පහන්තුඩාව - බෙලිහුල්ඔය

සීතල වතුර පහස විදින්න.





















බෙලිහුල්ඔය

1. බෙලිහුල්ඔය ගග 2. හාගල කන්ද 3.නේචර්ස් කොටේජ් ( විව් පොයින්ට් )






















සමනල වැව

සමනල වැව බැම්ම























බුදුගල

බුදුගල පෞරාණික නටබුන් . කල්තොට බලන්ගොඩ.

























බේකර්ස් බෙන්ඩ්

නොන් පෙරියල් - බෙලිහුල්ඔය.

2025-09-08

ගලගම පත්තිනි දේවාලය සහ පත්තිනි අන්දරය.



කුඹල්මුල්ල බොල්තුඹ      දේවාලේ
අලුත්නුවර ගලගම      දේවාලේ
කිරිඳිගල ද මොරහැල      දේවාලේ
සිද්ධ පත්තිනි අණ ඇත හැමවේලේ

මේ බලන්ගොඩ ඇති පත්තිනි දේවාල  හයක් පිලිබදව ජනකවියෙකු කල ප්‍රබන්ධයකි.
ගලගම පත්තිනි දේවාලය පිහිටා ඇත්තේ ඉඹුල්පේ ප්‍රාලේ කොඨටාශයේ යක්දෙහිවෙල ග්‍රානි වසමේය.
දේවාලයත් දේවාල බිමත් අවට පුරානයේ පදිංචිව සිට ඇත්තේ යක් - දෙස්සන් විය යුතුය.ඔවුන් පදිංචිව සිටි බිම අවට ඇති වෙල්යාය යක්දෙහිවෙල ලෙස නම් වෙන්න ඇත. මේ වෙල්යාය අදත් සරු සාර වෙල්යායක් ලෙසින් අපට දකින්ට හැකිය.
දේවාලයේ ආවතේව කල කපුරාලලාගෙන් පැවත එන පරපුර අදත් දේවාලය අවට පදිංචිකරුවෝය.
ඔවුන් “ ගලගම කපුරාලලාගේ “ පෙලපත් නාමය භාවිතා කරන පිරිස්ය.
එහෙත් අද මෙම පරපුරේ අය දේවාල භාරකාරීත්වයෙන් ඈත්ව වෙනත් පිරිසකට භාරකාරිත්වය පැවරී ඇත.
මෙම වෙනස්කම් මීට අවුරුදු අසූවකට අනූවකට පෙර සිදුව ඇති බව වහරෙ පවතින්නක් වන අතර එය දේපල පිලිබද ගැටලුවක් ලෙසද කතා බහට එක්ව ඇත.
දේවාලය ඓතිහාසික පසුබිම පෘතුගීසි සමය දක්වා දිවයන්නකි.
ඈපා වරුන් මාපාවරුන් රාජ්‍යපාලනයට සම්බන්ධව සිටි එම යුගයේ එකල ගම්ප්‍රධානියෙකුගේ මුලිකත්වයෙන් මේ දේවාලය ඉදිවුවායැයි ජනප්‍රවාදයේ සදහන්ය.
කෙසේ නමුත් අවුරුදු දහසක පමණ අතීත හිමිකමක් තිබුනද භෞතික වශයෙන් දේවාල පරිශ්‍රයක් ලෙස දියුණුවට පත්ව නැත.
මෙයට හේතුව වන්නට ඇත්තේ දේවාලය සතු සම්පත් පෞද්ගලික පරිහරණයට පත්වීමයැයි උපකල්පනය කරන්නට සිදුව ඇත.

ගලගම පත්තිනි දේවාලය

දේවාලය පත්තිනිය උදෙසාය.
කවුද ? මේ පත්තිනිය .

අතීතයේ  ඉන්දියාවේ විසූ “කන්නගිය“  නම් කාන්තාව විවාහ වූයේ ධනවත් එමෙන්ම ස්ත්‍රී ලොලියෙක්වු  සෙල්ලක්කාර පාලග කුමරුන් සමඟය. 

මේ පැවතුම් නිසාම  දුප්පතෙක් බවට පත්වු  තම සැමියාගෙන් වෙන්වෙන්නට කන්නගියට සිතුණේ නැත. 

මුදල් නැතිව කල්පනා කරමින් සිටින සැමියාට, ඈ ඇගේ පයේ රැඳුණු රන් පා සලඹ ගලවා දී එය විකුනා මුදල් ගන්නා ලෙස කීවාය. 

වටිනා පා සළඹක් අතැතිව එය විකුණන්නට යන පලග කුමරු හොරෙක් යැයි සිතා පඩි රටේ රාජ පුරුෂයන් අත්අඩංගුවට ගන්නේ පාලග කුමරු අත තිබූ රන් සලඹ රජ බිසවකගේ යැයි සිතාය. මේ අනුව පඩි රජු පාලග කුමරු මරන්න නියම කළේය. 

මෙය දැනගත් කන්නගී තම සැමියා සොයා පඬි දේශයට ගියාය. 

පඬි දේශයට යාමට ගගකින් එතර විය යුතුය.

ගගෙන් එගොඩ කිරීමට තොටියා ප්‍රතික්ෂේප කළාය.  ඇය තම මුද්ද ගගට වීසි කොට තමන්ට ගගෙන් එතර වීමට මගක් තනන ලෙසින් අධිෂ්ඨාන කළාය, 

ගග දෙබෑවීය. 

ඒ හරහා ඇය පඬි රටට ගියාය. ඒ වනවිට පාලග කුමරුහට මරණ දඩුවම ක්‍රියාත්මක කර ඇති බව ඇයට දැනගන්නට ලැබිණී. 

වේදනාවට පත් කන්නගිය  තම වම් පියයුරුව කඩා දමා පඬි රජුට සාප කළාය. 

මුළු පඬි පුරයම ගිනිගෙන දැවිණි. කුඩා ළමුන්, ගැබිනි මවුවරුන් හා සතුන් පමණක් නොදැවී ශේෂ විය. ආපසු එන ගමනේදී තම මෙගොඩ නොකළ තොටියාටද ඈ ශාප කළාය. ඒ ඔහුගේ පරම්පරාවම ලෙඩ දුක් 64 කින් වෙලා ගන්නා ලෙසය. (පැපොල, සරම්ප දද කුෂඨ වැනි දෙයියන්ගේ ලෙඩ) ඒ කන්නගීගේ අධිෂ්ඨානයේ බලයෙන් තොටියාගේ පරපුරද දඩුවම් වින්දාය.. 

පසු කාලයේදී කන්නගී දක්ෂිණ භාරතයේ දෙවඟනක් බවට පත්වූවාය.

ඉපදුණු දවසේ ඉඳන් දරුවා පෝෂණය කරන්න අම්මා කෙනෙක්ට කිරි එරෙන්නේ කෙසේදැයි පහදන්නට විද්‍යාවට බැරිය. ඒ ආකාරයෙන් මේ ලෝකයේ භෞතිකව ඔප්පු කරන්න බැරි බොහෝ දේ නැතැයි කිව නොහැකිය. 

තම දරුවාට සුදුසු සහකාරියක හෝ සහකරුවකු මුණ ගැසේවායි පතන්න මවුපියවරුන් පත්තිණි දෙවියන් වැඩ සිටින දේවාල වලට යති. තමන්ටත් අම්මා කෙනෙක් වීමේ වරම් දෙන්නැයි පත්තිනි දෙවියන්ට බාර වෙති. දරුවන් කුස දරාගත් මව්වරුන් පත්තිනි දේවාලවලට පැමිණෙන්නේ දහස් ගණනිනි. දරුවන් ඇකයේ හොවාගත් අම්මලා දරුවා අපල උපද්‍රව වලින් ආරක්ෂා කර දෙන ඉල්ලා යාතිකා කරති. දරුවෝ ලෙඩ ඇඳේ දුක් විඳිද්දී එදෙස බලා සිටිය නොහී පත්තිනි දෙවියන් හමුවට පැමිණෙන මව්වරු පියවරු බොහෝය. ගිලන් වී රෝහල් යහන මත වැතිර සිටින තම දරුවාට නිරෝගී සුවය පතා වැඳ වැටෙන මවුපියවරුන් අනන්තය. විවාහයට කලින් පත්තිණි මෑණියන් ඉදිරිපිටට පැමිණ භාරහාර වන අයද විභාග සමත්වීමට පිහිට ඉල්ලන අයද සිටිති.

බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ කියැවෙන අයුරින් පත්තිනි දේවිය බුද්ධාංකුර මාතාවකි. ඇය මතු බුදු බව උදෙසා පාරමී පුරන්නීය. පිනි බිඳුවෙන්, නුග පතින්, ගිනි කන්දෙන්, දෙමට මලෙන්, රන් අඹයෙන්, කදුරු පොත්තෙන්, දිය බුබුළෙන්, හෙණ සැරයෙන්, සිඟා රැල්ලෙන් පත්තිනි දෙවඟන අවතාර මවන බව කියැවෙයි. පත්තිනි මෑණියන් අඹෙන් උපන්නා යැයි සැලකෙන නිසා ඇයට තබන පූජා වට්ටියේ පලතුරු අතර අඹ ගෙඩි මඟ හැරෙන්නේ නැත. එසේම ගිනිගත් පඬි රාජ්‍යයේ බෙලි උයන් ද ඇගේ ශාපයට අසුවූ හෙයින් පත්තිනි පූජාවකට බෙලි පළතුර එකතු කරනු නොලැබේ. ඇය පුදන්නේ කහමල් වලිනි.


කන්නගිය යන්න සාමාන්‍යයෙන් ව්‍යවහාර වන්නකි.දේවනායගී, කනක බිසෝ, ශ්‍රි මහා පත්තිනි, සිරිමා පත්තිනි, වීර පත්තිනි, අම්මා දේවිය, පත්තිනි දේවි, කිරි අම්මා, මා පත්තිනි, හළඹ කුමාරි කිරි අම්මා, හඳුන් කුමාරි කිරි අම්මා යන විවිධ නම් වලින් පත්තිනි දේවිය හඳුන්වයි.



A day in the life

2025-09-07

බිනර පොහොය


නිිකිණි පොහොය ගෙවී බිනර පොහොය ලැබුවාය.

මට ඇත්තේ අදට නොගැලපෙන පොහොය සිතිවිල්ලකි.

බුදුරජානන් වහන්සේ සුජීවත්වු පරිසරය අපට අහිමිය. මොහොතින් මොහොත වැඩි වන ජනගහනයට අපි ජීවත් වන බිමට බර වැඩිය.වැඩිවන ජණගහණයට ඉඩදෙමින් ගස් වැල් අප ජීවත්වන පරිසරයෙන් සමුගෙන අවසන්ය.නැත්නම් සමු ගනිමින් සිටින්නේය.

මේ සමුගැනීම උන්වහන්සේ ජීවත්වු කාලයේ දේශගුණයද අපට අහිමි කර ඇත.

එකල නිකිණි මාසය ( අගෝස්තු ) වස්සාන සෘතුවේ දෙවන මාසය විය.වෙසක් , පොසොන් මාස වල තද වැසි නොලැබෙතත් ඇසළ නිකිණි මාස වැසි ලැබෙන මාස විය.

බිනර මාසයේ සිට ගොවිතැනට මහපොළව සුදානම් කරයි.

ගොවිතැන හා බැදුනු නිකිණි මාසය එසේ ගෙවී බිනර මාසය උදාවෙයි.පරිසරයට ආදරය නොකල , ගහ කොළට ආදරය නොකල මිනිසා පරිසරය පෝෂණය නොකල නිසා,පසු කාලයේ මේ සුන්දර මාසය “කිණි”හෙවත් වැස්ස ” නි”හෙවත් නැති මාසය බවට පත්විය.

අද දේශගුණ රටාව හාත්පසින්ම වෙනස්ය.

අද බිනර පොහොයයි.

වස්සාන සමයෙහි ‍එළඹෙන පෝය දිනයන් අතුරෙන් බිනර පෝය ද ශාසනික අංශයෙන් හා සාහිත්‍යය අතින් ද වැදගත් පෝය දිනයෙකි. අවුරුද්දේ එළඹෙන වැසි සාරමාසය අමුතු ශාන්ත ස්වරූපයක් උසුලන සමයක් වශයෙන් ප්‍රක‍ට ය. භික්ෂූන් වහන්සේලා බුද්ධ නියමය අනුව විහාරාරාමයන්හි නිබඳ ව වැඩ වෙසෙමින් බණ භාවනා කර්මයන් හි යෙදෙමින් ස්වකීය ශාසන පරමාර්ථයන් ඉටු කරගන්නා කාල පරිච්ඡේදයක් බව බෞද්ධ සාහිත්‍යය දෙස විමසන විට මැනැවින් පැහැදිලි වෙයි.

බුදුරජාණන් වහ්සේ වෙතින් අවවාද අනුශාසනා ලබාගෙන තම තමන් ගේ චරිතයනට සරිලන කර්මස්ථානයන් ඉල්වාගෙන විවේකී ප්‍රදේශයන් සොයා වැඩම කොට සුදුසු ස්ථානයන් හි වස් වසා භාවනා කර්මයන් හි යෙදී මාර්ග ඵලාවබෝධය ලබාගෙන පෙරවස් පවාරණය කොට බුදුරදුන් වෙත පෙරළා වැඩම කොට ස්වකීය ශාසන පරමාර්ථයන් ඉටුකරගත් අයුරු ප්‍රකාශ කොට උදන් ඇනූ භික්ෂූන් වහන්සේලා පිළිබඳ විස්තර සිය දහස් ගණනින් සොයා ගන්නට පිළිවණ.

විශේෂයෙන් වෙන කාලවලටත් වඩා විශේෂ වගකීමකින් යුතු ව උත්සාහයෙන් මහණ දම් පුරන, තමන්ට සිවු පසයෙන් උපස්ථාන කරන සැදැහැබර දායකයනට ද ශ්‍රද්ධාදී ගුණ ධර්ම වර්ධනය‍ට හා මාර්ගඵලාවබෝධයට හේතුවන දැහැමි අනුශාසනා කරන කාලයෙකි වස් සමය. හැම වෙහෙර විහාරස්ථානයක ම දිනපතා ම වාගේ නොයෙක් බණ පින්කම්වලින් හා වෙනත් සසුන් වැඩ වලින් පිරී ගිය සොම්නස් සුවය දනවන කාලයෙකි.

එසේ ම සරත් කාලයේ ආරම්භය ද බිනර ප‍සළොස්වක් පෝයෙහි සිට එළඹෙයි. සරත් කාලය හැම කවියෙකු විසින් ම වර්ණනා කරන ලද කවි සිත පුබුදු කරවන ලද ස්වභාවික සෞන්දර්‍ය්‍ය රසයෙන් අවට පරිසරය පවා ආලෝකවත් වී ගිය සමයෙකි. සරත් ඍතුවේ දක්නට ලැබෙන ස්වාභාවික දර්ශනයන් කවියන් කවි ඇසින් බලා නොයෙක් විසිතුරු ලෙස වර්ණනා කර ඇති අයුරු ගද්‍ය පද්‍ය සාහිත්‍ය කෘති වලින් පැහැදිලි වෙයි. මේ නයින් සලකා බලන කල්හි බිනර මාසය ශාසනික වශයෙන් ද සාහිත්‍ය අගය වශයෙන් ද සංස්කෘතික වශයෙන් ද වැදගත් කමකින් යුත් මාසයක් බව කිව හැකි ය.

මෙහෙණ සස්නේ ආරම්භය

බුදුරජාණන් වහන්සේ ශාක්‍ය ජනපදයෙහි කිඹුල්වත් පුරයෙහි වූ නිග්‍රොධාරාමයෙහි වැඩ වෙසෙන සමයෙහි මහාප්‍රජාපතී ගෞතමී තොමෝ උන්වහන්සේ වෙත අවුත් වැඳ එකත් පසෙක සිට අනගාරික ශාසනයෙහි පැවිද්ද මාගමුන් හට ඉල්ලා සිටියා ය. බුදුරජාණන් වහන්සේ ගෝතමියගේ ඉල්ලීම පළමු දෙවැනි තුන්වැනි වරටත් ප්‍රතික්ෂේප කළහ. ඉක්බිති බුදුරදුන් කිඹුල්වත් නුවරින් නික්ම විශාලා මහනුවර කූටාගාර ශාලාව වෙත වැඩි සේක. මහා ප්‍රජාපතී ගෞතමී තොමෝ රෝහිණී නදී තිරයෙහි දී පැවිදි වූ කුමරුවන් ගේ භාර්‍ය්‍යාවන් පන්සිය දෙනා සමග කෙස් කපා කසාවත් හැඳ කිඹුල්වත් නුවරින් පිටත් ව යොදුන් පනස් එකක් පමණ වූ දීර්ඝ මාර්‍ගය පා ගමනින් ම ගෙවා කූටාගාර ශාලාව වෙත පැමිණියා ය. ආනන්ද හිමියන් හට කරුණු කියා උන්වහන්සේ ගේ මාර්‍ගයෙන් කාන්තාවන් හට සසුන් පැවිද්ද ලබා‍දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියා ය.


ආනන්ද හිමියෝ බුදුරදුන් වෙත ගොස් “ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්ස, මහාප්‍රජාපතී ගෞතමී තොමෝ පන්සියයක් බිසෝවරුන් පිරිවරා මෙහි පැමිණ බුදුරදුන් වහන්සේ ස්ත්‍රීන්ට පැවිද්ද‍ෙ නො දත්’යි අඬ අඬා දොරටුව සමීපයෙහි සිටින්නී ය. ස්වාමීනි, ස්ත්‍රීහු බුද්ධ ශාසනයෙහි අනගාරික වූ පැවිද්ද ලබත් නම් මැනවැ”යි අයැද සිටියහ. බුදුහු ආනන්ද හිමියන්ගේ ඉල්ලීම තෙවරක් ම ප්‍රතික්‍ෂෙප කළ හ. පසුව ආනන්ද හිමියන් ගේ බලවත් උත්සාහය නිසා කරුණු කියා මහා ප්‍රජාපතී ගෞතමී‍ය ප්‍රධාන කාන්තාවන්ට සසුන් දොර විවෘත විය. “ආනන්දය, ඉදින් මහා ප්‍රජාපතී ගෞතමී තොමෝ පැවිදි වනු කැමැත්තී නම් පෙර බුදුවරයන් ගේ ශ්‍රාවිකාවන් විසින් පිරූ අෂ්ට ගරු ධර්‍මයන් ඇය විසින් ද පිළිගත යුතු ය. එයම ඇයට පැවිද්ද හා උපසම්පදාව වන්නේ ය.


ගරු ධර්‍ම අට

*උපසම්පත්තියෙන් වස් සියයක් වූ මෙහෙණක විසින් වුව ද එදින ම උප සපන් වූ භික්ෂූහු දැකත් වැඳීම් ආදී ගෞරව දැක්විය යුතු ය.

*භික්ෂූන් නො මැති ප්‍රදේශයක් හි මෙහෙණක විසින් වස් නො වැසිය යුතු ය.

*අඩ මසක් පාසා මෙහෙණක විසින් භික්ෂූ සංඝයා ගෙන් පොහොය විචාළ යුතු යි. අවවාද දීමට පැමිණීම ද බලා පොරොත්තු විය යුතු ය.

*වස් අවසානයෙහි දී භික්‍ෂු භික්‍ෂුණී යන උභතො සංඝයා ඉදිරියේ පවාරණය කටයුතු යි.

*ගරු ඇවැතකට පැමිණි මෙහෙණක විසින් උභතො සංඝයා කෙරෙහි අඩ මසක් මානත පිරිය යුතු යි.

*අවුරුද්දෙන් පුහුණු වෙමින් ශික්ෂමානාවක් ව සිට පසුව උභතො සංඝයා ගෙන් උපසම්පදාව ලැබිය යුතු යි.

*කවර කාරණයක් නිසා හෝ මෙහෙණක විසින් භික්‍ෂු කෙනෙකු හට අක්‍රොෂ පරිභව නො කටයුතු යි.

*මෙහෙණියන් විසින් භික්‍ෂුන් හට අවවාද නො කටයුතු ය. භික්‍ෂූන් විසින් භික්‍ෂුණීන්ට අවවාද කටයුතු ය.


ආනන්ද හිමියෝ මේ ගරු ධර්‍ම අට බුදුරදුන් ගෙන් උගෙන මහා ප්‍රජාපතී ගෞතමිය වෙත එළඹ ගරු ධර්‍මයන් විස්තර කොට කියා “ඉදින් ඔබ මේ ගරු ධර්‍මයන් පිළිගන්නෙහි නම් එය ම ඔබට පිදි උපසම්පදාව වන්නේ යැ”යි ද කීහ. එබසට ගෝතමිය සකල ශරීරය ලොමු දහ ගන්වමින් පස්වනක් ප්‍රීතියෙන් පිනා බුදුරදුන් දිශාවට දොහොත් මුදුන් දී සිට “ආනන්ද ස්වාමීනි, යම් සේ අලංකාරයට කැමැති තරුණ ස්ත්‍රියක් හෝ පුරුෂයෙක් ජලස්නානය කොට, සමන් මල් දමක් ලදින් දෙ අතින් පිළිගෙන සන්තෝෂයෙන් සිරසෙහි තබා ගනී ද, එසේ ම මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ ඒ ධර්‍මයන් අට දෙන පිළිගනිමි” යි තුන්වරක් කීවා ය.

ඒ වචනය සමග ම මහා ප්‍රජාපතී ගෞතමිය ගේ මහණ කම විය. උපසම්පදා ශීලය ද විය. බුදුරජාණන් වහන්සේ ගේ නියමය පරිදි පන්සියයක් ක්‍ෂත්‍රිය කුමාරිකාවෝ ද භික්ෂු සංඝයාගෙන් උපසම්පදාව ලැබූහ. මෙසේ මෙහෙණ සස්නේ ආරම්භය බිනර පුන් පොහෝදා සිදු විය.
A day in the life