එය “නරක හැසිරීමක්” ලෙස හෝ “අනවශ්‍ය දේකට තරහ වීමක්” ලෙස දැකගන්නා අතර, ඔවුන්ගේ පළමු ක්‍රියාව එය නවත්වීමට උත්සාහ කිරීම වීමය.
නමුත්, සත්‍යය වන්නේ — දරුවාගේ කෝපය යනු ඔහුගේ ඇතුළත ඇති හැඟීම් හා අවශ්‍යතාවයන් පිළිබඳ සංඥාවක් පමණක් බවයි.
දරුවා කෝපයට පත්වන්නේ ඇයි?
දරුවන්ට තවමත් තම හැඟීම් වචන මගින් පැහැදිලිව පෙන්වීමේ හැකියාව සම්පූර්ණව නැත.
ඒ නිසා ඔවුන් තම ශරීර භාවය, හඬ, හෝ හැසිරීම මගින්ම “මට අමාරුයි” හෝ “මට අවශ්‍ය දේ නොලැබුණා” යන අරුත ප්‍රකාශ කරති.
කෝපයට පත් වීමට හේතු විය හැකි කරුණු කිහිපයක් මෙසේය:
• අවශ්‍ය දේක් නොලැබීම හෝ විරුද්ධාත්මක ප්‍රතිචාරය ලැබීම
• අධික ශබ්ද, බිය, හදිසි වෙනස්කම් හෝ කාලසීමාගත උපදෙස්
• විවේකයේ හා ආදරයේ හිඟය
• මනෝභාව පාලනයේ හැකියාව තවමත් අවධියක් තුළ වීම
දරුවා සන්සුන් කිරීමට මව්පියන්ට අවශ්‍ය පියවර
ඔහුගේ හැඟීම් තේරුම් ගන්න
දරුවා කෝපයට පත්වූ විට “නවත්වන්න” කියා විරෝධය පෙන්වීම වෙනුවට, ඔහුට පවසන්න
“අම්මට තේරෙනවා ඔයා දැන් ගොඩක් තරහින් ඉන්නේ .ඒක හරි, හැමෝටම එහෙම වෙන්න පුළුවන්.”
මෙවැනි වචන ඔහුට ආරක්ෂිත හැඟීමක් ලබා දෙයි.
එය ඔහුගේ මනෝශක්ති පද්ධතිය සන්සුන් කිරීමට මුල් පියවර වේ.
ශරීරමය සන්සුන් කිරීමේ ක්‍රම භාවිතා කරන්න
කෝපය ඇතිවෙද්දී, දරුවාගේ හෘද ගතිය හා හුස්ම ගැනීම වේගවත් වේ.
මෙය සන්සුන් කිරීමට පහසු ක්‍රම කිහිපයක් මෙසේය:
• “අපි දෙන්නම එකට ගැඹුරු හුස්ම ගනිමු.”
• “අපි දන් ගනන් කරමු, දැන් හුස්ම ගමු.
මෙය ඔහුගේ මොළයේ Amygdala නම් අංශය (කෝපය හා භය පාලනය කරන මධ්‍යස්ථානය) සන්සුන් කිරීමට උපකාරී වේ.
හැඟීම් නම් කිරීම
දරුවාගේ හැඟීම් නම් කිරීම ඔහුට තම මනෝභාව හඳුනාගන්න උදව් කරයි.
උදාහරණයක් ලෙස,
“ඔයා දැන් තරහින් නේද?”
“ඉල්ලපු දේ ලැබුනෙ නැති නිසාද ඔයාට මේ විදියට දුක් හිතුනෙ ?”
මෙවැනි වචන ඔහුගේ මනෝවිද්‍යාත්මක වර්ධනයට අතිශය ප්‍රයෝජනවත්ය.
ඔබම උදාහරණයක් වෙන්න
දරුවා ඔබගේ හැසිරීම මගින් තම හැසිරීම ඉගෙන ගනී.
ඔබ කෝපයට පත්වූ විටත් සන්සුන්ව සිටීම, ඔහුට තමාගේ හැඟීම් පාලනය කිරීමට මනෝභාවයෙන්ම උපදෙස් දෙන ක්‍රමයකි.
Time-out” නොව “Time-in” ලබා දෙන්න
දරුවාට තනිව යන්න කියා නැතිව, ඔහු සමඟ එකට නිශ්ශබ්දව සිටීම උචිතය.
“අපි එකට ටිකක් නිශ්ශබ්ද වෙමු.”
මෙය දරුවාට ආරක්ෂිත බවක් හා විශ්වාසයක් ලබා දෙයි.
පසුකාලීනව සාකච්ඡා කරන්න
දරුවා සන්සුන් වූ පසු, මෘදු ලෙස විමසන්න
“ඔයාට තව පාරක් කේන්ති ගියොත් අපි කොහොමද ඒක නැති කරගන්නෙ?”
මෙම විධියෙන් ඔහුට තම හැඟීම් පිළිබඳ අධ්‍යාපනික අවබෝධයක් ලැබේ.
දරුවාගේ කෝපය පාලනය කිරීමේ දිගුකාලීන ප්‍රතිඵල
මෙවැනි අධිකාරි සහ ආදරණීය ක්‍රියාමාර්ග අනුගමනය කිරීමෙන්,
දරුවාට තම හැඟීම් හඳුනාගෙන පාලනය කිරීම ඉගෙන ගන්න හැකි වේ.
මව්පියන් හා දරුවා අතර විශ්වාසය සහ ආදරය පදනම් වූ සබඳතාවයක් වර්ධනය වේ.
අනාගතයේදී දරුවාට ගැටුම් සාමකාමීව විසඳන්න හැකියාව ලැබේ.
අවසාන වචන
දරුවාගේ කෝපය පාලනය කිරීම යනු ඔහුගේ හැඟීම් නසන එකක් නොවෙයි.
එය ඔහුට තම හැඟීම් හඳුනාගෙන, ඒවා සමඟ සාමකාමීව සිටිය හැකි හැසිරීමක් ඉගැන්වීමකි.
“දරුවාගේ කෝපය සන්සුන් කිරීමට පෙර,
මව්පියන් තම කෝපය සන්සුන් කරගත යුතුය.”

Copied

Out of frame.

A day in the life