ටැංකි මිනිසුන්

මෙම ගම්මානය වසර 1300ක කාලයක සිට මුහුදේ පාවෙමින් පවතී...
ලොව ඇති එකම පාවෙන ජනාවාසය මෙය බව පැවසෙයි... මෙම ප්‍රජාවේ ජනතාව ටංකාස් නැත්නම් ටැංකි මිනිසුන් ලෙස හඳුන්වන අතර මොවුන්ගේ ජනගහණය 7000 පමණ වෙයි...
අතීතයේ මොවුන් 'සී ජිප්සීස්' නැත්නම් මුහුදු අහිගුණ්ටිකයන් ලෙස චීන සහ බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් හඳුන්වනු ලැබීය...
ඔවුන්ගේ සියළුම නිවෙස් මුහුදේ පාවෙමින් පවතියි... මෙම සියළුම බෝට්ටු නිවාස විසිත්ත කාමරය, නිදන කාමර, මුළුතැන්ගෙය සහ වැසිකිලි වලින් සමන්විත වෙයි... උපතේ සිට මඟුල් ගෙවල්, අවමංගල්‍ය උත්සව යනාදී සියළුම උත්සවයන් මේ බෝට්ටුවල පවත්වනු ලබන අතර ටැන්කි ගෝත්‍රයේ මිනිසුන්ගේ මුළු ජීවිතයම ජලය සහ මාළු වටා කැරකෙයි...
මෙම ගෝත්‍රික ජනතාව වැඩිපුරම ධීවර වෙළඳාමේ යෙදී සිටිති... තවත් බොහෝ දෙනෙක් ලුණු කර්මාන්තයේ වැඩ කරන අතර සමහරු මුතු මසුන් ඇල්ලීම සඳහා මුහුදේ කිමිදෙනු ලබයි...
වසර 1300 ක් තිස්සේ පැවත එන මෙම ටැංකි ජනතාව කිසි දිනක ගොඩබිම ජීවත්වී නැති බවට විශ්වාස කෙරේ...

ටැන්කා හෝ බෝට්ටු මිනිසුන් යනු දකුණු චීනයේ [2] සාම්ප්‍රදායිකව Guangdong, Guangxi, Fujian, Hainan, Shanghai, Zhejiang සහ Yangtze ගඟ දිගේ මෙන්ම Hong Kong සහ Macau යන වෙරළබඩ ප්‍රදේශවල කුණු කසළ මත ජීවත් වූ සාපරාධී ජනවාර්ගික කණ්ඩායමකි. . බෝට්ටු මිනිසුන් Guangdong වලින් පිටත වෙනත් විවිධ නම් වලින් හඳුන්වනු ලැබේ. බොහෝ දෙනෙක් දැන් වෙරළ තීරයේ ජීවත් වුවද, පැරණි පරම්පරාවේ සමහරු තවමත් ඔවුන්ගේ බෝට්ටු මත ජීවත් වන අතර ඔවුන්ගේ සාම්ප්‍රදායික ජීවනෝපාය වන මසුන් ඇල්ලීම කරති. ඓතිහාසික වශයෙන්, ටන්කාවන් සැලකුවේ කොන්කළ අය ලෙසය. ඔවුන් මුහුදේ ජීවත් වූ බෝට්ටු මිනිසුන් බැවින්, ඔවුන් සමහර විට චීන සහ බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් "මුහුදු ජිප්සීස්" ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය.

 

 ටැන්කා සම්භවය දකුණු චීනයේ ස්වදේශික ජනවාර්ගික සුළුතරයන් වෙත ආපසු ලුහුබැඳිය හැකිය, ඔවුන් මුහුදේ රැකවරණය ලබාගෙන ක්‍රමයෙන් හැන් චීන සංස්කෘතියට අනුගත වූ බයියු ලෙස ඓතිහාසිකව හැඳින්වේ. කෙසේ වෙතත්, ටැන්කා ඔවුන්ගේ ස්වදේශික සම්ප්‍රදායන් බොහොමයක් හන් සංස්කෘතියේ දක්නට නොලැබේ.
වියට්නාමයේ සමහර ප්‍රදේශවල ද කුඩා ටැංකි සංඛ්‍යාවක් ජීවත් වේ. එහිදී ඔවුන් Dan (Đàn) ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර Ngái ජනවර්ගයේ උප සමූහයක් ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇත.
 ටැන්ග් රාජවංශයේ නිල ලියු සොන්ග්යුවාන් (Liou Tsung-yüan; 柳宗元; 773-819) ට අනුව, අද පවතින Guangdong පළාතේ සහ Guangxi Zhuang ස්වයං පාලන ප්‍රදේශයේ බෝට්ටු වල Tanka ජනතාව පදිංචි වී සිටියහ.

"ටැන්" යනු බිත්තරය සඳහා කැන්ටෝනියානු පදයක් වන අතර "කා" යනු පවුල හෝ ජනතාව තවත් ව්‍යුත්පන්නයක් විය හැකිය "ටැංකිය" යන්නෙන් අදහස් වන්නේ කැන්ටනීස් භාෂාවෙන් කුණු හෝ විශාල බෝට්ටුව සහ "කා" යන්නෙන් පවුල යන්නයි. ටැන්කා යන පදය දැන් අවමානයක් ලෙස සලකනු ලබන අතර තවදුරටත් සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ නොමැත.[3] මෙම බෝට්ටු වැසියන් දැන් චීනයේ හඳුන්වනු ලබන්නේ "ජලය මත/ඉහළ සිටින මිනිසුන්" (චීන: 水上人; පින්යින්: shuǐshàng rén; Cantonese Yale: Séuiseuhngyàn),[4] හෝ "දකුණු මුහුදේ ජනතාව" (Chinese:䷺ 庵කැන්ටනීස් යේල්: නාම්හෝයියන්).[5][6][7][8][9][11][12] මෙම යෙදුමේ සම්මත ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනයක් නොමැත. හොංකොං හි වියට්නාම සරණාගතයින් සඳහා සමාන යෙදුමක් සමඟ ව්‍යාකූල විය හැකි වුවද, "බෝට්ටු මිනිසුන්" යනු බහුලව භාවිතා වන පරිවර්තනයකි. "බෝට්ටු වාසීන්" යන යෙදුම 1999 දී හොංකොං විශ්ව විද්‍යාලයේ ආචාර්ය ලී හෝ යින් විසින් යෝජනා කරන ලද අතර, එය හොංකොං ඉතිහාස කෞතුකාගාරය විසින් එහි ප්‍රදර්ශනය සඳහා භාවිතා කර ඇත.[13]
ටැන්කා සහ කැන්ටනීස් යන දෙපිරිසම කැන්ටනීස් කතා කරයි.[14][15] කෙසේ වෙතත්, ෆුජියන් හි ජීවත් වන ටැන්කා කතා කරන්නේ මින් චීන භාෂාවයි.
"බෝට්ටු මිනිසුන්" යනු ටැංකියට පොදු යෙදුමකි. ටැන්කා යන නම භාවිතා කළේ කැන්ටනීස් ජාතිකයන් විසින් පර්ල් ගංගා ඩෙල්ටාවේ ටැංකිය විස්තර කිරීමට පමණි.
යැංසි ප්‍රදේශයේ ටැන්කා බෝට්ටු ජනතාව ධීවර පවුල් නවයක් ලෙස හැඳින්වූ අතර ගොඩබිම ජීවත් වන ටැන්කා පවුල් සාමාන්‍ය කුටුම්භ ලෙස හැඳින්විණි.
ඔවුන්ගේ ජීවන රටාව මත පදනම්ව මිනිසුන් වර්ග දෙකක් තිබූ අතර ඔවුන් තවදුරටත් විවිධ කණ්ඩායම්වලට බෙදා ඇත. හක්කා සහ කැන්ටනීස් ජීවත් වූයේ ගොඩබිමයි. Tanka (Hokkien භාෂාව කතා කරන Tanka සංක්‍රමණිකයන් ඇතුළුව බොහෝ විට Hoklo ලෙස වරදවා වටහාගෙන ඇත) බෝට්ටු මත ජීවත් වූ අතර ඔවුන් දෙදෙනාම බෝට්ටු මිනිසුන් ලෙස වර්ගීකරණය කරන ලදී.[16]
මුහුදේ වාසය කරන ටැංකිය සහ ගොඩබිම් වැසියන් අතර වෙනස්කම් හුදෙක් ඔවුන්ගේ ජීවන රටාව මත පදනම් වූවක් නොවේ. ගොඩබිම ජීවත් වූ කැන්ටනීස් සහ හක්කා සමහර විට ජීවිකාව සඳහා මසුන් ඇල්ලූ නමුත් මෙම ගොඩ ධීවරයන් කිසි විටෙකත් ටැංකි ධීවරයින් සමඟ මිශ්‍ර වී හෝ විවාහ වී නැත. ටන්කා කැන්ටනීස් සහ හක්කා සැමරුම් වලින් තහනම් විය.[17]
හොංකොං පිළිබඳ බ්‍රිතාන්‍ය වාර්තා, හොංකොං හි වෙසෙන හොක්ලෝ කතා කරන ටැංකි බෝට්ටු ඇතුළු ටැංකිය විස්තර කළේ "නොදන්නා කාලයේ සිට"ය.[18][19] ඇමෙරිකානා විශ්වකෝෂය චෝදනා කළේ ටැන්කා "ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයේ සිට" හොංකොං හි ජීවත් වූ බවයි.[20][21][22]

භූගෝලීය ව්‍යාප්තිය

The Tanka people are found throughout the coasts and rivers of the following regions:[23]

Zhejiang: Zhoushan Archipelago, Taizhou Bay, Wenzhou Bay, Sanmen Bay, Hangzhou Bay, Xin'an River, Fuchun River, Lanjiang River[24]
Fujian: Min River Mouth, Fuqing Bay, Xinghua Bay, Quanzhou Bay, Amoy Bay, Zhangzhou Water Front
Guangdong: Jieshi Bay, Honghai Bay, Daya Bay, Dapeng Bay, Zhujiang River Mouth, Leizhou Bay, Lingding Sea, Zhanjiang, Wanshan Archipelago
Guangxi: You River
Anhui: Xin'an River
Jiangxi: Gan River
Hainan: Qiongzhou Strait, Sanya Bay
Beijing, Jiangsu, Henan, Hubei, Hunan: Grand Canal[25]
Shanghai: city river
Hong Kong: Kowloon
Macau: Macau Bay

---------https://en.wikipedia.org/wiki/Tanka_people

උපුටා ගැණීම

- ධම්මික සමරතුංග -

A day in the life

ඇස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී බණ්ඩාරනායක මහතා.

මේ ඨීකාව ලියන මො‍හොත් ඔබ කියවන මේ මොහොතත් අතර ලාකීය දේශපාලනයේ උඩුයටිකුරු වීම් සිදුවී තිබෙනු ඇත.

අපේ රටේ පහලවු දේශපාලන චරිත අතරින් ඇස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී බණ්ඩාරනායක මහතා රට තුල විශාල පෙරලියක් කල නායකයෙකි. එතුමාගේ දේශපාලන යුග පෙරලිය කාලයත් සමග වයස් ගතව අකර්මණ්‍යවු බවක් මේ වන විට දකින්නට ලැබෙන දෙයකි.

ආසියාවේ රිදී සීනුව ලෙස ප්‍රසිද්ධ වුණු ඇස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී බණ්ඩාරනායක මහතා ලංකාවේ සිව්වන අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස තේරී පත්විය. සඟ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු පංච මහා බලවේගයන් එක් කරමින් පොදුජන යුගයක් නිර්මාණය කිරීමට යෝජනා කළ සොලමන් බණ්ඩාරනායක 1959 සැප්තැම්බර් 26 වැනිදා සාහසිකයෙකුගේ වෙඩි පහරකින් මරණයට පත්විය.

ගල්කිස්ස ශාන්ත තෝමස් විදුහලෙන් සිප්සතර හැදෑරූ බණ්ඩාරනායක, ඉන් අනතුරුව උසස් අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයයට ඇතුලත් වුණා. සාර්ථකව සිය අධ්‍යාපන කටයුතු නිමාකළ ඔහු නැවතත් ලංකාවට පැමිණියේ 1925 වසරේ දී යි. ඉන් පසුව නීතිඥවරයෙකු ලෙස සිය ජීවන වෘත්තීය ආරම්භ කළත් කෙටි කලකින්ම දේශපාලනය පිළිබඳව දැඩි උනන්දුවක් ඇතිවුණා. 1926 වසරේ දී ලංකා ජාතික සංගමයේ ලේකම්වරයා බවට පත්වුණු ඔහු එම වසරේ දීම ජාති හිතෛෂී පක්ෂයේ සභාපතිවරයා ලෙසත් තේරී පත්වුණා. එලෙස විවිධ ජාතික ව්‍යාපාර සමග අත්වැල් බැඳ ත් බණ්ඩාරනායක ජනතාව අතරට යමින් ඔවුන්ට සේවය කළේ සිය දේශපාලන දිවිය ආරම්භ කරමින්.

1926 වසරේ පැවති කොළඹ නාගරික මැතිවරණයෙන් ක්‍රියාකාරී දේශපාලනයට පිවිසි ඔහු තරග කළේ මරදාන කොට්ඨාසය සඳහා යි. එහිදී ඔහු සටන් වැදුණේ කම්කරු පක්ෂයේ නායකයා වුණු ඒ.ඊ ගුණසිංහට එරෙහිව යි. කම්කරු පීඩිත පන්තියේ ජනතාව වැඩි වශයෙන් ජීවත් වන එවැනි ප්‍රදේශයක් ජයග්‍රහණය කිරීම බණ්ඩාරනායක වැනි රදළ නායකයෙකුට තරමක් දුෂ්කර කාර්යයක් බව බොහෝ දෙනෙකු සිතුවා. නමුත් ඉතා දුගී පැල්පත්වලට පවා ගොස් ක්‍රමානුකූලව සිය මැතිවරණ සටන දියත් කළ බණ්ඩාරනායක ටික කලකින් මරදාන කොට්ඨාසයේ සිටි ජනතාවගේ ආදරය දිනාගත්තා. එසේම එම ප්‍රදේශය සංවර්ධනය කිරීම සඳහා ප්‍රායෝගික වැඩපිළිවෙළක් ඉදිරිපත් කළ ඔහු මැතිවරණය ආසන්න වන විට ජනතා විශ්වාසය නොඅඩුව දිනාගෙන තිබුණා. එම නිසාම ප්‍රබල කම්කරු නායකයෙකු වුණු ගුණසිංහව වැඩි ඡන්ද 615කින් පරාජය කිරීමට ඔහුට හැකිවුණා.




1931 වසරේ දී හඳුන්වාදුන් ඩොනමෝර් ආණ්ඩුක්‍රම ප්‍රතිසංස්කරණය තුළින් ලාංකිකයන්ට සර්වජන ඡන්ද බලය හිමිවුණා. ඒ අනුව රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව සඳහා නියෝජිතයන් තෝරාගැනීම සඳහා මැතිවරණයක් පැවැත්වුණා. එහිදී වේයන්ගොඩ ආසනය සඳහා තරග වැදුණු බණ්ඩාරනායක නිතරග ජයක් ලැබුවා. එම වසරේම දෙසැම්බර් 18 වැනිදා ලංකා ජාතික සභාවේ සභාපති ධූරයට පත්වුණු බණ්ඩාරනායක එම අවදියේ එම තනතුර සඳහා පත්වුණු ලාබාලම පුද්ගලයා වුණා. ප්‍රථම රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාව තුළ ක්‍රියාකාරී භූමිකාවක් ඉටුකල ඔහු, ලංකාවට පූර්ණ නිදහස ලැබීමට නම් රාජ්‍ය නිලධාරින් තිදෙනා සභාවෙන් පිටමං කළ යුතු බවත්, ඔවුන්ගේ ධුර අහෝසි කළ යුතු බවටත් ප්‍රකාශ කරනු ලැබුවා.

එසේම 1933 ජුනි 14 දින බණ්ඩාරනායක මහතා විසින් ඇමති මණ්ඩලය වෙත විශ්වාස භංග යෝජනාවක් ද ඉදිරිපත් කළා. ව්‍යවස්ථාදායක සභාව තුළත් වඩාත් ප්‍රගතිශීලී භූමිකාවක් ඉටුකළ ඔහු රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා කථානායක වැටුප රුපියල් 1800 සිට රුපියල දක්වා අඩුකළ යුතු බවටත් යෝජනා කළා.

1934 වර්ෂයේ දී එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායකගේ සභාපතිත්වයෙන් යුතුව සිංහල මහා සභාව ආරම්භ කළා. එය ආරම්භ කිරීමේ මූලික අරමුණ වුණේ භේද බින්න වී සිටි සිංහල ජාතිය සමගි කොට ජාතිමාමකත්වය වර්ධනය කරමින් ජාතික නිදහස් අරගලයට සවියක් ලබාදීමට යි. එලෙස ආරම්භ කළ සිංහල මහා සභාව දිවයින පුරාම ශාඛා මට්ටමින් ව්‍යාප්ත වුණේ ජනතාවගේ ආකර්ෂණය දිනාගනිමින්. පසුකලෙක සිංහල මහා සභාව එක්සත් ජාතික පක්ෂය පිහිටුවීමේ ආරම්භක රැස්වීමට සහභාගී වුණේ ප්‍රබල ජාතික සංවිධානයක් ලෙස යි. කෙසේ ‍වෙතත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය හා සිංහල මහා සභාව එක්වීම සම්බන්ධව ඇතැම් බුද්ධිමතුන්ගේ විරෝධතා පැන නැගුනා. නමුත් බණ්ඩාරනායක ඊට ප්‍රතිචාර දක්වමින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබුවේ, “ජාතික නිදහස උදෙසාත්, බ්‍රිතාන්‍යයන් හඳුන්වාදෙන පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමය අනුව ඒකාබද්ධ පක්ෂයක් ඇතිකරලීම උදෙසාත් එසේ ක්‍රියා කළ බව” යි. අනතුරුව එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ සභාපතිධූරයට ඩී.එස් සේනානායකව යෝජනා කරනු ලැබුවේත් බණ්ඩාරනායක විසින්.

1936 රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා මැතිවරණයේ දී නැවතත් වේයන්ගොඩ අසුන නිතරගයෙන් ජයග්‍රහණය කිරීමට ඔහුට හැකිවුණා. දෙවන රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ පළාත් පාලන කාරක සභාවේ සභාපති ධුරයට නිතරගයෙන් තේරී පත්වුණා. බණ්ඩාරනායක එම තනතුරට තේරී පත්වීමට ප්‍රධාන හේතුව වුණේ එහි සාමාජිකයන් 5ක් සිංහල මහා සභාවේ සාමාජිකයින් වීම යි. එසේම දෙවන රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභා අමාත්‍ය මණ්ඩලය තුළ සිටි ලාබාලම අමාත්‍යවරයා වුණේත් ඔහු යි. පසුකලෙක රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ සභානායක ධූරයේ වැඩ බැලීම සඳහා තෝරා පත්කරගත් ඔහු විශාල පොදු වැඩ කොටසක් ඉටුකළා

ඔහු ආරම්භ කළ සිංහල මහා සභාව එක්සත් ජාතික පක්ෂයට එක්වුණු නිසා 1947 වසරේ පැවති පළමු මහා මැතිවරණයේ දී බණ්ඩාරනායක තරග කළේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන්. එදා අත්තනගල්ල ආසනයෙන් තරග වැදුණු ඔහු සිය ප්‍රතිවාදී අපේක්ෂකයා වුණු සී. ගුණසේකරව පරාජය කළේ වැඩි ඡන්ද 26854කින්. ඉන් අනතුරුව ඇතිවුණු ඩී.ඇස් සේනානායක රජයේ සෞඛ්‍යය සහ පළාත් පාලන අමාත්‍යවරයා ලෙසින් තේරී පත්වුණු ඔහු සෞඛ්‍යය සේවය වෙනුවෙන් විසල් මෙහෙයක් ඉටුකළා. එසේම දක්ෂ කථිකයෙකු වුණු ඔහු පාර්ලිමේන්තුවේ මුල්ම සිංහල කථාව කළ මහජන නියෝජිතයා බවටත් පත්වුණා. පසුකලෙක එක්සත් ජාතික පක්ෂය ප්‍රමුඛ රජය සිංහල මහා සභාව බලාපොරොත්තු වුණු ආකාරයේ ගමනක් නොයන බව ඔහු වටහාගත්තා. එම කාරණය හේතු ලෙස දක්වමින් සිංහල මහා සභාවේ මාදම්පේ සම්මේලනයේ දී සම්මත කරගත් යෝජනා මාලාවක් අගමැති වෙත ඉදිරිපත් කළා. නමුත් අගමැතිගෙන් ඊට යහපත් ප්‍රතිචාරයක් නොලැබුණු නිසා බණ්ඩාරනායක විපක්ෂයට එක්වුණේ 1951 වසරේ ජූලි 12 වැනි දා යි.

ආණ්ඩු පක්ෂයෙන් ඉල්ලා අස්වුණු බණ්ඩාරනායක සමග ඩී.ඒ. රාජපක්ෂ, ඒ.පී. ජයසූරිය, ජයවීර කුරුප්පු, ඩී.ඇස්. ගුණසේකර, ජෝර්ජ් ආර් ද සිල්වා යන මන්ත්‍රීවරුන් ද ආණ්ඩු පක්ෂයෙන් ඉවත්ව විරුද්ධ පක්ෂය වෙත පැමිණියා. ඔහු 1951 සැප්තැම්බර් මස 02 වැනි දින “ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය” නම්, සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රතිපත්තිය කරගත් නව දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කළා. එහි සභාපතිවරයා මෙන්ම නායකයා බවට පත්වුණේ එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක යි.

නව පක්ෂය පිහිටවාගෙන මාස 7ක් ගතවන විට මැතිවරණයකට මුහුණදීමට සිදුවුණු අතර එහිදී ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ආසන 9ක් ජයග්‍රහණය කිරීමට සමත් වුණා. එවරත් අත්තනගල්ල ආසනය වැඩි ඡන්ද 32544කින් ජයග්‍රහණය කළ බණ්ඩාරනායක පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්ෂ නායක ධූරයට පත්වුණා. 1952-1956 කාල සමය තුළ විපක්ෂනායක වරයා ලෙස කටයුතු කළ ඔහු සිය වගකීම මැනවින් ඉටුකළේ ජනතා ආකර්ෂණයත් ලබාගනිමින්.

1955 සැප්තැම්බර් 24 දින බණ්ඩාරනායකගේ නායකත්වය සහිත ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සහ ලංකා සම සමාජ පක්ෂය නිතරග ගිවිසුමක් ඇතිකර ගත්තා. 1955 ඔක්තෝම්බර් 19 වන දින ඇන්.ඇම්. පෙරේරා සිංහල හා දෙමළ භාෂා රාජ්‍ය භාෂා ලෙස පිළිගැනීමට හැකිවන ලෙස රාජ සභා ආඥාව සංශෝධනය කළ යුතු බවට යෝජනා කළා. එවිට නැගී සිටි බණ්ඩාරනායක සිංහල භාෂාව පමණක් ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාව වශයෙන් පිළිගැනීමට හැකි ලෙස සංශෝධනයක් ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවා. එසේම 1955 දෙසැම්බර් 17 දින සිංහල බස ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාව වශයෙන් පත්විය යුතු බව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ සමුළුවක දී සම්මත කරගත්තා. එසේම සිංහල භාෂාව පමණක් ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාව විය යුතු ය යන හඬින් එක්සත් භික්ෂු පෙරමුණ ඉදිරිපත් කළ “දස පනත” බණ්ඩාරනායක විසින් පිළිගනු ලැබුවා.

තම ඉදිරි ආණ්ඩුවක් මඟින් එය ඉටු කරන බවටත් ප්‍රතිඥා දුන්නා. ඒ අනුව භාෂා ප්‍රශ්නය ඉදිරියට පැමිණි නිසා 1956 පමණ වන විට සිංහල භාෂාව ලංකාවේ රාජ්‍ය භාෂාව විය යුතුයි යන මතය වර්ධනය වෙමින් පැවතුණා. එලෙස බණ්ඩාරනායක දේශපාලන පිටියේ පෙරළිකාරයෙකු ලෙස ඉදිරියට එන අතරතුර ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නායකත්වයෙන් යුතුව “මහජන එක්සත් පෙරමුණ” පිහිටුවාගනු ලැබුවේ 1956 වසරේ පෙබරවාරි 21 වැනිදා යි.
1956 වසරේ පැවති මහා මැතිවරණයෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය අන්ත පරාජයකට ලක්වුණේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ප්‍රමුඛ මහජන එක්සත් පෙරමුණට විශිෂ්ඨ ජයක් හිමිකරදෙමින්. එවරත් අත්තනගල්ල ආසනය වැඩි ඡන්ද 41997කින් ජයග්‍රහණය කළ බණ්ඩාරනායක ලංකාවේ සිව්වන අග්‍රාමාත්‍යවරයා බවට පත්වුණා. එදා පංච මහා බලවේගය යන සංකල්පය සමගින් බලයට පැමිණි බණ්ඩාරනායක රජය හැඳින්වූයේ පොදු ජනයාගේ රජයක් ලෙස යි

බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරියක වුණු විමලා විජේවර්ධන එවකට කැළණිය පන්සලේ විහාරාධිපති මාපිටිගම බුද්ධරක්ඛිත හිමි සමග අනියම් ඇසුරක් පවත්වා තිබෙන බවට රාවයක් පැතිරුනා. එය දැනගත් අගමැතිතුමා ඇතැම් අවස්ථාවල ඇමතිවරියට කළ විහිළු තහළු නිසා බුද්ධරක්ඛිත හිමි සහ අගමැති අතර විරසකයක් ඇතිවුණා. ඒ අනුව අගමැතිවරයාගෙන් පළිගැනීමට අදිටන් කරගත් බුද්ධරක්ඛිත හිමි, තල්දූවේ සෝමාරාම නම් භික්ෂුව යොදාගෙන බණ්ඩාරනායකට වෙඩි තබන්නේ 1959 වසරේ 25 වන දා යි. සිද්ධියෙන් අනතුරුව රෝහල්ගත කෙරුණු බණ්ඩාරනායක 1959 වසරේ සැප්තැම්බර් 26 වැනි දා සදහටම දෙනෙත් පියාගත්තා.

මෙ ලිපිය අන්තර්ජාලයෙනි .
A day in the life