මරණ දඩුවම .

ගිලටීනය මගින් තිදෙනෙකුට මරණ දඬුවම නියම කළේය.
එක්කෙනෙක් දැඩි ආගම් භක්තිකයෙක් , 

අනිත් දෙදෙනා නීතිඥයෙක් සහ භෞතික විද්‍යාඥයෙක්......විය.

මරණ දඬුවම ක්‍රියාත්මක කරන මොහොතේ, 

ආගම්ක භක්තිකයා ඉදිරියට පැමිණ ඔහුගේ හිස ගිලටීනය යට තැබීය.

" ඔබට කියන්නට කැමති අවසාන වචන තිබේද?"යැයි..වධකයා ඇසීය.
., "දෙවියනේ... දෙවියන් වහන්සේ ... ඔහු මාව බේරා ගනීවි" යනුවෙන් ඔහු පැවසීය..
එවිට වධකයා ගිලටීනය පහත් කළේ ය.... ගිලටීනය පහළට වැටුන නමුත් එය ආගමි භක්තිකයාගෙ.. හිසට ළඟා ව නතර විය .. ජනතාව මවිතයට පත් වී,
"ආගමික භක්තිකයා
නිදහස් කරන්න, ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය කතා කර ඇත" යනුවෙන් පැවසූහ.
ආගමික විශාරදයා බේරුණි.

ගිලටීනයට යාමේ වාරය නීතිඥයාගේ විය.

,"ඔබට අවසාන වචනයක් තියෙනව ද?" වධකයා ඔහුගෙනුත් ඇසීය... ඔහු පිළිතුරු පිළිතුරු දෙනවා "මම ආගමික භක්තිකයා මෙන් දෙවියන් වහන්සේව නොදනිමි,
නමුත් යුක්තිය ගැන මම වැඩි යමක් දනිමි.
යුක්තිය... යුක්තිය... මාව බේරා ගන්නේ එයයි.
" ගිලටීනය නීතිඥවරයාගේ හිස මතට අතහැරිය විට පෙර මෙන්ම ඔහුගේ හිසට ළඟා වූ විට එය නතර විය.
මිනිසුන් මවිතයට පත් වී මෙසේ පැවසූහ:
"නීතිඥයා නිදහස් කරන්න, මන්ද යුක්තිය කතා කර ඇත, නීතිඥයා ආරක්ෂිතයි."

අවසාන අවස්ථාව පැමිණියේ., භෞතික විද්‍යාඥයාගේ වාරය ය..

පෙර පරිදිම වධකයා ඔහුගෙන් අහනවා "ඔබට අවසාන වචනයක් තිබේද? යනුවෙන්.."
"මම ආගමික භක්තිකයකු මෙන් දෙවියන් වහන්සේව නොදනිමි, නීතිඥයෙකු මෙන් මම යුක්තිය ද නොදනිමි, නමුත් ගිලටීනය හිසට ලඟා වීම වළක්වන ගැටයක් ගිලටීන කඹයේ ඇති බව නම් දනිමි." යැයි කීවේ ය..
වධකයා එවිට ගිලටීනය දෙස බැලීය.. ඔහුට ගිලටීනය පහළට වැටීම වළක්වන ගැටයක් හමු විය.
ඔවුන් ගැටය සකස් කර භෞතික විද්‍යාඥයාගේ හිස මතට ගිලටීනය පහත් කලේය...ඔහුගේ හිස ගසා වැටිණි.....

වැඩි උගත් කමත් ඔබට මෝඩයකු විය යුතු අවස්තාවෙත් හිතට මාන්නයක් ගෙන දෙයි...

එම මාන්නයම ..ඔබට දුර නොපෙනේ..
සමහර විට ඔබ සත්‍යය දැන සිටියත් ඔබේ කට වසාගෙන සිටීම වඩා හොඳය.
සමහර අවස්ථාවලදී මෝඩ වීමම බුද්ධිමත් කමකි...

නිලූකා දමයන්ති - මුණු පොතට. 

A day in the life

මහාමාන්‍ය ඩී.එස් සේනානායක.

මෙරට පළමු අගමැති ඩී.එස්.සේනානායක උගතෙකු නොවි ය.අධ්‍යාපනය ලබා තිබුණේ හය ශ්‍රේණියට පමණක් යැයි කියති.
නමුත් හේ "කුශාග්‍ර බුද්ධිමතෙකු විය.
නිදසුන් කතාවකි මේ..
එවක කොළඹ උසස්ම පාඨශාලාව ,
"රාජකීය විද්‍යාලය"වි ය.
එහි විදුහල්පති හට විශේෂ වැටුපක් ගෙවනු ලැබිණ..
⁣මීට එරෙහි වූ කොළඹ වෙනත් පැසැල් විදුහල්පතිවරුන් එක්ව
"සම සේවයට සම වැටුප්"යනුවෙන් අරගලයක්,ඇරඹූ හ.
සංදේශයක් තනාඅධ්‍යාපන ඇමතිවරයාට දුන් හ.
ඇමතිවරයා "බෝලේ පාස් කළේ "අගමැති ට ය.
ඩී.එස්.මෙම සියළු විදුහල්පතිවරුනට වරියන් ඇතුළු
පවුලේ සියළු දෙනාට
⁣"තේ පැන් සංග්‍රහයක් සඳහා
අරලියගහ මන්දිරයට ආරාධනා කළේ ය.
සියළුම දෙනා පාහේ ඊට සහභාගි වූ හ.
ඉතා සුහදව එය පැවැත්වූ ඩි,ඇස් එය අවසානයේ
"මේ අයගෙන් කවුද කැමති ?
තමන්ගේ දරුවන් රාජකීය විද්‍යාලයට ඇතුලත් කරගන්ට?" ඇසී ය.
සියයට අනූවක් දෙනා එකහෙලාම කැමැත්ත පළ කළ හ.
"දැන්,තේරෙනවා නේද?
රාජකීය විද්‍යාලයේ විදුහල්පතිතුමාට
විශේෂ වැටුපක් ගෙවන්නෙ ඇයි?කියලා.
"තම තමන්ගෙ ඉස්කෝලත් රාජකීය පැසැලේ මට්ටමට ගේන්ඩ.
එතකොට මම සම වැටුප් දෙන්නම් " කීවේ ය.
අරගලය එතෙකින්,හමාර විය.

මේ කතාව මුණු පොතට ලිව්වේ - කමල් පී අලහකෝන්

A day in the life