මෝඩයෙකු සේ සලකයි.

"යමෙකු පුද්ගලයෙකු තේරුම් නොගන්නේ නම්, ඔහු මෝඩයෙකු ලෙස සැලකීමට නැඹුරු වේ." 

කාල් ජුන්ග්ගේ මෙම උපුටා දැක්වීම, මානව මනෝවිද්‍යාව සහ අන්තර් පුද්ගල ගතිකත්වය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් ඇතුළත් කරයි.

එය පොදු සංජානන නැඹුරුවක් උද්දීපනය කරයි: අන් අයගේ සිතුවිලි, අභිප්‍රේරණ හෝ හැසිරීම් තේරුම් ගැනීමට අප අපොහොසත් වූ විට ඔවුන්ව ඉවත් කිරීමට හෝ දැඩි ලෙස විනිශ්චය කිරීමට ඇති ප්‍රවණතාවය.

මෙම නැඹුරුව බොහෝ විට පැන නගින්නේ අපැහැදිලි හෝ වෙනස්කම් සමඟ අපගේ ආවේණික අසහනයෙනි.

යමෙකු අපගේ ලෝක දෘෂ්ඨියට අභියෝග කරන විට හෝ අතාර්කික හෝ අපට ආගන්තුක ලෙස පෙනෙන ආකාරයෙන් හැසිරෙන විට, අපගේ සහජ බුද්ධිය වන්නේ ඔවුන්ගේ ඉදිරිදර්ශනයේ සංකීර්ණතා ගවේෂණය කිරීමට කාලය ගත කරනවාට වඩා, ඒවා නිෂේධාත්මක ලෙස ලේබල් කිරීම මගින් තත්වය සරල කිරීමයි.

ජුංගේ නිරීක්ෂණ අපව අනුකම්පාවෙන් සහ නිහතමානීව අන් අය වෙත ළඟා වීමට දිරිගන්වයි.

වෙනත් පුද්ගලයෙකු තේරුම් ගැනීමට උත්සාහය, ඉවසීම සහ බොහෝ විට අපගේම සීමාවන්ට මුහුණ දීමට කැමැත්ත අවශ්‍ය වේ.

ප්‍රශ්න ඇසීම, ගැඹුරින් ඇහුම්කන් දීම සහ ඔවුන්ගේ ඇස්වලින් ලෝකය දැකීමට ප්‍රමාණවත් ලෙස විනිශ්චය අත්හිටුවීම එයට ඇතුළත් විය හැකිය.

මෙම ක්‍රියාවලියට සන්නිවේදනයේ හිඩැස් පියවීමට, ශක්තිමත් සබඳතා ගොඩනගා ගැනීමට සහ ප්‍රජාව සහ අවබෝධය පිළිබඳ වැඩි හැඟීමක් ප්‍රවර්ධනය කළ හැකිය.

එපමණක් නොව, ජුන්ග්ගේ තීක්ෂ්ණ බුද්ධිය බුද්ධිමය උඩඟුකමේ අන්තරායන් සිහිපත් කිරීමකි.

යමෙකුගේ තර්ක හෝ තේරීම් අප ග්‍රහණය කර නොගත් පමණින් එම තේරීම්වල කුසලතා හෝ බුද්ධිය නොමැති බව අදහස් නොවේ.

එක් පුද්ගලයෙකුට මෝඩ ලෙස පෙනෙන දෙය තවත් කෙනෙකුට ගැඹුරින් අර්ථවත් විය හැකිය, එය ක්ෂණිකව නොපෙනෙන අත්දැකීම්, විශ්වාසයන් හෝ සාරධර්ම වලින් හැඩගැසෙනු ඇත.

අවසාන වශයෙන්, මෙම උපුටා දැක්වීම අපගේ ආරම්භක විනිශ්චයන්ගෙන් ඔබ්බට බැලීමට සහ මිනිස් හැසිරීම් වල මතුපිටට යටින් ඇති ගැඹුරු සත්‍යයන් සෙවීමට අපට අභියෝග කරයි..

Kumudu Kumara

A day in the life

මම කියු නැන්දා

සුදු පාට චූටි මල් සාරියක් ඇඳගෙන
දුවේ ඒ සිටින්නේ මම කියූ නැන්දාය
දශක ගණනාවකට පසු
නොම්මරේ හොයාගෙන කතා කර,
දුවගෙ වෙඩින් එකය, එන්නය කියා කිවුවම,

කින්ද මන්දයි නොඅසාම, එන්නම්ය කිවුවාය. 

මාතරට ආවේ නුවර සිට පෙරේදය.

එයාලගෙ මහ ගෙවල් අකුරැස්ස හරියේය.
දින දෙකක් නෑදෑ ගෙවල් වල කැරකිලා
මූණ කරකුට්ටන් වෙලායැයි
උදේ හමුවූ වෙලේ චෝදනා නැගුවාය.
එයා ඉස්සරත් එහෙමය.
වැස්සත් බනින්නේ මටය.
සුදු පාට චූටි මල් සාරියක් ඇඳගෙන
දුවේ ඒ සිටින්නේ මම කියූ නැන්දාය.
එයා මට කලින් බැන්දාය.
අපට අප නැති වුනේ මගේ වරදින් කියා
අවසාන දවස් වල බැන්නාය.
දහසකුත් වැරදි කර මා යලිත් ඇමතුව ද

ඇය මාව තුරුලු කර ඉම්බාය. 

මම කරපු මෝඩ වැඩ දරාගනු නොහැකි තැන

ආදරේ යැයි මැවූ සිහින හැම බිඳුණු තැන
ඉවසලා ඉවසලා තව ටිකක් බලා හිඳ
වෙන අතක් බලන්නට හිතුවාය.
බඳින්නට පෙර දින ද අමතලා ඇඬුවාය.
එයා එයාටත් වඩා මට ආදරේ කලාය.
මට ඒක තේරුණේ පහුවෙලාය.
සුදු පාට චූටි මල් සාරියක් ඇඳගෙන
දුවේ ඒ සිටින්නේ මම කියූ නැන්දාය.
පොඩි දූ පැටියෙකු හදමුයි කියා දවසක,
මා සමග එකතු වී,
"උත්තරා" යැයි සුන්දර නමක් පවා දමා එදවස,
අඳින්නට රෝස පැහැ
ගවුම් කොට පවා තෝරා කෙල්ලෙකුට,
බඳින්නටත් බොහෝ කලක සිට,
ඇය මේ ලොව සුන්දරම අම්මා වූවාය.

අම්මෙකු වන්නට නොහැකි වේයැයි කියා,
කතන්දර දහසකුත්, තව ටිකකුත් අසා,
මුලු මහනුවරම සමග සටන් කොට
දික්කසාදය ගත්,
ඇය මේ ලොව නිර්භීතම අම්මාය.
කවුරුවත් අම්මාය කියලා නොකීවත්
කිසිදාක අම්මාය කියා ඇය නොඇහුවත්
විශ්වාස කරන්න,
ඇය මා දන්නා හොඳම අම්මාය.

සුදු පාට චූටි මල් සාරියක් ඇඳගෙන
දුවේ ඒ සිටින්නේ මම කියූ නැන්දාය.
ඔබ ඉපදුණා කියලා කාගෙන් හරි ඇහුණාම
එකතු කරගෙන සිටි ඇඳුම් මලු ගාණක්
අඥාතව මා නමට එවුවාය.
අද ඒක ගැන ඇහුවාම,

මොකුත් නොකියා හිනැහුණාය. 

අත කටට තියාලා, "ශ්ශ්" හඬක් නැගුවාය.

ඒ මේ අත යමින්, පැරණි මිතුරන් හමුවෙමින්
අතරින් පතර විවේක කාමරයට ගොස්
කොණ්ඩයද සාරියද ආයෙ ආයේ සකසමින්
එදාටත් වඩා ලස්සන ගැන වද වෙමින්
ඉඳහිට මම දෙස ද බලමින් නොබලමින් හිනැහෙමින්
සුදු පාට චූටි මල් සාරියක් ඇඳගෙන

දුවේ ඒ සිටින්නේ මම කියූ නැන්දාය. 

ඔබේ නම "උත්තරා" කියලා උදේ මම කිවුවාම
ලොකු කඳුලු බිඳු දෙකකින් ඇගේ ඇස් තෙමුණාය.

| මහේල හෙට්ටිආරච්චි

A day in the life