පහන්තුඩාව - බෙලිහුල්ඔය

සීතල වතුර පහස විදින්න.





















බෙලිහුල්ඔය

1. බෙලිහුල්ඔය ගග 2. හාගල කන්ද 3.නේචර්ස් කොටේජ් ( විව් පොයින්ට් )






















සමනල වැව

සමනල වැව බැම්ම























බුදුගල

බුදුගල පෞරාණික නටබුන් . කල්තොට බලන්ගොඩ.

























බේකර්ස් බෙන්ඩ්

නොන් පෙරියල් - බෙලිහුල්ඔය.

2024-04-22

කැවුම් කන්න යෝධයා



සිංහලයා මෝඩයා කැවුම් කන්න යෝධයා ඔබ මෙය අසා තිබුණට මෙයට අදාල කථාව දැනගෙන සිටියේ නෑ නේද එහෙනම් මෙන්න කථාව .
සත්යහි සටහන බුද්ධියේ විමසුමට
සිංහලයා මෝඩයා කැවුම් කන්න යෝධයා යැයි කීවේ සිංහල ප්‍රතිරෝධි බටහිර ආක්‍රමිණිකයන්‍ය. 
නමුත් කිසිදින සිංහලයා මෝඩකමට කැවුම් කෑවේ නැත ආක්‍රමණික යුධයක පවා අවි ආයුධවලට අමතරව කැවුම් මල්ලක් රැගෙන ගියේය.ඒ සිංහලයාගේ බුද්ධිමත්කමට මිස මෝඩකමට නොවේ. දරුණු සටනකදි ඇතිවන ආහාර හිගයට කැවුම් මල්ල බොහෝ ප්‍රයොජනවත් විය . 
දින කිහිපයක් නිරාහාරව සිට ශක්තිය හීන වූ කෙනෙකුට කැවුමකින් ලැබෙන ශක්තිය අති මහත්ය .එසේම යුද්දයකදි ඇති වන තුවාලවලදී කැවුම් තබා එම තුවාල ක්ශණිකව එම තුවාලය සුව කරගැනීමට හැකිබව සිංහලයා මනාව දැන සිටියේ ය.

දින කිහිපයක් ගත වූ කැවුම් ගෙඩියකට ඕනෑම තුවාලයක් සුව කිරීමේ දිව්‍යමය හැකියාවක් ඇත. සිරිපා කරුණාවේදි පවා රිටක ගැට ගැසූ කැවුම් මල්ලක් රැගෙන යාම සිංහලයාගේ සිරිත විය . නමුදු එය මෝඩකමට නොවේ.කඳු තරණයේදී අද මෙන් මාර්ග පහසුකම් නොතිබු හෙයින් අධික දුෂ්කර මාර්ග වලින් කඳු තරණය කිරීමේදි අවශ්‍ය තරම් ආහාර රැගෙන යාම පහසු නොවේ . පිසූ ආහාර රැගෙන ගියද ඒවා ඉතා ඉක්මනින් නරක් වේ. කැවුම් මල්ලෙන් මේ ගැටලු සියල්ලම විසදෙනවා සේම තවත් ඉතාම ප්‍රයොජනවත් කරුනක් විය .එය නම් රිටෙහී ගැට ගැසූ කැවුම් මල්ල කරේ තබාගෙන යාමේදී කඳු තරණයේදී ඇතිවන සිරුරෙහි ඇතිවන අධික නම්‍යශීලීභාවය අඩු කර සිරුර කෙලින් කරගෙන යාම කඳු තරණට බොහෝ පහසු විය .

මේ කිසිවක සත්‍යතාවය නොදත් සුද්දා මෝඩකමට සිංහලයා කැවුම් කන බව කීවේය .අද මෙන් විද්‍ය්ව භෞතික උපකරණ වලින් කාළ ගුණ අනාවැකි නොකියු යුගයක අදට වඩා හොදින් ඔවුන් කාළ ගුණය ගැන දැනගත්තේ ඔවුන්ගේ හෙළ දැනුමෙන් ය. ඉදිරියේදී ඇතිවීමට හැකි නියන් තත්ව, ගං වතුර මනාව දැන ඒවාට ඔවුන් සූදානම්ව සිටියේ ය. අඩුම තරමේ අවුරුද්දකට දෙකකටවත් ඇති තරම් තල, මෙනේරී, කුරක්කන් ,බඩ ඉරිගු, වී වර්ග , ගබඩාකරගෙන සිටියේ .අද අපගේ එකම ප්‍රධාන ආහාරය බත් වූවද පෙර සිංහලයාට බොහෝ විකල්ප ආහාර විය . කොස්,කුරක්කන් ,කවුපි,මුං ඇට ඔවුන්ගේ දිනපතා ආහාර විය . පරිසරයේ දකින සලකුණු වලින් ඔවුන් කාළගුණය මනාව අවභෝධ කරගත්තේය .

වඩු කුරුල්ලන් ගසක ඉතාම පහලින් කූඩූ තැනීම එලබෙන වැසී වාරයේ වර්ෂාව ඉතා අඩුවෙන් ලැබෙන බවට ද , ගසේ මැද කොටසේ කූඩූ තැනීම සාමන්‍ය වර්ෂාක් ලැබෙන බවද ,ගසේ මුදුනේ නැත්නම් ඉහල කොටසේ කූඩු තැනීම අධික වර්ෂාක් ලැබීමටද ඉගියක් බව ඔවුන් දැන සිටියේ ය. එමෙන්ම කිරලකු වැව් තාවුල්ලේ ජලයට ආසන්නයෙහි බිත්තර දැමීම වර්ෂාව අඩු බවට ද , වැව් තාවුල්ලේ ඉහල කොටස හා කුඹුරු යාය අතර බිත්තර දැමීම සමාන්‍ය වර්ෂාවක් ලැබෙන බවට ද, කුඹුරු යාය තුල බිත්තර දැමීමද, වර්ෂාව අඩුවී නියං තත්වයක් ඇති වෙන බවට ඔවුන් නිගමනය කලහ.

දිවුල් ගසේ පලදාව වෙනදාට වඩා විශාල ලෙස වැඩිනම් ඉදිරියේදී නියං තත්වයක් ඇති වන බවද , අඹ ගසේ බොහෝසෙයින් වැඩිවීම අධික වර්ෂාක් ලැබෙන බවටත් එසේම අඹ ගසේ ගෙඩි ප්‍රමාණය අඩුවී ගෙඩියේ නැට්ට අඩියක් පමන දික්වී ගසත් ගෙඩියත් අතර දුර වැඩිනම් වර්ෂාව අඩුවන බව දැන සිටියේ ය, එමෙන්ම අඹ ගස සම්පූර්ණයෙන්ම රතුපැහැති දල්ලෙන් පිරුණෙහිනම් නියගය හමාර වී සති දෙක තුනක් ඇතුලත වර්ශාව ලැබෙන බවත් ඔවුන් දැන සිටියෙය.

කිරලෙකු රාත්‍රියෙදී පොලොවට ආසන්නයෙන් ගමන් කරමින් කෑ ගසයි නම් උරෙකු,ගෝනෙකු.බල්ලෙකු වැනි උස අඩු සතකු ගමන් කරන බවටත්,කිරලා ගස් මුදුන් දක්වා ඉහලින් කෑ ගසන්නෙ නම් මිනිසකු ගමන් කරන බවටත්, කිරලා ඉහල අහසට නැග කෑ ගසන්නේ නම් අලියෙක් ඇතෙක් ගමන් කරන බවටත් කිරලාගෙ නාද රටාවෙන් පැරනි හෙලයා දැන ගත්තේය.

කුඹුරේ ඇති කිවුල් දිය සහ ලවනයන් මී ගස් මගින් උරා ගන්නා නිසා ඔවුන් මී ගස් කපා දැමුවෙ නැත.එසේම මී ගසට එන් වවුලන්ගෙ වසුරු කදිම පොහොරක් විය.අසල ඇති මා දං ගසට එන කුරුල්ලන්ගෙන් කුඹුරේ කෘමි හානිය තුරන් විය.එහෙයින් ඔවුන් එවා රැක ගත්තෙය.එසේම වී වැපිරිය යුතු කාලයන්ද ඔවුන් මනාව දැන උන්නේය. එසේම ඉතා සාර්ථක ආහාර ගබඩා ක්‍රමද ඔවුන් සතු විය .මේසා විශාල දැනුම් සම්බභාරයක් වියකි ගිලිහි යාමට නොදී රැකගෙන මතු පරපුරට දයාද කිරීම ඔබ අප සැමගේ යුතුකම නොවන්නේද..?

- copied from සාර බුමි

A day in the life

2024-04-21

පුදුම නිදහසක්...................




පුදුම නිදහසක්...................
"පාපිස්ස ඇදයි, "
වැඩ ඇරිල ගෙට ගොඩවෙනකොටම මූන කළු කරගෙන එයා කිව්ව. ඊ ලඟ දවසෙ මං ගේ හොඳටම පිරිසිදු කරල පාපිස්සත් හරි කෙලින් තියල බලාගෙන හිටියා.
"මෙතන තිබුණු සෙරෙප්පු දෙක කොහෙද?"
පහුවදා වැඩ ඇරිල එනකොටම එහෙම කෑගහපු
එයාගෙ කෑ ගැහිල්ලට මගෙ අතේ තිබුණු කෝප්පෙ තේ ටිකත් විසිරුණා.
"ෂූ රැක් එකේ"
"මොන මගුලකට එතනින් තිබ්බද?"
ඊ ලඟ දවසෙ මං සෙරෙප්පු දෙක තියෙන තැනින් අඟලක් වත් හෙලෙව්වෙ නෑ.
"කවුද මේ මගෙ ටවල් එකේ ගෑවෙන්ඩම රෙදි වැනුවෙ, මේක මෙතන දාන්ඩ එපා"
ඒ ඊට පහුවදා....
"තේ එකට සීනි වැඩී අප්පා, මට එපා...
ඒ තව දවසක්...
"මේ හොද්ද කිසි රහක් නෑ..."
ඇත්තටම මං ගෙදර තියාගෙන ඉන්නෙ අපිලිවෙලටද?
මගෙ තේ රහ ඇත්තෙම නැද්ද?
කෑම කටේ තියන්ඩම බැරිද?????
මං දහ අතේ කල්පනා කළා.
මං ඇත්තටම ෆේල් ද?................
"ඔයා ගේ ලස්සනට තියාගෙන ඉන්නවා."
"හරිම Clean අනේ........
"කෑම හරි රහයි"
ඒත් ගෙදරට ආව ගිය අමුත්තො මට එහෙමයි කිව්වෙ.
කාලෙකට පස්සෙ මං tea Shop එකක් දැම්මා.
අපෙන් තේ බීල ගිය හැමෝම එතනින් යද්දි ආයෙ ආයෙ shop එකට ගොඩවෙලා තේ එකක් බීල යන්න පුරුදු වුනා.
සමහරු ගොඩක් tea shop පහු කරගෙන ඇවිත් මගේ tea shop එකෙන් තේ බිව්වා.
එයාල අවංකවම තේ එක රසයි කිව්වා.
කෑම හරි රසයි කියල ඇත්තටම කිව්වා.
පිරිසිදු හින්ද මෙතෙන්ටම එන්නෙ කියල තවත් අය කිව්වා.
හැමදාම ගේට්ටුව ලඟින්ම ගෝරනාඩු කරගෙන ගෙට ගොඩවෙන්න හේතුව එයාගෙ ප්‍රශ්නයක් මිසක් මගෙ අවුලක් නෙවෙයි කියල මං තේරුම් ගත්තා................
අඬා වැලපි වැලපි සම්බන්ධතා අමාරුවෙන් නඩත්තු කරන්න තවත් අවශ්‍ය නෑ කියල මගෙ හිත මට කිව්වා.
මං පුළුවන් උපරිමය සතුටින් කලා.
අනික් අය ඒකෙන් සතුටු වෙනවද දුක් වෙනවද කියන දේ හොයන්න මං මහන්සි වෙන එක නැවැත්තුවා......
සතුට තියෙන්නෙ අපි කරන හැම හොඳ දෙයක්ම හරියට අවංකව කරන එකේ මිසක්
අපි කරන දේවල් වලින් අනික් අය සතුටු වෙනවද නැද්ද කියන දේ ඇතුලෙ නෙවෙයි කියල මං තෙරුම් ගත්තට පස්සෙ
මට දැනුනෙ පුදුම නිදහසක්.........
..........


A day in the life