Sunday, July 05, 2009

13 වෙනි සංශෝධනය නොහොත් වක්කඩයෙන් දිය නෑම..

13 නපුරු ඉලක්කමක් ලෙස මතයක් ඇත. ජේ.ආර් - රජිව් සුසංයෝගයෙන් බිහිවු ජේ.ආර් අකමැත්තෙන් වුවද එකගවු පලාත්සභා නම්වු සුදු අලියා බිහිකල 13 වෙනි ව්යතවස්ථා සංශෝධනය අද විවාදාත්මක මාතෘකාවකි.
රටේම හදිසි නීතිය ප්‍රකාශයට පත් කොට ජේ.ආර් - රජිව් අත්සන් කල ගිවිසුමෙන් ගාමිණි ජයසුරිය වැනි අමාත්‍යවරුන්ට දේශපාලනය සදාකාලිකව එපා කර රජිව් ගාන්ධි වැනි ප්‍රබල දේශපාලන චරිත හෑල්ලුවට ලක් කරමින් ( නාවික විරුවා ගේ තුවක්කු බදේ ප්‍රරහාරය ) 13 වෙනි සංශෝධනය උත්පත්තිය ලැබීය.

ජේ.ආර් අසරන වන තැනට පත් නූනානම් මේ උරචක්‍රමාලාව අප රටට කඩා පාත් නොවන්නට බොහෝ විට ඉඩ තිබිණි.ඔහුගේ ඇමරිකන් ගැති භාවයට ඉන්දියාව දුන් ප්‍රහාරය 13 වෙනි ව්යෝවස්ථා සංශෝධනය ලෙස මම දකින්නෙමි. අපේ හැම කරුමටම මුල ජේ.ආර්ය. වර්තමාන ව්‍යවස්ථාව ඇතිකර කර ඇති වින්නැහිය සහ ඉන් නිර්මානයවි ඇති අවුල් ශ්‍රී ලංකාවම ජරාජීර්ණ කලේය.
පාලනය විමධ්‍ය ගත වීම හොද ලක්ෂණයක් ලෙස මම දකිමි.එය ක්‍රමවත් සහ ලාභදායීවීම ද සිදුවිය යුත්තකි. අද පාලනය සදහා පිරිවැය ඉතාමත් ඉහලය රටට දරා ගත නොහැකිය.සත් භාවයෙන් සහ අවබෝධයෙන් කටයුතු කරන්නෝ විරලය.පාර්ලිමේන්තුවේ ඇමතිවරු 112 කි.පලාත් සභාවල 05 බැගින් 40 දෙනෙකි.ආණ්ඩුකාරවරු 09 දෙනෙකි. මේ සියළු දෙනා වෙනුවෙන් කාර්ය මණ්ඩල යාන වාහන අවශ්‍යතරමට වඩා බොහෝ සපයා ඇත. එහෙත් අමාත්‍යෘංශ, පලාත් අමාත්‍යෘශ රාජ්‍ය නිලධාරීන් හැර මේ අයගෙන් රාජ්‍ය පරිපාලනයට, ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයට වන කෙන් ගෙඩියක් නැත. එයට හේතුව මේ චන්ද ක්‍ර මයෙන් පත්වී යන නියෝජිතයෝ උසස් අධ්‍යෘපනය නොලත් උගතුන් වීමය. ඔවුන්ට පත්වු දා සිට සෝබනය මිසක වෙන වැඩක් නැත.යාන වාහන දැසි දස්සන් පිරිවරා‍ ගෙන පෙරහැරේ යාම මිස වෙන ජොලියක් නැත.

පාලනය විමධ්‍ය ගතවිමේ අවශ්‍යවතාවය ඩඩ්ලි - චෙල්වනායකම් ගිවිසුමෙන්, බණ්ඩාරනායක - චෙල්වනායකම් ගිවිසුමෙන් සහ දිස්ත්‍රික් සභා , සංවර්ධණ සභා ක්‍රමයෙන් එලි දැක තිබිණි.එය වඩාත් ක්‍රියාත්මක තලයෙන් ප්‍රදර්ශණය වන්න පටන් ගන්නේ පලාත් සභා පිහිටුවීමෙන් පසුය.

කොළඹින් විය යුතු බොහෝ දෙයින් කොටසක් අද පලාත් සභා මගින් ඉටු වන බැවින් ජනතාවට මහත් අස්වැසීමක් ඇතිවු විෂයයන් රාශියක් ඇත. විවාදයට බදුන් වී ඇත්තේ පොලිස්,ඉඩම් බලතල ආදී ගැටළු කිහිපයක් අරඹයාය.උදාහරණ ලෙස අධ්‍යාතපනය වැනි විෂයයන් අවුල් කරමින් ජාතික පාසල් මධ්‍යම ආණ්ඩුව යටතේද අනෙක් පාසල් පලාත් සභා යටතේද පරිපාලනය ක්‍රියාත්මක වන්නේය. පලාත් රාජ්‍යය සේවා කොමිසමක්ද ඇත. ජාතික රාජ්‍ය සේවා කොමිසමක්ද ඇත. රාජ්‍ය පත්වීම් මාරුවීම් .උසස් වීම් පිළිබදව සදහා බලතල අවුල් වියවුල් කරමින් මේ ආයතන ක්‍රියාත්මකය. මෙවැනි අවුල් නිරාකරණය කිරීම පලාත් සභාවටම පැවරීමට කොළඹ බලධාරීන් අකමැතිය. මෙයත් බාල බල ලෝභී දේශපාලන උපක්‍රමයක් මිස අන් දෙයක් නොවන බව නම් පැහැදිලි වන්නේය.
අපේ රටට මදි නොකියන්න චන්දයෙන් පත්වන පරිපාලන ආයතන තිබේ. ජනාධිපති,පාර්ලිමේන්තුව,පලාත් සභාව පලාත් පාලන ආයතන ( ප්‍රාදේශිය සභා.නගර සභා මහ නගර සභා) . මේ සියල්ල උපත ලබන්නේ ජනතා පරමාධිපතයය තුලින් යයි කියනු ලැබේ. වර්ථමානයේ පරිපාලනය සදහා ක්‍රියාත්මක වන්නේ නම් මින් එක ආයතනයක් පමනකි. අනෙක් ආයතන කකා බිබි කෙලි දෙලෙන් කයිවාරු ගසමින් හැසිරෙන සෙයකි.

විවාදාත්මක බලතල පැවරීම පසක තබා අද වැදගත් වන්නේ ව්‍යාකූලවු උතුරු නැගණහිර ජනතාවගේ මුලික අවශ්‍යතා සම්පුර්න කර ඔවුන් තම ගම් බිම් වල පදිංචි කිරීමය.ඔවුන් සුවපත් වූ විට දැනට මේ තියෙන හැටියට නැගෙනහිර මෙන් උතුරේද පලාත් සභාව ක්‍රියාත්මක කල හැක. ඉන් අනතුරුව යා යුතු මගට පිවිසිය හැකිය. ජනතාව ඉල්ලන දෙය මිස නොඉල්ලලන දේවල් දීමට යාමෙන් නැති අර්බූද මතුවන බව නම් සටහන් කල යුතුය.

2 comments:

-බිன்ku- said...

Agree!

Udantha said...

ඒක හරි හැබැයි පහල මට්ටෙම් සිට පාර්ලිෙමන්තව දක්වා කුඩා නායකෙයකුට යාහැකි මාරගය ෙම්කයි .