අපි පව්......................


මේ ලියවිල්ල අසීරු කටයුත්තක්.

කියවන එක්කෙනා පළමුව බලන්නේ මේකා මොන පිලේද කියලා. කලින් අදුනන කෙනෙක් නම් ඥාති සමුහයාත් එක්ක විශ්ලේෂණය කරලා බලනවා මූගේ පාට මොකක්ද කියලා. 

එහෙම අදුනගෙන තමයි කියවන්න පටන්ගන්නේ.

ලියලා තියෙන අදහස ගැන හිතලා ප්‍රතිචාරයක් දක්වනවා වෙනුවට හතර වරිගෙටම දෙහි කපනවා.

මම සමහර උදවියට දක්වන ප්‍රතිචාර වලට මුණිවත රකිනවා.

මාව තේරුම් ගත්ත කෙනෙක්ගේ ප්‍රතිචාරයක් දැක්වොත් ආයෙත් පිළිතුරක් පලකරනවා. 

මම බෞද්ධයෙක්.

තමන්ගේ වුනාම හිතේ වේදනාව වැඩියි මේ සිද්ධ වෙන දේවල් වලට

මගේ පන්සල පොත් රාක්කේ කියලා මම කලින් දවසක ලිව්වා.

ඒ පොත් රාක්කේ පන්සලට වඩා බුදුහාමුදුරුවන්ගේ දේශනා , බණ දහම් රැදිලා තියන නිසා.

පොත් රාක්කේ…………………………..

නිකාය වලට පාර්ශවවලට, එක් එක් දේශපාලන මතිමතාන්තර වලට බෙදිලා නැහැ.

ජාවාරම්කාරයින්ගේ ග්‍රහණයට ලක් වෙලා නැහැ.

ඉතින් , මැවෙන පන්සල නිහඩව නිසලව මනස සන්සුන් කරනවා.

1948 සිට මේ රටේ ආණ්ඩු තිබුනා.

ඩී.එස් ගේ ඉදන් ගෝඨා දක්වාත්..

වර්තමානයේ අනුර කුමාර දිසානායකත් රට පාලනය කරනවා.

මම 48 සිට 2024 දක්වා රටේ සංවර්ධණයක් වුනේ නෑ කියන මතය පිළිගන්න කෙනෙක් නෙවෙයි.

විදුලිය ගැන විතරක් කිව්වොත් රටම අද විදුලිය භාවිතා කරනවා.

1958 වෙනකම්ම මේ මම ආලෝකය ලබා ගත්තේ භුමිතෙල් පහනකින්.

අවුරුදු 74 කට කරපු දේවල් අවුරුදු දෙකකින් කරන්න බැහැ.

හොරකම් කරන්නත් අවුරුදු හැත්තෑහතරකට කරපු හොරකනම් අවුරුදු දෙකකින් කරන්න බැහැ.

ඉතින් ,

අපිට ඉවසන්න වෙනවා.

අද උදේ මුණු පොතේ මගේ සහෘදයෙක් මා ගැන අදහසක් පල කරනවා .

” පරිනතයි කියලා හිතපු මමත් මෝඩයෙක් “ කියලා. යි එයා අදහස් කරන්නේ. ( මගේ වයස දැන් 79 වෙලා ) සහෘදයා තරුණයෙක්.

“ කියල වැඩක් නෑ වැඩිහිටි පරම්පරාව තාමත් තමන්ගේ ඒකායන පෞද්ගලික අරමුනු වෙනුවෙන් මෙහෙම දේශපාලනිකව මේ දේවල් දිහා බලනව කියන්නේ සමාජගත කරනව කියන්නෙ හරිම කනගාටුයි.

සාමාන්‍ය කොල්ලෙක් කෙල්ලෙක් ශෙයා කලානම් කමක්නෑ.

පරිනතයි කියල හිතං ඉන්න මිනිස්සු මේ විදියට දැක්කම ටිකක් ඈ...ක් වගේදැනෙනවා.”

මෙහෙම කියන මේ තරුනයා එදා හිටියේ සජබ තරුන මංත්‍රිවරයෙක් සමග .මංත්‍රීතුමා එයා පදිංචි නිවස පහුකරගෙන යනකොට මෙතුමාට කතා නොකර ගිහින්

අවස්ථා කිහිපයක් මෙහෙම වෙලා. එයා හිතන්න පටන් ගත්තා මංත්‍රීතුමා මට සලකන්නේ නැහැ කියලා. දේශපාලන ධාරවත් වෙනස් කරලා මංත්‍රීතුමත් අමතක කරලා…………………..ඒ හිලව්වට.

මෙහෙම පටු ලෝකෙක ඉන්න අය ගැන කුමන කතාද ?.

එයාගේ මතයට එකග නැත්නම් ඉතින් එයාගේ කෝණයෙන් මම අපරිනිත මෝඩයෙක්.

ටෙලියකත් පැය බාගෙට කතා හතරක් පෙන්වනවා  වගේ මගේ හෑල්ලත්.

අපේ මහානායක හිමිවරු………………..

කිසිදු වැදගැම්මක් නැති තැනක ඉන්නේ.සංඝ සමාජය පාලනයකින් තොරව නූල කැඩුන සරුංගලයක් වගේ

අන්‍ය ආගමිකයින් ,අන්‍ය ජාතින් වගේම තමන්ගේම දායකයින් අතර සමච්චලයට පරිභවයට ලක්වෙනවා.

පව් 

අපි පව්.

 


A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Thank you.





අද පාන්දර අවදි වුනේ හීන ගොඩක් බලලා ..මතක තියෙන්නේ එකයි දෙකයි.

පාන්දර 04.00ට විතර ලොකු මුණුපුරා 

“ සීයේ සුබ උපන් දිනයක් “ කියාපි.

නිදි මරගාතේ වුනත් ඌට තැන්කිව් ..තැන්කිව් කියන්න එපාය.

ස්කොලේ යන්න බස්එකට දුවන උගේ හිතනරක් කරන්න මට හිත දුන්නේ නෑ. තැන්කිව් එක අහගෙන කොල්ලා බස් එකට දිව්වා.

හීතලේට පොරෝනෙට ගුලිවුන මට ආයෙත් නින්ද ගියා

ආයෙත් හීන පේන්න පටන් ගත්තා.සල්ලි යන්නෙත් නැති හින්දා මම හීන බලන්න ආසයි. පරණ කතන්දර සජීවීව…….

ආදර කතා , සටන් ජවනිකා,කම්පා වෙන ශෝචනීය දර්ශන , ජීවිතයට ආපු සුනාමි බල බලා ඉන්න කොට ආයෙත් පොඩි එකාට ස්කොලේ යන්න වෙලාව ඇවිත්.

සපත්තු දෙක මැදලා , ස්කූල් බස් එකට නග්ගලා ….

බස් එකට නගින ගමන්..“ සීයේ සුබ උපන් දිනයක් “ අහගත්තා පොඩි කොල්ලගෙන්.

ඌ ලොකු එකා වගේ නෙමෙයි . හතරේ පන්තියේ වුනාට ඉන්නේ විශ්ව විද්‍යාලේ.

බෙඩ් ටී එක මතක් වුනේ ඔන්න එතකොට…වතුර කේතලේ ලිපේ තියලා ආපහු හැරෙන කොට “ සුබ උපන් දිනයක් ලයනල් මහත්තයා “ රාජකාරි ඇමතුමක් වගේ ලතාවට මගේ අවුරුදු හතලිස් අටක් ලග දැවටුන පිය සබදිණිය.

ඒකට තැන්කිව් කියලා ප්‍රතිචාර දක්වලා බේරෙන්න බෑ නේ.

ඔන්න ඕන දෙයක් හිතාගන්නකෝ.

සිරිත් පරිද්දෙන් හදාගන්න තේ එක අදත් හදා ගෙන බොන්න ලෑස්තිවෙන කොට…“ සුබ උපන් දිනයක් තාත්තේ “ 

එයත් දුවන ගමන් රාජකාරියට….කිලෝ මීටර් හැට හැත්තෑවක් යන්න එපාය.

තැන්කිව් තැන්කිව් කියන්න හිත නැමෙන්නේ නෑ කරන උදව් කන්දරාවට. කෘතඥපුර්වක හිනාවකින් “ හරි පුතේ “ කියලා තේ එක බොන්න පටන් ගත්තා.

එකම දුව, ( දුවටයි පුතාටයි ඉන්නේ එකයි නේ ) …..සති අන්තයේ සීමාසහිත ලියනගමගේ සමාගම රැස් කරලා ඩිනර් එකක් තාත්තගේ උපන් දිනය සර්ප්‍රයිස් කරලා. උපන් දිනෙත් සීසර් කරපු එයත් තාත්තේ , සුබ උපන් දිනයක් කියාපි. උදේ වැඩ කටයුතු එකලාසයක් කරන ගමන්.

ඒකත් අහගත්තම ගෙදරින් ලැබෙන ඔක්කොම අහලා ඉවරයි.

මොබයිලයයි, ලැන්ඩ් ලයින් එකයි “ ටිං “ ගාපුවම මුණු පොතයි.

උපන් දිනේට විෂ් කරනවා.

ඒ අතරේ ඊයේ දැකපු හීනෙක අර වස්කවියේ ඉන්නවා වගේ චරිතයක් ඇවිත් 

මෙහෙම කිව්වා කියලා මතක් වුනා…

අද 27 වෙනිදා.

1948 ඔක්තෝම්බර 27 වෙනිදා හිරු උදාවෙන් 05.27 ට උපන් පින්වත් කුළකුමරාට

අදට 78 වරක් ගෙවෙනවා.

හෙට ඉදන් -79 කියලා කියන්න වෙනවා.

මදැයි මෙච්චර කාලයක් නානාප්‍රකාර විගඩම් කලා.

උබට මතකයි නේ අර යාළුවා.

සිල්වා….

මහගම සේකරයන්ගෙ නොමියෙමි පොතේ ඉන්න “ අයි.ඕ.යව්දිව් සිල්වා. “ 

ඔව් 

‘මම ඌට කිව්වා හත් දාහේ පෙට්ටියට උබෙන් හැත්තෑපන්දහක් ගන්න එපා සාධාරණ වෙයන්“ කියලා .

එතකොට මටත් මතක් වුනා දවසක ඔය කතාවම සිල්වා මල්ලිට කිව්වා කියලා.

මම ඌට කියලා තියෙන්නේ “ආරංචි වුන හැටියේ වරෙන්“ කියලා.

“අපි දෙන්නගෙන් කලින් කවුරු යයිද දන්නේ නෑ නේ අයියේ කියලා “ ඌ කිව්වනේ …..

බොරු කියලා නැති හින්දා මට වස්කවිය නම්  වැඩ කරන එකක් නෑ…..මට බොරු කරපු අය නම් පරිස්සම් වෙන්න වෙයි.

එහෙනම් ඔක්කොටම තැන්ක්කිවු….


A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

අහසිනුත් ගියා.




කයි කතන්දර හැදෙනෙ හින්දා කාටවත් නොකියා හංගා ගෙන ඉන්න කතාත් තියෙනවා. සමහර කතා මතක් වෙන කොටත් මහ මොකක්ද වගෙයි. කවුරුවත් මතක් කරපුවමත් හිතෙනවා කරපු මෝඩ කම් කියලා….ඔය පරන ආදර කතා වගේ.

ඔය කතා කාලෙන් කාලෙට විශ්ලේශනය වෙන්නේ එක එකතාලෙට. එක කාලයක් මහා වේදනාවෙන් සිහිපත් කරපු කතා තව කාලෙක විහිළු කතා වෙනවා.යථා ස්වරූපය අදුනා ගන්න බොහෝ කල් යනවා.

ඒ අතරමැද අත්දැකීම් ලබනවා. සමාන අත්දැකීම් තුලනය කරලා බලනවා.

පෙරලිච්ච පිට හොදයි කියනවා.

අද ඔක්තෝබර් මාසේ විසිවෙනිදා. පරණ කතාවක් නිමාවට පත් කරලා අළුත් කතාවක් ලියන්න පටන් අරන් අවුරුදු හතලිස් අටක්.

සුබවාදි කතාවක්……ඇත්තෙන්ම පෙරළුන පිට හොද කතාවක් ලියවෙලා.

අවුරුදු හතලිස් අටකටත් පෙර කතාවක් කියන්නම්.

සමනල වැව පුරවන්න බෙලිහුල්ඔය ගලා එනවා කියලා කියන්නේ වර්තමානයේ. මේ කියන කතාව වළවේ ගගට එකතු වෙලා බෙලිහුල්ඔය කල්තොට වෙල්යායවල් සරු කරන්න හාදු දිදී දුවිලි ඇල්ල වර්නවත් කරමින් ගලා බසින කාලේ.

සමනල වේල්ල ඉදිකරන්න පිඹුරුපත් හදමින් හිටපු කාලේ.

ඒ කාලේ මෝස්තරයට වගෙත් රැකියාවටත් ජනී ජනයා සමනල ඉවුරේ මැණික් ගල් හොයනවා.

සමහර අයට වාසිත් වෙනවා. සමහර අය සූදු කෙලින්නා වගේ හැමදාමත් ගං ඉවුර පීරනවා.දිනනවා වගේම පරදිනවා.

අපිත් දවසක් මැණික් හොයන්න ගියා.

කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ පස් දෙනෙක්ගේ සෙට් එකක්.

දවස් දෙකතුනකට කෑම බීමත් අරගෙන ගග අයිනේ වාඩියකුත් අටවගෙන වැඩේට බැස්සා.

අපි එකෙක්වත් මැණික් ගැන හාංකවිස්සියක් දන්නේ නෑ. ඒ වුනත් වැඩේ ජොලි.

උයනවා පිහනවා .කනවා බොනවා.

ගිණි මැල ගහගෙන වනන්තරේ මදුරුවෝ තලමින් ජොලියේ දවස ගෙවනව‍ෙ

දවල් කාලෙට නොයෙක් නොයෙක් අය ගගට එනවා.

රැල්ලට වගේ කෙල්ලෝ කෙල්ලෝ මැණික් හොයන්න ඇවිත් හවසට යනවා. අපිත් එක්ක යාවජීව මැණික් හොයන සාමාජිකයන්ගේ පැල් කොටත් තිබුනා.

ඒ හින්දා තනියක් නෑ..

ඔහොම දවස් දෙක තුනක් ඉදලා කන බොන දේවලුත් හිග වෙන කොට අපි ගෙවල් වලට එන්න සැළසුම් කලා.

හම්බු වුන මැණිකකුත් නෑහැ. දන්න මැණිකකුත් තිබුනේ නැහැ.

ආපහු එන්න පෙරදා දවල් ගගේ ප්‍රිය සම්භාෂණයක්. ගගට සමු දෙන්න.

ඒ කලේ   නාගසලම් වීදියේ සුප්‍රසිද්ධ වෙද මහත්තෙක් ගුලියක් හදලා වෙළද පලට එක්කරනවා පත්තරවලත් ගුලිය ගැන දැන්වීම් එහෙමත් තියෙනවා. කාලේ හැටියට ප්‍රසිද්ධ ගුලියක්.

අපේ සගයෙක් මේ ගුලිය ඖෂධයක් කියලා භාවිතා කරනවා.එදා දවල් කෑමට පෙර එක එකාට මේ යකා ගුලි පෙව්වා.

මට උනේ හරි අලකලංචියක්. ඉිසේ බර ගතියක් දැනෙනවා. ටිකින් ටික නිදිමතත් එක්ක කරකැවිල්ලක් වගෙයි. 

මම දිග පලල තියෙන ඇදක් වගේ ගලක නිදි. ගල හයියෙන් බදා ගෙන . මට ගල පෙල්ලෙයි කියලත් හිතෙනවා. සම්මජාති පෙරෙලෙන්න තියා හිතන්නවත් බැරි ගලක්.

ඔන්න ටික වෙලාවක් යන කොට ගල පාවෙනවා. මාත් එක්කම..

ඒක ජොලි ආතල් එකක්.

මම වැටෙයි කියලා ගල බදා ගෙන අහසේ පාවෙනවා. වළාකුල් වලටත් උඩින්.

කොච්චර වෙලාවක් පාවුනාද දන්නේ නැහැ. මට ඇහෙරෙන කොට වාඩියේ..

එහෛම ආතලුත් ජීවිතෙට ලැබිලා තියෙනවා .



A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

තාර කරත්තේ.


මේ පරණ කථාවක් එතකොට අපි තනිකඩයෝ. අවුරුදු පනහක් විතර පරණ වුනත් තාමත් මතක තියෙනවා.

කොළඹ - අම්පාර බස් එක පිටකොටුව මධ්‍යම බස් නැවතුමෙන් ගමන් ආරම්භ කරන්නේ 19.30පැයට. මේ බස් රථය බෙලිහුල්ඔය පසු කරන්නේ 00.30 පැයට.

බෙලිහුල්ඔය අපේ ගම නේ !.

ඒ බස් එක ගැන.

හද නැති කරුවළ දවසක ආරි කතා කරනවා  “ මහත්තයෝ අපි දඩයමේ යමු “ කියලා.

ආරිත් එක්ක වැඩකරපු සෙට් එකක මමත් ආගන්තුක සාමාජීකයෙක්.

වැඩ බිමක තිබුන ට්‍රැක්ටර් , බේබි ඩම්පර් ,වගේ සැහැල්ලු යන්ත්‍රෝපකරණ තමයි අපේ වාහන.

ආරි පදිංචි වෙලා ඉන්නේ අපිට වඩා කිලෝ මීටර් 12 කටත් එහා දුරින් එයාගේ ගමේ.

ගම වළව ගගට මායිම් වෙලා තියෙන්නේ. එගෙඩ මහ වනන්තරේ.

මේ වනන්තරේ තමයි අපේ දඩබිම.

ආරිට තුවක්කුවක් තියෙනවා. බලපත්‍ර සහිත.

කිතුල් ගහක් දෙකක් මැදලා පැණි හදනවා කිව්වත් වැඩිපුර පැහෙන්නේ රා .

දැන් හිතා ගන්න පුළුවන්නේ මේ ගමනෙදී රා පොඩ්ඩකුත් රහ බලන්න පුළුවන් වෙනවා කියලා.

ආරිගේ මැණිකේ කටට රහට උයනවා. පොඩ්ඩක් පදම් වෙලා දඩයමෙත් ගිහින් රෑට බතට දඩ මස් එක්ක රතු හාලේ බතුත් සප්පායම් වෙලා එන්නයි අපේ අදහස.

ඔන්න හවස් යාමේ ඉර ගිලෙන්න තියෙද්දී බේබි ඩම්පර් දෙකක නැගිලා අපි හතර පස් දෙනා දඩ කෙළියට පිටත් වුනා.

පැයක් හමාරකින් පස්සේ ආරි අපිව පිළිගත්තා. දැන් හතට කිට්ටුයි.

ආරි කිව්වා.

අපි දැන් පිටත් වෙමු නේද ? කියලා.

කණ්ඩායමේ අණ දෙන්න ා ආරි කියන දෙයක් අහන්න එපාය.

ගගෙන් එගොඩ වෙලා කැලෑවට වැදුන .අපිට කතා බහ බෑ. සද්ද බද්ද බැහැ. කොළයක් වත් පොඩි නොවෙන තාලෙට අඩිය තියන්න ඕනි. ආරිගේ නියෝග.

ඔහොම පැය දෙ තුනක් ඇවිදලාත් ලොකු දඩයමක් කර ගන්න බැරිව පුංචි සත්තු දෙන්නෙක් එලා ගෙන ආපහු ආවා.

ආරිගේ පාටිය.ඇගපතේ රිදුම් යන්නත් එක්ක කිතුල් රා….කටගැස්මට උණු උණුවේ මස්, තම්බපු මයියොක්කා ….

ඒ අතර ආරි මැණිකෙට උදව්වට රෑට බත පිහිනවා….

දැන් රෑ …..එකට දෙකට කිට්ටුයි.

කාලා බීලා ආපහු හැරුනා බේබි ඩම්පර් දෙකේ යුද්දෙට ගිහින් ආපහු එනසොල්දාදුවො වගේ සිංදු කෑලිත් කිය කියා පල්ලම් බහිනවා..

ඒ එන අතර මග පාරේ තාර කරත්තයක්.

එකෙක් කියාපි “ අදිමුද පාර මැදට “ කියලා 

“හරි මචං අදිමු “ එක හඩින් අනුමැතිය.

දෙන්නෙක් ඉස්සරහින් අදිනවා. තුන් දෙනෙක් පස්සෙන් තල්ළු කරනවා.

පාර මැද්දේ තාර කරත්තේ….

ඇදලා තිබ්බට දැන් බයේ බෑ…හනි හනිකට ඩම්බර් දෙකට නැගිලා නවාතැන් වලට රිංගලා ගැහී ගැහී නින්දට තතනලා එළිය වට්ට ගත්තා.

එදා කරුමෙට රෑ අම්පාර බස් එක පැය දෙකක් විතර පමා වෙලා.

මේ හුටපටයට පස්සේ එතන පහුකරන්න ඇවිත් තියෙන්නේ..බස් එක මංකොල්ල කන්න පාර හරස් කරලා කියලා බය වෙලා.

ආ වේගෙන්ම ආපසු හරවා ගෙන පොලිසියට ගිහින් .පොලිසියත් එක්ක ඇවිත් පාර ඇරගෙන.

මළ කෙලියයි.පාන්දර කතා ගොඩයි.

අපි අවුරුදු ගානක් කට හෙල්ළුවේ නෑ මේ ගැන බකමූ‍නෝ වගේ



A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

mr. Fernando.




මොබයිලය මොර දෙන්න පටන් ගති. 

වෙලාව 20.25. ලංකාවේ වෙලාවෙන්නම් උදේ 8.00 වත් වෙන්න ඇත.

මුහුණතේ “mr. Fernando.” ලෙස සටහන්ව ඇත. මේ යෝධයා කවදාවත් කතා කරන වෙලාවක් නම් නොවේ. ඔහුගේ කාලසටහන අනුව නම් ලංකාවේ    හවස් යාමයේ හයට හතට ඔහු අමතන වෙලාවයි.

කොයිකටත් සවන්දීමට සිතා.

මම “හෙලෝ”   කීවෙමි.

පිළිතුර mr. Fernando ගේ නොවේ. කාන්තා කඩ හඩකි. 

……..අංකල් නේද ? මම “ඔව්” කියා,  අසා සිටියෙමි.

අංකල් මේ තාත්තගේ පෝන් එක. මම “සිල්වි දුව”........................

mr. Fernandoත් මමත් එකම  වැවිලි සමාගමක කාලයක් සේවය කලෙමු. අනෙක් සගයා වුයේ “ජෙරාඩ්” ය.

සිරිමා බණ්ඩාරනායක පාලන සමයේ වතු ජනතා සන්තක කලේය. අපි යන එනමන් නොමැතිව රාජ්‍ය වැවිලි සමාගමක්වු ජනතා වතු සංවර්ධන මණ්ඩලයේ ප්‍රධාන කාර්යාලයේ ගාල් වුනෙමු.වතු ජනසතුව සදහා නිකුත්වු ගැසට්පත්‍රය ප්‍රකාශයට පත්කිරීමට පෙර  මැතිණියට අයත්ව තිබු අක්කර පනහක වත්තක්  පැවරීම අයුතු සහගතව සිදුකලැයි පවසා Jr රජය එතුමියගේ ප්‍රජා අයිතිවාසිකම් අහෝසි කලේය. දැන් නම් එතරම් සාධාරණවන්නේ නැත. අධිකරණ කටයුතු අවසන් වන තුරු හිරබත් කන්න සිදුවන්නේය.

දේශපාලනයේ හැටි ස්වරූප එසේය.

මැතිණිය එලෙස දඩුවම් විදි අතර අපි තුන්දෙනාට සිදුවුයේ  වන්දි රැගෙන නන්නත්තාර වීමටය.

ජෙරාඩ් සහ mr. Fernando කොරළවැල්ල ප්‍රදේශයේ යාබද නිවාස ඉදිකරගෙන පදිංචිව සිටියාය. මේ අලකළංචි නිසා මම උපන් බිමට ආචාර කර විදේශගතව පදිංචි විය.

mr. Fernandoගේ බිරිද  -  සිල්වි කුඩා කාලයේදීම මියගියාය. දරුවා හදා වඩා ගැනීමේ අපහසුතා මතුවු බැවින් ඈ කන්‍යාරාමයකට භාරකාරිත්වයට පත්කලාය.ඈ කන්‍යා සොහොයුරික ලෙස හැදී වැඩි ආගමික ජීවිතයකට හුරුවිය.

අධ්‍යාපන කටයුතු අවසන්ව ගුරුවෘත්තිය තෝරාගත් ඈත් පියාත් අතර එතරම් සමීප සම්බන්ධතාවයත් තිබුනේ නැත.එහෙත් තනිව වසන පියා බැලීමට යාම් ඊම් සිදුවිය.

ප්‍රමානවත් ආදායම් මාර්ග තිබු mr. Fernando ට දුව ගැන විශේෂ අවධානයක් තිබුනේ ද නැත.

මේ හමුවීම් පටන් ගන්නේ “ ඇයි කරදර විදගෙන මාව බලන්න ආවේ” යන පොදු පිලිගැනීමකින් සහ “ ආයේ එන්න එපා මම ඔයා බලන්න එන්නම්” වැනි පොදු වචන පෙලක සමුගැනීමකින් විය.


අපි දැන් එකම වයසේ දෙවියන් වහන්සේගේ  මග පෙන්වීම ඔස්සේ ආලෝකය දකිමින් සිටින පිරිසක්ය.

ඉද හිට දවසක ජෙරාඩ් මට කතා කරයි.

ලංකාවේ තොරතුරු අපේ සැප සනීප කතා බහේ මාතෘකාය. පොදුවේ අපි ශරීර කූඩුව අලුත්වැඩියා කරගෙන නඩත්තු කරන්නට ගරාජ හිමියන්ට මිකැනික් වරුන්ට මිළ ගෙවමින් බලවත් පරිශ්‍රමයක් දරන්නෝ වෙමු. ඒ ගැන කතාබහ සාමාන්‍ය දේවල්ය.

“මචං අරූ කතා කලේ නැද්ද බං.”

ඒ අසන්නේ mr. Fernando ගැනය.

“නෑ මචං සති දෙක තුනකින් කතා කලේ නෑ.”  යයි  මම කී විට “ඒක තමයි හතර වටේ අපිට කනක් ඇහිලා ඉන්න නෑ.”

පොඩ්ඩක් දාගෙන දේශනාව පටන් ගන්නවා.


mr. Fernando ගේ මාතෘකාව දේශපාලනයයි. 

ඔහුට දන්නා කාලයක සිට පැවති ආණ්ඩු පිළිබදව යහපත් චිත්‍රයක් නොමැත.

සිරිමාවෝ ගේ ජනහිතකාමි ප්‍රතිපත්ති mr. Fernando ට Jr ට වඩා  ඇලජික්ය. Jr ගේ විවෘත ආර්ථිකය ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාව හිතුවක්කාර ප්‍රතිපත්ති බරපතල විවේචන සහිතය.

ප්‍රේමදාස සහ විජේවීර සංවරයක් නැති මීණිමරුවන්ය. චන්ද්‍රිකා චෞර රැජින ලෙස වික්ටර් අයිවන්ට යටත්ය. මහින්ද යුද්ධයේ මෙන්ම සුද්ධයේද වීරයාය. සිරිසේන පාවුන සරුංගලයක්ය තඹුත්තේගම පුතා අප්‍රසන්නය.කතාව විතරක්ය.

කාලෙන් කාලෙට විවේචනයට භාජනය වන මේ දේශපාලකයෝ mr. Fernando දෙකක් දාගෙන බයිට් එකට ගන්නා විට අසල්වාසීන්ට හිරිහැරය.

සමහර දවසක කෝල් එකක් ගන්නේ දෙකක් දාගෙන මේ දෝස්මුරයන් දිය කර හරින්නටය.

මම පෝන් එක ස්පීකර මෝඩ් එකට දමා මගේ වැඩක් කරගනිමින් ඇහුම් කන් දෙන්නේ mr. Fernando ගේ හිත  සුවපත් කිරීමටය.

ඉද හිට mr. Fernando පිළිතුරු දෙන්නේය.

පැයක් හමාරක මේ චිත්ත විරේචනයෙන් පසු “ උබට වැඩත් ඇතිනේ  - මම පස්සේ කතාකරන්නම් “ කියා ඔහුම නිහඩ වන්නේය.

ජෙරාඩ්ගේ අදහස අනුව මට කතා කලාට පසු සතියක් හමාරක් යන තුරු අසල්වාසීන්ට හොදින් නිදාගන්නට හැකිවෙන්නේය.

අංකල් …………………..සිල්වියාගේ හඩ මම යලිත් මහ පොලොවට ගෙනාවේය.

අංකල් තාත්තා සනීප නැතිවුනා.

මේ දවස්වල ලංකාවේ තියෙන වෛරස් උණ හැදිලා.

මම දැන ගන්න කොට නිව්මෝනියා තත්වයට ඇවිල්ලා.

හොස්පිටල් ඇඩ්මිට් කලත්…………..

තාත්තා බේරා ගන්න බැරිවුනා………. වයස අවුරුදු 78 ක් ආයුවළදා mr. Fernando මෝක්ෂයේ ආලෝකය වැළද ගත්තාය

අංකල් ,

තාත්තා කවුරුත් වැඩිපුර ආශ්‍රය කලේ නැහැ. මම තාත්තගේ පෝන් එක අරගෙන history එක බැලුවා. සති තුන හතරකට සැරයක් අංකල්ට කතා කරලා තිබුනා.

ඒකයි අංකල්ට ගත්තේ !.

ඔව් මට කතා කරලා කාලයක් වුනා. 

එදා කිව්වෙත් වායු දූෂණය නිසා වෛරස් රෝග වැඩියි.මේ ආණ්ඩු පරිසර දූෂණය මැඩපවත්වන්න නිසි වැඩපිලිවෙලක් නෑ කියලා.


A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

මම ලොකු තාත්තා


මේ සටහන මම ගැන.

ඒත් ලියන්නේ මම නෙමෙයි. මම ලියුවොත් ඒක තාත්වික නැහැනේ.

මේ දරුවගෙත්  මේ සටහනට ප්‍රතිචාර දක්වලා තිබුන සණුහරේ දරුවන්ගෙත් හිත් කොයිතරම් අගේ කළ යුතු ලෙන්ගතු කමින් පිරිලා තියෙනවද කියලා ?.

මට හිතෙන්න පටන් ගත්තා

අපි මගේ අම්මායි තාත්තයි පැලකරපු පුංචි පැලයකින් හැදුන මහා ගහක් වගෙයි. අතු රිකිලි බෙදිලා දැන් හතරවෙනි පරම්පරාව..

මම ලොකු තාත්තාවුනේ තුන් වෙනි පරම්පරාවට.

වර්තමානය වන විට අපි උදේ හවස දකින්නේ හමුවෙන්නේ කීප දෙනයි.

ලංකාවෙන් බැහැර රටවල …………….

ලංකාවෙත් හතර අතේ…… පැතිරිලා නිජබිම් වෙලා.

සන්නිවේදනය නැත්නම් දකින්නෙත් හඩ ඇහෙන්නෙත් කලාතුරකින්.

ඒත් අපේ බැදීම් ශක්තිමත්.

සංවේදීයි.

මට හැත්තෑ අටක්.

නංගිලා මල්ලිලා - දුවලා පුතාලා - මුණුපුරු මුණුපිරියන් එක්ක සංකීර්ණ ජනපදයක

තාමත්  අගයීමට ලක්වීමත් පිනක්.


මේ එක දියණියක් Familly Group එකේ පලකරලා තිබුන සටහනක්.

මගේ හිතට ගොඩ වැදුන සතුට පිටවුනේ ඇස් දෙකෙන්.



“………..සමහර මිනිස්සු අපේ ජීවිතේ කොච්චර වටිනවද කියලා තේරෙන්නේ, ඔවුන් එක්ක ගෙවපු මතක එකින් එක ආපහු මතක් කරද්දි… ❤️


අපේ ලොකු තාත්තා කියන්නේ අපේ පවුලේ ඒ වගේම කෙනෙක්.

අපේ ළමා කාලය පුරාම හිටපු, අපේ සතුටු මතක එකතු කරපු, අදටත් අපිව ඒ එදා වගේම ආදරෙන් මතක් කරන කෙනෙක්. 🥹❤️


උස, හැඩිදැඩි, මූණ පුරාම හිනාවක් තියෙන, අපි හැමදාම ආදරෙන් දකින අපේ කඩවසම් ලොකු තාත්තා. ❤️


මගේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද මම අම්මා කෙනෙක් වෙලා ඉන්න තැනට එනකම්, ලොකු තාත්තාගෙන් ලැබුණු ඒ ආදරේ නම් තාමත් එදා වගේමයි. කාලය ගෙවිලා ගියාට, අපි ලොකු වුණාට, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්… ඒ ආදරේ නම් වෙනස් වෙලා නෑ. ❤️


අදටත් ඔයාව දැක්කාම දැනෙන්නේ ඒ පොඩි කාලේ දැනුණු ඒ උණුසුම

. ඒ හුරුපුරුදු හිනාව, ඒ ආදරණීය  පිළිගැනීම… ඒවාට වචනවලින් වටිනාකමක් දෙන්න බෑ. 🥹


FB එකේ චණ්ඩියා වුණාට, අපේ හිතේ ඉන්නේ අපේම ආදරණීය ලොකු තාත්තා. 😄❤️


 සතියක් දෙකක් ගියාම, “කොහොමද ඉතින්?” කියලා අහන්න එන ඒ call එක නම් කවදාවත් වරදින්නේ නෑ. ❤️


ඒක නිකම්ම call එකක් නෙමෙයි… “ඔයාලා මතක් වුණා” කියලා වචනවලින් නොකියා, ඒ call එකෙන්ම කියන ආදරයක්. 🥹❤️


අපේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද වෙනකම් අපේ හැම මතකයක්ම එකතු කරගෙන, අපේ ෆොටෝවලින් පිරුණු ලොකු මතක බණ්ඩාරයක් ඔයා ළඟ තියෙනවා.


අපි හැමෝගෙම උපන්දිනයන් මතකයි. අපි පොඩි කාලේ කරපු පුංචි පුංචි දේවල් මතකයි. අපිටත් අමතක වෙලා ගිය සමහර මතක පවා ඔයා ළඟ තාම තියෙනවා. ❤️


ඒ ෆොටෝ දිහා බලද්දි තේරෙන්නේ, අපේ ළමා කාලය ලස්සන වෙලා තිබුණේ ඒ දවස් නිසා විතරක් නෙමෙයි… ඒ දවස් ආදරෙන් පිරවූ මිනිස්සු නිසා කියලයි. ❤️


අපි කොච්චර ලොකු වුණත්, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්, සමහර මිනිස්සුන්ගේ තැන අපේ හිතේ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ.


ඔයාත් ඒ වගේ කෙනෙක්. ❤️


ආදරණීය ලොකු තාත්තේ,

ඔයාට හරිම ආදරෙයි. ❤️🥹


අපේ මතක රැකගෙන, අපිව මතක් කරගෙන, අදටත් ඒ එදා වගේම ආදරෙන් අපිව පිළිගන්න එකට… ගොඩක් ස්තූතියි.


අපේ ලොකු තාත්තා…

අපේ ළමා කාලයේ ලස්සනම මතකයක් විතරක් නෙමෙයි—

අපේ ජීවිතේ හැමදාමත් තියෙන ආදරණීය කොටසක්.


 ❤️


By Shenali M Liyanagamage “


හිතට සතුටක් කාන්දු කලාට ඔබට පින්.



A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

අප්පච්චිගේ හොඳම සිසුවලු


අප්පච්චිගේ හොඳම සිසුවලු අනේ මන් දා
මට ඉතින්
කරන්නට වෙන කිසිත් නැතිවී මනමෙ කුමරුගෙ අත අරන්
අන්ත අසරණ යුවතියක ලෙස ආව මුත්
උගෙ පසුපසින්
බැලුවෙ නැහැ ඌ එක් වරක් වත් අනේ මා
දෙස ආදරෙන්
දන්නෙ නැහැ ඌ පෙම් කරන්නට උපන්නත් රජ පෙලපතින්
දෛවයට ඉඩදී මමත් ඔහෙ ගමන් ගත්තා වන මැදින්
පැන්න වැද්දෙක් කැලේ අතරින් කඩා බිඳගෙන මහ හඬින්
මගෙ හිතත් කලබල වෙන්න ඇති එක්වරම දුටු එදසුනින්
ගැහෙන අතැඟිලි අතර රැඳවුණු කඩුව ගිලිහෙන්නැති බියෙන්
මෝඩයා මේ කොපුව ගන්නැති කඩුව කියලා කලබලෙන්
කඩුව දුන්නා නෙවෙයි මහතුනි උදුර ගත්තා ඌ මගෙන්
මමයි පරසිදු මනමෙ කුමරිය එදා සිට ඉතිහාසයෙන්
ඇහිඳ ගත් දෑ එකතු කරමින් තවත් රස මසවුළු දමන්
ඔන්න ඔහොමයි කතා හැදුණේ එදා සිට කුටු කුටු සරින්
නාඩගමකුත් ඇරඹුණා නොවැ එදායින් පසු මගෙ නමින්
බඩුව කියලා පටබැන්දෙ මට ඊට පස්සෙයි ගැලරියෙන්
මුගේ මලගම පවත්වන්නේ කෙලෙසකද මේ මහ වනේ
මගේ කියලා කාත් කවුරුත් නැතිව අද මා තනි වුනේ
උගේ පැල වෙත යමුද කියලා ඇහුවා වැද්දා පා සෙනේ
ඉතින් එය හැර කුමක් කරමිද නිබඳ දොස් කිව් මිනිසුනේ

කාන්ති ඉපලවත්ත

A day in the life
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

සැප්තැම්බරය.



සැප්තැම්බරය.

බෙලිහුල්ඔයට වැස්ස ලැබෙන කාලය.

කාලගුණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අනාවැකි නැතත් අපිට මේ රටාව හුරු පුරුදුයි.

පෙබරවාරි වෙනකම් මේ වැස්ස ලැබෙනවා.

ආයෙත් මහ වැසි පුරන්නේ අප්රේල් මුල් සතියේ.

බක්මහට හෙන ගහ ගහා වහිනවා.

ලහ කොල දළු දාන්න “ N” , ලැබෙනවා.

අපි පුංචි කාලේ ගොවිතැන් බත් කරන උදවිය කාලගුණයට අවනතව වගා කටයුතු කලා

අපේ ගම බත බුලතින් සරුයි.

ජනාකීර්ණ නැහැ.

පිටතින් දියලුනු , කරවල , දුන්කල , සබන් වගේ දේවල් තමයි බෙලිහුල්ඔය පාලමෙන් මෙගොඩ තිබුන පුංචි කඩමණ්ඩියට ගෙනාවේ. ( ආනයන කලේ )

කන්නයක් එවර වෙලා මාසයක් දෙකක් වෙනකම් සතියකට වී ටොන් විස්සක් විතර පාලමෙන් එහාට යනවා ( අපනයන වෙනවා)

ගොඩ ගොවිතැන් කරපු උදවියත් හිටියා.

ඉරිගු , වියලි මිරිස් වෙළදපලට ලැබෙනවා.

මට මතකයි සිරිමා මැතිණිගේ ආණ්ඩුකාලේ මිරිස් පොළු ,හාල් පොළු තිබුන කාලේ ඒ කාලේ ලක්ෂපතියෝ වුන ගොවි මහත්තුරු බිහිවුනා.

ආර්ථිකේ විවෘත වුනා. අපි බංකොලොත් වුනා.

පාලමෙන් එහාට ශ්‍රමය ගලන්න පටන් ගත්තා. කෙත් වතු පාළු වුනා.

පාලමෙන් මෙහාට ලොරි පුරෝල කඩමණ්ඩියට බඩු භාණ්ඩ ආවා.

දැන් හාල් ටිකත් ඩඩ්ලිගේ මෝලෙන්.

මේ යුග දෙකක් හරහා ඇදපු රේඛාවක්.

අද මීටත් වඩා වෙනස්. .

ප්‍රෙද්ශයම ජනාකීර්න වෙලා.

එක පැත්තකින් සබරගමු විශ්ව විද්‍යාලය ශීෂ්‍ය ප්‍රජාව හාර පන්දහසක් ජනගහනයට එකතු වෙලා.

ඒ නිසා ඇතිවුන ආර්ථිකයක්.

බෙලිහුල්ඔයට එන සංචාරකයෝ දවසින් දවස වැඩිවෙනවා.

ඒ නිසාත් නව ආර්ථිකයක් ඇතිවෙලා.



  



A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

මල්වර වෙලා - 01



පවුලේ මල්වර මංගල්‍ය උත්සව කිහිපයක්.

මල්වර මගුල් ගැන මීදුම කිහිපවතාවක් ලියලා තියෙනවා.ඒවා බර බර අදහස් නෙමෙයි. අම්මලා තාත්තලාගේ බහු භුත විකාර ගැන . මීදුුම ඒ අවස්ථා  කියවාපු හැටි ගැන

දැන් අම්මලා තාත්තලා මීට දශක හතරක් පහකට පෙර හිටපු තරුන අම්මලා තාත්තලට වඩා වෙනස් විදියට හිතනවා. ඒක පරිනාමයේ සහ අධ්‍යාපනයේ දියුණුවක්.

මල්වර වීම ආගමික හා සංස්කෘතික කියවීම මේ තරුන අම්මලා තාත්තලාගේ කියවීමට වඩා වෙනස්.

මීදුම අපේ අවට ජීවත් වෙන සහෝදර ජාතීන් කිහිපයක් ඔවුන්ගේ ආගමික සංස්කෘතිය ආරක්ෂා කරමින් කරන චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර ගැන හොයා බලන්න පෙළඹුනා.

සමහර විට මීදුමගේ අදහසුත් මේවා අතර ලියවෙන්න පුලුවන්.

මිදුමගේ සිත් ගත් සිරිත් විරිත් අනුගමනය කරන්නේ මුස්ලිම් ආගමික ජනතාව.

ඔවුන් මේ අවස්ථාව සාමාන්‍ය ශාරීරික ජීව විද්‍යාත්මක එක් අවස්ථාවක් ලෙස තේරුම් ගන්නවා.

ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්ලිම් (ඉස්ලාම්) සංස්කෘතිය තුළ දැරියක මල්වර වීම  සලකනු ලබන්නේ ඇය ළමා වියෙන් මිදී, තමාගේ ආගමික සහ සාමාජීය වගකීම් තනිවම දැරිය හැකි වැඩිහිටි පරිණත කාන්තාවක්  බවට පත්වීමේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් ලෙසයි. 

මෙය ඉස්ලාමයේ  "බලූග්" (Balugh) හෝ "රුෂ්ද්" අවධියට පත්වීම ලෙස හදුන්වනවා.

දැරියකගේ ඔසප් වීම අවසන් වූ පසු, ඇය නැවත ආගමික වත්පිළිවෙත් සඳහා සුදුසුකම් ලැබීමට ඉස්ලාමීය නීතියට අනුව සම්පූර්ණ ශරීරයම පවිත්‍ර කරගත යුතුය. මෙය "ගුස්ල්" (Ghusl) ලෙස හඳුන්වයි.

  • මෙහිදී නිශ්චිත ආගමික නියමයන්ට අනුව හිසේ සිට පාදාන්තය දක්වා ශරීරයේ සෑම තැනකටම ජලය යන පරිදි ස්නානය කළ යුතුය.

  • මේ සඳහා වෙන වෙනම නැකත් වේලාවන් නොමැති අතර, ශාරීරිකව ඔසප් චක්‍රය නතර වූ වහාම දැරිය මෙම ස්නානය සිදුකළ යුතුය.

ඉස්ලාමීය දහමට අනුව දැරියක් "බලූග්" (වැඩිවියට) පත් වූ දින සිට ඇය අල්ලාහ් දෙවියන් ඉදිරියේ ස්වයංව වගකිව යුතු තැනැත්තියක් බවට පත්වේ.

  • පස්වේල සලාතය සහ උපවාසය: එතැන් පටන් දිනපතා පස්වේල සලාතය (නමස්කාරය) ඉටුකිරීම සහ රාමලාන් මාසයේ උපවාස (සීනි/රෝදා) රැකීම ඇයට අනිවාර්ය (ෆර්ල් - Fardh) වේ.

  • පව් සහ පින් ගිණුම: ඉස්ලාමීය විශ්වාසයට අනුව ඇය කරන හොඳ සහ නරක ක්‍රියා ඇගේම ගිණුමට බැර වීම ආරම්භ වන්නේ මෙම වයසේ සිටයි.

වැඩිවියට පත්වීමත් සමඟ දැරියක් කාන්තාවක් ලෙස සමාජයට නිරාවරණය වන බැවින්, ඇගේ ආරක්ෂාව සහ ගෞරවය උදෙසා ඉස්ලාමීය ඇඳුම් ආකෘතිය වන "හිජාබ්" (Hijab) පැළඳීම (හිස සහ ශරීරය ආවරණය වන සේ ඇඳීම) මෙම කාලයේ සිට නිසි ලෙස ආරම්භ කරනු ලබයි. මින් පෙර ඇය නිදහස් ඇඳුමින් සැරිසැරුවද, මල්වර වීමෙන් පසු සමීපතම ලේ ඥාතීන් (මහ්රම්) හැර අන් අය ඉදිරියේ ශරීරය ආවරණය කර සිටීමට ඇයව හුරු කරවනු ලබයි.

මුස්ලිම්වරුන් අතර මල්වර වීම සඳහා ලොකු උත්සව හෝ ප්‍රසිද්ධ මංගල්‍යයන් පවත්වන්නේ නැත. එය ඉතා පෞද්ගලික සහ පවුලේ අභ්‍යන්තර කටයුත්තක් ලෙස සලකයි.

  • දැරිය වැඩිවියට පත් වූ පසු මව විසින් පවුලේ සමීපතම කාන්තා ඥාතීන්ට (ආච්චිලා, නැන්දලාට) ඒ බව පවසයි.

  • ඇතැම් පවුල්වල සතුට සැමරීමක් සහ දියණියට ආශිර්වාද කිරීමක් ලෙස නිවසේ සමීපතමයන් පමණක් එකතු කරගෙන වට්ටලප්පන්, කිරිබත් හෝ බිරිස් වැනි විශේෂ කෑමක් පිළියෙල කර සංග්‍රහයක් පවත්වයි.

  • එහිදී වැඩිහිටි කාන්තාවන් දැරියට නව ඇඳුම් තෑගි දීම සහ ඇගේ ඉදිරි ජීවිතයට ආශිර්වාද කිරීම සිදුකරයි.

මෙම අවස්ථාවේදී  මව හෝ පවුලේ වැඩිහිටි කාන්තාවන් විසින් දැරියට කාන්තාවක ලෙස ජීවත් විය යුතු ආකාරය, පිරිසිදුකම රැකගන්නා ආකාරය, සහ ඉස්ලාමීය සීමාවන් තුළ සමාජය ආශ්‍රය කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව ආදරණීයව උපදෙස් ලබා දීම සිදුකරයි.

මේ කටයුතු සරල මෙන්ම ජීවිතයේ සැමරිය යුතු විශේෂ අවස්ථාවක් ලෙස මුස්ලිම්වරු නොසලකන බවට ඔවුන්ගේ ආගමික චින්තනය සලකා තිබේ.

  • ලකුණු කිරීම ඉවත් කර ඇත

    හිණ්දු ආගමිකයෝ මේ අවස්ථාව තේරුම් ගන්නේ කෙසේද ?

  • ලකුණු කිරීම ඉවත් කර ඇත

    අපි ඊලග වියමනෙන් කියවමු.

A day in the life 
ජීවිතයෙන් දවසක් .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS