තනිකම

දොරට තට්ටු කිරීමේ ගාස්තුව!

මම පත්තරේ ගෙන දෙන නිවසක අගුලු දැමූ තැපැල් පෙට්ටියක් තිබූ නිසා මම දොරට තට්ටු කළෙමි.

වැඩිහිටියෙකු වන ඩේවිඩ් නම් මහත්තයා පය පැකිලෙමින් හෙමින් දොර විවෘත කළේය.

මම ඔහුගෙන් ඇහුවා, "සර්, ඇයි ඔයාගේ ලිපි දමන පෙට්ටිය අගුලු දාලා තියෙන්නේ?" "

ඔහු දිගු සිනාවකින් මෙහෙ ම කියනවා..."මට අවශ්‍යයි ඔබ මට දිනපතා පුවත්පත ලබා දීමට එනවිට දොරට තට්ටු කර හෝ සීනුව නාද කර එය පෞද්ගලිකව ලබා ගැනීමට ...

මම කලබල වෙලා කිව්වා, “අනිවාර්යයෙන්ම, ඒත් ඒක දෙන්නටම අපහසුතාවයක් වගේම කාලය නාස්ති කිරීමක් වගේ නෙ" කියලා

එයා කිව්වා අවුලක් නෑ .. "මම ඔබට සෑම මසකම දොර තට්ටු කිරීමේ ගාස්තුවක් ලෙස වැඩිපුර ගෙවන්නම්. " කියලා.

ඇත්තටම ඔහු මගෙන් ආයාචනයක් ද සිදුකලා , ඔබ දොරට තට්ටු කරන විට එයට පිළිතුරක් නැති නම්, පොලීසියට කතා කරන්න..කියලා..

මම පුදුමයට පත් වෙලා ඇහුවා "ඇයි සර් එහෙම කියුවේ කියලා.

ඔහු පිළිතුරු දෙමින් මට කියනවා, “මගේ බිරිඳ මියගියා, මගේ පුතා විදේශගත ව ඉන්නෙ මම මෙහි තනිවම ජීවත් වෙනවා, මගේ කාලය කවදා එයිද කියා කවුද දන්නේ?” කියලා....

ඒ මොහොතේ මහලු මිනිසාගේ තෙත හා වළාකුළු ඇස් උතුරා ගියේය.

ඔහු කියනවා මම කවදාවත් පත්තරේ කියෙව්වේ නැහැ... මම ඒක ලබා ගත්තේ දොරට තට්ටු කරන්න හෝ දොර බෙල් වල ශබ්දය මට ඇහෙන්නටත් හුරුපුරුදු මුහුණක් බැලීමට සහ අදහස් කිහිපයක් හුවමාරු කිරීමට විතරයි කියලා...

ඔහු අත් දෙක බැදගෙන බැගෑපත්ව මට කියනවා "තරුණයා, මට උදව්වක් කරන්න!" "මේ තියෙන්නේ මගේ පුතාගේ විදේශගත දුරකථන අංකය. කවදාහරි ඔයා දොරට තට්ටු කරොත් මම උත්තර දෙන්නේ නැත්නම්, මගේ පුතාට කතා කරලා කියන්න.. ".

මගේ හිත අසරණ කමින් පිරුණා.. ජීවිතය තුල කෙතරම් තනිකමින් වෙලී සිටින මිනිසුන් සිටිනවද කියලා...

All reactions

day in the life

ඉන්දියාව දේශපාලනය නොවේ.

කර්නාටක, තමිල්නාඩු, කේරළ, තෙලන්ගානා වැනි දකුණු ඉන්දීය ප්‍රාන්ත භූගෝලීය වශයෙන් එකිනෙකට සමීපව තිබියදීත් ඉතා වෙනස් භාෂා, ආහාරපාන සහ සංස්කෘතීන් ඇත්තේ ඇයි?
මෙම සිතියම ප්‍රශ්නය බොහෝ දුරට පැහැදිලි කරයි.
උතුරු ඉන්දියාව අඛණ්ඩ භූමි ස්කන්ධයකි, භූගෝලීය බාධක කිසිවක් නොමැත. උඩ සිට බෙංගාලය දක්වා ගංගා නදියේ ගමන් කළ හැකිය. ගංඟා තීරයේ ඉන්දු ආර්ය භාෂා සාර්ථකව ව්‍යාප්ත වීමට මෙය හේතු විය. එය උපභාෂා සන්තතියකි. එකම ගංගා, එකම සාරවත් පස, එකම භූගෝලීය සහ භූ විෂමතාවය, එකම පාලකයන් විසින් පාලනය කිරීම යනාදිය මගින් පෝෂණය වන අතර, බොහෝ සමාන භාෂා, ආහාර පිසීම් සහ සංස්කෘතීන් ඇති වී තිබේ.
නමුත් දකුණු ඉන්දියාව බලන්න. කඳු, වනාන්තර, ගංඟා, ගංගා ආදී වශයෙන් භූගෝලීය බාධක රාශියක් ඇත. ගංගා යාත්‍රා කළ නොහැක. කර්නාටක සිට තමිල්නාඩුවට කාවේරි නදියෙන් ගමන් කළ නොහැක.
මෙම සියලු බාධක යම් දුරකට හුදකලා වීමට හේතු වී ඇති අතර, එය වෙනම භාෂා, ආහාර සහ සංස්කෘතිය වර්ධනය වීමට හේතු විය. උතුරු ඉන්දියාවේ, සියල්ල නැගෙනහිරින් ගලා යන ගංගා වේ, දකුණේ අපට බටහිර හා නැගෙනහිරින් ගලා යන ගංගා ඇත.
විවිධ ගංගා තීරයන් විවිධ භෝග වර්ග, ඇඳුම් පැළඳුම් සහ සංස්කෘතීන් සමඟ විවිධ සංස්කෘතික කලාප පිහිටුවා ඇත.
ගැඹුරු වනාන්තරවල සහ කඳුකර ප්‍රදේශවල ජීවත් වන ජනයා සංස්කෘත/පර්සියානු/ඉංග්‍රීසි මිශ්‍රණයකින් තොරව සාපේක්ෂ වශයෙන් පිරිසිදු භාෂා කතා කරයි. අනෙකුත් ද්‍රවිඩ භාෂාවන්ට සංස්කෘත, පර්සියානු සහ ඉංග්‍රීසි යන භාෂාවලින් බලපෑම් එල්ල වී ඇත.
ඝාට් වලින් වෙන් වූ විවිධ ප්‍රදේශ විවිධ භාෂා බිහිවීමට හේතු වී ඇත. බටහිර ඝාට්ස් යනු කන්නඩ සහ තුලු, දෙමළ සහ මලයාලම් අතර ස්වභාවික බාධකයයි.
එබැවින්, දේශගුණය සහ වෘක්ෂලතාදිය වෙනස් වන බැවින් වෙරළබඩ කලාපය, ඝාට්ස් කලාපය සහ සානුව කලාපය විවිධ සංස්කෘතීන් සහ ආහාර පුරුදු ඇත. පන්සල් ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය, උත්සව සැමරුම පවා වෙනස් ය.
කර්නාටක ප්‍රාන්තය ඉතා විවිධාකාර වන අතර දකුණු ඉන්දියාවේ කේරළය අවම වශයෙන් විවිධ වේ. දකුණු කර්නාටකයේ ප්‍රධාන ආහාරය උතුරු කර්නාටකයේ ප්‍රධාන ආහාරය නොවන අතර එය වෙරළබඩ කර්නාටක ප්‍රධාන ආහාරවලට වඩා වෙනස් ය.
දකුණු කර්නාටක කාවේරි සහ එහි අතු ගංගාවලින් පෝෂණය වේ, වී වගාව වැඩි ය. තුංගභද්‍රා ගංගාවෙන් පෝෂණය වන මධ්‍යම කර්නාටක ප්‍රදේශය ද එසේමය. එබැවින් බත් ප්‍රධාන ආහාරය වේ. උතුරු කර්ණාටක ප්‍රදේශය ක්‍රිෂ්ණා ගඟෙන් සහ එහි අතු ගංගාවලින් පෝෂණය වේ, පස කළු ය, ජෝවර් වගාව වැඩි බැවින් ජෝවර් ප්‍රධාන ආහාරය වේ. වෙරළබඩ කර්නාටක පෝෂණය වන්නේ බටහිරින් ගලා යන ගංගා වලින් වන අතර විවිධ වර්ගයේ සහල් සහ මාළු ප්‍රධාන ආහාරය වේ. කර්නාටකයේ එවැනි වෙනස්කම් බොහොමයක් ඇත, එබැවින් KA සඳහා ටැග් රේඛාව 'එක් රාජ්‍යයක්, බොහෝ ලෝක' වේ.

Why do South Indian states like Karnataka, Tamil Nadu, Kerala, Telangana have very distinct languages, cuisines and cultures despites being geographically close to each other?
This map pretty much explains the question.
North India is continuous mass of land, there’s no geographical barriers at all. One can travel on Ganga river from UP till Bengal. This led to successful spread of Indo Aryan languages in the Gangetic belt. It is a dialect continuum. Fed by same rivers, same fertile soil, same geography and topography, ruled by same rulers, etc. has resulted in very similar languages, cuisines and cultures.
But see southern India. There are lot of geographical barriers in the form of hills, forests, ghats, rivers, etc. Rivers are not navigable. One cannot travel from Karnataka to Tamil Nadu on Kaveri river.
All these barriers have caused isolation to an extent, which resulted in development of separate languages, food and culture. In north India, all are east flowing rivers, in south we have both west and east flowing rivers.
Different river belts have formed different cultural zones with different set of crops, dress and cultures.
People living in deep forests and hilly regions speak languages which are relatively pure without Sanskrit/Persian/English mix. While other Dravidian languages are influenced by Sanskrit, Persian and English.
Different regions separated by ghats have resulted in formation of different languages. Western ghats is the natural barrier between Kannada and Tulu, also Tamil and Malayalam.
Hence, coastal region, ghats region and plateau region have different cultures and food habits as climate and vegetation differs. Even temple architecture, festival celebration is different.
Karnataka state itself is very diverse, while Kerala is least diverse in south India. Staple food of south Karnataka is not the staple food of North Karnataka and it is different from staple food of coastal Karnataka.
South Karnataka is fed by Kaveri and its tributaries, paddy cultivation is more. Same is the case with central Karnataka too, fed by Tungabhadra river. Hence, rice is staple food. North Karnataka is fed by Krishnaa river and its tributaries, soil is black, jowar cultivation is more and hence jowar is the staple food. Coastal Karnataka is fed by west flowing rivers, different kind of rice and fish forms the staple food. There are many such differences in Karnataka, hence tag line for KA is ‘one state, many worlds’.

A day in the life