ලන්ඩන් ගිය ඇමතිවරු.

මේක නම් මාර වැඩක්. 

NPP එකේ ලංඩන් රැස්වීමට ගියාද? නැද්ද? කියලා ගොඩක් දෙනා කතා කරලම අහනවා. ඉවරයක් නෑ. 

මම ගියේ නෑ. ඒ ආණ්ඩුවට ඇති විරෝධයක් නිසා නම් නොවෙයි.
ගියේ නැත්තේ මොකද ඇහුවම මම කාටත් එක වගේ උත්තරයක් දුන්නා.
ඔය එතනට ආපු නලින්ද ජයතිස්ස, හර්ෂණ නානායක්කාර සහ සරෝජිනී පෝල්රාජ් කියන දේවල්වලට මහ හයියෙන් අත්පුඩි ගහන්න හරි, විසිල් ගහන්න හරි මට නම් කිසිම ඕනෑකමක් නැහැ. මොකද එහෙමයි සාමාන්‍යයෙන් ඔතන වෙන්නේ.

අහන ඕනම ප්‍රශ්නයකට ඔවුන් දෙන අළුත් පිළිතුරක් නැති බව මගේ නම් අදහස. ඒත් "කැලේ මාරු වුනාට කොටියගේ පුල්ලි මාරු නොවන්නා සේ" එතෙර හිටියත් අපේ ජානගත දේශපාලන ලාලසාවේ කිසිදු වෙනසක් නැති නිසා අපි දේශපාලන නායකයන් ඉදිරියේ අමුතුම ප්‍රමෝදයකට පත්වෙනවා.
මැයි රැළියට, පක්ෂ සම්මේලනයට ගියා වගේ තමයි මේ වගේ තැනකට ගියත් යන අය ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ. රටට යමක් කරන අවංක මිනිස්සු කෙරෙහි එහෙම බැඳීම් ඇතිවීම ගැටළුවක් නෑ. එහෙත් ලංකාවේ ඉඳලා නෑයෙක්, සමීප හිතවතෙක් ආවම දැනෙන හැඟීමෙන් මේ ඇමතිවරුන් පිළිගැනීමට වඩා දැන් හිතන්න දේවල් ටිකක් තියෙනවා.

ජනතාව ඔවුන්ට වගකීමක් භාරදීලා තියෙන්නේ වැඩකරන්න. ඒ කරපු සහ කරමින් සිටින දේ ගැන අපි දන්නවා. යම් සාධනීය දේවල් ටිකක් කළත් සෑහෙන්න පුළුවන් දෙයක් කරලා තියෙනවා කියන්න බෑ.
පෞද්ගලිකව මේ චරිත වුනත් විමසන්න පුළුවන්. නලින්ද ගත්තම සෞඛ්‍ය ඇමති හැටියට අඩුම තරමේ ඉස්පිරිතාල ටිකට නොඅඩුව තවම බෙහෙත් ටික දී ගන්න බැහැ. හර්ෂණ අධිකරණ ඇමති හැටියට කරපු අමුතු දෙයක් නෑ. පෝල්රාජ් ළමා හා කාන්තා අපයෝජන වැළැක්වීම හා ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් ප්‍රමාණවත් වැඩකොටසක් කර නැහැ.
මේ වගේ දේවල් අහලා ඔවුන්ට පොඩි බලපෑමක් කරන්න යන එක නම් හොඳයි. එහෙත් ඔවුන් වේදිකාවේ ඉඳලා ඒවට උත්තරයක් ගැටගහලා දෙන බව අපි නොදන්නවා නොවෙයි. ඒක සියලු දේශපාලකයන් කරන වැඩක්.

අනෙක් කාරණය තමයි අනුර කුමාර සහෝදරයා ඇතුළු ජාතික ජනබලවේගය ජනාධිපතිවරණය සහ මහ මැතිවරණය ඉලක්කකරගනිමින් දැවැත්ත එතෙර ප්‍රචාරක වැඩපිළිවෙලක් ක්‍රියාත්මක කළා. මී මැස්සෝ වගේ ඒවට ශ්‍රී ලාංකිකයන් ආවේ.
ලංකාවේ ඉන්න මිනිස්සු මේවා දිහා තුෂ්නිම්භූතව බලාගෙන හිටියා. මේ සැරේ අනුර හා මාලිමාව ආවම "කල්ප වෘක්ෂය" පහළ වූවාක් මෙන් පිටරට වෙසෙන අයගේ සහාය ලැබෙයි කියලා මිනිස්සු හිතුවා.

මතක හැටියට, මාලිමාව බලයට පත්වූ පසු එංගලන්තයේ සිටින තම මිතුරෙක් රට වෙනුවෙන් පවුම් මිලියනක් දෙන්න සූදානම් බව සංගීත් විජේසූරිය එකල කිව්වා. ඊටත් වඩා රට හදන්න තමන්ගේ ධනය මෙන්ම දැනුම කැපකරලා රටට එන බව බොහෝ දෙනා පාරම්බෑවේ නෑ. කියා සිටියා.
කිහිපදෙනෙක් ගිහින් ඇති. ඒත් ඕවා ගැන කියන්න තියෙන්නේ "කතාව දෝලාවෙන්, ගමන පයින්" කියලා විතරයි.

මේ පිට රටක ඉන්න අපි කාටත් තියෙන්නේ එකම වගේ හැඟීමක්. ලංකාව ගැන ආදරයක් තියෙනවා. ඒ ප්‍රශ්න වෙනදාටත් වඩා දැනෙනවා. හිත උණුවෙනවා. හැබැයි ඒ වෙනුවෙන් මේක දාලා ගිහින් දෙයක් කරන්න බහුතරයක් කැමති නෑ. ඒක තමයි ඇත්ත. එහෙම කවුරු හරි ඉන්නවා නම් ලියන්නකෝ.

ගොඩක්ම ඉන්නේ ලංකාවේ මැතිවරණයක් එන විට රැල්ලත් එක්ක චූන් වන කට්ටිය. ඒක ජන බලවේගයත් දන්නවා. ඒත් මැතිවරණ ජයග්‍රහණයක් සඳහා විදෙස්ගත අය නියම තොරොම්බෝල හා සැරසිලි. ඕනෑම පක්ෂයක් එහි ප්‍රචාරක වාසිය ගන්නවා. 

ඒකේ කප් එක ගැහුවේ නම් අනුර සහ මාලිමාව.
නලින්ද, හර්ෂණ සහ පෝල්රාජ්හේ මේ ලංඩන් ගමනත් එහි දිගුවක්. 

එසේ නොවන්නේ නම් ඔවුන් අවුරුද්දකට පස්සෙ වෙනත් රටකට ඇවිත් කතා කළ යුත්තේ "රට හරි පාරට ඇවිත්, හොරු ඇල්ලුවා සහ අල්ලනවා, ආර්ථිකය ගොඩදාමින් ඉන්නවා" කියන එකම නොවෙයි.

 
එදා විදෙස්ගත අයගේ සහාය පළවීමත් ඔවුන්ගේ එකී දායකත්වය ගෙන දැන් ළඟාකර ගෙන ඇති සාර්ථකත්වය හෝ එහි අඩුපාඩු පිළිබඳව මෙහිදී සමාලෝචනය කරන්නයි මේ අයට තිබුණේ. 

මොකද අවුරුද්දක් දැන් ගෙවිලා.
ඒ කියන්නේ, ශ්‍රී ලාංකික ආයෝජයන් කොපමණ ප්‍රමාණයක් ලංකාවට ගිහින් ව්‍යාපෘති අරඹා තිබේද?, සිස්ටම් චේන්ජ් එක සඳහා කොපමණ තාක්ෂණික හා මානව සම්පත් දායකත්වයක් ලබා දී ඇත්ද? දෙනවයි කියූ ආධාර මෙන්ම විදෙස් ප්‍රේෂණ ගලා ඒම කුමන මට්ටමක පවතීද ආදිය ගැනයි ලංඩන්වලදි සාකච්ඡා කරන්න තිබුණේ.

එහෙම දේවල් නැත්නම් මෙහේ අය ඔයාලා රවට්ටලා. ඔයාලත් කැමැත්තෙන් රැවටී එතෙර උණුසුම විඳිනවා කියලයි මට නම් හිතෙන්නේ. මෙහේ අයට හැන්දෑවක් ගෙවන්න, පාළු මකන්න ඔයාලා පොඩි කයිවාරුවක් නම් ගැහුවා. එහෙම නැත්නම් ඔය මං කියපු මොනවා හරි වැඩක් ඇති දෙයක් වෙලා ඇත්නම් කවුරු හරි මේකට සටහනක් දමන්න.

මම දන්න තරමින් ඔතන එකම වැදගත් බලපෑමක් කළේ දෙමළ ඩයස්පෝරාවේ කට්ටිය. දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කර ගැනීම ඇතුළු ප්‍රශ්න ටිකක් විසඳා ගැනීම තමයි ඔවුන්ගේ උවමනාව.

ඒ අතරේ "බ්‍රිතාන්‍යයේ මැති ඇමතිවරුවත් නොකරන ලෙස ලංකාවේ ඇමතිවරුන් පිරිසක් ඇවිත් ජනතාවගේ ප්‍රශ්නවලට උත්තර දුන්නා. ඒක වාර්තාවක්" කියාලා පම්පෝරි පෝස්ට් එකක් ෂෙයා වෙනවා දැක්කා. ඒවා නම් අමු බොරු.
ඒ වගේම වැදගත් වෙන්නේ අපේ කට්ටිය කිව්වේ මොනවද කියන එකනේ. මම දන්න තරමින් නම් මෙහේ මැති ඇමතිවරු වාගාලාප හෝ පච නම් ගහන්නේ නෑ. පොයින්ට් එකටම උත්තර දෙනවා. 

නලින්ද, හර්ෂණ සහ පෝල්රාජ් එහෙම කළා නම් ලංකාවට යන්න එපා. ඔයාලා තුන්දෙනා බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුවේ වාඩිවෙන්න ප්ලීස්!

|

මහින්ද රුබසිංහ

ලන්ඩනයේ සිට.
A day in the life

අමුඩ කතා.

අමුඩය දේශපාලනිකවු ඇදුමකි.

පසුගිය කාලයේ නාමල් කරුනාරත්නයන් පිරිවරා ගෙනආ වී ගොවීන් , උක් ගොවීන් වට්ටක්කා ගොවීන් නා නා විධ වගා කරුවන් ඇන්දේ අමුඩයයි.

දැන් ගොවීන් නාමල්ට අමුඩය අන්දන්න අභියෝග කරන අතර නාමල් සුපිරි ඇදුම් ලා පාර්ලිමේන්තුවේ වායු සමීකරණය යට ගිමන් අරින්නේය.

ගොවීන් අමුඩය ඇදගෙන හුළං අල්ලන්නේය.

නාමල් ගොවීන්ට අමුඩය ගැස්සුවේය.

වරක් විජයානන්ද දහනායක මහතා පාරලිමේන්තුවට අමුඩයක් ඇද පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණියේය.

1960 දශකයේ එකල රජය චිත්ත රෙදි යාරයක මිල ශත දහයකින් ඉහළ දැමීමට විරෝධය පෑමට එතුමා මෙලෙස පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණ ඇත.

විජයානන්ද දහනායක අමුඩයකින් සැරසී පාර්ලිමේන්තුවට ආවිට එක් මන්ත්‍රීවරයෙක් " චී චී මීට වඩා ලැජ්ජ නැති වැඩක් තියනවාද කියා ඇහුවම . ගත් කටටම විජයානන්ද දහනායක " ඇයි ඕයි අමුඩයත් නැතුව එන එක කියා කිව්ව කියලා කතාවක් ද ඇත. 

අමුඩය අපුරූය.

 අපේ උද්ඝෝෂකයින්ට හිතුනොත් ඇද ගෙන අගනුවර එන්න පවා ස්මාට් ඇදුමකි අමුඩය.

කාන්තා පක්‍ෂය අමුඩ වාගේ ඇදුම් අදිතත් ඒවාට කියන්නේ වෙනත් නම්ය.

පසුගියදාක ගෝල්පේස් පිටියේ ජනාධිපති මණ්දීරයට පෙනෙන්න මේවා වැටවල් වල වනා තිබුනේය.

ඒ මෑත අතීතයේ අමුඩ කතාය.

බොහෝ දෙනාගේ ..කතා බහට ..විහිලුවට ලක් වුණත්..අමුඩය

එකළ සෑම සිංහල පිරිමි ඇන්ද ඇදුමක්ය .

කෘෂිකාර්මික ජීවන රටාවක් පැවැති අපේ රටේ වැඩ කරන ජනතාවගේ නිල ඇඳුමක් ලෙසින් පැවත ආ අමුඩය අද අප භාවිතයෙන් තුරන්වී ගොසින්ය. වියළි කර්කශ දේශගුණික තත්ත්වයන්ට උචිත ආකාරයෙන් මෙන්ම චාමි සරල ඇඳුමක් වශයෙන් ද අමුඩය අනාදිමත් කාලයක සිට අපේ අනන්‍යතාවය සුරැකූ ඇඳුමක්ය.

අතීතයේ ගැමි තාරුණ්‍යය මෙන්ම ජවසම්පන්න බවත් හැඩි දැඩි බවත්, ප්‍රදර්ශනය කිරීමට ද අමුඩය හැකිවිය. අමුඩය ගසා වැඩ බිමේ වැඩ කරන තරුණයකුගේ දේහ ලක්ෂණ හා සිරුරේ නම්‍යතාවය තරුණියක් තුළ ඇති කළේ ආලවන්ත හැඟීම්ය.

අමුඩය ගසා ඇඳිවත සුම්බරය කොට හිසේ බැඳගත් තරුණයන් තරුණියන්ගේ සිත් ගැනීම සඳහා සිය යොවුන් දේහය මැනවින් උපයෝගී කර ගත්හ.

වැදි ජනතාව අතර පැවැති සිරිතක් වූයේ අමුඩය ගැසීම සඳහා ඉණ වටා බඳින සිහින් ලනුපට යෝජිත මනමාලිය ලවා සකස් කර මනමාලයාගේ ඉනේ බැඳීමය

මෙය අතීත ගම්මානවල තරුණියන් විසින් ද සිය පෙම්වතා වෙනුවෙන් රහසිගතව ප්‍රතිඥා දුන් ආදරණීය තෑග්ගක් ලෙසද අමුඩයට තැනක් පැවතුනේය. .

දියකෝනම අමුඩ ලේන්සුව ආදී නම්වලින් හඳුන්වන ලද අමුඩය දුහුල් රෙද්දෙන් නිමාකළ හරි හතරැස් ලේන්සුවකි.

අමුඩ ගැසීමේදී ද විලාසිතා කීපයක් අනුගමනය කළහ.

1.හඟල අමුඩය.

හඟල අමුඩය ගසන්නේ මාමලා නැන්දලා ආදී වැඩිහිටියන් සමඟ වැඩ කරන විට ය. හඟල අමුඩය ගසන විට අමුඩයේ ඉදිරි පසින් එල්ලෙන කොටසේ රැළි දිග හැර ඉණ වටා වැටෙන හඟලයක් සේ සකසා ගනී. එවිට ඉණෙන් පහළ අඩියක් පමණ ප්‍රමාණය හොඳින් ආවරණය වෙයි.

2.දිය අමුඩය .

දිය නෑම සඳහා අමුඩය ගැසීමේදී විලි වැසී අඩියක පමණ කොටසක් අමුඩයෙන් ආවරණය වෙයි. එය දිය අමුඩේ නමින් හැඳින්වෙයි.

3.ගැට අමුඩය .

වල් කෙටීම, නියර බැඳීම ආදී කටයුතුවල නිරත වන විට ගැට අමුඩය ගැසීමට ගොවීහු වග බලා ගත්හ.

හෙවන සහිත ගසක් දිවා ආහාරය ගැනීම සහ තේ බීම, බුලත්විට කෑම ආදී අවශ්‍යතා සඳහා උපයෝගී කරගනී.බුලත්විට කා ගස් සෙවණේ සිට වැඩ කරන තැනට යනවිට ත්‍රිකෝණාකාරව ඉදිරිපසින් ඇති අමුඩයේ කෙළවර දුන්කොළ ටිකක් ගැට ගසාගැනීමට බොහෝ අය පුරුදු වී සිටිති. ටික වේලාවක් වැඩ කරන විට බුලත්විටේ තෘප්තිය හීනවී යන අතර එවිට අමුඩ ගැටේ ඇති දුම්කොළ ටිකක් කටේ දමාගන හපමින් තවත් හෝරා කීපයක් වැඩ කිරීම ඔවුන්ගේ සිරිතකි.

අමුඩ කෙමක්.

අලුතෙන් ඉදිකරන නිවසක වහලය සෑදීමට ගන්නා උමන් (පරාල ලෙස පාවිච්චි කරන ලී) කැපීමට කැලයට යන පිරිස උමන් කපන විට අමුඩය ගලවා කරේ දමාගෙන නිරුවතින් ලී දඬු කපති. ඔවුන් එසේ කරන්නේ වහලේ උමන් ගුල්ලන් කෑමෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට කරන කෙමක් වශයෙනි.

අමුඩ පණිවිඩ.

අමුඩය හිසේ බැඳගන ගමනක් යන විට ඉන් අදහස් කරන්නේ සිය ගව රංචුව බැලීමට හෝ වෙනත් අවශ්‍යතාවයකට කැලෑ වදින බවයි. එහෙත් අමුඩය කරේ දමාගන යන ගමන රහසිගත හමුවීමක් සඳහා යන ගමනක් බව සැක කෙරේ. අමුඩය ගසා ඊට උඩින් ඇඳිවත හරස් අතට ඇඳගෙන යාමෙන් පැවසෙන්නේ ඔහු වැඩිහිටියන් හෝ වියපත් දරුවන් අසලට යන ගමනක් බවයි.

අමුඩය හා බැඳුණු උපහැරණයක්.

“අමුඩය දීලා කෑවා වාගේ” යන කියමනක් ඇත.

බඩගින්නේ නිරාහාරව සිටින අයකු නිරාහාරව සිටින බව කාටත් නොදැනේ.

එහෙත් නිරාහාරව සිටීමට නොහැකිව අමුඩය විකුණා කුසට අහරක් සපයා ගත්තොත් ක්ෂණිකව කුසගින්න නිවුණත්

නිරුවතින් සිටීමට සිදුව අවමානයට ලක්වේ.

අමුඩ කෙටිය, දිය කෝනම, දිය අමුඩය ආදී නම්වලින් හඳුන්වන අමුඩය ගෘහ මූලිකයාගේ සිට වයස 10-12 දරුවා දක්වාම වැඩ කරන විට උපයෝගී කරගත්හ. කාර්යයක නිරත වන විට නිල ඇඳුමක් වූ අමුඩය අතීත ගැමියා ගමනක් බිමනක් යනවිට යට ඇඳුමක් වශයෙන් ද පාවිච්චි කළහ.

අතීත යුගයේ පිළිගත් පවුල්වල තරුණයන් පාවිච්චි කරනු ලබන අමුඩය මිදුලේ හෝ එළිපහලියේ වනා තැබීම තහංචියක් සේ සලකනු ලැබීය. ඒ අමුඩයෙන් ගන්නා නූලකින් අදාළ තරුණයාට වශී ගුරුකමක් කළ හැකි නිසා එසේ අමුඩය සුරක්ෂිත කළහ.

ගමරාල කෙනෙක් සිය කුලයෙන් පහත් තරුණියක සමඟ ආලයෙන් වෙලිණි.

ඔවුන් එකිනෙකා හමුවීම ඉතා රහසිගතව කැලෑවේ දී සිදුවිය.

දිනක් මේ දෙදෙනා මුණගැසී සිටින විටෙක ගමේ වෙනත් ගැමියකුගේ පැමිණීයේය.

මේ නිසා හදිසියේ සැගවී යාමට සිදුවිය.

ගමරාල හනි හනිකට දිව යාම නිසා ඔහුගේ කරේ තිබුණු අමුඩය කටු ගාලක පැටලීනි.

ගමරාළගේ අමුඩය කටකාර ගැමියකුට හමුවිය. 

පසුදින උදේ හන්දියේ පලුගසේ ගමරාලගේ අමුඩය එල්ලා තිබූ අතර ඊට යටින් මේ කවිය ලියන ද කොළය ද අලවා තිබුණි.

"කර ආලේ නැහුනත්

කටු බැදි අස්සේ

ගමරාලේ දැන්නම්

රහසක් නැත්තේ

හොර පාරේ ගිය මඟ

සලකුණ ඇත්තේ

කටු ගාලේ තිබු අමුඩේ

පලු අත්තේ............"

දැන් නම්

" හොර පාරේ ගියමග

සලකුණ ඇත්තේ

කටුගාලේ තිබු අමුඩේ

පලු අත්තේ .........."

තියලා සේය.

A day in the life