මුනි සිරිපා පියුමේ – රොන්සුනු සිත තැවරේ

අද උදුවප් පෝයයි.
ශ්‍රීපාද වන්දනා සමය මෙම පෝයත් සමග ආරම්භ වේ.
චිරාගත සම්ප්‍රදායනට අනුව පැල්මඩුල්ල ගල්පොත්තාවෙල කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජමහා විහාරයේ සිට මැයි- දෙසැම්බර් දක්වා ශ්‍රීපාද වන්දනාවේ නොයන අවාරයේ තැන්පත්ව පවතින සුමන සමන් දේව ප්‍රතිමාව සහිත පුරා වස්තු ශ්‍රී පාදයට උත්සවශ්‍රීයෙන් වැඩමවාගෙන යාම උදුවප් පෝදා සිදුවේ.
එතැන් සිට වන්දනා සමය ඇරඹුනා යයි සලකනු ලැබේ.

අපි අද ශ්‍රී පාද වන්දනාවේ යමු.

ශ්‍රී පාද වන්දනාව පිලිබදව ශාස්ත්‍රීය කතිකාවකට යනවාට වඩා දශක දෙකකට තුනකට එහා වන්දනා නඩයකට එකතුව ශ්‍රී පාදය වන්දනා කරන්නට යාම සිත් සනසන බැතිබර අත්දැකීමකි.
දැන් දැන් නම් ශ්‍රී පාද වන්දනාව විනෝද චාරිකාවකි. අපි අතීත නඩයක් සමග ශ්‍රී පාදයට කරුනා කරමු.

“සුර රද සමන් සමගින් සුරගන එවර
පැහැනද මදාරා පරසතු මල් පතර
කැර පුද වදින රැදිමුනි සිරිපා තඹර
සකිසද පෙනේ සමනල ගල නැගනහිර ”

සැළලිහිණියා ට සැළලිහිණි සන්දේශ කතුවරයා ශ්‍රී පාදයට මග දක්වන විට

හංස සන්දේශ කතුවරයා හංසයාට මග පෙන්වන්නේ මෙලෙසනි.

සමනොල මුහුල සිරිපද ඔබන මගුලට
නිකසල මහ සගන ගෙන වඩින මුනිදුට
පැහරදුල සුනිල් මැණිකෙන් කළ මග ලෙසට
මනදොල පිරෙයි ගග සිරි සර දුටු තොපට

………………මහින්ද හිමියෝ

මුනි සිරිපා සිඹිමින් නේ
සමනල ගල පෙදෙසින් නේ
මද සුළගයි මේ එන් නේ
මගේ පුතා නැළවෙන් නේ

යනුවෙන් සිහිපත් කරන විට “ අපට මේ වසර තැන තැන බෝම්බ පුපුරන්නේ නැති හෙයින් පුතාට නැලවෙන්න ඉඩක් ඇති බව නම් සිහිවෙයි.

දශක දෙකකට තුනකට එහා සිරිපා වන්දනාව මෙත් සිතින් ගරු සරුව අනෙක් වන්දනා කරුවන්ගේද සිත සුව සදමින් කල වන්දනාවක් විය. ගමනේ මහන්සියත් දුෂ්කරබවත් නිවි පහන් වුයේ සිත් සනසන මෙවැනි ගායනාවන් ගෙනි.

“බුද්ධං සරණේ සිරස දරා ගෙන
ධම්මං සරණේ සිත පහදා ගෙන
සංඝං සරණේ සිවුරු දරා ගෙන
ඉඤ්ඤයි තුන් සරණේ අදහා ගෙන”
සිරිපා වැද පුදා ආපසු බහින නඩයක් අතරමගදී හමුවන නන්නාදුන වන්දනාව සදහා මලුව වෙත කරුණා කරන නඩයකට වුවද ආශිර්වාද කරණුයේ,
“වදින්න යන මේ නඩේට - සුමන සමන් දෙවි පිහිටයි”
යනුවෙන් ඉතා බැතියෙන් යුතුවය.
එවිට නිතැතින්ම “වැදලා බහින මේ නඩේට – බුද්ධං සරණේ සරණයි.” පිළිතුරු ආශිර්වාදයක් ලැබේ.මෙ අයුරන් වන සංවාදයන් කොයිතරම් අපූරුද.

“වදින්න යන කිරි කෝඩුට – සුමන සමන් දෙවි පිහිටයි
වැදලා බහින කිරි කෝඩුට – සමන් දෙවිදු කරුණාවයි” සිරිපා කරුණාකරන පුංචි එකෙකුට කරන ආශිර්වාදයකි.
වෙහෙස මහන්සිය නිමාගන්න තැනක් හමුවු විට
“මෙන්න මෙතන තැනිතලාව – කෝපි බොන්න හොද වෙලාව”
යනුවෙන් පැවසීමෙන් නඩේ අවධානය විරෝධයකින් තොරව ලබා ගැණීමට කරනු ලබන හොද යෝජනාවකි.

වේගයෙන් ගමන් යන තරුන පිරිස් ගාටන අන් අයගෙන් මග ඉඩ ඉල්ලන්නේ
“දෙන්න අපට සන්හිදේ – දුන්න අයට පින් පිරේ” යනුවෙනි.
අළුත විවාහවු යුවලකට හෝ තරුන යුවලකට කරන සුහද විහිළුවකට පිළිතුරු ලැබෙන්නේ
“අපේ බුදුන් – අපි වැදගෙන - ගමට යන්න යනෝ
- එන මත්තේදි කෝඩු සමග බුදු පුදයට එනෝ.” ………. යනුවෙනි.

පහසු ගමන් මගේදී මද රිද්මයකින්
“දිදි සාදු නාදේ – යමු අපි සිරිපාදේ ” යනුවෙන්ගායනය කලත්

හෙල ගමන් මග අපහසුවු විට මහන්සිය දුරුලන්නෙ වේග රිද්මයකට ගමන දිරිමත් කරන රිද්මයකිනි.

“අපේ බුදුන් – අපි වදින්න
පෙරලි පෙරලි - අපි වදින්න
සමන් දෙවිදු පිහිට වෙන්න
නළල තබා - අපි වදින්න
දොහෙතේ නගා - අපි වදින්න
දෙ‍දන නමා - අපි වදින්න
මලුත් පුදා - අපි වදින්න
තෙලුත් පුදා – අපි වදින්න
සුවද පුදා – අපි වදින්න
පහන් පුදා – අපි වදින්න…………….” .

පුංචි එවුන්ට ගමනේදී ගැම්මක් දෙන්නේ “අග්ගල කං ඩෝං පුතා - හෙලේ නගිං ඩෝං පුතා ” අයුරුන්ය.

ශ්‍රී පාද වන්දනාවේදි භාවිතාවන විශේෂිත පද කිහිපයක්ද වේ. වන්දනාවේ ගෙන යන අඩුම කුඩුම පොදිය කර තබාගෙන යන තරම් බරවුවත් හදුන්වන්නේ “සැහල්ලුව”යනුවෙනි. පලමුවරට වන්දනාවට එක්වන පිරිස “කෝඩු” වන අතර කිහිප වරක් වන්දනාවේ යෙදුන වැඩිහිටියෝ “දඩු කෝඩු ”වෙති.පුංචි එවුන් “කිරි කෝඩු” වෙති.

අමරදේවයන් ගේ හඩ
“මුනි සිරිපා පියුමේ – රොන්සුනු සිත තැවරේ
නිවි පහන් වී – සිත සැනසේ. ………………………”

නිසංසල මොහොතක ඇසෙනවිට අපිටත් මේවාරයේ සිරිපා කරුනා කිරිමට සිත් පහල වෙනු ඇත.

මහින්ද සහ දූෂණය.

මහින්ද යුද්දෙට හොදයි. දුෂණයට සහ නාස්තියට නම් ගැලපෙන්නේ නෑ කියලා මතයක් තියෙනවා. මීදුම මේ මතවාදය ගැන යමක් සටහන් කරන්න උත්සහා කරනවා. ඌණ පුරණය කරන්නත් සමබර කරන්නත් ඔබට බාරයි.

මහින්ද පටන් ගත්ත තැන ඉදලා ජනාධිපතිවරයෙකු වෙනකම් දුෂණ මඩ තවරා ගත්තේ ගිය ජනාධිපතිවරණය වෙලාවේ හෙල්පින් හම්බන්තොට ගණුදෙණුව ගැන කතා කරමින්. ජනාධිපතිවරණය උදෙසාම කරළියට ආ මේ කතා ඉන් පසු ව ඉදිරිපත් කල අය විසින්ම අමතක කරලා දැම්මා. ජනාධිපතිවරයෙකු වු පසු මිළ මුදල් හම්බු කර ගත්තා කියන කතාව දැන් වේදිකාවට ඇවිල්ලා. මාධ්ය වලින් පල වෙන ඕපාදුපත් කටින් කට ( දැන් යොදා ගන්නේ දුරකතන) පතුරුවා හරින ඕපාදුපත් හැරෙන්න මේවා තහවුරු කරන වාර්තා ලිං මැඩියන් සහ බයියෝ වන අපට ලැබෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා මේ වෝදනා සත්යද අසත්යද කියලා අපිට හිතා ගන්න බැහැ.

මහින්දගේ පාලනය නම් වියදම් අධික පාලන රටාවක්. ඒකට අපිත් වග කිවයුත්තෝ වෙනවා.

පොදු ජන එක්සත් පෙරමුණ 2005 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරනයේදී අපේක්ෂකයෝ ඉදිරිපත් කරන කොට දිස්ත්රික් ලැයිස්තු වල ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ අපේක්ෂකයොත් හිටියා. ශ්රී ලංනිප අපේක්ෂකයින්ට චන්දේ දෙන ගමන් මනාප තුනෙන් අපි කොල්ලෝත් ඉන්න ඕනිනේ කියලා එක මනාපයක් ජවිපෙ අපේක්ෂයටත් දුන්නා.රිමෝට් කන්ට්රෝලරය අතට ගත්ත මේ ඇත්තෝ යුද්ධෙ උපරීමව ප්ර්භාකරන් මහත්තයාව පීඩනයට පත්කරන වෙලාවේ, අයවැය ලේඛණය චන්දේ වෙලාවේත් මහින්දට ගනන් පෙන්නුව. ජවිපෙ චන්ද පදනම පිම්බුව අපිට ...දෙයියෝ මතක් වුනේ ඒ වෙලාවේ.

අපේ වීරවංශ සහෝදරයාගේ “ඇත්ත හා නැත්ත” පොතට අන්තර්ගතය වෙලා තියෙන්නේ ජවිපෙ සෝමවංස අමරසිංහ මැතිතුමා ( සහෝදරයා කියන්න බැහැනේ) ටිල්වින් මැතිතුමා වගේ මැතිතුමන්ලා එතුමන්ලාගේ දේශපාලන මණ්ඩලයේ දී හුවමාරුවු ලේඛණ සහ අදහස් .ඒවා කියවන කොට මේ තිරණයට සෝමවංස අමරසිංහ මැතිතුමා (එකල) රජයත් සමග සිටිය යුතුයැයි දරන ලද අදහස්තුල සිටි බව දක්නට ලැබෙනවා. ඒත් කුමක්දෝ රටේ අහේතුවකට ඔවුන් මහින්ද සමග විරසකවුනා.

එයාලා ආණ්ඩු‍ව පීඩනයට පත්කරන විට ආණ්ඩුවට එකතුවු එජාපයේ පිරිසටත් කරු ජයසූරිය මහතා අපසු ගියත් මීදුම කෘතවේදිත්වය රට වෙනුවෙන් පල කරනවා.නැත්නම් ප්රභාකරන්ගේ රාජ්‍යයේ අපි තාමත් මර බියෙන්.

මේ ව්යවස්ථාවම තම පක්ෂය අත්හැර ආණ්ඩු පක්ෂයට එකතු වන්නන් ආරක්ෂා කරන්න විධි විධාන ඇති කරලා තියෙනවා. ජනාධිපතිවරයා අභිමත ව්යාපෘතියක් පැවරීමෙන් ( ඇමති කමක්) තමන් නියෝජනය කරන්නාවු පක්ෂයෙන් විනය කටයුත්තක් කර මංත්රී ධුරයෙන් නෙරපන්න බැරි නීතිමය ආවරණයක් ලැබෙනවා.මේ ආවරණය ඇමති කමක් ලබා ගැණිමේ සාදාචාර සම්පන්න ඇමක් බවට වර්තමානයේ පත්ව තිබෙනවා. මේ ආකාරයෙන් ලෝකයේ වියදම් අධිකවූ ලොකුම ඇමති මණ්ඩලය ශ්රී ලංකාවේ ඇතිවීමට හේතුවී තිබෙනවා.මෙය මහින්දට පමනක් පාලනය කල හැකි දෙයක් නොවෙයි.ධාර්මිෂ්ඨර් කාලයේ සිටම පැවත එන්නක්.

අපිට හිතන්න වෙනවා.....
සමානුපාතික නියෝජන ක්රමයන් බිහිවුන වල් බූත චන්ද ක්රමයෙන් තනි පක්ෂයකට බලයට එන්න මේ කපේදී බැහැ. බලය පවත්වා ගෙන යන්න නම් එක්කෝ පූට්ටු කරගෙන එන්න ඕනී . නැත්නම් ඇවිත් පූට්ටු වෙන්න ඕනී. කෑලී කෑලි පුට්ටු කරගන්න වරදාන දෙන්න සිද්ධ වෙනවා මංත්රී ගොල්ලන්ට. අධික වියදම් රටාවක් නිර්මාණය වන්න පටන් ගන්නේ එතනින්.එහෙම උනේ නැත්නම් චන්ද කොමසාරිස් වරයාට වෙන්නේ මාසයකට වරක් මැතිවරණයක් පවත්වන්න.


මහින්දට යුද්ධෙ කරන්න උනේ දේශීය හා විදේශිය බලවේග බාහිරෙන් එල්ලකරපු විවිධ කෙනෙහලි කම් වලට මුහුණ දෙමින්. ඒවා අපි දැක්කේ පාමංකඩ, කිලිනොච්චි, ගැලවීමේ හමුදාව වගේ දේශිය වචන වලින් සහ විදේශිය තහංචි වලින්.මහින්දට තිබුනේ කතානායකවරයා තම පක්ෂයෙන් පත්කරගන්න පාර්ලිමේන්තුවේ ආණ්ඩු පක්ෂයට බහුතර ඡන්ද නොතිබුණු ආණ්ඩුවක්. අධික පිරිවැයක් දරමින් මේ මංත්රීවරුන් සල්ලි වලින් නඩත්තු කරන තත්වයක් තුල අන්තිමට පාර්ලිමේන්තුව ආරක්ෂා කරන්නත් පාර්ලිමේන්තුව පවත්වාගෙන යන්නත් පුළුවන් වෙලා තියෙනවා.

මේ තත්වයන් මහින්දට විතරක් බැර කරන්න බැහැ. ජේ.ආර්ගේ පටන් අද දක්වා පාර්ලිමේන්තුවේ බලය රදවා ගෙන තියෙන්නේත් තුලනය වෙලා තියෙන්නෙත් මේ ක්ර්මයටයි.මේක වෙනස් කරන්න 2/3 බලයක් ජනමත විචාරණයක් එක්ක තවත් ඩිංගක් ඕනී. ඒක කවදාද අපි දෙන්නේ ?. කාටද දෙන්න පුළුවන් විස්වාසවන්තයා?. අපිට පිළිතුරක් සොයා ගන්න බැහැ.

දැන් පොදු අපේක්ෂකයා නිරාවරණය කරලා ඉන්නේ. ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා.එයා බලයට ඇවිල්ලා මේ වැඩේ කරන්න පුළුවන්ද?. බලය පාර්ලිමේන්තුවේ පවත්වා ගෙන යන්න එතුමාට වියදම් කරන්නේ නැතිව පුළුවන්ද?. උත්තරය බැහැ. එක ක්ර මයක් තියෙනවා. ආණ්ඩු ක්ර්ම ව්ය වස්ථාව බල රහිත කරලා හමුදා ආණ්ඩුවක් පිහිටුවලා එතුමාට අවශ්ය දිනක අවශ්ය විදියට නැවත ආණ්ඩු ක්රිම ව්යාවස්ථාවක් ඇති කරලා මේ ක්රමය වෙනස් කරන්න පුළුවන්. ඔය හමුදා පාලකයෝ ඉන්නා රටවල් පූර්වාදර්ශයට අරන්.දැන් තියෙන ධාර්මිෂ්ඨර් මොඩලය වෙනස් කරන්න චන්ද ක්රමයෙන් නම් බොරු.

අපි ඒකට ඉඩ කඩ සලසමුද ?.