Sunday, June 07, 2009

ජනතා අපේක්‍ෂාවත් ඒකමයි.

රටේ දු දරුවන්ගේ තාත්තා රණවිරු උපහාර උලෙළදී ජාතිය අමතා කළ කතාව නම් බොහෝම හැගීම් බරයි. කතාවක් නොවී අපට ආවේනික දේශීය නිෂ්පාදනයකින් ජාතික ප්‍රශ්නයට විසදුමක් හොයාගන්නා ප්‍ර තිඥාව නම් යථාර්තයක් වෙන්න ඕනී.ජාතික ප්‍රශ්නය කියන්නේ උතුරේ නැගණහිර තිබුන ත්‍රස්තවාදය විතරක් නෙමෙයි. ත්‍රස්තවාදයේම අංග තමයි රාජ්‍ය දූෂණය, නාස්තිය,මේවත් මුලින් උපුටා දාන්න ඕනී.විදේශීය මූල්‍ය ආයාතන වලින් අයවැය පරතෙරය පියවගන්න බලා ඉන්නේ නැතිව දේශීය නිෂ්පාදනය ඉහල දාගෙන ,නාස්තිය බින්දුවට බස්සා ගත්තොත් මේ වැඩ කජ්ජක් නෙමෙයි.දැන් යුද්ධයට ගිය නාස්තිය සංවර්ධණයට පොම්ප කරන්න පුළුවන්නේ.
වර්තමාන පාලනය ගැන විශ්වාසයක් තියා ගෙන ඉන්න ජනතාව යුද්දේ ගැන හිතුවා වගේ ඉවසීමෙන් කටයුතු කරයි. නැත්නම් වෙන්නේ ජනතා සිතුම් පැතුම් ආයාලේ ගිහින් විකල්ප නායකයෝ ගැන සිතිවිලි ඇතිකර ගන්න එකයි. රට ආයාලේ යන එකයි. බඩ ගැන ගැන හිතන රට ගැන නොහිතන ලොකු ලොක්කෝ ආදර්ශයට ගන්න ඕනී අපේ රණවිරුවෝ. අතිකාල නොතිබුන පැය අටේ සේවා මුරයක් නොතිබුන කෑම පැයක් නොතිබුන අයිස් ගැහිල්ලක් නොතිබුනු රණවිරුවෝ ඇස් ඉස් මස් දන් දීලා ජීවිත පූජා කරලා අපට රටක් ඉතිරි කලා, නම් ඇයි බඩ ගිනි රජයේ සේවක හමුදාවට බැරි පැය අට හරියට වැඩ කරන්න.
පාසල් වල නිවරදි කාල සටහනට අධ්‍යයන වසර තුල ඉගැන්වීමේ කටයුතු නිසි අයුරින් කලොත් දරුවන්ට ටියුෂන් ඕනිද ?. පංතියේ බාගයක් උගන්වන ගුරුවරයා හවස ටියුෂන්. ටියුෂන් පංතියට නොගියොත් විෂය නිර්දේශය සම්පුර්න කරගන්න බැරිව දරුවා අතරමග. දරුවන් ගේ විභාග ,විභාගවල උත්තර පත්‍ර වෘත්තීය ගැටළු විසදා ගන්න දරුවන් ප්‍රාන ඇපේට ගන්නේ අපේ ගුරුවරු. රජයේ කාර්යාලවල මාසේ උපරීම අතිකාල පැය ගනන වැඩට යන සේවක මහත්වරු නෝනාලා කාර්යාල පැය තුල පත්තර සගරා නවකතා කියවමින් කල්මරනවා.පොඩ්ඩ බැරිවෙන්න බෑ වර්ජනය: ඉල්ලීම් දෙනතුරු. ඒත් තමන්ගේ රාජකාරි යුතුකම් ඉටු කරන්න නම් හරිම හොරයි. දේශපාලකයෝ ඇමති කම් , බලතල වරදාන නුදුන්නොත් අයවැය වගේ මර්මස්තානයකදී කරනම් ගහනවා . ඒචත් ත්‍රස්තවාදය තමයි. මේ එකෙක් වත් රට ගැන හිතනවාද.
එක් උදාහරනයක් සටහන් කරන්නම්. සමහර අය නව වගා ව්‍යාපෘති හදන්නේ හිස් වගා ඉඩම් තිබියදී පාරම්පරික වනාන්තර දිහා බලා ගෙන.ඒවා එලිපෙහෙලි කරලා අපනයන බෝග වගා කරන්න.දෙපැත්තෙම්ම ගලන්නේ ජරාව. ගස් කොලන් මොරටුවට යනවා. ඒත් සල්ලි.ව්‍යාපෘතිය පන ගන්වන්නේ ජාතික හෝ විජාතික සමාගම් . කොමිස් ( ජරාව) හැටියට සාක්කුවට .මේ වගේ තව කොච්චර වැඩ වෙනවද ?. ඇමති තනතුරුම ශතකයක් විතර තියෙනවනේ. හැමෝගෙම අධිෂ්ඨාණය මෙහෙම නම් රටක් හැදෙයිද ඉතින් ?.
මේ වගේ වැඩ නතර කරන එකත් මානුෂික මෙහෙයුමක්.
මම හිතන විදියට ඒ මෙහෙයුම පටන් ගන්න ඕනී පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකින් . මේ දවස්වල ජනමතේට චන්දේ දෙන්නේ මහින්ද මහත්තයට නිසා 2/3 ක පාර්ලිමේන්තුවක් ගැත්තන්ගෙන් නිර්මානය වෙයි. නාමයෝජනා දෙන්න ඉස්සෙල්ලාම දින රහිතව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වෙන ලිපි අරගෙන නාස් ලණුව අතේ තියාගන්න ඕනී.ජේ.ආර් මෙතඩ් එකට. ඇමතිකම් සීමා කරගෙන ජරා වැඩ කලොත් පයින් ගහලා එලවන්න ඕනී.එක්කෙනෙක් දෙන්නෙකුට දුන්නම අනිත් අය පාඩමට අරන් නිකම්ම ජාති හිතෛෂින් වෙයි.සංයුතියට ගැටළුචක් නැහැනේ යටින් ඉන්න කෙනා ස්වය ංක්‍රීයව උඩට එනවානේ.ඡන්දේ දුන්නට පස්සේ ජනතාවට බලය නැහැනේ එලවා දාන්න. මේ පවතින ක්‍රමය තුල ජනතාව කරන්නේ වත්ත බද්දට දීලා ඇස්සට දත නියවන එකනේ. පරමාධිපත්‍ය එක මොහොතකදී තනි කතිරෙන් නැති කර ගන්නා ජනතාවක් අපි. ඉතින් හරි මනුස්සයෙක් ජනතා ප්‍රාතර්ථනා නිසි ලෙස හසුරනවට ජනතාව අකමැති වෙන එකක් නෑ.
කාගෙවත් කාබන් කොපියක් නොවී අපේ රට අපේ රටම විය යුතුයි.

1 comment:

Supun Budhajeewa said...

උනන්‍දු වුනොත් බැරි නෑ !