ජනතාව අකමැති කිසිම දෙයක් කරන්නේ නෑ

ජනතාව අකමැති කිසිම දෙයක් කරන්නේ නෑ 

- එක තමයි ලොකුම බොරුව....
ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමයක් ඇතුලේ වැඩ කරන්න පුළුවන් ක්‍රමය මොකක්ද ?
ආහ්, ඒක තමයි බහුතර කැමැත්ත.
මේ බහුතර කැමැත්ත කියන්නේ ආසන්නව 51% යි. 

අනිත් 49% ය අකමැති උනත් ඒ වැඩේ කරන්න පුළුවන්.
2/3 ක බලයක් කියන්නේ ආසන්නව 65% ක් වගේ. 

ඒ ප්‍රමාණයක් ජනතාවගේ කැමැත්ත තියෙනවා නම් මුළු රටම උනත් වෙනස් කරන්න පුළුවන්. ව්‍යවස්ථාවේ සිට වෙනස් කරන්න පුළුවන්.
ජනමත විචාරණයක් තිබුනොත් ජනතාවගේ සෘජු ඡන්දයෙන් 51% ක් ගත්තොත් ඒකත් ගොඩ.
ඒ කියන්නේ මේ සෑම අවස්ථාවකදීම අකමැති ජනතාවක් ඉන්න පුළුවන්. හැමෝම එකඟ වෙන දේවල් පවතින්නේ නැති තරම්.
දැන් මේක මනින්නේ කොහොමද ?
ඒකට තමයි ඡන්ද තියෙන්නේ.
ස්විස්ටර්ලන්තයේ වගේ සෘජු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ක්‍රියාත්මක වෙන රටවල නම් වාර්ෂිකව පැවැත්වෙන ඡන්ද වලින් විවිධ ප්‍රතිපත්ති වලට ජනතාවගේම කැමැත්ත අහනවා. 

ඇමෙරිකාවේ උනත් හැම අවුරුද්දේම නොවැම්බරයේදී ඡන්දයක් තියන්න පුළුවන්.

 
අපේ රටේ ඕක කෙරෙන්න ඡන්ද ජනාධිපති, පාර්ලිමේන්තු, පළාත් සභා හා ප්‍රාදේශීය සභා ඡන්ද වලින්.

ජනමත විචාරණයක් තිබිලා තියෙන්නේ එක පාරයි. 

ඒ ජේ ආර් ගේ කාලේ.
කොච්චර ඡන්දයක් උනත් වෙනත් කෙනෙකුගේ මානව හිමිකමක් උල්ලංඝනය වෙන අන පනත් හදන්න රජයකට බෑ. විශේෂයෙන් සුළු ජාතීන්ගේ අයිතීන් මහ ජනතාවගේ බහුතර බලයෙන් ආරක්ෂා වෙන්නේ එහෙම.
ඒක තමයි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ සැකැස්ම.

දැන් විධායකයයි, 2/3 කුයි තියෙන ආණ්ඩුව කියනවා නම් ජනතාවගේ කැමැත්ත නැති කිසිම දෙයක් කරන්නේනෑ කියලා, ඒ අය මේ කැමැත්ත මැන්නේ කොහොමද ? ඒක මනින්න නම් ඡන්දයක් ඕනේ. ඒ ඡන්දය තියලා අවශ්‍ය බලය අරගෙන්ත් ඉවරයි.
දැන් මේ එන පොඩි පොඩි ප්‍රතිරෝධ වලට මුහුණ දෙන කොට ඒ අණ පනත් අකුල ගන්න හදන්නේ ඇයි? 

කොහොමත් විරුද්ධ පිරිසක් ඉන්නවා. 

ඒක 49% ක් වෙන්නත් පුළුවන්. ඒත් කරන්න පුළුවන්.
එහෙනම් නොකර ඉන්නේ?
එක්කෝ බොරු කියන ස්ට්‍රැටජිය දිගටම ක්‍රියාත්මක කරනවා. දැන් බොරු කියලා පස්සේ කරනවා. 

විශේෂයෙන් එළැඹෙන පළාත් සභා ඡන්දයට පස්සේ.
නැත්නම් ජනප්‍රියවාදීන් හෙවත් populist culture එකේ දේශපාලකයෝ පොඩි ජන ප්‍රතිරෝධයටත් බයයි. 

අර තමන්ට පිස්සුවෙන් වගේ ආදරේ කරන අය නැති වෙනවට බයයි. 

මේ අයට කවදාවත් ප්‍රතිසංස්කරණ කරන්න ලැබෙන්නේ නෑ. 

මොකද ප්‍රතිරෝධයක් දරන්න බෑ.
රට තියෙන්නේ ඓතිහාසික මංසන්ධියක. 

අභ්‍යන්තර දේශපාලනය සම්පූර්ණයෙන් ප්‍රතිසංස්කරණය කල යුතු මංසන්ධියක. ඒකට තිබෙන සුබ මොහොත උදා වෙලා පහුවෙමින් යනවා. 

නැකැත පහු වෙලා පහන දල්වලා වැඩක් නෑ. 

අසුභයි.

 
ඉතිං අවසානයේ මම නිතර කියපු කතාවක් මතක් වෙනවා.
' ඔබ කිසිවක් වෙනස් කරන තුරු කිසිවක් වෙනස් නොවේ '
Meaningful change එකක් මේ රටට අවශ්‍යයි. 

Populist culture එකෙන් මිදිලා ඒ වෙනස් කම් කරන්න ඔබට ධෛර්යය තිබිය යුතුයි.
Great Transformation එක කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ එතකොට. 

නැතිනම් කුණු බක්කියේ ඉඩ තියෙනවා.

පැතුම් කර්නර්

A day in the life

නස්රුදීන් - ඉරට වඩා හද ප්‍රයෝජනවත්.

මුල්ලා නස්රුදීන් ගේ කතා බොහොමයක් උපහාසයට බරයි.

පුංචි කතාවක් ඇතුලේ ලොකු කතාවක් කියනවා.

බොරුවකට එහා ගිය තර්කාණුකුල සත්‍යය ඒ කතාතුල තියෙනවා.

අපේ රටේ වර්තමානයට ගලපා ගන්න පුලුවන් වන තේමා එමටයි.

දවසක් ගම් මැද්දේ තම බූරු වාහනෙන් ඇවිද ගෙන යන නස්රුදීන්ට  හිතෙනවා තේ එකක් බොන්න.

වට පිට බලමින් යන කොට තේ කඩයක් දකිනවා.

තේ කඩ ගම්වැසියෝ පාලු කපන තැන්නේ.

වාඩි වෙලා ප්‍රිය සල්ලාපයේ යෙදෙන අය , දාම් අතක් ඇදලා සතුටු වෙන අය 

තේ කඩේ පිරිලා.

නස්රුදීන්ට සෙනග දැක්කම සතුටුයි. සතුට වැඩිකමට වාඩි වෙන්න ආසනයක් හොයන ගමන් කාටත් ඇහෙන්න

" ඉරට වඩා හද අපට ප්‍රයෝජනවත් නේ " කියලා කිව්වා

නස්රුදීන්ට ඕන උනේ වෙහෙස නිමා ගන්නත් එක්ක පුංචි සංවාදයක් ඇති කර ගන්න.

අපිත් ඔය මොනවත් මාතෘකාවක් නැතිව ඉන්න කොට හාගන්න මාතෘකා වේදිකාවේ පණ්ඩිතයෝ වගේ දිගාරලා දාන්නේ ?.

දැන් එක එක්කෙනා කසු කුසුව.

එතන හිටපු ඉහ නිකට පැහුණු වයසක පොරක් 

ඇයි ? . මුල්ලා එහෙම කියන්නේ  .

නස්රුදීන්ටම ප්‍රශ්නේ හරවා යොමු කලා.

“ඇයි ?.  ඉතින් අපට දවාලට වඩා රෑටනේ එළිය ඕනෑ කරන්නේ” කියලා නස්රුදීන් පිළිතුරු දුන්නා.

ඇත්ත නේන්නම් රෑට නේ කරුවල .....කවුරුත් හිතන්න පටන් ගත්තා.

******අපිත් ඉර එළිය යට කාලයක් ගත කරලා හදපාන යට ජීවත් වෙන්න පටන් ගත්ත ජාතියක් නේ.

A day in the life