Friday, May 24, 2013

අධ්‍යාපන සර්ලා සහ මැඩම්ලා.



මේ රටේ පරිපාලන සේවා දෙකක් ඇත. එකක් රාජ්‍ය පරිපාලන සේවය වන අතර අනෙක අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවයයි. මෙම සේවා දෙකම සමගාමී සේවා වන අතර රාජ්‍ය පරිපාලන සේවය ජනතාවට ඉතාමත් සමීප වන අතර අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවය සමීප වන්නේ අධ්‍යාපන ක්‍ෂෙත්‍රයට පමනය. ගුරු සේවා තත්වය තුල තිබු කඩඉම් පුළුළු් කර අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවය ඇති කරන ලද්දේ අධ්‍යාපන ඇමතිවරයෙකු ව සිටි රිචර්ට් පතිරණ මහතාගේ සංකල්පයකට අනුවය. එතුමාද ගුරු වෘත්තියෙන් පැමිණියෙකු නිසා වෙන් ගුරු වෘත්තිය තුල තිබු සීමා කඩඉම් පිළිබදව මනා අවබෝධයකින් යුතු ඇමතිවරයෙකු විය.

අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවයේ සිටින පරිපාලන නිලධාරින්ගේ වෟත්තීකුල අභිමානය පිලිබදව මීදුමට ඇති අවබෝධය අද මීදුම වියමනින් දිග ඇරෙන වට යමෙකුට රිදෙනවානම් රිදෙන අයගේ තුවාලයට බෙහෙත් දමා ගන්නවා විනා මීදුමට ගරහා සේවයක් වන්නේ නැත.

මීදුම මෑත දිනක මීදුම් ඇති පලාතක පලාත් කාර්යාලයකට ගොඩවැදුනේය. වෙලාව පස්වරු තුනයි තිහ වන්නට ඇත. දිනය බදාදා දිනකි. මෑතක සේවයට එක්වු පරිපාලන නිලධාරිණියක් මිතුරකු හා කරන පිලිසදර කට  ඇහුම් කන් දීමට  මීදුමට අහම්බෙන් සිදුවිය.
 “අනේ මන්දා මේ ගුරුවරු හවස් වෙනකම් ඔ‍ෆිස් එකට එනවා මල කරදරේ . මගේ හිසේ කැක්කුමේ බෑ .”  යනුවෙන් ඇගේ වෘත්තීය  පිලිබද ප්‍රතිචාරය මිතුරාට කියවනු ලැබීය. ඈ විසින් කරන ලද විමර්ශණයක් ගැන උජාරුවකුත් මට අසන්නට ලැබිනි. තවත් අධ්‍යාපන පරිපාලන නිලධාරියෙකු විසින් ගුරුවරියකට එරෙහිව කරන ලද  පැමිණිල්ලක් විභාග කර සේවය අත්හිටවීය. මෙම පැමිණිල්ල තහවුරු කිරීමට කිසිදු සාක්‍ෂියක් නොතිබිනී. ඒ පිලිබදව කරන ලද දෙවෙනි විනය පරීක්‍ෂණයකදී එම නිලධාරියා කීවේ මා ලද වෘත්තීය අත්දෑකීම් නිසා ඈ එම වරද කල බව තීරණය කල බවය.

මේ රටේ  අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවය  පිහිටුවා ඇත්තේ ගුරුවරුන්ට සිසු සිසුවියනට සහ සිසුසිසුවියනගේ උරුමක්කාරයන් වන දෙමව්පියන්ටගේ යහපත සුරක්‍ෂිත කිරීමට මිස පරිපාලන සේවයේ රැකියාවක් ප්‍රධාණය කිරීමේ උවමනාවට නොවන බව  මේ ඇත්තන්ට සිහිපත් වන්නේ කවදාද ? යන්න මීදුමට සිතුන වාර අනන්තය.

බොහෝ කාර්යාල වල කරක් ගසා හෙම්බත්වු ජීවිත අත්දැකීම් ඇති මීදුම අධ්‍යාපන කාර්යාල කරා යන්නේ විශ්‍රාම යන්නට තම බිරින්දෑ අධ්‍යාපනයට සම්බන්ධව සේවය කල නිසා ඇගේ වෘත්තීය උවමනාවන් සදහාය. මේ ගමන් බිමන් වලදී අනෙකුත් රාජ්‍ය අංශයේ රාජ්‍ය සේවකයින් හා අධ්‍යාපන සේවකයින් සසදන්නටත් අප්‍රසන්නතාවය පල කරන්නටත් මීදුමට බොහෝ වාර වල සිදුවිය.

ගුරුවරයා ඔබෙත් මගෙත් කියා වෙනසක් නැත. ඔහු හෝ ඈ ගුරුවරයෙකි. මගපෙන්වන්නෙකි. ගුරුවරයාට නිසි බුහුමන් තිබිය යුතුය. තම වෟත්තීමය උවමනාවකට අධ්‍යාපන කාර්යාලයට ගොඩ වදින  ගුරුවරයෙකු කරදර කාරයෙක් සේ යම් නිලධාරියෙක් සලකන්නේ නම් ඔහු හෝ ඈ ගුරුවරයෙක් ගේ ඉගනගන්නා ලද තැනැත්තෙක් නොවිය හැකිය. ඔවුන්  පරිපාලන සේවයට පහලවන්නේ අකනිටා ඹබලොවෙන් විය යුතුය.

මේ සමහර නිලධාරීන් ගුරුසේවයේ සිට අධ්‍යාපන පරිපාලන සේවයට එක්වු අයද වෙති. මේ සියල්ලෝම තම තනතුර තුල රගදෙන්නේ මොණර විලාශයෙනි. අප්‍රසන්නවු පිටු පස දිග අරින පිල් කලබින් නිරාවරණය වන බව නොදන්නා සෙයකි.

සංග්‍රහශීලී ලෙස සිනහ වීමට තබා ගුරුවරුන් දෙස ප්‍රසන්න ලෙස බලන්න වත්  නැති මේ උදවිය  තමන්ගෙන් වැඩක්‌ කර ගැනුමට එන ගුරුවරයා  දෙස බලන්නේ ආත්ම කිහිපයක්‌ තිස්‌සේ තමන් පසුපස එන වෛරක්‌කාරයකු දෙස බලන විලාශයෙනා. එසේ  නම් මේ තනතුරු වලින් වැඩක් නැත.  තමන් ඉදිරිපිට දහදිය පෙරාගෙන හති දමමින් සිටින සහෝදර ගුරුවරයාට ආසනයක්‌ පිරිනැමීමට ඔවුන් කැමැති නැත.එසේ උව හොත් තනතුර හෑල්ලු වනබව සිතත්දැයි හිතා ගත නොහැක.

තමන් සංග්‍රහශීලී වනු වෙනුවට තමන් වෙත එන පුද්ගලයාගෙන් සංග්‍රහයක්‌ ලබන්නට ඔහු කැමැති ය.

අඩු තරමින් “සර්” හෝ “මැඩම් “ කියවා ගන්නවත්  ඔවුන්ට උවමනාය.


notes of imaginary

4 comments:

Anonymous said...

Suggestion: Try to write using 'Uttama Purusha' (i.e. Mama). Don't use Meeduma. It's really annoying to read.

Cheers !!

Anonymous said...

අවාසනාවට ඇත්ත කතාවක්! මටත් ඕන තරම් උදාහරණ කියන්න පුලුවන් ඔය වගේ ඇන්ටිලා ගැනනම්. මම දන්න ඔය ජාතියේ මැඩම් කෙනෙක් ඉන්නවා, හැමදාම කියන්නේ දුප්පත් ළමයි පවු කියලා. හැබැයි එයාගේ දුවගේ පත්වීම කි.මී. 10 ක් විතර දුරකට ලැබුනම ටක් ගාලා ඒකනම් මාරු කර ගන්න පුළුවන්. අපි ගැනනම් වගේ වගක් නෑ.......

රාජ් said...

රජයේ සේවකයෙක් විදියට මටත් කියන්න පුළුවන් අධ්‍යාපන කාර්යාල කියන්නෙ අන්තයටම පිරිහුනු තැනක් කියල.මේවායේ ඉන්න උදවිය කිසිම යාවත්කාලීන වීමක් සිදුවන්නේ නෑ(අනෙක් කාර්යාල වලට සාපේක්ෂව). එයාල තාම ඉන්නෙ අසූ ගනන්වල.

අංජන (Anjana) said...

ගුරුවරයා කියන්නේ ජාතියක අනාගයේ පාදම සකසන්නා. මම දැක්කා එක පාරක් ඔබාමා කිව්වා කොරියාවේ ගුරුවරුන්ව සළකන්නේ ජාතිය ගොඩනගන්නෝ nation builders කියන නමින්. හරිනම් සමාජයේ ඉන්න හොදම පිරිස තමයි ගුරුවරු වෙන්න ඕනේ. ඒත් අද වෙන්නේ ඒකේ අනිත් පැත්ත. ඒ අපේ සමාජය ගුරු වෘත්තිය තුට්ටුවට දාලා සළකන නිසා. අනිත් කාරණය නම් අපේ රටේ මිනිස්සු තමන්ගේ සේවය ලබා ගන්න මිනිස්සුන්ට ප්‍රසන්නව සළකන්නේ නැත්තේ ඇයි කියන එක මට හිතා ගන්න බෑ. (අපි බුදු දහමින් පෝෂණය වෙච්ච සමාජයක් වෙලත් මෙහෙම මිනිස්සුන්ට සළකන්නේ ඇයි කියන එක මට ගැටලුවක්.)